Ik heb een dochtertje van 7 en wij gaan intrekken bij mijn nieuwe partner 30 min bij ons oude woning vandaan. Ze gaat dus naar een nieuwe school. Ze vindt de plek waar we gaan wonen erg leuk maar ik vindt het spannend om te vertellen dat het echt zover is deze zomer gaan we verhuizen. Mijn nieuwe partner heeft 2 kindjes van 10 en 12 en die weten dat we ermee bezig zijn. Hoe kan ik dit het beste vertellen? Ze verblijft doordeweeks bij ons en om het weekend gaat ze naar haar vader. (Hij wilde niet meer dagen helaas). Ik probeer mijn dochter (7) met alles te helpen en goed uit te leggen en ook dat het contact met haar vader zo optimaal mogelijk blijft. Hebben jullie tips?

Beste kinderen, Ik ben sinds December vorig jaar uit elkaar met de papa van mijn 2 dames. 8 en 4 jaar oud. Nu heb ik direct na het beëindigen van de (ongezonde) relatie een vriend gekregen. De meiden kennen deze man al, van ontmoetingen als een vriend tijdens de relatie. Ze hebben hem sinds de uitelkaar gaan niet meer gezien of gesproken. Maar ze zien mij opbloeien, zeggen dat ze me gelukkig zien en denken dat ik een relatie met hem heb. Van mijn ex mag ik niks zeggen. Dus ik moet hierover liegen en ontwijken. De meisjes geven aan mij gelukkig te willen zien, hem graag weer zien. Is het slim om hem weer te introduceren, na 4 maanden uit elkaar te zijn? En dan eerlijk te zijn over de relatie of een introductie als gewoon een vriend? Hoe is jullie blik hierop? Dank jullie wel, wil het graag goed doen voor mijn meisjes.

We hebben co-ouderschap en m'n dochter is 14. Ze wil heel graag mee praten over hoe we de vakantie indelen. Dit loopt nog niet goed met haar vader. Ik ben bang dat dit voor mijn dochter een steeds groter probleem wordt omdat ze hier vaak ruzie over krijgt met hem. Ik denk zelf dat ze dit moet kunnen bepalen, dat dit belangrijk is voor haar. Dat ze het gevoel heeft dat er naar haar geluisterd wordt. Ik ben heel erg benieuwd of iemand dit heeft meegemaakt en wat dit met je deed. En ook of je het hebt kunnen oplossen?

Hoi, ik zit met iets waarvoor jullie misschien een advies kunnen geven. Hoe en wanneer vertel ik mijn 2 kinderen (leeftijd 9-11) dat ik een huis koop met mijn nieuwe vriendin, waarin we met haar 2 kinderen (leeftijd 9-11) en mijn kinderen gaan wonen? De kinderen kennen elkaar en ons natuurlijk wel al.

Hi, Ik ben een moeder met twee pubers en zou graag duidelijkheid willen scheppen door een Familie plan op te stellen. dit om te voorkomen dat afspraken/opvoeding verkeerd word geïnterpreteerd en de kinderen daardoor tussen ouders in komen te staan. Wat zouden jullie goeie/fijne afspraken vinden om verschillen te minimaliseren en regels (zonder dat het een ellendig lange lijst word) opstellen om eenduidige opvoeding en afspraken bij beide ouders te ervaren. Hartelijk Dank!

Hoi, mijn naam is Sanne en ik ben inmiddels bijna 3 jaar gescheiden. Ik heb 2 kinderen, van 6 (m) en 8 (j). Mijn zoontje praat niet over de scheiding. Toen e net waren verhuisd zei hij soms; mama, ik zou willen dat jullie weer samen zijn of 'ik denk nog wel eens aan het moment dat jullie het vertelde..' Maar nu/ inmiddels, zegt hij er niets meer over en vraagt niets. Als zijn zusje (heeel soms) iets vraagt aan mij, zegt hij 'zullen we het daar niet over hebben'. Dit gebeurt overigens zelden, we hebben het er echt niet vaak over, tot bijna nooit. Toch heb ik het idee en gevoel dat het goed zou zijn, voor hem, om gedachtes te delen, vragen te mogen stellen. Heb jij een idee of advies? Hoe kan dit werken voor een jongen van 8? Alvast dank voor je reactie.

Binnenkort gaan mijn (nu nog) man en ik vertellen dat we gaan scheiden. We leven al jaren langs elkaar en slapen zelfs al een jaar niet meer samen(onder het mom van “snurken”. We hebben absoluut geen ruzie, maar weten ook dat we gewoon niet gelukkig zijn als partners. Ik vindt het lastig om de kinderen 17&15 jaar uit te leggen waarom we gaan scheiden. Eigenlijk puur omdat we nooit ruzie hebben. Ik vermoed dat ze de reden van “ uit elkaar” niet begrijpen omdat we al zolang zo leven(als broer en zus) Hoe kan ik ze dit nu het beste vertellen? Kan ik zeggen dat we beide weer gelukkig willen worden? Want dat klinkt in mijn ogen egoïstisch (ik denk dan niet aan hun. )

Goedemiddag, ik heb een vraag waar ik hulp bij nodig heb, zodoende kwam ik op dit forum. Mijn expartner en ik hebben vorig jaar mei besloten om uit elkaar te gaan. Wij wonen nog samen. We zijn op hele goede voet samen. Niemand weet dat wij ook officieel uit elkaar zijn. Wij hebben 2 kinderen in de leeftijd 11 en 14. Vorig jaar zijn we ook gewoon met zn 4en op vakantie geweest en er is voor niemand een vuiltje aan de lucht. Nu heeft mijn ex eindelijk een huis gevonden en krijgt eind april de sleutel. Wij gaan eind april ook weer met z'n 4en op vakantie. Nu dacht ik eraan om het de kinderen pas te vertellen als het huis redelijk af is, maar iemand wees mij erop dat dat misschien niet zo handig is. Mijn vraag is, wanneer vertellen wij de kinderen dat we uit elkaar gaan. Moet ik dan zeggen dat wij vorig jaar al gescheiden zijn? Moet ik dit voor de vakantie doen of pas na de vakantie (wil op de e.o.a. manier niet hun vakantie verpesten) Alles in dit proces ging zo makkelijk, gewoon omdat we goed bevriend zijn met elkaar, maar tegen dit punt kijk ik heel erg op. Wie kan me vertellen wat de beste aanpak is hierin ?

Mijn ex kan heel snel heel boos worden (vaak om niks) en daar worden mijn drie (puber) dochters nu vaak de dupe van. Ik krijg de indruk dat hij soms moeite heeft om alle ballen in de lucht te houden. De boosheid reageert hij af op hen, gelukkig alleen met woorden, maar dat kan net zo schadelijk zijn voor mijn lieve, zachtaardige dochters. Wat kan ik hieraan doen? Hoe kan ik hen helpen hier beter mee om te gaan? Of hoe kan ik dit bespreekbaar maken? Want als ik dit zeg tegen mijn ex, dan wordt hij boos omdat ze dit met mij bespreken. Ik heb aangegeven dat ze dit zelf moeten bespreken met hun vader, maar dat vinden ze heel moeilijk en ook zijn ze bang dat hij dan weer boos wordt. Ik hoop dat iemand een goede tip heeft....

Ik ben een moeder van 32 jaar. Mijn zoontje is bijna 6. Zijn vader en ik zijn gescheiden sinds hij 3 is. Het contact tussen mij en zijn vader is goed. We hebben co-ouderschap: mijn zoontje is dus één week bij mij en één week bij hem. De belangrijke momenten zoals verjaardagen en zwemdiploma's, vieren we samen. We wonen dichtbij elkaar in de buurt. Inmiddels zijn er ook alweer nieuwe partners in zowel mijn leven als in het leven van zijn vader. Bij mij was die partner er al vrij snel: dus mijn zoontje is heel erg gewend en gesteld op mijn nieuwe partner. Soms denk ik er samen met mijn nieuwe partner over na om een tweede kindje te krijgen. Ik vind dit een erg lastig vraagstuk: ik vraag me namelijk af hoe dat voor mijn zoontje zou zijn. Er zou dan een tweede kindje zijn dat altijd bij mij is en hij is er maar om de week. Bij zijn vader komt er zeker weten een tweede kindje bij (nu nog niet maar binnen nu en twee jaar verwacht ik wel). Ik voel me al snel schuldig en ik wil mijn zoon niet tekort doen. Ik wil mijn zoontje vooral het gevoel geven dat er héél veel van hem gehouden wordt en dat er áltijd een veilige haven bij mij voor hem is, ongeacht of er een tweede kindje komt. Zijn er mensen hier waarbij er een tweede kindje is gekomen nadat de ouders zijn gescheiden? Hoe is/was dat voor jou? Of hoe zou je het vinden?