Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun ervaringsverhalen!

Doorzoek de verhalen

16 verhalen gevonden voor jou

Stanja over haar diploma-uitreiking #samentrots
Stanja over haar diploma-uitreiking #samentrots
Mijn oudersOp schoolBelangrijke momenten

📖 Stanja over haar diploma-uitreiking #samentrots

Juli 2017. Ik ben 19 jaar en sta na 6 jaar ploeteren blakend van trots op de diploma-uitreiking van mijn middelbare school. Samen met mijn lieve broertje, én beide ouders. Het is 7 jaar na de scheiding, maar ze staan er beiden. Met dezelfde trots, omdat ze weten hoeveel dat voor mij betekent.

Wanneer ik mijn persoonlijke verhaal over de scheiding vertel, kan ik altijd met dankbaarheid delen dat mijn ouders er altijd samen waren op belangrijke momenten. Of dat nou met bonus-aanhang is of niet. Het is niet altijd makkelijk geweest, vroeger of nu, en er zullen vast hobbels zijn in de toekomst. Echter er zijn, maakt impact. Want door die aanwezigheid straalt mijn gezicht op deze foto en voel ik weer dezelfde trots die ik teruggekaatst kreeg op dat moment.

Bij Stichting Villa Pinedo hebben wij, jongeren met gescheiden ouders, open brieven geschreven aan twee belangrijke momenten in ons leven. Help je ons mee de boodschap te verspreiden?

Open brief 'Aan alle gescheiden ouders met een kind in groep 8'

Open brief 'Aan alle gescheiden ouders met een eindexamenkandidaat'

Verhaal lezen
Sophie over haar diploma-uitreiking #samentrots
Sophie over haar diploma-uitreiking #samentrots
Mijn oudersOp schoolBelangrijke momenten

📖 Sophie over haar diploma-uitreiking #samentrots

Binnenkort zijn de diploma-uitreikingen weer. De dag waarop ik 10 jaar geleden zó naar uitkeek. Eindelijk klaar met de middelbare, op naar het volgende hoofdstuk van mijn leven, een nieuw begin in een nieuwe stad met voor het allereerst één eigen plek. Ik kon niet wachten.

Wat ben ik dankbaar als ik naar de foto met allebei mijn ouders kijk. Dat ik deze mijlpaal met mijn ouders naast me mocht meemaken. Twee ouders samen trots op de voorste rij. Zoals het hoort. Maar wanneer je ouders gescheiden zijn is het helaas niet vanzelfsprekend. Het lijkt misschien normaal, maar het was een heel groot cadeau. Dat mijn hart nog steeds met veel warmte vult. Als ik terugkijk op die dag, die symbool stond voor het einde van de ene fase en het begin van een nieuwe, herinner ik me mijn twee ouders die trots naast me staan. En ik weet; als het om mij gaat, kan ik op mijn ouders samen rekenen.

Pssst… Download de Open Brief ‘Aan alle gescheiden ouders met een eindexamenkandidaat’!

Verhaal lezen
Gejuich uit 2 kanten van de zaal
Gejuich uit 2 kanten van de zaal
Mijn oudersGedachten en gevoelensOp school

📖 Gejuich uit 2 kanten van de zaal

Het is vanzelfsprekend dat de diploma-uitreiking van de middelbare school een memorabel moment is voor elke ouder en kind. Een dag gevuld met trots, opluchting en geluk. Zo kan ik me deze dag heel goed herinneren, maar niet om de redenen die je zou denken.

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik al redelijk jong was. Ze zijn daarna allebei hertrouwd en ik heb er een hoop halfbroertjes en -zusjes bij gekregen, waar ik overigens heel blij mee ben. Omdat mijn ouders al vroeg gescheiden zijn, was ik het al redelijk gewend om grote evenementen apart te doen, zoals kerstmis, pasen of verjaardagen. Er waren weinig gemeenschappelijke evenementen die samen gevierd of gedaan moesten worden. Als een evenement niet kon worden gedeeld, werd het of door één ouder gedaan, of door geen van beiden. In het jaar van mijn eindexamens waren de maanden maart, april en mei mij heel simpel: alleen maar met de neus in de boeken. Om de twee weken wisselde ik van huis tussen mama en papa, met een enorme rugzak met zware boeken en schriften.

Na weken strijden, uren leren en concentreren, kreeg ik eindelijk mijn langverwachte telefoontje. Om precies 14.00 uur werd ik gebeld. Ik hield mijn hart vast… ik was geslaagd! In de tuin van mijn moeder bouwden we een klein feestje, om het einde van mijn middelbare schoolcarrière te vieren. Diezelfde dag ontving ik de uitnodiging voor mijn diploma-uitreiking, en kreeg meteen een knoop in mijn maag. Mijn enthousiasme verdween als sneeuw voor de zon. Mijn ouders moesten allebei naar mijn diploma-uitreiking komen. Dit was de eerste keer sinds jaren dat we een gemeenschappelijk evenement hadden, waar beide ouders heel graag bij willen zijn. Ik werd hier heel onrustig van, aangezien mijn ouders het liefst niet met elkaar communiceren. Mijn moeder stelde nog voor om mijn vader helemaal niet uit te nodigen voor mijn diploma-uitreiking, zodat er geen ongemakkelijkheid ontstaat. Ik voelde me toen erg ongehoord, omdat ik heel graag mama en papa samen erbij wilde hebben op deze grote dag. Hierdoor keek ik helemaal niet uit naar mijn eigen diploma-uitreiking.

Na mijn moeder even apart genomen te hebben, waren we samen met een oplossing gekomen: papa en mama konden allebei komen, op voorwaarde dat ze niet bij elkaar gingen zitten. Hoewel dit niet ideaal was, was het zeker beter dan helemaal geen ouder erbij te hebben. Ik was weer tevreden. Nu kon ik met een rustig hart slapen, wetende dat niemand werd buitengesloten of ontevreden was. Ik was heel enthousiast toen de dag eenmaal was aangebroken. Ik had speciaal een mooi jurkje gekocht en mijn haren gestyled. Ik was er helemaal klaar voor. Hoewel ik me een klein beetje zorgen maakte over hoe het zou gaan tussen mama en papa, ging alles volgens plan. Mama en papa (en aanhang) gingen, zoals beloofd, op andere plekken in de zaal zitten. Toen eenmaal mijn naam werd geroepen door mijn mentor, om mijn diploma aan mij te overhandigen, hoorde ik gejuich uit twee kanten van de zaal. Ik moest hier erg om lachen. Dit was toch de beste keuze geweest, bedacht ik bij mezelf.

Achteraf kreeg ik, zoals ik vanouds gewend was, twee keer felicitaties en twee keer cadeautjes. Op dat moment bedacht ik me, dat gescheiden ouders niet altijd droevig hoeft te zijn, maar ook zo zijn pluspunten heeft. Hoewel gescheiden ouders in dit soort situaties voor wat obstakels kunnen zorgen, zijn de momenten die eruit komen vaak twee keer zo leuk (letterlijk).

Verhaal lezen
"Allebei meegenomen naar mijn diploma-uitreiking"
"Allebei meegenomen naar mijn diploma-uitreiking"
Op schoolBelangrijke momenten

📖 "Allebei meegenomen naar mijn diploma-uitreiking"

Op dit moment gaan we weer richting het einde van het schooljaar, wat voor veel mensen betekent dat de eindexamens zijn begonnen. Zelf heb ik vorig jaar eindexamen gedaan en ben ik geslaagd voor het VWO. Iets wat volgt op de eindexamens, is natuurlijk de diploma-uitreiking. Ik keek ontzettend uit naar mijn diploma-uitreiking. Ik was zo trots dat ik eindelijk dat papiertje in handen kon nemen! Voor mij was het ook echt een moment waarop ik het liefst al mijn dierbaren om me heen zou willen hebben. Dat betekent dus ook papa én mama. Hoewel mijn ouders wel altijd allebei naar belangrijke momenten van mij en mijn broers kwamen, zaten ze nooit naast elkaar en gingen ze al helemaal niet gezellig samen een praatje maken.

Mijn feestje

Waar ik echter mee zat toen de diploma-uitreiking eraan kwam, was dat ik vanwege corona maar twee mensen mee mocht nemen. Dit vond ik echt een lastige keuze. Ik wilde het liefst allebei mijn ouders erbij hebben, maar ik was heel erg bang dat zij het vervelend zouden vinden om naast elkaar te moeten zitten en om maar met z’n tweeën te zijn. Ik maakte me dus heel erg druk om hoe zij zich zouden voelen, terwijl het eigenlijk gewoon mijn feestje zou moeten zijn. Ik heb het hier met wat vriendinnen over gehad en die zeiden allemaal dat ik gewoon allebei mijn ouders mee moest nemen. Wat mij uiteindelijk dat laatste zetje heeft gegeven, is toch wel de realisatie dat ik niet verantwoordelijk ben voor hoe mijn ouders zich voelen. Zij hebben er voor gekozen om te scheiden, dus dan moeten ze er maar mee dealen dat ze af en toe samen door één deur moeten.

Trots!

Tegen al mijn verwachtingen in ging het eigenlijk best wel heel goed tijdens de diploma-uitreiking. Toen we buiten op het plein stonden te wachten hebben mijn ouders zelfs een normaal gesprek met elkaar gevoerd. Eenmaal binnen ben ik tussen ze in gaan zitten en hebben ze allebei trots naar de diploma-uitreiking gekeken. Het hoogtepunt voor mij was toch wel de foto die is gemaakt met allebei mijn ouders erop. Het was voor mij de eerste foto in 14 jaar waar ik samen met mijn beide ouders op sta. Deze foto is voor mij nu ontzettend veel waard en ik ben super dankbaar dat mijn ouders eindelijk weer zonder gedoe in één ruimte kunnen zijn. Ik ben niet verantwoordelijk voor de gevoelens van mijn ouders. Ik ben heel erg blij dat ik uiteindelijk dat realisatie momentje kreeg dat ik niet verantwoordelijk ben voor de gevoelens van mijn ouders en dat ik ze dus allebei heb meegenomen naar mijn diploma-uitreiking.

Het samen zien van mijn ouders maakte de dag nog veel specialer dan hij al was. Ik had eindelijk het gevoel dat het een keer helemaal om mij draaide, zonder dat ik constant op mijn hoede moest zijn of iedereen zich wel goed voelde. Ik wil daarom ook heel graag aan alle andere kinderen en jongeren die dit lezen meegeven dat het oké is om voor jezelf te kiezen en daarbij niet altijd maar rekening te houden met je ouders. Je ouders hebben ervoor gekozen om te scheiden, dus dan zullen ze zich soms moeten aanpassen aan zulke situaties, om jou blij te maken. Dat is namelijk het belangrijkste, dat jij je gelukkig voelt! Liefs Lotte Pssst… Heb jij de Open Brief ‘Aan alle gescheiden ouders met een eindexamenkandidaat’ al gelezen?

Verhaal lezen
Liefst allebei mijn ouders bij de diploma-uitreiking
Liefst allebei mijn ouders bij de diploma-uitreiking
Op schoolBelangrijke momenten

📖 Liefst allebei mijn ouders bij de diploma-uitreiking

De periode van het afstuderen en diploma-uitreikingen komt er op dit moment weer aan. Hoe ga je hiermee om als je ouders gescheiden zijn en niet met elkaar praten?

Ik ben Linda, ik ben 25 jaar oud en mijn ouders zijn ongeveer 14 jaar geleden uit elkaar gegaan, toen ik 11 jaar oud was. Alle grote gebeurtenissen in het leven van mij en mijn 2-jaar jongere broertje moesten dus nog komen, denk aan de eindmusical van groep 8, diploma-uitreikingen en afstuderen.

Eindmusical

Ik had mijn eindmusical van de basisschool vrij kort na de scheiding van mijn ouders. Grappig genoeg kan ik me daarvan juist herinneren dat iedereen op de eerste rij zat. Mijn beide ouders en mijn broertje, allemaal samen. Ook bij de eindshow van mijn jongere broertje zaten we hem samen aan te moedigen.

Diploma-uitreiking

In 2015 slaagde zowel mijn jongere broertje als ikzelf op de middelbare school. Dit was vier jaar nadat mijn broertje de basisschool had verlaten. In die periode was er al een hoop gebeurd tussen mijn ouders, waardoor er in die periode al spanningen hingen als ze met elkaar in contact waren. Op de dag van mijn diploma-uitreiking, was er een hele erge hittegolf, waardoor de dag er wat anders uitzag dan normaal. De uitreiking werd gedaan door mijn mentor en ik zat met mijn klasgenoten in één klaslokaal. Dus niet de grote aula, waarin mijn ouders elkaar makkelijk zouden kunnen ontlopen. Daarnaast mochten er maar 4 mensen komen. Dat zou in het ideale geval mijn beide ouders, broertje en mijn vriend zijn. Maar mijn vader was vanwege zijn werk niet thuis op de avond van mijn diploma-uitreiking. Ik heb er toen voor gekozen om bij mijn diploma-uitreiking mijn moeder en haar vriend, mijn vriend en mijn broertje mee te nemen.

Geslaagd voor mijn MBO-opleiding

In 2019 slaagde ik voor mijn MBO-opleiding. Op dit moment hadden mijn ouders al helemaal geen contact meer met elkaar. Ik heb in het geval van deze uitreiking gekozen om mijn moeder, haar vriend, mijn eigen vriend en mijn broertje mee te nemen. Dit kwam bij deze uitreiking ook het beste uit, mijn vader is namelijk vrachtwagenchauffeur en de uitreiking was op een dinsdagmiddag. Al waren mijn ouders nog samen geweest, was mijn moeder daar waarschijnlijk ook alleen heen gekomen. Alleen in dit geval was er nu ook nog een bonuspapa bij.

Fijne herinneringen

Als ik terugdenk aan deze momenten, baalde ik wel dat niet allebei mijn ouders erbij konden zijn. Nog steeds baal ik daar soms wel van. Het liefste had ik natuurlijk ook gehad dat mijn ouders samen trots bij mijn diploma-uitreiking konden zijn. Ik heb echter op die momenten gekozen voor de oplossing die mij het beste leek. Het zijn namelijk grote gebeurtenissen in mijn leven en ik wilde hieraan wel gewoon fijne herinneringen overhouden. Ik weet dat ik waarschijnlijk vooral de spanningen zou onthouden als mijn beide ouders zouden komen en dat wilde ik mezelf besparen. Als ik nu terugdenk aan mijn diploma-uitreikingen, heb ik hier gewoon leuke herinneringen aan. Ook al waren niet beide ouders er op de uitreiking zelf. Met allebei hebben we gewoon leuke dingen gedaan om het slagen te vieren en dat is voor mij genoeg. Ik heb hieraan gewoon hele fijne herinneringen.

Doe wat goed voelt

Als ik nu een tip zou moeten geven over diploma-uitreikingen met gescheiden ouders, zou ik vooral zeggen: doe wat goed voelt voor jou. Als jij denkt dat jij betere herinneringen overhoudt aan het hebben van maar één ouder bij de diploma-uitreiking, doe dat. Wil je wel graag beide ouders erbij hebben, ga daarover in gesprek met je ouders. Mochten je ouders echt niet samen willen gaan, kun je misschien nog vragen aan je mentor op school of er nog opties zijn dat je ouders er allebei kunnen zijn zonder contact met elkaar. Denk wel vooral aan jou en jouw eigen gevoel, het zijn namelijk grote gebeurtenissen in jouw leven en het zou zonde zijn als deze herinneringen dadelijk later vooral bestaan uit het gevecht van jouw ouders. Wist je dat wij een Open Brief hebben geschreven aan alle gescheiden ouders met een eindexamenkandidaat? Lees de brief hier. Ook hebben wij een Open Brief geschreven aan alle ouders met een kind in groep 8. Deze lees je hier.

Verhaal lezen
Isa vlogt over de eindmusical
Isa vlogt over de eindmusical
Op school

📖 Isa vlogt over de eindmusical

Bij de groep 8 musical van Isa stonden er voor iedere leerling twee stoelen klaar: voor allebei haar ouders één. Maar Isa wilde ook graag dat haar stiefmoeder en oma erbij konden zijn. Hoe zij dit heeft aangepakt vertelt ze in haar vlog.

Wil jij graag aan jouw ouders laten weten hoe zij er samen voor kunnen zorgen dat de dag van de musical JOUW dag wordt? Zodat je je niet druk hoeft te maken om hen? Download deze brief.

Verhaal lezen
Niet samen naar mijn diploma-uitreiking
Niet samen naar mijn diploma-uitreiking
Mijn oudersOp schoolBelangrijke momenten

📖 Niet samen naar mijn diploma-uitreiking

Lieve papa en mama,

Binnenkort ga ik ein-de-lijk afstuderen. Het heeft iets langer geduurd dan was gepland: niet de juiste studie, daarna een jaartje waarin ik niet wist wat ik wilde. Maar dat is nu voorbij, mijn studie is bijna afgerond. Alleen, jullie zullen niet allebei bij mijn diploma-uitreiking zijn. Dat kan niet, want dat lukt jullie niet. De spanning die tussen jullie bestaat, is zo intens dat ik me niet vrij kan bewegen als jullie bij elkaar in een ruimte zijn. Ik voel me schuldig als ik bij de ene sta, omdat dan de ander alleen is. En dat nu nog steeds, 14 jaar na de scheiding.

Voor mij is de keuze nu makkelijker, omdat ik op dit moment met jou, mama, geen contact meer heb. Voor mijn gevoel accepteer jij papa niet, en mag ik niet van hem houden. Daardoor voel ik me door jou niet geaccepteerd en heb ik het idee dat ik moet veranderen. Ook vind jij dat papa alles fout heeft gedaan. Ik wil geen partij kiezen. Ik trok dat niet, dus heb ik het contact verbroken. Ik ben nu oud en wijs genoeg om te weten dat jullie beide aandeel hebben gehad, met welke intentie dan ook. En, ik houd wel van papa. Net als van jou, mama.

Wat ik het liefste wil is dat mama er ook bij kan zijn. Dat mijn beide ouders er zijn, trots op mij kunnen zijn en samen in een ruimte kunnen verblijven. Is dat te veel gevraagd? Ik denk dat het lastig is voor jullie, en ergens kan ik me het ook wel voorstellen. Zeker na alles wat er is gebeurd. Toch, het zou voor mij zo’n mooi en waardevol moment zijn! Hoe lang is het geleden dat dat nog mogelijk was; jullie in een ruimte zonder spanning?

Wat ik wil meegeven aan alle gescheiden ouders: laat je kind niet kiezen en accepteer de andere ouder. Misschien is dit gevoelsmatig heel lastig en gaan je haren recht overeind staan, maar, probeer het! En ik weet zeker, je kan het ook! Je kind zal hierdoor makkelijker bewegen tussen jullie als ouders en voelt de vrijheid om van beide ouders te houden. En dat is toch het mooiste wat je je kind zou willen geven?

X,

Yvon

Verhaal lezen