Absoluut geen contact

Hallo Rosa, Mijn complimenten voor het advies vragen op het forum. Mooi om te lezen dat jullie een constructie hebben gevonden wat prettig is voor je 2 zonen. Rot dat je veel verdriet hebt en bang bent dat je jongste zoon niet meer bij jou komt. Ik heb ook heel erg lang de nieuwe vriend van mijn moeder niet willen zien. Bij mij heeft dit zeker 1,5 jaar geduurd. Mijn gevoel was 'No way dat ik gezellig ga doen met iemand anders dan mijn vader'. Het kan soms erg lang duren, ik snap dit veel van je geduld kost. Mijn moeders geduld was mij veel waard. Het was voor mij heel fijn om geen enkele druk te voelen van mijn moeder om haar nieuwe vriend te zien. In de loop van de tijd werd ik nieuwsgierig en begon ik vragen te stellen over de nieuwe man van mijn moeder. Uiteindelijk heb ik zelf aangegeven dat ik hem wilde ontmoeten. Ik ben nu gek op de vriend van mijn moeder, dus met hem heeft het niks te maken gehad. Het was gewoon mijn eigen gevoel. Het kan prettig zijn om er met je zoon over deze situatie te hebben. Een goed voorstel kan zijn wanneer jullie samen wonen en je jongste zoon komt eten die ene keer in de week, je vriend even weg stuurt. Misschien heeft je zoon wel andere ideeën. Ik waardeerde het enorm dat de nieuwe vriend van mijn moeder weg ging wanneer ik naar mijn moeder toe ging of mijn moeder nodig had. Dit gaf mij vertrouwen in zo'n nieuwe man. Vertrouwen in de zin dat hij het volledig accepteerde dat de band tussen mij en mijn moeder op nummer 1 staat. Ik hoop dat je er wat aan hebt. Wanneer je nog vragen hebt, stel ze gerust! Liefs Rosa ( Ik heet ook Rosa)

Hallo Rosa, Bedankt voor uw bericht op ons forum. De situatie klinkt mij zelf erg bekend. Mijn ouders zijn gaan scheiden vanwege de nieuwe relatie van mijn vader. In het begin zag ik zwaar op tegen het moment om de nieuwe vriendin van mijn vader te ontmoeten, maar het is iets waar je overheen moet stappen. Ik heb de eerste drie maanden geen contact met haar gewild, daarna had ik helaas weinig keuze omdat ze al bij ons kwam wonen. Ik heb haar daarom na die drie maanden ook ontmoet. Ik vond dit erg moeilijk, omdat ik eigenlijk meer tijd nodig had gehad hiervoor. Als ik hierop terugkijk ben ik toch blij dat het doen is gebeurd, want anders had ik het waarschijnlijk veel langer uitgesteld. Het duurt gewoon even voordat uw zoon zover zal zijn, maar realiseer wel dat langer wachten ervoor zorgt dat uw zoon er waarschijnlijk alleen maar meer tegenop gaat zien. Het is ontzettend moeilijk om hierover te praten, maar het kan toch eens goed zijn om te doen. Geef aan dat u het op prijs stelt als uw kinderen uw nieuwe vriend willen ontmoeten. Probeer het op een manier te brengen waardoor uw kinderen niet boos zullen weglopen als u erover begint. Probeer bijvoorbeeld eerst over een van hun hobby's te praten en daarna over te gaan tot dit onderwerp. Verpak het op een manier waardoor het minder hard bij hun aan zal komen. Verder wil ik u nog iets meegeven: het geluk van uw kinderen moet niet een belemmering zijn voor uzelf. Natuurlijk is het belangrijk om rekening te houden met uw kinderen, maar denk ook aan uzelf! Heel veel succes! Met vriendelijke groet, Aron

Beste Aron, Beste Rosa, Dank je wel voor jullie reacties. Ik waardeer dat heel erg. Ik probeer ook een modus te vinden om het voor mijn zoon ook goed te doen. Ik vind het natuurlijk ook erg dat hij verdriet heeft van de scheiding tussen mij en zijn vader. En dat hij loyaal is naar zijn vader begrijp ik ook. En wat Rosa voorstelt doe ik inmiddels ook een jaar. Als mijn zoon komt is mijn vriend er niet. Maar ik vind het wel lastig als we gaan samenwonen, dat ik dan tegen mijn vriend moet zeggen dat hij weg moet uit zijn eigen huis. Maar ik begrijp ook wat Rosa zegt, dat hij ook het gevoel moet hebben dat hij (én zijn andere broer en zus) op nr.1 staan bij me. Voor nu neem ik de tijd maar als bondgenoot en hoop ik op betere tijden in de toekomst! Nogmaals dank voor jullie reacties! Liefs Rosa X