Zo gewenst

Hi papa van 2, Bedankt voor je vraag op het forum. Wat een naar verhaal en op een manier grijpt dit mij heel erg, omdat ik tijdens mijn pubertijd mijn vader het heel moeilijk heb gemaakt en daar nu spijt van heb. Daarom vind ik het altijd zo ontzettend fijn om te lezen als een vader zo zijn best doet om aan zijn kinderen te laten merken dat zij gewenst en welkom zijn en extra verdrietig om te lezen dat jij de verstandigste bent omdat jij je uit het leven van je dochters moet terug trekken. Wat nu in mij opkomt als tip is om misschien een leuk boekje voor je dochters te maken (elke dochter een eigen boek). met foto's en herinneringen waaruit blijkt hoe dol jij op hen bent en met een open einde zodat zij ook echt zien dat het boek niet ophoudt, maar dat er ruimte is voor meer herinneringen samen. Daarnaast zou ik dit ook op hun level uitleggen, waarom hiervoor is gekozen en misschien kunnen jullie met zijn drieën een soort bucketlist maken met dingen die jullie sowiewo gedaan willen hebben. Ik wens u heel veel sterkte, houd moed en blijf tegen de dochters vertellen hoeveel u van ze houdt en dat zij altijd langs kunnen komen. Liefs, Sam

Beste papa, Dankjewel voor je berichtje op ons forum. Wat een vervelende situatie. Lijkt me inderdaad erg lastig als vader, om dat van dichtbij te zien en mee te maken. Ik vind het advies van de pedagoog in ieder geval heel goed. Het helpt kinderen enorm als ze rust ervaren, rust en tijd om dingen te verwerken, zich te focussen op hun eigen leven en geestelijk niet steeds bezig te zijn met de (gevolgen van de) scheiding. Wat goed dat jij bereid bent afstand te nemen en hun de ruimte gunt. Dat moet heel moeilijk zijn. Ik weet zeker dat je meiden dit zullen begrijpen als je het duidelijk uitlegt. Zolang jij ze laat weten dat ze altijd bij je terecht kunnen, zullen ze dit echt niet laten. Fysiek afstand nemen betekent niet dat dit leidt tot mentale, sociale afstand. Sterker nog, toen ik mijn vader vertelde dat ik afstand wilde en tijd om alles te verwerken, 'bloeide' ik echt weer op na een vervelende periode. Ik vond het zo fijn dat hij me die ruimte gaf, ook al wist ik dat ik op bepaalde momenten heus wel langs kon komen. Nu hebben we een betere band dan ooit tevoren. Zolang jij erover communiceert met je dochters en vertelt dat je dit in hun belang doet, zou ik me niet te veel zorgen maken. Als je leuke dingen doet en echt even tijd met hun doorbrengt, merken ze ook dat je het meent:-) Veel sterkte en succes, Yannick