Hoe praat je met een 12 en 14 jarige over ouderverstoting / vervreemding?? Wij geven ze rust en ruimte en liefde maar toch is de manipulatie druk erg hoog. De jongste komt steeds minder vaak en gebruikt allerlei smoesjes. ( hebben wij ontdekt ) Ze zegt ook steeds; mama vindt het handiger/beter als..enz.. Moeder wil absoluut niet met de vader communiceren..en legt alles bij de kinderen. Dat hoort natuurlijk niet maar ze reageert gewoon niet. Wij laten weten dat ze welkom zijn en dat wij van ze houden wat er ook gebeurd. Maar na 2 rechtzaken die niet in mama's voordeel zijn beslist wordt duidelijk de druk op een andere manier opgevoerd. Hoe praat je daarover? Of doe je dat juist niet? De jongste hebben we nu 5 weken niet gezien...wat nog nooit gebeurd is! We willen het ze niet moeilijker maken ( dat doet mama al) maar je kan het toch ook niet alleen maar accepteren? Of wel? Ppffff...ik vind dit echt moeilijk..en zo intens verdrietig voor de kinderen. Laat ze toch lekker kind zijn en belast ze toch niet met allerlei zorgen..

Hallo, Ik heb sinds een aantal maanden een vriend met een zoontje. Hij is pas 2, en het contact gaat tot nu toe (gelukkig!) erg goed. Na wat research gedaan te hebben kwam ik erachter dat er echter vaak problemen zijn tussen stiefouders en -kinderen. Ik zou graag via jullie wat informatie inwinnen, wat zijn de problemen waar jullie tegenaan lopen? En hoe zou ik die (in de toekomst) kunnen voorkomen?

Hallo, Een vraagje.. Mijn man en ik zijn binnenkort gescheiden. We zijn nu van alles aan het regelen bij een mediator. We hebben onze oudste dochter (9) nog niet verteld dat wij uit elkaar gaan (de jongste is net 2 dus die begrijpt het nog niet). Dit vinden we beiden heel erg moeilijk. Hebben jullie tips voor ons?

Hoe staat Villa Pinedo tegenover ouders die in een ouderverstotingssituatie zitten? Dus met 1 of meer kinderen geen contact meer hebben, door de rancune van de andere van de andere ouder. Hoe adviseren jullie de kinderen daarin?

Goedemiddag, hopelijk kan iemand mij via deze weg geruststellen.. of even een zetje kan geven in de goede richting. Vorig jaar oktober zijn mijn man en ik na een huwelijk van 11 jaar gescheiden. Wij hebben 2 kinderen samen, 1 van 8 en 1 van 3 jaar. Scheiding is goed afgehandeld, geen ruzie of wat dan ook. Omgang tussen ex en mij ging goed. Volgende is gebeurd. Ex heeft sinds 3 weken een vriendin, en heeft deze zonder toestemming van mijn kant al voorgesteld aan de kinderen. We hebben het er wel over gehad, maar ik heb gezegd dat ik het te snel vond, en dat ze elkaar eerst maar eens beter moeten leren kennen. Helaas.... via via ben ik er achter gekomen dat zijn nieuwe vriendin en de kinderen elkaar toch ontmoet hebben. Ik ben hier zeer verdrietig over, machteloos gevoel. Afijn.. as weekend heeft hij de kinderen en zijn nieuwe vriendin is er ook... maw zondagmorgen zitten ze gezellig met zn 4-en aan de ontbijt tafel. ik heb gevraagd om dit nog even niet te doen.. en om de kinderen even de ruimte te geven om het feit dat papa een vriendin heeft te verwerken. krijg het idee dat dit de kinderen gewoon door de strot heen wordt geduwd. Ex is niet voor rede vatbaar.. ik de laatste 24 uur ook niet.. Nieuwe vriendin heb ik niet eens ontmoet!! iemand tips.. advies.... Bedankt

Afgelopen zaterdag nacht is mijn zoon weggelopen. Nadat er een conflict plaatsvond tussen mijn zoon en zijn stiefvader.Zijn vader is hem midden in de nacht op komen halen.Nu heeft hij al zijn spullen op gehaald zijn telefoon is kapot en heb summier contact gehad via de telefoon van zijn vader.Ik heb zijn vader gesproken en hij gaat nu er voor zorgen dat mijn zoon niet meer hier komt,wij zijn slechte opvoeders.wat kan ik doen ? heb met mijn zoon afgesproken om vrijdag in gesprek te gaan maar heb weinig hoop.zaterdag is hij jarig hij zou hier het feest vieren nu mag dat alleen tot twaalf en moet ik hem terug brengen. Het is wel het weekend van zijn vader,maar omdat niemand van de familie ,ook zijn familie niet meer daar komt is iedere verjaardag hier.ik voel me voor het blok gezet,maar thuis komen cadeaus aannemen en weer vertrekken vind ik echt niets . wat kan ik doen,

dag, ik ben via facebook zojuist op deze site gekomen. Wat mooi dat deze site bestaat! Ik schrijf vooral om even te noemen dat het op mij heel verstandig en warm overkomt dat de kinderen/jongeren op deze site advies krijgen van leeftijdsgenoten/lotgenoten en niet van gescheiden ouders (mbt 'geen reactie van ouders - een bewuste keuze'). Succes! Groet, Marja

Mijn vrouw en ik slapen sinds januari al niet meer samen. Ze zegt dat ze niet meer van mij houdt en wil scheiden. We hebben 2 lieve dochters van 6 en 9. Ik hou nog erg veel van haar en van de kinderen en ben niet klaar voor een scheiding. Ze negeert me het liefst in huis en heeft een schema opgesteld waarin we elkaar tenminste 4 dagen in de week zo min mogelijk zien. Praten doen we nauwelijks. Met de kinderen hebben we nog niet gesproken over de situatie. Help, what to do?

Hallo, Ik zit met het volgende: Het is een hele tijd goed gegaan, de vader van onze dochter was rustig bij het ophalen en ik kreeg zelfs een kopje koffie als ik haar weer ophaalde op zondag. Wij komen er samen niet uit met de nieuwe regels van de alimentatie en wil hij dit regelen via een advocaat. Nu is hij heel boos over het antwoord van mijn advocaat en noemt hij mij in het bijzijn van onze dochter van 11 jaar een profiteur. Vervolgens gaat hij hierover met haar in gesprek en vertelt hij haar dat hij graag een huis wil kopen voor hem en haar, maar dat dat niet kan omdat hij mij zoveel geld moet geven elke maand. Nu is zij boos op mij, omdat papa geen huis kan kopen. Ik heb haar gezegd dat ik dat ook jammer vind en dat de rechter, die verstand heeft van dit soort zaken, ernaar gaat kijken om te kijken hoe dit goed geregeld moet worden. Ik heb haar verteld dat zij zich geen zorgen moet maken over geldzaken. Zij is nu weer wat rustiger en ze gelooft nu mij. Dit is iets wat ik helemaal niet met haar wil bespreken, maar het kan toch ook niet zijn dat zij tegen mij opgezet wordt met een compleet irreëel beeld van de situatie? Hebben jullie tips voor mij? Vader is er werkelijk van overtuigd dat hij zijn dochter gerust mag laten weten waarom hij geen huis kan kopen. Het raakt mij erg om de verwarring van onze dochter te zien. Alvast bedankt. Groeten, Renate.

Ik heb een zoon van bijna 7 jaar. Sinds zijn tweede jaar gaf mijn zoon aan niet mee te willen met zijn vader, maar ik dwong hem toch te gaan ookal was hat 1 keer in de 3 a 6 maanden. Elke als vader aanwezig was begon hij te schoppen en slaan. Met zijn vierde jaar zag ik het erg in wat ik deed met mijn zoon om hem te dwingen om mee te gaan met zijn vader. Hij begon driftbuien te krijgen op school en reageerde met schoppen en slaan tegen over zijn oma en klasgenoten. Van aanzoek van mijn zoon zelf en zijn gedrag heb ik omgang met vader gestopt. Maar deze heb ik ook gestopt omdat vader meerdere malen heeft gedreigd om mijn zoon te ontvoeren maar die zelfde man heeft heel Nederland vertelt dat hij van onze kind walgt en dat hij hem niet kan uitstaan en dat onze kind zijn leven heeft verpest en dat hij soms suïcidale gevoelens heeft. Hij had een ex die psychische niet in orde was en hij wist het en zij bedreigde mij en mij kind en als nog wou hij dat onze zoon met zo iemand in aanraking kwam, ik dacht waar is het veiligheid voor je kind dit vind ik een onverantwoordelijke man. Zijn vader wilt voor hem vechten nadat hij bijna 7 jaar niet in zijn leven was. Voor de rechter heeft hij alles voorgelogen dat hij wel in het leven was van ons kind en dat hij voor hem zorgde en dat hij zijn afspraak na kwam wat totaal niet waar is. We zijn naar de mediation gegaan en heeft hij toegegeven dat alles wat ik heb gezegd waar is, maar mediation was verbroken omdat mij zoon begon te huilen en te schreeuwen toen hij hoorde hij moest daarna toe om vervolg zijn vader te zien. Wat ik kwalijk vind is al die gegeven komen niet naar de rechter ik heb een gevoel van waar is de veiligheid voor mij kind als iemand toegeeft meerdere malen zulke uitspraken heeft gedaan ontvoeren en suïcidale gevoelens. Weer rechter en nu zijn wij bij het omgangshuis. Met veel praten heb ik mijn zoon zover gekregen om naar het omgangshuis te gaan, mijn zoon vindt spelen hartstikke leuk dus als je hem vraagt vind je het hier leuk natuurlijk zegt een kind ja, ik vind je moet de realiteit na botsen en niet fantasie voor een kind. Hier bij het omgangshuis heeft zijn vader weer toegegeven dat hij al die uitingen heeft gezegd, maar ik vind dat er alleen ernaar wordt gekeken naar dat een kind zijn vader nodig heeft en niet dat een kind beschermd moet worden van een ouder ookal is het zijn vader. Ik voel mij machteloos hierover, ik weet niet meer wat ik moet doen om mijn zoon te beschermen, alles waarvoor ik bang was gebeurt weer hij begon weer woede te uiten naar mijn moeder, kan weer minder concentreren op school en lijkt weer drift buien te krijgen. (gelukkig met heel veel praten en aandacht te geven zakt dit weer maar na een ontmoeting met vader gebeurt er altijd weer een incident) want wat je ook veel zie op de media rechters nemen een besluit vader moord zichzelf en kind en daarna de enige wat ze zeggen is sorry en dit wil ik voorkomen. Ik vind het hard, oneerlijk en dat er geen rechtvaardigheid is dat z'n iemand zijn zin krijgt ookal dreigt hij een gevaar te zijn voor zijn eigen kind. Kunnen jullie mij AUB! helpen welke stappen ik kan ondernemen want ik voel mij machteloos, help mij, mijn kind beschermen