Situatie is als volgt. bijna 3 jaar geleden gescheiden. Ex hertrouwd. Zij heeft 2 zoons en samen een 2ling. Mijn dochters komen daar om het weekend en helft van de vakantie. Gezin daar is dus groter dan bij mij thuis. Nu gaat het de afgelopen jaar steeds vaker mis met mijn oudste dochter als ze daar is (12,5 jr). Ze vertelt halve waarheden of dingen die helemaal niet waar zijn. Of zegt nog steeds dingen die ik aan het begin van de scheiding heb geroepen. Dit wordt steeds erger. Gelukkig vormen we 1 front en zeggen dat ze niet moet liegen omdat we er toch achterkomen dat het niet klopt. Ook heb ik al vanaf het begin gezegd dat haar vader en ik niet meer bij elkaar komen, dus dat hoeft ook geen reden te zijn. Ze heeft de laatste keren tegen haar vader gezegd dat ze schijt aan hem heeft en toch doet wat ze wil. Tegen haar stiefmoeder; ik luister niet naar je want je bent mijn moeder niet. Ze speelt haar vader en mij tegen elkaar uit (zo voelen wij dat). Ze doet daar dingen waar haar vader en stiefmoeder ruzie met elkaar krijgen over haar gedrag. Ze wordt dan soms weer thuis gebracht of haar vader gaat even met onze dochters weg. Ze zorgt ervoor dat dingen zo gaan dat de andere kinderen de schuld krijgen en zei niet. Ik werd hierdoor laatst door haar stiefmoeder over gebeld dat ze niet meer weet wat ze ermee moet. En dat het leuker is als mijn dochter daar niet is. En dat kan ik begrijpen. Maar als je aan haar vraagt waarom ze dat doet dan krijg je het antwoord; weet ik niet. En ook bij doorvragen krijg je of geen antwoord of schouders ophalen. Haar vader is strenger (en ouderwetser) dan mij. Maar dat is hij altijd al geweest. Ik hoop dat jullie hier tips voor hebben. Is dit pubergedrag of is er een groter probleem ? En hebben jullie ook tips om door te vragen zonder dat het op een ondervraging lijkt.

Hoi, het is nog allemaal heel vers maar zou graag jullie input hierover willen. Sinds kort besloten om uit elkaar te gaan met de vader van ons zoontje van 3jr. De reden omdat mn ex partner rekeningen verstopte verstopte waardoor ik meerder keren voor blok ben gezet, onwijs veel geld stress. Wat het allemaal nog complexer maakt is dat hij al een zoon uit zijn vorige relatie had waarvan hij een hoop kwam regelingen niet op orde had en daarna tot in het extreme hij zelf besloot wanneer zijn zoon bij ons was dus ik wist nooit waar ik aan toe was. Resultaat 2 zonen bij 2 vrouwen en geldzorgen... Ik ben hard op zoek naar een woning voor mij en mn zoon maar dit is vreselijk moeilijk en waarschijnlijk zal ik meerdere keren moeten verhuizen. Hoe blijf ik hier rustig onder in bijzijn van de kinderen en hoe leg ik het de kinderen uit dat we uit elkaar gaan.. Voel me er vreselijk verdrietig over.

hoi ik heb een vraagje . mogen ouders scheiden als de kinderen onder de 10 jaar zijn?

Ik wil graag advies van jullie over hoe om te gaan met mijn zoontje van ruim 6. Ik en zijn vader zijn nu anderhalf jaar uit elkaar. We maken geen ruzie en maken elkaar niet zwart maar het contact gaat wel stroef en we zien elkaar liever niet dan wel. Mijn zoontje is om het weekend bij zijn vader (en dienst nieuwe vriendin sinds een half jaar). De laatste weken heeft hij meer moeite met naar zijn vader gaan de reden krijg ik niet duidelijk. Als hij er is heeft hij het toch redelijk naar zijn zin krijg ik de indruk. Ik heb zelf het idee dat omdat hij zijn vader zo weinig ziet hij zich in zijn woning (nog) niet zo thuis voelt. Ook krijg ik het idee dat hij zich een beetje derde wiel aan de wagen voelt. Ik denk dat het het proberen waard is om hem een dag meer bij zijn vader te laten zijn (die neemt dit initiatief niet maar als ik het hem voorleg wil hij dit wel denk ik). Nu is mijn vraag wat is prettiger voor een kind (voor zover je die al in zijn algemeenheid kan zeggen is natuurlijk per kind verschillende). Het weekend dat hij er is uitbreiden met een dag of een dag door de week zodat de periode dat mijn zoon zijn vader niet ziet wat minder lang is. Ik hoor graag van jullie.

Hallo, Ik ben een vader van twee kinderen, beide onder de tien jaar oud. Enige weken geleden vertelde mijn vrouw mij van me te willen scheiden. na 16 jaar samenzijn waarvan 10 jaar huwelijk.verschrikkelijk nieuws. Een paar weken daarna kwam ik er achter dat ze een relatie heeft met 1 van mijn beste vrienden. Gaandeweg kom ik erachter hoe lang ze me beide op slinkse wijze hebben voorgelogen en bespeeld. Samen onder 1 hoedje tegen mij. 1 jaar geleden verloor hij zijn vrouw aan een erge ziekte, zij was een goede vriendin van ons beiden. Ik ben er vanaf dag 1 toen voor hem geweest. Mijn dochter en zijn dochter zijn beste vriendinnetjes. Mijn vrouw (scheiding is nog niet rond) is druk met hem in zijn huis aan het verbouwen, met een week of drie gaat ze er wonen, en mijn kinderen ook voor 50% van hun tijd. We hebben co ouderschap afgesproken. Ik kijk enorm op tegen het moment dat ze daar gaan wonen. Die beide zijn zo vreselijk gemeen geweest. Hebben jullie tips hoe hier mee om te gaan, en hoe te reageren naar de kinderen toe?

Hoi, Hoe reageer ik op mijn dochter van toen 9 die verteld aan mij dat de partner van haar vader enorm veel van haar houdt omdat ze haar op haar lichaam getatoeëerd heeft?

Hallo, Ik ben al een aantal jaren gescheiden. Mijn ex wou zich alleen aan de standaard regels houden. Extra dagen in bij vakanties vond hij onzin ik moest het maar oplossen. Kan hij een dagje niet nou dat moeten de kinderen maar bij mij blijven. Maar als ik een keer vraag of hij een extra dagje kan dan kan het niet. Anderhalf jaar geleden is hij verhuist en omgangsregeling was niet meer mogelijk. De kinderen bleven gewoon bij mij. Hij betaalde minder alimentatie omdat het niet kon betalen. Nu komt hij terug en verwacht de kinderen gewoon weer te zien. Ik heb het hier heel moeilijk mee. Ik vind zeker dat de kinderen recht hebben om hun vader te zien en dat wil ik ook zeker niet tegenhouden. Maar zelf voel ik me een speelbal. tips en reacties zijn welkom. Alvast bedankt

Hoi allemaal, Ik zit met een dilemma en hoop dat jullie met een goed advies kunnen komen! Ik lig inmiddels al een jaar in een nare vechtscheiding en het belangrijkste struikelblok is de zorgverdeling voor onze 2 kinderen van 12 en 14 jaar. Zij hebben aangegeven doordeweeks bij mij te willen zijn en 3 weekenden per maand bij hun vader (van vrijdagavond tot zondagavond). Hij vindt dat een ongelijkwaardige verdeling en eist 50/50 co-ouderschap (vrijdagmiddag t/m dinsdagochtend bij hem en 1x pw bij hem eten). Ondanks dat de kinderen bij hem hebben aangegeven het anders te willen, houdt hij voet bij stuk. Ook de rechter bij de Voorlopige Voorzieningen zitting heeft vooral rekening gehouden met zijn wensen in haar uitspraak (de kinderen moeten nu van vrijdagavond t/m maandagochtend bij hem zijn en 1x pw eten). Verschillende partijen hebben al met hem geprobeerd te praten (zowel professionals als de kinderen zelf), maar hij blijft het niet in het belang van de kinderen vinden om hun wens in de zorgverdeling te honoreren. Om een goede band met beide ouders op te kunnen bouwen, is in zijn ogen een 50/50 co-ouderschapsverdeling een vereiste. Verder is hij van mening dat de kinderen lui zijn en alleen maar bij mij willen zijn omdat ik inmiddels dichter bij hun school/sport/huiswerkbegeleiding etc woon. Hoe kan ik ervoor zorgen dat de kinderen wel gehoord en gezien worden in de vaststelling van de zorgverdeling? Daarnaast maak ik me zorgen over het feit dat zolang ik blijf "tegenstribbelen" en zijn co-ouderschapseis niet inwillig, het een vechtscheiding blijft. Maar ik wil ook dat de kinderen niet ondergesneeuwd raken. Alvast heel erg bedankt voor jullie reactie.

Hallo, Ik ben een gescheiden vader van 4 meiden (12, 10, 6 en 4), die nu elk weekend en elke woensdag bij mij zijn. Mijn contact met moeder is normaal. Nu geeft de tweede(10) aan dat als ze 12 is dat ze dan volledig bij mij wil gaan wonen. Ze geeft aan dat het bij mij leuker en gezelliger is, dat ze bij mij meer mag en minder hoeft. Bij moeder heeft ze het moeilijker, er is een gezinscoach actief maar dat lost voor haar niet alles op. Ik wil graag dat ze moeder blijft zien en er ook blijft slapen. Het blijft haar moeder, en dat is een band die ik blijf respecteren. Wat moet ik doen. Toegeven? Geen oordeel vellen? Gevolgen duidelijk maken? Het hier minder leuk maken? Hopen dat het een bevlieging is? En daarbij: heeft ze het recht wel om die keuze (als ze 12 is) te maken ? Graag advies.

Hallo, Mijn man en ik liggen in een scheiding waarbij een andere vrouw is bij betrokken. Mijn man geeft aan de afgelopen jaren niet gelukkig te zijn geweest en sprak de afgelopen 5 maanden regelmatig met de vrouw af. De scheiding is nog lang niet rond, maar hij heeft onze kinderen van 5 jaar en 1,5 jaar al meegenomen naar die vrouw en heeft nu een relatie met haar. Is dat niet te snel of wanneer kan er een nieuwe liefde geïntroduceerd worden?