Conflict tussen ouders over nieuwe vriendin

Hey Joyce,

Wat een ontzettend moeilijke situatie. Ik kan me heel goed voorstellen dat deze situaties heel erg veel spanning met zich meebrengen.
Ik heb zelf dit (minder heftig) meegemaakt in eigenlijk precies dezelfde situatie als je kinderen. Voor vraag 1 is er eigenlijk weinig te doen vanaf jou kant want de frictie zit duidelijk bij de moeder. Echter is het voor de kinderen belangrijk om zich gesteund te voelen. Als de kinderen op een bepaald moment voor contact met hun moeder kiezen vertaald dat zich automatisch naar een buitensluiting naar jou toe, dat is heel vervelend maar niet persoonlijk vanaf de kinderen en die keuzes moeten ze ook kunnen maken.

Hoe je hier het beste mee om kan gaan zodat de meiden hierin begeleid worden zonder hen in de spanning mee te nemen is er niet. De kinderen zullen absoluut de spanningen voelen en dat is niet weg te nemen. Wat wel kan helpen voor de kinderen om het gesprek niet uit de weg te gaan of om erover te praten met vriendinnetjes of een van onze buddies. Als die spanningen ook taboe worden om over te praten dan kan het gevoel nergens heen.

Ik hoop dat dit je een beetje helpt. Heel veel succes met deze rot situatie!

Beste Joyce,

Heel erg bedankt dat je jouw verhaal en vragen hier komt delen. Wat je beschrijft klinkt als een moeilijke en verdrietige situatie, zeker omdat uit je verhaal spreekt hoeveel jij en je partner bezig zijn met wat het beste is voor de kinderen.

Zelf heb ik niet meegemaakt dat een ouder een nieuwe partner volledig uit beeld wilde houden, maar ik herken wel hoe ingewikkeld het voor kinderen kan zijn wanneer een nieuwe partner niet wordt geaccepteerd. In mijn situatie werd de nieuwe partner van mijn moeder niet geaccepteerd door mijn vader en vooral door zijn nieuwe partner. Als kind sta je er dan tussenin.

Het lastige hierbij is dat kinderen meestal al een loyaliteitsconflict ervaren, zelfs wanneer volwassenen hun best doen om dat te voorkomen. Als kind wissel je tussen verschillende huishoudens, regels en relaties. Je moet je steeds aanpassen, hoe groot of klein de verschillen ook zijn. Zeker als het aankomt op nieuwe partners. Je hebt het gevoel dat je iedereen mag waarderen, maar tegelijkertijd ook dat je moet kiezen. Als je bijvoorbeeld kiest voor de nieuwe partner van een ouder, kan dat voelen alsof je je eigen ouder afwijst.

Wat mij destijds zou hebben geholpen, is als volwassenen elkaar niet zwart hadden gemaakt in mijn aanwezigheid. Dat kon door heel heftige woorden, maar ook subtieler, bijvoorbeeld door voortdurend te vergelijken: "Ik ben niet zoals zij" of "Ik doe dat anders." Daardoor kwam de nadruk te liggen op de verschillen. Voor mij versterkte dat juist het gevoel dat ik moest kiezen. Wanneer volwassenen respectvol over elkaar spreken, ontstaat er meer ruimte voor een kind om van iedereen te houden zonder schuldgevoel.

Wanneer kinderen merken dat er spanning is, kan het helpen om hun gevoelens te erkennen zonder hen mee te nemen in de inhoud van het conflict. Bijvoorbeeld door te benoemen dat het soms lastig kan zijn als volwassenen anders tegen dingen aankijken, maar dat zij nooit hoeven te kiezen.

Wat betreft de situatie met hun moeder denk ik dat het lastig is wanneer spanningen blijven bestaan, zeker als die invloed hebben op de kinderen. Uit mijn eigen ervaring weet ik dat kinderen weinig invloed hebben op de keuzes die volwassenen maken. Als bepaalde spanningen blijven bestaan, kunnen jullie die waarschijnlijk niet in je eentje oplossen. Wat jullie wél kunnen doen, is het voor de meiden zo veilig mogelijk houden door hun moeder niet zwart te maken, ruimte te geven aan hun gevoelens en er voor hen te zijn op de momenten dat ze bij jullie zijn. Juist die stabiele en liefdevolle aanwezigheid kan voor kinderen veel betekenen.

Ik wens jullie veel sterkte. Uit je verhaal lees ik veel betrokkenheid en liefde voor de meiden, houdt die vol met elkaar.

Liefs,
Anna