Iemand tips?

Beste Kees, Helaas is het natuurlijk altijd lastig om iemand die niet wil communiceren tot communicatie te krijgen, dit is iets wat eigenlijk van beide kanten moet komen. Wel kan je natuurlijk je best doen om het contact te initiëren en respons van haar te stimuleren. Heel belangrijk is ten eerste om hierin niet verwijtend te zijn. Natuurlijk snap ik dat je niet bepaald blij met haar bent, maar dit naar haar (of naar de kinderen) communiceren levert absoluut niet op, dat drijft de wig alleen verder tussen jullie in. Een tweede belangrijk aspect is haar duidelijk maken dat dit in het belang van de kinderen is. Ouders doen veel vanuit hun gevoel van wat goed is voor hun kinderen, maar dit gevoel kan ook fout zijn, en de hieruit voortvloeiende acties daadwerkelijk schadelijk. Het lijkt mij dat de moeder vindt dat het best is als de kinderen geen contact hebben met jou, wat waarschijnlijk gewoon komt omdat zij het voor zichzelf het best vindt als er geen contact is met jou. Maar ze wilt toch ook het beste voor haar kinderen, dus de beste manier om contact te krijgen lijkt mij om haar duidelijk te maken dat contact het beste is voor de kinderen. Een idee is ook misschien om alle twee de online workshop van Villa Pinedo te doen. Hierin staat ook veel uitgelegd hoe kinderen last van deze dingen hebben, en hoe je als ouder het beste met de scheiding om kan gaan. Eventueel zou je deze ook voor haar kunnen aanschaffen als een soort “peace-offering”. Ten slotte zou ik je ook adviseren om weer contact op te nemen met je kinderen. Het beste lijkt me dit door brief/email. Zo kan je dingen rustig op een rijtje zetten en kunnen zij ook wat tijd nemen om hierop te reageren. Probeer hierin vooral te communiceren dat je hen mist, en van ze houdt. Je kan jouw kant van het verhaal ook een beetje naar voren brengen, maar doe dit zonder aanvallen op hun moeder. Laat hen vooral weten dat jij graag contact met ze wilt, en dat je deur altijd voor ze open staat. Probeer ze geen schuldgevoel aan te praten of ze iets te dwingen, ze zijn oud genoeg om zelf te bedenken wat ze willen. Het beste wat jij dus kan doen is de deur voor ze open zetten, dan kunnen ze altijd naar binnen komen op het moment dat het voor hen goed voelt. Ik hoop dat dit een beetje helpt, en veel succes!

Beste Dara, Ik vind het een heel mooi advies wat je geeft en deze heb k al vaker gehoord. Helaas hoor ik weinig dat dit ook z'n effect heeft waardoor mijns inziens kinderen meer en meer worden beschadigd, en waardoor en door wie? Het moet een keertje tijd worden dat als ouders saboteren, frustrerenof wat dan ook dat dit eens een keer gevolgen gaat hebben. Ik wil niet zeggen dat vaders het niet doen maar meestal zijn het de moeders, kan men zich niet gedragen of houd men zich niet aan afspraken of demoniseert men de andere ouder dan heeft dat consequenties, geldboete, minder gezag, omgang met begeleiding. Ik hoor teveel mooie woorden maar zie geen daden tegen deze kindermishandeling. Het is straffeloos een kind misbruiken wat in Nederland kan!

Beste Dara, Bedankt voor je reactie. Maar er is van mijn kant geen sprake van verwijten maken over hun moeder naar de kinderen toe. Contact met de kinderen zoeken? Stuur regelmatig kaartjes, berichtjes maar maakt niets uit. Ze weten dat de deur voor hen openstaat, no questions asked. Bovendien legt moeder alles wat ik doe negatief uit. Kom ik op sport kijken en geef de kinderen wat ruimte, dan ben ik volgens haar niet benaderbaar. Ga ik vlak langs de kant staan dan sta ik ze te stalken. Cursus villa pinedo is al door de raad in concept advies geadviseerd aan moeder maar ze doet het gewoon niet. Zo simpel is het Tot slot: ik mag van moeder niet schrijven dat ik ze mis, want dan chanteer ik ze emotioneel volgens haar. Mijn kant van het verhaal wil ik helemaal niet aan de kinderen laten weten, in ieder geval niet in eerste aanleg. Het heeft geen enkele zin om te vervallen in een ja/nee verhaal. En het is haar niet alleen door mij verteld wat het belang voor de kinderen is om weer contact met hun vader te leggen, maar ook door de Raad, de opvoedpoli, en tot slot de rechter. Daar heeft zij echter geen boodschap aan. Dus nogmaals bedankt voor je reactie, maar alles wat jij voorstelt dat heb ik al gedaan of doe ik nog steeds :-)

Hallo Kees, Wat een vreselijk nare situatie. Ik vind het mooi om te lezen dat je alles hebt geprobeerd om je kinderen te zien , maar erg verdrietig om te lezen dat dit nog niet is gelukt. Wat ontzettend rot voor je. Je hebt de zwaarste middelen om moeder te bewegen al ingezet. Ik weet niet of wij nog tips kunnen geven hoe je moeder wel zo ver krijgt. Je kan misschien nog een brief(mail) aan je ex-vrouw schrijven waar in je vertelt hoeveel verdriet je hebt en hoeveel je van de kinderen houdt en hoeveel je ze mist. Ik weet dat dit super moeilijk is, het is heel kwetsbaar. Probeer deze brief echt van uit jezelf te schrijven zonder boosheid en verwijten ( ook erg lastig denk ik). En ik weet ook niet of het iets gaat helpen, tot nu toe heeft de moeder van je kinderen alles aan gedaan om het contact tussen jou en de kinderen niet te herstellen. Je bent bang dat je kinderen jou gaan zien als een duivelachtige vader. Maar dit ben je niet! Moeders uitspraken naar kinderen kunnen erg beïnvloedbaar zijn. Maar vroeg of laat, wanneer je kinderen zich sterk genoeg voelen om tegen hun moeder in te gaan, komen ze er achter wat voor fijne vader jij bent en komen ze jou open deur bezoeken. Heel veel sterkte bij alles! Ik wens je veel geluk voor de toekomst. Liefs Rosa