Hoi ik ben al 10 jaar stiefmama van een meisje (nu 14) en jongen (nu 12). De eerste jaren kwamen zij om het weekend en in de vakanties gezellig bij ons (hun papa en mij, en mijn twee kinderen van dezelfde leeftijd). Maar hun mama ging steeds moeilijker doen, en nu hebben de kinderen een tijd geleden allebei gezegd dat ze ons niet meer willen zien. Ik snap wel dat de kinderen denken: "Als mama steeds boos of verdrietig is, dan gaan we toch gewoon niet meer naar papa. Dan is er geen gezeur meer." Maar wij zijn de wanhoop nabij, vooral hun papa natuurlijk, hij mist ze zo. Hun moeder wordt extreem boos en dreigt zelfs met aangiftes als hun papa contact op wil nemen, zelfs als hij een verjaardagskaart stuurt. Zij zegt dan dat de kinderen geen contact willen. Hoe kunnen wij de kinderen laten weten dat we superveel van ze houden en dat wij ze verschrikkelijk missen?

Hoe is het voor een kind waarvan de moeder het heft in eigen hand heeft en je geen gezag heb maar het je kind wel heb erkend? Ik ben vader van een meisje van 5 jaar oud inmiddels waarvan ik twee jaar al niet meer in haar leven ben ( wel op de achtergrond maar niet een concrete regeling).De momenten die ik haar kan zien pak ik met beide handen aan en ben ik er voor mijn dochter maar dit zijn sporadische momenten en ze is altijd blij mij te zien. Maar hoe is dit voor een kind van vijf jaar oud dat onregelmatige en niet wetende wanneer je je vader kan en mag zien? Aangezien ik geen gezag heb wordt er vanuit instanties helemaal niks gedaan ik moet eerst in gevecht gaan met de moeder en in die zin ook mijn kind (aangezien het stress in haar leven brengt). Ik ben een zelfstandig ondernemer die zijn zaakjes allemaal goed op orde heeft en mijn best probeer te doen mijn steentje bij te dragen aan de maatschappij en ook mijn kind daar bij te staan als ze wat nodig heeft want op zulke momenten ben ik belangrijk als vader. Echter kan mijn dochter hier niks aan doen maar ben ik wel benieuwd wat er dan zoal in haar hoofd om zal gaan.

Prachtige site lees veel, leer hier ook veel van als gescheiden moeder. Toch heb ik een issue en een vraag voor vele kinderen die waarschijnlijk met het zelfde dealen. Hoe gaan kinderen met de ouder die verstoten wordt om. Wat doen ze hier tegen...of wat zijn hun beweegredenen om hierin mee te gaan. Ik als moeder die haar fouten ook heeft zou hier graag meer over willen weten. Wat gaat er in dat kinder hoofdje om. Hoe kan ik dit als moeder aanpakken zonder hier ruzie over te willen maken. Hoe maak ik dit bespreekbaar. Radeloos wordt ik ervan.

Sinds December 2016 zijn mijn man en ik uit elkaar gegaan. Nu willen we het toch weer proberen. Alleen heeft puberdochter van 14 er geen vertrouwen meer in. Hoe kunnen we haar begeleiden hierin en haar weer het vertrouwen geven?

Hoi, Ik ben een moeder van 2 kindjes (4 en 6 jaar). Helaas wegens omstandigheden gaan wij scheiden. Ik probeer nu in het ouderschapsplan vast te stellen hoe we het gaan doen met de kleding, Om dit zoveel mogelijk gelijk te houden wil ik het volgende doen: Er worden 2 / 3 setjes kleding van het hoofdverblijf (moeder) bij vader neergelegd welke iedere maand weer terug gaat naar het hoofdverblijf en vervangen worden door andere setjes kleding. 1 net setje / 1 speel setje / 1 normaal setje. Wat vinden jullie van deze oplossing? En hebben jullie misschien nog andere tips? Groetjes en bedankt!

Wij gaan scheiden en hebben 1 kind samen van 7. Mama gaat elders wonen alleen weten we nog niet hoe lang dat duurt. Ik zou het ons kind willen vertellen nu, omdat wij nu nog samen zijn en er rust is en geen strijd (nu nog..) Mama wil het pas vertellen als ze in haar nieuwe huis kan gaan. Ik ben bang dat het mijn dochter dan overrompelt en ze voelt het waarschijnlijk nu ook wel dat er iets speelt helaas.... nu heeft ze de tijd om het samen met pa en ma te verwerken nog! Wat denken jullie? Mvg Dennis

Dochter gaat in nieuw gezin wonen Hoi, Mijn dochter (10) gaat binnenkort in een nieuw gezin wonen met haar vader en zijn vrouw en hun 3 zonen (13,11,9). Dat lijkt allemaal heel leuk, maar toch maak ik me zorgen. Het gezin van de nieuwe vrouw van mijn ex is namelijk ook niet stabiel (werkeloosheid, ziekte, problemen bij de kids). En het lijkt me nogal wat, om als enige meisje in een nieuw gezin te gaan wonen! We hebben een co-ouderschap, dus mijn dochter komt voor de helft in een nieuw gezin terecht. Ik ben bezorgd en denk dat dit een hele roerige en stressvolle tijd kan worden voor mijn dochter. Natuurlijk laat ik haar dat niet merken. We praten er regelmatig over en ik vraag hoe zij er over denkt. Hoe kan ik haar het beste steunen?

Hallo, Ik heb een vraag waar ik/we benieuwd naar zijn wat jullie idee hierover is. We hebben begin dit jaar verteld aan ons vijf jarig zoontje dat we uit elkaar gaan en apart gaan wonen. Hij was erg verdrietig. Sinds september wonen we ook daadwerkelijk apart en hij mist de oude situatie erg. Mijn ex-vriend heeft over de zomer iemand leren kennen in het buitenland. Hij zegt vooralsnog geen relatie te willen, maar inmiddels zijn ze wel over en weer gevlogen om elkaar te zien. Mijn verdriet hierover levert spanning tussen ons op. In eerste instantie hadden we afgesproken ons zoontje alleen op de hoogte te brengen van nieuwe partners als het serieus is (een vaste rol in het leven van ons zoontje leven gaat spelen). Inmiddels denk ik echter dat ons zoontje voelt dat er iets (nieuws) speelt en niet kan duiden wat het is en dat we hem beter kunnen vertellen wat dat is, ook als hij haar nooit gaat ontmoeten. Hij zit op het moment niet helemaal lekker in z'n vel (veel moe, verdrietig en bijt nagels sinds we het verteld hebben). Hij blijft vragen waarom we uit elkaar zijn, en wil niet meer dat we Engels met elkaar spreken, maar Nederlands, wat hij beter kan volgen. Mijn ex-vriend denkt dat hij het niet zal kunnen begrijpen en wil bij de oorspronkelijke afspraak blijven. Wat denken jullie dat het beste voor ons zoontje is?

we zijn een samegesteld gezin waarbij er nu een nieuwe baby op komst is ( januari ) er zijn al 3 kinderen van elke kant in leeftijden van 19 t/m 8 we hebben nog niks durven zeggen maar hoe kunnen we dit nieuws het beste brengen we vinden dit heel moeilijk en zijn bang voor heftige reacties wie kan er advies geven

Beste kinderen, Ik hoop dat ik deze vragen aan jullie mag stellen. Zelf kom ik er niet uit en hoop dat ik antwoorden kan krijgen waarmee ik verder kan. Situatie: Ik ben nu officieel 8 maanden gescheiden van mijn ex vrouw en de moeder van mijn kinderen. De meiden zijn 15 en 9 jaar oud. Ook woon ik nu al ruim een jaar niet meer in hetzelfde huis als hun. Wij zijn gescheiden omdat ik verliefd ben geworden op iemand anders en daar wil ik nu mee verder. Het plan is om over 3 maanden samen te gaan wonen, waarbij mijn vriendin met haar dochter bij mij intrekt. De dochter van mijn vriendin en ik kunnen het inmiddels goed met elkaar vinden. Alleen mijn eigen kinderen willen nog geen contact met mijn vriendin en haar dochter. Vragen: - vinden jullie het (net zoals mijn kinderen) te snel om mijn vriendin en haar dochter te ontmoeten? - mijn vriendin geeft aan dat zij, als het nodig is, vanaf het moment dat zij hier wonen in de weekenden dat mijn kinderen bij mij zijn wel weg wil gaan zolang het contact nog niet goed op gang is gekomen. Is dit goed of niet? - Mijn vriendin en ik hebben afgesproken dat zowel zij als ik geen “ stiefouder” worden. Maar gewoon “de naam”. Onze kinderen hebben eigen vaders en moeders en daar hebben ze genoeg aan. Een stiefouder erbij is niet nodig. Is dit een goed plan? Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen met mijn vragen.