Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun ervaringsverhalen!

Doorzoek de verhalen

52 verhalen gevonden voor jou

Maite over 'het allesbeslissende gesprek'
Maite over 'het allesbeslissende gesprek'
Mijn ouders

📖 Maite over 'het allesbeslissende gesprek'

“Shit!“ Dat was het eerste woord wat bij mij opkwam toen mij verteld werd dat mijn ouders gingen scheiden.

Toen mijn ouders mij vertelden dat ze gingen scheiden, was ik 12 jaar. In die tijd turnde ik veel. Op een maandagavond kwam ik vermoeid thuis van een turntraining. Het was een uur of 19:30. Mijn gezin (mijn ouders en mijn jongere zusje) had al eerder op de avond gegeten. Ik at op maandagavond altijd na afloop van mijn training, in mijn eentje. Deze keer mocht ik voor de tv eten. De rest van het gezin zat bij mij op de bank.

Mijn vader was degene die de eerste stap zette om het gesprek te beginnen. Hij begon met de woorden: “Dames, wij moeten jullie wat vertellen.” Na het horen van deze woorden wist ik al dat het foute boel was. Wij hadden thuis bijna nooit zulke serieuze gesprekken. Als we wel een keer een serieus gesprek hadden, dan was er ook echt wat aan de hand. Hij vervolgde zijn zin: “Je moeder en ik hebben de keuze gemaakt om uit elkaar te gaan.” Op dit moment knapte er iets in mij. Ik heb niet meer gehoord wat mijn vader nog meer heeft gezegd. Ik heb mijn bestek boos op tafel gesmeten en ben huilend naar boven toe gerend. Ik heb mezelf opgesloten in de badkamer, omdat ik wist dat daar niemand bij me kon komen.

Mijn hoofd was een overvloed vol met allemaal gedachten. Wat gaat er nu gebeuren? Hoe zal mijn toekomst eruit gaan zien? Waarom komt het dat papa en mama uit elkaar gaan? Komt dit misschien zelfs wel door mij? Zijn mijn ouders verliefd op iemand anders? Als ik hier nu op terug kijk, snap ik deze gedachten heel goed. Mijn beste vriendin had ook gescheiden ouders en ik heb haar hele leven zien veranderen hierdoor. Zelf was ik er denk ik gewoon bang voor dat hetzelfde ook bij mij zou gebeuren. Ik wilde niet dat mijn leven zou veranderen.

Omdat ik halverwege de mededeling van mijn vader naar boven ben gerend, was er voor mij heel veel onduidelijkheid. Mijn hoofd stond volgeschreven met vraagtekens: hoe nu verder? Gelukkig was mijn moeder al snel achter mij aan gekomen naar boven. Ik weigerde om haar binnen te laten. Uiteindelijk begon ze vanaf de overloop op mij in te praten. Hierdoor heb ik haar na een tijdje binnengelaten in de badkamer. Gelijk trok mijn moeder me in een warme knuffel. Een knuffel die me op dit moment ook een fijn gevoel gaf, want ik voelde me erg alleen. Daarna ging ze op de rand van het bad zitten en vertelde ze het verhaal.

Een tijd daarvoor had mijn vader bij mijn moeder aangegeven dat hij niet meer verliefd op haar was. Hij gaf toe dat hij graag van mijn moeder wilde scheiden. Voor mijn moeder was dit lastig om te horen. Ze was namelijk nog wel verliefd op papa. Ze vertelde aan mij dat papa zijn keuze vast stond en dat hij deze keuze zelf had gemaakt. Hoe graag mijn moeder ook nog samen wilde zijn met papa, ze kon hem hier niet toe dwingen.

Hierbij kreeg ik ook te horen dat mama en papa vanaf die week apart van elkaar, in aparte kamers zouden slapen. Mama vertelde verder. “Papa en ik gaan allebei op zoek naar een ander huis, omdat dit huis te groot en te duur is voor 1 volwassene met kinderen. Het zal nog wel even duren voordat we allebei een nieuw huis hebben, omdat het op dit moment lastig is om een huis te vinden.” Dit vond ik fijn om te horen. Dat kalmeerde mij. Mijn zusje en ik hadden dus rustig de tijd om te wennen aan het idee dat onze ouders gingen scheiden.

Als ik nu terugkijk op deze periode ben ik blij dat het zo is gegaan. Ik kan inzien dat het voor mijn zusje en mij beter is dat mijn ouders uit elkaar zijn gegaan. Er zijn minder ruzies thuis en ik heb leren inzien dat mijn ouders gelukkiger zijn zonder elkaar. Ik gun het mijn ouders dat ze gelukkig zijn. Als dat niet met elkaar is, dan moeten mijn zusje en ik dat maar leren accepteren.

Het komt goed!

Verhaal lezen
Max vierde oud en nieuw samen met zijn ouders
Max vierde oud en nieuw samen met zijn ouders
Mijn oudersStiefoudersBelangrijke momenten

📖 Max vierde oud en nieuw samen met zijn ouders

De feestdagen. De één kijkt er enorm naar uit, de ander krijgt al een steen in zijn maag als deze dagen eraan komen.

Ik zelf heb Kerst en Oud & Nieuw altijd als een lichtpunt gezien. Al vanaf kleins af aan was het met Kerst gezellig in huis. De boom, duizenden lichtjes en kaartjes aan de muur. Dit sfeertje is altijd zo gebleven, ondanks dat mijn ouders dan nu uit elkaar zijn.

Vanuit het oogpunt dat mijn ouders - ondanks wat dan ook, altijd het beste voor hun kind willen - kan ik ieder jaar zorgeloos Kerst vieren. Het ene jaar zijn het 2 dagen bij de ene ouder en 1 dag bij de ander. Het jaar daarna draaien we het weer om. Tot op de dag van vandaag vragen ze ieder jaar wat ik graag wil doen met Kerst en daarbij laten ze me volledig vrij in wat ik wil doen. Dit is zo fijn voor mij, omdat ik dan niet hoef te kiezen tussen mijn vader of moeder. Ik word gewoon vrijgelaten in wat ik wil doen en alles is goed.

Een van de mooiste momenten waar ik nog steeds met liefde naar terugkijk, is Oud & Nieuw 2 jaar geleden. Mijn vader en bonusmoeder kwamen naar mijn moeder en bonusvader in Amsterdam. Daar hebben we toen lekker gegeten, de hele avond spelletjes gespeeld en om 00.00 uur elkaar een mooi nieuwjaar toegewenst. Ik heb toen ook een selfie gemaakt met m’n pa en ma omdat ik ook weet dat het niet vanzelfsprekend is dat andere kinderen met gescheiden ouders deze feestdag zo kunnen vieren. .

Dit is een van mijn meest dierbare herinneringen. Mijn ouders zijn niet meer samen, maar toch wel bij elkaar.

Ik kan me goed voorstellen dat je misschien wat lastige dagen tegemoet gaat. Maar weet dat je het altijd kan aangeven bij je ouders. Jij mag niet de dupe zijn van iets waar je niet zelf voor gekozen hebt. Ik wens je een hele fijne Kerst toe en een knuffel voor 2024.

Verhaal lezen
Ook kerst kan veranderen!
Ook kerst kan veranderen!
Mijn oudersBelangrijke momenten

📖 Ook kerst kan veranderen!

Duidelijke afspraken maakten onze kerst rustig

Kerst is bij ons thuis altijd belangrijk geweest. Daarom waren er duidelijke afspraken over hoe we de dagen verdeelden.
Op kerstavond en Eerste kerstdag waren we bij mijn vader. Tweede kerstdag was voor mijn moeder.

Als kind vond ik dat heel fijn. Er was nooit gedoe over wanneer we zouden wisselen of waar we kerst zouden vieren. Zo waren de feestdagen echt een feestje voor iedereen.

Samenkomen bij mijn moeder voelde warm en welkom

Bij mijn moeder kwamen we altijd samen met de familie van mijn bonusvader. De hele familie schoof de feestdag op naar Tweede kerstdag. Zo konden wij er altijd bij zijn. Dat gaf mij een warm en welkom gevoel.

Maar sinds 2020 vieren we deze dag alleen nog met ons eigen gezin.

Kerst bij mijn vader voelde gezellig en vertrouwd

Bij mijn vader vierden we kerst meestal met zijn drieën: mijn vader, mijn zusje en ik. Het was altijd gezellig thuis, met een gourmetstel op tafel.

De laatste jaren vierden we het soms ook met familie. De eerste keer is nu ongeveer vijf jaar geleden. Toen waren mijn neven en nichten nog jong. Er waren nog geen partners bij. Maar dat veranderde snel.

In de afgelopen jaren vierden zij ook kerst bij de families van hun partners. Daardoor werd het steeds moeilijker om Eerste kerstdag met iedereen samen te vieren.

Wij waren bang om onze moeder teleur te stellen als we Tweede kerstdag bij de familie van onze vader zouden vieren. Daarom hebben we kerst de afgelopen twee jaar alleen met ooms en tantes gevierd, zonder de neven en nichten.

Dit jaar kwam er nog meer verandering

Dit jaar is alles weer anders. Mijn zusje en ik hebben nu allebei een vriend. Dus er kwamen nĂłg meer families bij voor de verdeling van de kerstdagen.

Toen we in oktober met ons gezin bij mijn moeder waren, besloten we het anders te doen. In plaats van de verdeling die we al bijna twintig jaar gebruikten, legden we alle mogelijke opties naast elkaar.

Toen bleek iets belangrijks: Het ging mijn moeder vooral om samen zijn, niet per se om de dag zelf.

Om iedereen meer ruimte te geven en een fijne planning te maken, vieren we kerst dit jaar bij mijn moeder op derde kerstdag. Die dag hebben we zelf bedacht!

Praat samen over wat goed voelt voor iedereen

Kerst moet voor iedereen een fijn feest zijn, ook voor jou.

Toen ik jonger was, vond ik het fijn dat de afspraken altijd hetzelfde waren. Het gaf rust en voorkwam ruzie. De familie was altijd lief en probeerde zich aan te passen.

Maar nu we allemaal volwassen zijn, werkt het beter om met elkaar te praten. Samen kijken welke planning goed voelt voor iedereen.

Wees dus niet bang om iets te veranderen als het niet meer werkt.
Want één ding is altijd hetzelfde in het leven: alles verandert steeds weer.

De feestdagen kunnen best lastig zijn als je ouders gescheiden zijn. Je hoeft het niet alleen te doen. In het

Buddyprogramma

van Villa Pinedo krijg je een eigen Buddy: een jongvolwassene die hetzelfde heeft meegemaakt en jou begrijpt. Samen met je Buddy kun je praten, vragen stellen of even je hart luchten, juist in deze periode van het jaar. Wil jij ook iemand die met je meedenkt tijdens de feestdagen? Download de Villa Pinedo Buddy App (in de App en Play store) en meld je aan!

Verhaal lezen
Isa leest open brief voor in Ziggo Dome
Isa leest open brief voor in Ziggo Dome
Mijn ouders

📖 Isa leest open brief voor in Ziggo Dome

Isa leest aan duizenden mensen in de Ziggo Dome de brief 'Aan alle gescheiden ouders' voor. In deze brief staat wat veel van de naar schatting 86.000 kinderen die jaarlijks te horen krijgen dat hun ouders gaan scheiden, denken en voelen. “Ze liep het podium op en ze kwam binnen
 recht in ons hart gelopen”, zei één van de ouders die erbij waren.

Klik hier om de open brief ‘Aan alle gescheiden ouders’ te downloaden.

Verhaal lezen
“Toen ik ziek was kreeg ik de aandacht die ik zo miste.”
“Toen ik ziek was kreeg ik de aandacht die ik zo miste.”
Mijn oudersSteun

📖 “Toen ik ziek was kreeg ik de aandacht die ik zo miste.”

Mijn ouders gingen scheiden toen ik 4 jaar was, inmiddels al bijna 18 jaar geleden. Sinds een paar jaar weet ik pas hoeveel de scheiding met mij heeft gedaan of eigenlijk nog steeds doet. Dat is niet gek, want zo’n lastige gebeurtenis kan gewoon veel invloed hebben.

Ruzie

Wat ik me vooral kan herinneren van de tijd dat mijn ouders uit elkaar gingen, is dat ik me heel erg alleen en als ‘te veel’ heb gevoeld. Voor mijn gevoel was er in mijn situatie vooral veel ruzie en meningsverschillen over van alles. Over bijvoorbeeld geld, maar ook over dingen die over mijn broer en mij gingen: welke dagen zijn we bij papa en welke bij mama? Bij wie gaan we wonen? Mogen we wel naar het kinderfeestje bij papa in de buurt als we bij mama zijn? Grotendeels overlegden mijn ouders dit niet met elkaar als ze elkaar spraken. Mijn moeder wilde mijn vader niet zien, dus dit werd schriftelijk of via ons als kinderen besproken.

Ziek

Dit heeft zich voor mijn gevoel mijn hele kindertijd afgespeeld. Hoe ouder ik werd, hoe meer ik dat begon te merken en er last van kreeg. Ik begon steeds meer mijn eigen wil en gedachten hierover te krijgen. Ik was erg gevoelig voor de spanningen tussen mijn ouders. Het voelde niet fijn om te weten dat de ruzies tussen papa en mama ook over mij gingen. Ik dacht dat het mijn schuld was. Ook voelde ik me vaak niet gezien en gehoord.

Ik was een stil, gevoelig meisje dat haar ouders niet tot last wilde zijn met haar gevoelens. Mijn ouders hadden het namelijk al druk en moeilijk genoeg. Ik wilde ze ook niet pijn doen met dingen die ik zelf wilde; bijvoorbeeld alleen om het weekend bij mama zijn. Hierdoor had nooit iemand door hoe verdrietig ik eigenlijk was. En hoe angstig ik was om mijn moeder of vader verdriet te doen met mijn eigen keuzes. Ik voelde mij ook verantwoordelijk voor alles wat er gebeurde. Doordat niemand vroeg naar mijn gevoelens en gedachten, dacht ik dat dat niet belangrijk was en er niet mocht zijn. Waardoor ik mezelf ‘onzichtbaar’ wilde en ging maken.

Als kind ben ik veel ziek geweest. Achteraf is dit vaak een uiting geweest van stress en opgekropte emoties die ik thuis niet liet zien en waar geen aandacht voor was. Ergens vond ik het ziek zijn fijn. Op deze manier kon ik toch ‘verdriet’ laten zien en kreeg ik wel de aandacht die ik zo erg miste.

Therapie

In therapie is naar voren gekomen dat de scheiding een grote invloed heeft gehad op hoe ik nu als bijna 22-jarige meid ben. Nog altijd ben ik iemand die het moeilijk vindt een eigen mening te geven, om voor zichzelf op te komen en om emoties te voelen en te laten zien. Ik voel me vaak schuldig en tot last wanneer ik een van deze dingen wel doe. Ik probeer nog altijd zo min mogelijk aandacht te vragen en iemand ‘tot last’ te zijn.

Ik praat nu nog gemiddeld twee keer per week met hulpverlening en ik woon op een plek waar regelmatig begeleiding aanwezig is. Door geregeld ‘aandacht’ te krijgen voor alles wat er in mij omgaat, lukt het mij steeds beter mezelf te laten zien en zelfs om mezelf af en toe het meer waard te vinden. Ik heb nu steeds vaker het gevoel dat ik niet alleen ben en dat ik me gezien en gehoord voel en dat vind ik erg fijn.

Onthoud dat het normaal is wanneer je de scheiding van je ouders moeilijk vindt en je je hierbij bijvoorbeeld eenzaam, verantwoordelijk en/of tot last kan voelen. Maar jij bent nooit schuldig hieraan! Je verdient het om aandacht te krijgen van onder andere je ouders, voor wat jij voelt, denkt, nodig hebt en wil. Hiermee ben je niemand tot last! En het is dus ook niet gek of raar dat jij op andere manieren deze aandacht probeert te vragen van je ouders als jij je niet gehoord voelt. Maar ik heb geleerd dat het juist fijn is om met iemand te praten die mijn gevoel erkent en steunt. Dat gun ik jou ook! Als praten met je ouders lastig is, kan dit bijvoorbeeld ook met een docent of een goede tante.

Bij Villa Pinedo kan dit ook; je kunt chatten met een buddy, een jongere die zelf ook gescheiden ouders heeft en er voor jou is.

Verhaal lezen
Samengesteld gezin & de zomervakantie
Samengesteld gezin & de zomervakantie
Mijn oudersBelangrijke momenten

📖 Samengesteld gezin & de zomervakantie

“Heb jij gescheiden ouders? Bofkont, dan mag je zeker twee keer op vakantie!” Deze opmerking zullen veel kinderen van gescheiden ouders wel herkennen. Twee keer op vakantie, met je verschillende (samengestelde) gezinnen
 Is dat wel zo leuk?

Want hoe ongemakkelijk een samengesteld gezin ooit samengaat, kan extra duidelijk worden op vakantie. Hele dagen samen, terwijl je eigenlijk nog niet zo goed aan elkaar gewend bent. En ineens je eigen ouder moeten delen met een nieuwe partner, dat kan best lastig zijn. In 2011 gingen mijn moeder en haar vriend op vakantie naar Spanje. Alle kinderen mochten mee. Dat zijn er in totaal 6, als ik mee zou zijn gegaan. Ik was toen 15, en ik koos ervoor om niet mee te gaan. In plaats daarvan ging ik met mijn vriendje en zijn gezin mee op binnenlandse vakantie op een camping. In plaats van in een mooi appartement in Spanje, sliep ik op de camping in een tentje.

Toch ben ik nog steeds blij met deze keuze. Ik werd er flink mee getreiterd door de rest van het ‘gezin’, maar ik had er heel goed over nagedacht. Ik wist zeker dat ik liever met mijn vriendje op een camping was dan in Spanje met het samengestelde gezin vol spanningen en ongemakkelijkheden. Ik bedoel hiermee niet dat ik mijn familie niet leuk vind. Helemaal niet zelfs! Maar als puber van 15, die op eerdere vakanties al had ervaren hoe stroef onze nieuwe gezinssituatie kon verlopen, was het voor mij beter om hierin mijn eigen grenzen te respecteren.

Vind jij het ook lastig om met spanningen en ongemakkelijke situaties om te gaan? Luister goed naar jezelf. Probeer jezelf niet in situaties te forceren die je eigenlijk niet goed doen. Je mag er ook voor kiezen om even niet mee te doen. En onthoud dat je er niet alleen voor staat. De vrijwilligers van Villa Pinedo staan met open armen voor je klaar.

Heb jij behoefte aan extra steun tijdens de zomervakantie? Wil je met iemand appen die ook gescheiden ouders heeft? Misschien is een Online-Buddy van Villa Pinedo iets voor jou!

Verhaal lezen
Pleun over haar bruiloft #samentrots
Pleun over haar bruiloft #samentrots
Mijn oudersLiefdeBelangrijke momenten

📖 Pleun over haar bruiloft #samentrots

Over een week is het zo ver: mijn bruiloft. Een dag waar ik al als klein meisje van droomde. Een dag waar ik mij voor een dag een prinses mag voelen. Met een man die van mij houdt. En alle mensen die ik liefheb om mij heen. Inclusief allebei mijn ouders.

Een bruiloft is een hoop geregel: een jurk vinden, de kapper boeken, locatie bepalen, bedankjes voor de gasten maken, muziek uitzoeken, een stoelindeling kiezen en ga zo maar door. En daarbij komt als kind met gescheiden ouders ook nog eens een loyaliteitsgevoel om de hoek kijken. Juist op zo’n belangrijke dag wil je je ouders niet het gevoel geven dat de andere ouder ‘belangrijker’ is dan de ander. Een gevoel waar je bijna niet onderuit komt als kind met gescheiden ouders, ondanks dat mijn ouders mij nooit een reden hebben gegeven om mij zo te voelen.

En ik besef me nu tijdens het schrijven ook dat er een hoop kinderen met gescheiden ouders zijn die zich op een dag als deze wél druk maken hoe het contact tussen beide ouders verloopt. Gelukkig heb ik het geluk dat dit bij ons altijd goed is gegaan. Ze zijn beiden op belangrijke momenten, zoals verjaardagen, diploma-uitreikingen of bij mijn sportwedstrijden aanwezig geweest. Dus ik kan met een gerustgesteld gevoel zeggen dat ik me hier tijdens mijn bruiloft geen zorgen over hoef te maken. Zij zullen 100% zeker samen op de eerste rij zitten om van mijn grote dag te genieten.

Dus terwijl ik hier zit en schrijf over mijn bruiloft, voel ik me ontzettend dankbaar. Ik kan deze dag delen met allebei mijn ouders samen. Vol opwinding en met een hart vol liefde, zit ik klaar om volgende week mijn droomdag te beleven. Een bruiloft waar ik me in ieder geval geen zorgen hoef te maken over mijn (gescheiden) ouders. En dat maakt me echt gelukkig.

Bij Stichting Villa Pinedo hebben wij, jongeren met gescheiden ouders, open brieven geschreven aan twee belangrijke momenten in ons leven. Help je ons mee de boodschap te verspreiden?

Open brief ‘Aan alle gescheiden ouders met een kind in groep 8’

Open Brief ‘Aan alle gescheiden ouders met een eindexamenkandidaat’

Verhaal lezen
Dante over de ouderavond #samentrots
Dante over de ouderavond #samentrots
Mijn oudersOp schoolBelangrijke momenten

📖 Dante over de ouderavond #samentrots

De ouderavond in het eerste jaar van mijn studie: een avond waarop ouders een inkijkje krijgen in het studeren aan de universiteit. Een mooi initiatief waar ik als eerste generatie student direct enthousiast over was. Ik wilde mijn ouders graag kennis laten maken met mijn nieuwe wereld, hen laten zien waar ik elke dag rondliep en hoe een college eraan toe gaat. Tegelijkertijd bracht zo’n avond, als kind met gescheiden ouders, spanning met zich mee. Allebei mijn ouders zijn heel betrokken: of het nu gaat om een dansoptreden of mijn diploma-uitreiking, mijn vader en moeder zijn altijd aanwezig. Vaak samen met hun partner. Maar ook allebei aan een andere kant van de zaal.

Tijdens mijn zoektocht naar de juiste studie bezocht ik om de beurt een open dag met één van mijn ouders. Voor de ouderavond was dat geen optie. Daarom had ik zowel mijn vader als moeder uitgenodigd om op een woensdag in november 2019 met mij mee te gaan naar de faculteit Sociale Wetenschappen. We hadden afgesproken op het station, waar mijn vader al stond te wachten. Met z’n drieĂ«n namen we de trein richting Leiden. Van tevoren was ik zenuwachtig. Wat had ik mezelf op de hals gehaald? Zullen ze wel aardig tegen elkaar doen? Zal het niet te ongemakkelijk worden? Hoe kan ik ervoor zorgen dat ze allebei een leuke avond hebben?

Achteraf gezien viel het mee en had ik me drukker gemaakt dan nodig was. Ik was opgelucht. Ze deden aardig tegen elkaar en het ongemak zat meer in mij dan tussen mijn ouders. We hebben een leuke avond gehad, die we afsloten met een verse oliebol op het station. Het was een moment waarop ze samen trots waren en dat voelde goed. Dit gevoel was nieuw omdat het niet altijd vanzelfsprekend was. Nog steeds maak ik me wel eens druk over toekomstige mijlpalen in mijn leven, waarbij ik hoop dat ze samen trots zullen zijn. Dan denk ik terug aan deze avond, waarop ik dit gevoel had. Dit gun ik andere kinderen ook die nu bijvoorbeeld hun eindmusical of diploma-uitreiking hebben. Dat zijn belangrijke momenten in hun leven waar ze hopelijk later positief op kunnen terugkijken.

Dus onze boodschap aan alle gescheiden ouders, wees #samentrots!

Verhaal lezen
Sophie over haar diploma-uitreiking #samentrots
Sophie over haar diploma-uitreiking #samentrots
Mijn oudersOp schoolBelangrijke momenten

📖 Sophie over haar diploma-uitreiking #samentrots

Binnenkort zijn de diploma-uitreikingen weer. De dag waarop ik 10 jaar geleden zó naar uitkeek. Eindelijk klaar met de middelbare, op naar het volgende hoofdstuk van mijn leven, een nieuw begin in een nieuwe stad met voor het allereerst één eigen plek. Ik kon niet wachten.

Wat ben ik dankbaar als ik naar de foto met allebei mijn ouders kijk. Dat ik deze mijlpaal met mijn ouders naast me mocht meemaken. Twee ouders samen trots op de voorste rij. Zoals het hoort. Maar wanneer je ouders gescheiden zijn is het helaas niet vanzelfsprekend. Het lijkt misschien normaal, maar het was een heel groot cadeau. Dat mijn hart nog steeds met veel warmte vult. Als ik terugkijk op die dag, die symbool stond voor het einde van de ene fase en het begin van een nieuwe, herinner ik me mijn twee ouders die trots naast me staan. En ik weet; als het om mij gaat, kan ik op mijn ouders samen rekenen.

Pssst
 Download de Open Brief ‘Aan alle gescheiden ouders met een eindexamenkandidaat’!

Verhaal lezen