Dag lieve kinderen, Ik zou graag van jullie willen weten, hoeveel dagen kun je een kind van 20 maanden bij zijn vader te laten logeren? Lieve groet,

Hallo allemaal, ik heb al eens eerder een open brief geschreven en kreeg lieve reacties van jullie..Helaas is de situatie niet veranderd..ik ben anderhalf jaar geleden gescheiden na een huwelijk/samenzijn van 23 jaar.. Dit was niet mijn keus, hij is een maand na de scheiding bij mijn "beste"vriendin ingetrokken en bleek al langer samen te zijn. Onze dochter inmiddels 10 vind het nog steeds verschrikkelijk, boze buien verdriet..ze heeft haar vader nooit alleen en ze heeft mijn "vriendin"ook nooit aardig gevonden..ze haat haar verteld ze steeds..ze heeft vaak geprobeerd met haar vader te praten maar krijgt alleen maar boze reacties terug meestal doet de vriendin het woord ook..ze kan er niet meer tegen en wil haar vader nog wel zien maar alleen en wil daar niet meer heen en niet meer slapen..ik doe mijn best voor mijn lieve meisje praat nooit lelijk over vader , luister naar haar steun haar en natuurlijk geef ik haar boven alles mijn onvoorwaardelijke liefde..ik hou zoveel mijn meisje en wil haar gelukkig zien. Voor mij is het dubbel zoveel verdriet maar mijn kind gaat voor, voor haar wil ik het allemaal goed doen..Mijn ex is zo veranderd en dominant, terwijl ik maar zo rustig mogelijk blijf voor mijn meisje..Ze durft niets meer te zeggen tegen haar vader omdat hij en vriendin er toch niets mee doen en alleen maar kwaad worden..want mama krijgt de schuld van dit alles..wat moet ik toch doen? ieder kind heeft recht op een vader maar mijn dochter wil er liefst niet meer heen en haar vader alleen maar zien als hij alleen is. Ze gaat er wel 1x in de 14 dg heen en doet haar best om mee te komen maar elke keer als ze thuis komt is het raak. Boos zo boos en verdrietig en zit vol met boze verhalen over wat haar daar gebeurt.. Liefs van een liehebbende mama

Hallo, ik zit in een echtscheidingstraject; mijn man wil scheiden en ik niet. Mijn man heeft zich de afgelopen jaren sinds meer van mij teruggetrokken mede door drukte, maar zeker ook door zijn jeugdtrauma. Verwaarlozing door zijn vader. Nu trekt hij de stekker uit onze relatie, maar ook uit ons gezin. Hier ben ik de dupe van, maar vooral onze kinderen: een meisje van 17 jr en een jongen van 13 jr. Mijn dochter trekt sterk naar haar vader, lijkt mijn rol te hebben overgenomen. Mijn zoon gaat beter met de situatie om. Wat ik zo erg vind, is dat mijn kinderen ook weer met een trauma opzadel. Zo wordt dit van generatie op generatie doorgegeven. Hebben jullie tips voor mij. Hoe kan ik het beste mijn kinderen ondersteunen. Graag jullie hulp. Een toch wel wanhopige moeder

Goedendag, Ik ben 4 jaar geleden gescheiden en mij ex is ingestort. Had altijd al psychische problemen tijdens onze relatie maar door medicatie onder controle. De omgang met onze dochter 5jaar toen, ging niet. Zij was getuige van een vader die veel huilde en depressief was. 1x is ze wezen logeren maar wilde naar huis. We hadden met z'n drietjes de afspraak gemaakt dat ze altijd naar huis mocht als ze dat wilde. De volgende dag bleek dat zij naar huis wilde maar niet van hem mocht.... Ook was zij getuige van huiselijk geweld waar mijn ex een taakstraf en 2 jaar voorwaardelijk voor heeft gekregen. Omgang was zelden en dan ook nog onder toezicht van zijn ouders of van mij. Inmiddels is er aangifte gedaan ban seksueel misbruik door hem bij zijn stiefdochter van haar 8-12e jaar. Ook is er vermoeden van misbruik bij zijn eigen dochter uit een eerder huwelijk....... Omgang is door de raad van kinderbescherming afgewezen, maar hoe ga ik om met het feit dat men zegt dat een kind haar vader moet leren kennen ivm de ontwikkeling ... Hoe kan ik haar de ruimte geven van haar vader te houden. Ze wil hem niet zien. Ze weet niks van het misbruik.... Hoor graag hoe jullie hier tegen aan kijken,

graag vraag ik om jullie hulp.........wij zijn inmiddels ruim 6 jaar gescheiden. Drie kinderen 2 op de basisschool en 1 op het voortgezet onderwijs. Onze woonsituatie lijkt ideaal, voor een scheiding. 10 dagen hier 4 dagen bij papa. Papa woont een straat verder dus lekker dicht bij elkaar. Elke 14 dagen is er gedoe over de hoeveelheid spullen die meegaan bestemd voor sportclubs, trainingen,kleren, schoolspullen. Ik denk dat de kinderen oud genoeg zijn om wat op te halen als je het nodig hebt, maar daar denkt de papa anders over. Die wil liever; daar is daar! Onze oudste ervaart hier veel problemen mee; boek vergeten, sleutel laten liggen, schrift vergeten, niet de goede shampoo......en ga zo maar door. Steeds leek de omgangsregeling goed en te doen. Nu lijkt het steeds erger te worden met onze oudste. Ook over de wisseltijd wil ze zelf meedenken. Mijn ex man en ik komen niet goed op een lijn die fijn is voor de kinderen. Wie heeft er een soortgelijke ervaring bij het gaan naar het voortgezet onderwijs? En wie heeft er tips? alvast hartelijk dank x

Lieve kinderen ik heb jullie hulp nodige. Ik ben een mama van 2 kindjes de oudste is een jongentje van 5 en de kleinste is een meisje van nog geen 1. Ze hebben allebei een andere papa. En met de papa van de jongste ben ik samen. De oudste woont bij ons en gaat veel naar papa. De meeste vakantieweken, om het weekend en iedere vrijdagmiddag. Ook de meeste studiedagen is hij bij papa. Papa geeft aan met onze zoon te kunnen lezen en schrijven. En bij mij laat hij compleet ander gedrag zien. Vaak in mijn ogen onuistaanbaar gedrag en lokt hij bewust uit dat ik op hem ga mopperen. Tenminste dit gevoel geeft hij mij. Ik hou zielsveel van mijn manneke, maar ik voel me vaak zo machteloos. Omdat papa en mama op geen enkel vlak op een lijn zitten is er veel wrijving. Wij hebben ook een OTS bij bureaujeugdzorg al ruim 2 jaar, ons zoontjr krijg speltherapie en ik kring vanaf deze week ambulante opvoedondersteuning. Toch stelt het mij allemaal niet gerust. Weet niet meer wat ik moet doen. Heb vanmorgen tegen mijn zoontje gezegd dat ie misschien is een dag op school moet doen zoals ie bij mama doet. Toen moest hij huilen en zei dat ie dan de hele dag in de hoek moest staan. Doet mijn zoon dit bewust? Of kan ik er iets aan doen of voor hem doen. Alvaat dank jullie wel voor jullie tips. Lieve groetjes, Een wanhopige (maar liefdevolle) mama

Hoi ik heb een dochtertje van 6 jaar. Haar vader en ik zijn al 5 jaar uit elkaar dus in principe weet mijn dochtertje ook niet hoe het was toen we nog bij elkaar waren. Ze heeft altijd al moeite gehad om naar haar vader te gaan en heeft hier ook al speltherapie voor gehad. Het is dan ook tijdelijk aardig gegaan maar sinds kort is het weer een drama. Ze begint al een dag van tevoren met huilen dat ze echt niet wil. Ik moet wel eerlijk zeggen dat als ze eenmaal daar is ze het wel naar haar zin heeft en dat ze ook meestal enthousiast thuis komt. Haar vader is inmiddels hertrouwd met een vrouw die twee kinderen heeft. Die vrouw zelf heeft last van borderline en haar zoon is autistisch. Zolang ze de medicijnen slikt gaat het prima maar ze is ze ook een keer vergeten en dat gaat het niet goed. Ze probeerde na een discussie haar man te slaan maar raakte toen per ongeluk mijn dochtertje. Dit was uiteraard niet de bedoeling maar heeft wel een enorme impact op mijn dochtertje gehad natuurlijk. We hebben dit voor zover dat mogelijk is uitgepraat en de omgang gewoon voortgezet. Mijn dochter gaat nu om het weekend naar haar vader en 1x in de 2 weken een halve dag en nacht. Nu heeft ze zelf aangegeven dat ze liever maar 1 nachtje daar is in het weekend dus graag zaterdag ochtend wil gaan ipv vrijdagavond. Zelf vond ik dit super knap van haar aangezien ze geen prater is over de situatie. Mijn ex vind dat we haar niet zelf moeten laten beslissen want dan wil ze straks nog minder is hij bang voor. Zelf vind ik dat we wel naar haar moeten luisteren. Ze maakt al zoveel mee en heeft hier ook niet zelf voor gekozen. Wat vinden jullie hiervan?

Beste jongeren met gescheiden ouders, Ik ben een moeder en ben gescheiden van de vader van mijn kinderen. Vanaf het begin van onze scheiding is er een duidelijke omgangsregeling afgesproken. Dit werkt en zijn onze kinderen een soort van aan gewend. De wisselingen tussen 2 huizen wordt toch regelmatig als intensief ervaren. Mochten we aan een kleine uitbreiding denken, zou het dan een goede optie kunnen zijn om het omgangsweekend van hun vader met 1 dag (inclusief nacht) te verlengen? Dus in plaats van om het weekend van vrijdag uit school tot maandagochtend bij hun vader te zijn, zouden ze dan van donderdag uit school tot maandagochtend bij hun vader zijn. Daarnaast zijn ze sowieso de helft van alle vakanties en feestdagen bij hun vader en zijn er regelmatig meerdere contactmomenten buitenshuis. Door een dag aan het weekend te plakken ben ik van mening dat er daardoor zo min mogelijk wisselingen zijn. Wat vinden jullie?

Hallo, Ik ben vader van 2 meiden van bijna 15 en 17, en al 12 jaar gescheiden. Nu wil de oudste bij mij komen wonen als ze de school af heeft maar de moeder werkt niet echt mee want dan krijgt ze geen kinderbijslag meer en kgb. De dochter mag wel bij mij komen wonen maar bij moeder ingeschreven blijven anders kan ze de huur niet meer betalen zegt ze.Dus moeder krijgt het geld en de kosten zijn voor mij dit klopt toch niet. Ik vind zelf dat je in het belang van de kinderen moet handelen zei kunnen er niks aan doen dat de ouders gescheiden zijn. Wat zou ik als vader nu het beste kunnen doen… Alvast bedankt

Hallo, Mijn ex en ik zijn nu ruim 3 jaar uit elkaar. We hebben samen 2 kinderen. Deze zijn 8 en 5. De eerste omgangsregeling die was afgesproken, was dat de kinderen iedere dinsdag en om het weekend van vrijdag tm zondag bij mij waren. De vakanties 50%. Doordat het een enorme vechtscheiding met mishandelingen en aangiften is geworden, heb ik uit mezelf aangegeven dat ik mijn kinderen alleen nog op de dinsdagen wilde zien totdat alles weer rustiger zou worden tussen mijn ex en mij. Gelukkig is het nu een tijd een stuk rustiger. We kunnen ook weer communiceren met elkaar. Nu wil ik de oude omgangsregeling weer oppakken, maar daar wilt mijn ex niets van weten. Zij vindt het niet in het belang van de kinderen dat de omgangsregeling weer uitgebreid wordt. Helaas moest ik dus mijn advocaat in de arm nemen om dit wel te regelen. Ik vind dit heel erg. De kinderen willen ook meer komen, maar dit mag dus niet van mijn ex. Daarnaast is het zo dat mijn ex een nieuwe partner heeft. Deze woont 200 km verder weg en nu staat er een verhuizing gepland. Ik ga in principe akkoord met deze verhuizing, mits is een goede omgangsregeling krijg. Dit ligt inmiddels ook bij de rechtbank. De zitting is binnen een paar weken. Ik ben heel erg bang dat ik mijn kinderen kwijt ga raken. Iemand tips en/of advies?