Ze weet precies wat wel en wat niet

Beste Kim, Bedankt voor uw berichtje, ik snap dat het moeilijk is om te wennen aan deze nieuwe veranderingen waar u zelf niet voor heeft gekozen. Toch heb ik het idee dat uw dochter gewend is aan hoe de situatie nu is en dat zij het kan handelen. Dat betekent niet dat ze soms zwaardere momenten beleeft en dan is het belangrijk dat u er voor haar bent zodat zij haar verhaal kwijt kan. Wat betreft het contact en dingen samendoen met uw ex-man denk ik dat het beter is voor de spanningen en het contact om dat toch niet door te dringen. Want ik denk dat dat ervoor zorgt dat het contact tussen u en uw ex het beste blijft. Hierdoor is het gemakkelijker om samen aanwezig te zijn bij de grote mijlpalen van jullie dochter. Aangezien jullie vaker dingen samen hebben gedaan horen jullie juist op die momenten er ook samen voor haar te zijn. Wanneer u nu contact af gaat dwingen denk ik dat er spanningen ontstaan die helemaal voelbaar zijn wanneer jullie elkaar dan juist bij zo’n mijlpaal tegenkomen. Mijn ouders hebben ook geen contact meer met elkaar en nodig ik ze ook niet tegelijkertijd bij dingen uit omdat dat juist spanningen oplevert. Maar aangezien jullie wel altijd contact hebben gehouden denk ik dat jullie juist op de belangrijke momenten van jullie dochter wel samen kunnen zijn. En juist op die momenten kunnen jullie met elkaar delen hoe trots jullie op elkaar zijn. Veel sterkte, Isabel

Beste Kim, Ik herken mij ontzettend goed in de situatie die u hier heeft geschreven. Ik ben zelf een kind van gescheiden ouders, mijn ouders zijn acht jaar geleden gescheiden. De scheiding verliep opzich goed, maar er zijn een paar dingen die toch wel de nodige spanningen hebben opgeleverd. Die spanningen beschrijft u in uw bericht precies: de overdracht van de ene naar de andere ouder en de onzichtbaarheid. In het begin van de scheiding wilde mijn moeder absoluut nooit de nieuwe vriendin van mijn vader zien. Mijn moeder heeft pas na één jaar ervoor gekozen om dit wel te doen, maar dat was ook écht omdat ik daar heel veel waarde aan hechtte. Ik wilde deze spanning weg hebben, want ik had er last van. Daarnaast komt mij het verhaal van de overdracht ook heel bekend voor, want mijn vader liep eerst altijd mee naar mijn moeder voor de overdracht, maar na ongeveer twee jaar gebeurde dit niet meer. Ik kon gewoon héél duidelijk merken dat er iets was voorgevallen tussen hun, maar wat er aan de hand was is mij heel lang verzwegen. Ik wil u vooral als advies meegeven uit mijn eigen ervaringen: praat erover met uw dochter. Vraag uw dochter wat zij vindt van de overdracht zoals deze nu is. Vraag haar of ze dit niet anders wil zien. Geef aan dat ze dit bespreekbaar kan maken bij jullie. Dit kan de situatie voor uw dochter zoveel beter maken. Vraag uw dochter dit mee te geven aan haar vader, wellicht kunnen jullie eens om de tafel gaan zitten om dit bespreekbaar te maken. Probeer hierbij niet aan elkaar te denken als ex-partners, maar denk als de gezamelijke ouders van een dochter. Gewoon doen! Het lucht ontzettend veel op om uw gevoelens hierover te uiten. Heel veel succes voor u en uw dochter. Jullie zitten absoluut op het juiste pad, blijf de juiste kant oplopen en loop niet achteruit. Hartelijke groeten, Aron