hallo ik ben nu bijna 2 en half jaar geleden gescheiden.Mijn exman is een paar weken na de scheiding bij mijn 'beste"vriendin ingetrokken..Mijn dochter vindt het verschrikkelijk en probeert al die tijd een masker op te houden als ze bij haar vader is, er gebeurt daar heel veel en als mijn dochter thuis komt van t weekend verteld ze thuis gelukkig wat haar dwarszit haar boosheid haar verdriet..Ik probeer al die jaren met exman te praten maar tevergeefs..Het is allemaal mijn schuld en ik moet het maar anders doen..we zijn 23 jaar samen geweest en ik ken hem niet weer het is een vreemde die alles wat ik doe bekritiseer hij is dominant en narcistisch..Toch praat ik met mijn dochter en ik probeer haar mee te geven ondanks alle ellende die ze daar voelt het te uiten ipv de schijn op te houden..Het is moeilijk mama als je vader groter is dan jij zegt ze dan..Hij heeft al meerdere malen gevraagd wat ze wil en op het moment dat ze dan wil zeggen wat ze wil word het afgekapt en niet meer over gepraat..Ik zie hoe ze er onder lijdt en ik kan zeggen wat ik wil tegen hem maar het komt altijd op het zelfde uit het ligt aan mij ... Het is niet te begrijpen dat hij niet ziet wat dit alles met onze dochter doet, het plotselinge vertrek scheiden en dan ook nog bij moeders "beste"vriendin gaan wonen..Volgens hun zijn de kinderen zielsgelukkig en mankeert er niks naar de buitenwereld toe maar mijn dochter verteld iedere keer weer huilend hoe ze zich voelt..Als ze 12 is wil ze er niet meer heen ze zegt ik kan niet meer mama en hij luistert nooit naar mij...Thuis is haar zelf gaat goed op school en uit ze zich gelukkig boos of verdriet..Ik zal er altijd zijn om haar op te vangen want ze is het belangrijkste in mijn leven.. Een liefhebbende moeder

Wij wonen in Amerika en we gaan nu door een echtscheiding heen het gaat allemaal best gemoedelijk en we zijn beiden vast besloten om echt zo min mogelijk zonder ruzie de echtscheiding en daarna met elkaar om te gaan we wonen nog samen in hetzelfde huis maar wel aparte slaapkamers onze zoon is 12 jaar en weet van ons besluit af maar praat er niet over met ons. Wel heeft hij nu meer behoefte aan aandacht en knuffel en die geven wij hem ook maar op school gaat het dit jaar echt slecht. Hij was altijd een goede leerling maar ik krijg nu iedere week telefoon van een leraar of lerares over het feit dat hij zich onverschillig opstelt en zijn werk niet doet en ook thuis heeft hij hetzelfde gedrag over zijn klusjes of zijn schoolwerk en houdt hij zich ook niet aan zijn straf....ik weet niet goed hoe ik hiermee om moet gaan want ik voel me aan de ene kant schuldig en vergeef hem echt net iets te veel maar aan de andere kant heb ik nu ook zelf een kort lontje...ik wil graag een goede relatie met mij. Kind houden maar ook een goede moeder /opvoeder zijn en zorgen dat hij zijn kansen op school niet verpest...mijn ex vertrekt per 1 januari uit huis en als hij vertrekt zit ik met mijn zoon in Nederland zodat hij hier geen getuige van hoeft te zijn...elk advies voor nu en op lange termijn. Qua opvoeding is welkom. Alvast bedankt, Tineke

Ik heb een vraag. Mijn vriend zijn oudste dochter (13) wilt niet meer naar haar echte vader komen omdat hij haar niet 'koopt'. Dochter is idolaat van het perfecte gezinnetje bij haar moeder. Dit houdt in; nieuwe vriend koopt alles voor hun, er is een zusje bij gekomen, dochter heeft een seizoenskaart van Feijenoord en gaat hier samen met hem naar toe (doet zelf totaal niet aan sport) en wanneer zij iets niet wilt hoeft zij dit ook niet van moeder en hem. Mijn vriend (haar biologische vader) heeft haar een standje gegeven (opvoedend) over een bepaald voorval. Dochter komt nu niet meer (omgangsregeling is dus verbroken) omdat ze naar de rechter wilt gaan om de omgangsregeling te veranderen. Pas als hier uitspraak over is, wilt zij weer komen. Wij denken dat de drempel voor haar dan veel te hoog wordt en zij bang wordt. Zijn jullie bekend met zo'n verhaal? Warme groet, Beertje

Ik heb een vraag. Mijn vriend zijn oudste dochter (13) wilt niet meer naar haar echte vader komen omdat hij haar niet 'koopt'. Dochter is idolaat van het perfecte gezinnetje bij haar moeder. Dit houdt in; nieuwe vriend koopt alles voor hun, er is een zusje bij gekomen, dochter heeft een seizoenskaart van Feijenoord en gaat hier samen met hem naar toe (doet zelf totaal niet aan sport) en wanneer zij iets niet wilt hoeft zij dit ook niet van moeder en hem. Mijn vriend (haar biologische vader) heeft haar een standje gegeven (opvoedend) over een bepaald voorval. Dochter komt nu niet meer (omgangsregeling is dus verbroken) omdat ze naar de rechter wilt gaan om de omgangsregeling te veranderen. Pas als hier uitspraak over is, wilt zij weer komen. Wij denken dat de drempel voor haar dan veel te hoog wordt en zij bang wordt. Zijn jullie bekend met zo'n verhaal? Warme groet, Beertje

Mijn dochter heeft besloten om bij haar vader te gaan wonen, ze is 14 jaar. Natuurlijk heb ik daar veel verdriet van maar ik wil haar ook niet tegenhouden. Zij vindt dat het plaatje thuis niet meer klopt omdat mijn nieuwe partner ook bij ons woont. Hij is best wel snel in beeld gekomen nadat ik van haar vader ben gescheiden, dat is nu 1,5 jaar geleden. Op vakantie hebben we het heel leuk met elkaar maar thuis vindt ze het moeilijk. Herkent iemand dit en hoe kan ik haar helpen? een verdrietige mama

Mijn dochter heeft besloten om bij haar vader te gaan wonen, ze is 14 jaar. Natuurlijk heb ik daar veel verdriet van maar ik wil haar ook niet tegenhouden. Zij vindt dat het plaatje thuis niet meer klopt omdat mijn nieuwe partner ook bij ons woont. Hij is best wel snel in beeld gekomen nadat ik van haar vader ben gescheiden, dat is nu 1,5 jaar geleden. Op vakantie hebben we het heel leuk met elkaar maar thuis vindt ze het moeilijk. Herkent iemand dit en hoe kan ik haar helpen? een verdrietige mama

Hallo, ben een moeder van een zoon van bijna 12 jaar, die al vanaf het moment dat zijn vader en ik uit elkaar zijn, moeite heeft om naar zijn vader te gaan te willen... Zijn vader woont inmiddels ruim 80 kilometer bij ons vandaan en onze zoon komt daar een keer in de twee weken en helft van alle vakanties. Nu heeft hij al vele malen gezegd, niet naar zijn te willen, zich niet prettig te voelen... Helaas is communicatie met zijn vader niet mogelijk en doe ik, via een ander. Dit zint zijn vader niet en ook dat hij vindt dat ik zijn zoon tegen hem opzet. Nu erkennen wij best de problemen, maar mijn ex wil ze niet toegeven en wijst naar mij. Dit vindt ik erg moeilijk, ook voor onze zoon . Nu vindt hij dat de situatie zo slecht is, dat hij melding schijnt gedaan te hebben bij Veilig thuis. Ik vind dit juist een foute keuze, daar dit ook voor onze zoon geen prettig idee is. Zijn er van jullie uit ideeen wat je in zo'n situatie kan doen? hoop dat jullie mij en mijn zoon willen helpen?

Hallo, ben een moeder van een zoon van bijna 12 jaar, die al vanaf het moment dat zijn vader en ik uit elkaar zijn, moeite heeft om naar zijn vader te gaan te willen... Zijn vader woont inmiddels ruim 80 kilometer bij ons vandaan en onze zoon komt daar een keer in de twee weken en helft van alle vakanties. Nu heeft hij al vele malen gezegd, niet naar zijn te willen, zich niet prettig te voelen... Helaas is communicatie met zijn vader niet mogelijk en doe ik, via een ander. Dit zint zijn vader niet en ook dat hij vindt dat ik zijn zoon tegen hem opzet. Nu erkennen wij best de problemen, maar mijn ex wil ze niet toegeven en wijst naar mij. Dit vindt ik erg moeilijk, ook voor onze zoon . Nu vindt hij dat de situatie zo slecht is, dat hij melding schijnt gedaan te hebben bij Veilig thuis. Ik vind dit juist een foute keuze, daar dit ook voor onze zoon geen prettig idee is. Zijn er van jullie uit ideeen wat je in zo'n situatie kan doen? hoop dat jullie mij en mijn zoon willen helpen?

Hallo ik heb een vraag, ik zit pas in een scheiding en heb 2 kids van 2 en 4jaar. Nu is het zo dat mijn ex man negatieve dingen zit te zeggen tegen mijn kind van 4. Mijn kind zit hiermee en ze weet zich niet meer goed te uiten. Driftbuien en tegendraads als ze bij me is. Ik heb de kids nu alleen in t weekend. Wat is het beste wat ik hiermee kan doen?

Hallo ik heb een vraag, ik zit pas in een scheiding en heb 2 kids van 2 en 4jaar. Nu is het zo dat mijn ex man negatieve dingen zit te zeggen tegen mijn kind van 4. Mijn kind zit hiermee en ze weet zich niet meer goed te uiten. Driftbuien en tegendraads als ze bij me is. Ik heb de kids nu alleen in t weekend. Wat is het beste wat ik hiermee kan doen?