Wij gaan scheiden en hebben 1 kind samen van 7. Mama gaat elders wonen alleen weten we nog niet hoe lang dat duurt. Ik zou het ons kind willen vertellen nu, omdat wij nu nog samen zijn en er rust is en geen strijd (nu nog..) Mama wil het pas vertellen als ze in haar nieuwe huis kan gaan. Ik ben bang dat het mijn dochter dan overrompelt en ze voelt het waarschijnlijk nu ook wel dat er iets speelt helaas.... nu heeft ze de tijd om het samen met pa en ma te verwerken nog! Wat denken jullie? Mvg Dennis

Dochter gaat in nieuw gezin wonen Hoi, Mijn dochter (10) gaat binnenkort in een nieuw gezin wonen met haar vader en zijn vrouw en hun 3 zonen (13,11,9). Dat lijkt allemaal heel leuk, maar toch maak ik me zorgen. Het gezin van de nieuwe vrouw van mijn ex is namelijk ook niet stabiel (werkeloosheid, ziekte, problemen bij de kids). En het lijkt me nogal wat, om als enige meisje in een nieuw gezin te gaan wonen! We hebben een co-ouderschap, dus mijn dochter komt voor de helft in een nieuw gezin terecht. Ik ben bezorgd en denk dat dit een hele roerige en stressvolle tijd kan worden voor mijn dochter. Natuurlijk laat ik haar dat niet merken. We praten er regelmatig over en ik vraag hoe zij er over denkt. Hoe kan ik haar het beste steunen?

Hallo, Ik heb een vraag waar ik/we benieuwd naar zijn wat jullie idee hierover is. We hebben begin dit jaar verteld aan ons vijf jarig zoontje dat we uit elkaar gaan en apart gaan wonen. Hij was erg verdrietig. Sinds september wonen we ook daadwerkelijk apart en hij mist de oude situatie erg. Mijn ex-vriend heeft over de zomer iemand leren kennen in het buitenland. Hij zegt vooralsnog geen relatie te willen, maar inmiddels zijn ze wel over en weer gevlogen om elkaar te zien. Mijn verdriet hierover levert spanning tussen ons op. In eerste instantie hadden we afgesproken ons zoontje alleen op de hoogte te brengen van nieuwe partners als het serieus is (een vaste rol in het leven van ons zoontje leven gaat spelen). Inmiddels denk ik echter dat ons zoontje voelt dat er iets (nieuws) speelt en niet kan duiden wat het is en dat we hem beter kunnen vertellen wat dat is, ook als hij haar nooit gaat ontmoeten. Hij zit op het moment niet helemaal lekker in z'n vel (veel moe, verdrietig en bijt nagels sinds we het verteld hebben). Hij blijft vragen waarom we uit elkaar zijn, en wil niet meer dat we Engels met elkaar spreken, maar Nederlands, wat hij beter kan volgen. Mijn ex-vriend denkt dat hij het niet zal kunnen begrijpen en wil bij de oorspronkelijke afspraak blijven. Wat denken jullie dat het beste voor ons zoontje is?

we zijn een samegesteld gezin waarbij er nu een nieuwe baby op komst is ( januari ) er zijn al 3 kinderen van elke kant in leeftijden van 19 t/m 8 we hebben nog niks durven zeggen maar hoe kunnen we dit nieuws het beste brengen we vinden dit heel moeilijk en zijn bang voor heftige reacties wie kan er advies geven

Beste kinderen, Ik hoop dat ik deze vragen aan jullie mag stellen. Zelf kom ik er niet uit en hoop dat ik antwoorden kan krijgen waarmee ik verder kan. Situatie: Ik ben nu officieel 8 maanden gescheiden van mijn ex vrouw en de moeder van mijn kinderen. De meiden zijn 15 en 9 jaar oud. Ook woon ik nu al ruim een jaar niet meer in hetzelfde huis als hun. Wij zijn gescheiden omdat ik verliefd ben geworden op iemand anders en daar wil ik nu mee verder. Het plan is om over 3 maanden samen te gaan wonen, waarbij mijn vriendin met haar dochter bij mij intrekt. De dochter van mijn vriendin en ik kunnen het inmiddels goed met elkaar vinden. Alleen mijn eigen kinderen willen nog geen contact met mijn vriendin en haar dochter. Vragen: - vinden jullie het (net zoals mijn kinderen) te snel om mijn vriendin en haar dochter te ontmoeten? - mijn vriendin geeft aan dat zij, als het nodig is, vanaf het moment dat zij hier wonen in de weekenden dat mijn kinderen bij mij zijn wel weg wil gaan zolang het contact nog niet goed op gang is gekomen. Is dit goed of niet? - Mijn vriendin en ik hebben afgesproken dat zowel zij als ik geen “ stiefouder” worden. Maar gewoon “de naam”. Onze kinderen hebben eigen vaders en moeders en daar hebben ze genoeg aan. Een stiefouder erbij is niet nodig. Is dit een goed plan? Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen met mijn vragen.

Mijn vrouw (!) en ik hebben twee dochters (16 en 14). De een uit de ene buik, de ander uit de andere buik. Ik denk (maar kan het mis hebben) dat onze aanstaande scheiding voor hun nóg ingewikkelder is dan een scheiding tussen een vader en moeder. Hun loyaliteit is misschien ook nog eens biologisch/genetisch beïnvloed. Ik zoek - voor ons alle vier - verhalen over wat dit met hen doet. Zijn er meiden uit een vergelijkbare situatie? We zijn heel benieuwd naar jullie ervaringen. Alvast bedankt voor jullie tijd.

Dag allemaal, Ik en mijn ex-vrouw zijn 2,5 jaar geleden uit elkaar gegaan nadat zij plotseling aangaf niet verder te willen. Wij hebben samen een zoon van (nu) bijna 7 en een dochte van 3 en half. De communicatie tussen ons is altijd slecht geweest, gezien onze vreselijk verschillende karakters. Ik ben persoonlijk heel erg geraakt door wat er allemaal is gebeurd. zie mijn kinderen erg weinig en we volgen een traject bij Jarabee. Nu wordt er van ons als ouders verwacht een "gezamelijk verhaal" aan onze zoon te vertellen. hij heeft behoefte om te weten waarom wij zijn gescheiden. Er is echter zoveel gebeurd, zonder dat daar ooit echt over is gepraat, dat ik mij hier geen raad mee weet. Ik zal nooit slecht praten over hun moeder, maar op dit moment kan ik niet een gemoedelijk verhaal vertellen gezien wat zich allemaal heeft afgespeelt. Ik zou het liefst zien dat wij als ouders meer moeite doen om elkaar te begrijpen en dan samen dit verhaal opstellen.. Wat moet ik doen...ik weet het echt niet, ondanks dat ik veel heb egelezen op deze site.. Dank jullie wel...

Net een jaar weg bij de vader van mn kinderen... hebben samen een zoon van 8 en een dochter van 6 jaar. Zijn niet getrouwd maar het is te omschrijven als een vechtscheiding. Samen met de kinderen ook in een "vrouwenopvang" gezeten. Gelukkig nu ons eigen plekje met een omgangsregeling met vader. Echter merk ik ju aan mn zoon zn boosheid en frustraties doordat zijn papa en mama uit elkaar zijn. Hoe kan ik hier het beste mee omgaan? Ik wil dat mn zoon zich prettig en gelukkig voelt...

Hallo, Mijn man en ik hebben besloten om uit elkaar te gaan. Onze kinderen zijn 7,5 en 3. Mijn man gaat wonen in het huis wat wij aan het bouwen waren. Over een maand is daar de oplevering van en hij denk in de kerstvakantie te kunnen verhuizen. Ikzelf ben ook een eigen huis aan het zoeken waar ik de kinderen doordeweeks heb. Mijn ex man zorgt in het weekend voor hun. Nu is het zo dat ik verliefd ben geworden op een andere man. Ik ken hem nu een jaar en wij hebben ook serieuze plannen. Wij wonen in een klein dorpje waar iedereen ons kent. Ook de kinderen weten wie hij is, zijn zoontje zit 1 groep hoger dan mijn oudste dochter. Sinds 2 maanden weten ze dat papa en mama niet meer bij elkaar in het nieuwe huis gaan wonen. Op dit moment ben ik alleen in het weekend weg, als mijn ex man vrij is van zn werk. Mijn nieuwe partner en ik hebben wel plannen om over 3 of 4 maanden te gaan samenwonen. Ik vraag mij wel af hoe ik hem aan de kinderen moet introduceren. Uiteraard doe ik dit in samenspraak met mijn ex man. Eerst af en toe een uurtje op de koffie, iets leuks met elkaar gaan doen? Ik begrijp dat dit heel snel voor hun is.... maar kunnen jullie mij helpen kijken naar de juiste weg om het voor hun zo "aangenaam" mogelijk te laten verlopen.

Sinds anderhalf jaar ben ik gescheiden en is er een omgangsregeling met onze dochter van 8. Ze is door de weeks op vaste dagen bij haar ene of andere ouder en weekends om en om bij de een of de ander. Dit bevalt mij goed en zij is nu ook aan dit ritme gewend ( gezien haar licht verstandelijke beperking is structuur en regelmaat belangrijk). Nu wil mijn ex de weekendregeling veranderen: weekends drie weekenden achter elkaar bij mij en dan 1 bij hem (hij levert dan een weekend in op voorwaarde dat ze dan dat weekend tot en met maandags bij hem is in plaats van tot en met zondag eind van de middag). Omdat het belang van mijn dochter voorop staat, ze nog te jong is om alles te overzien (ook gezien haar beperking), wil ik graag jullie mening horen over dit voorstel. Ik weet niet de reden waarom hij dit wil veranderen, daar heb ik uiteraard wel naar gevraagd maar geen duidelijk antwoord op gekregen. Als voordeel kan ik bedenken dat ze door het nieuwe voorstel vaker bij mij is, maar nadeel is dat ze dan haar vader minder vaak ziet. Daarnaast denk ik ook dat ze hierdoor bij hem ontzettende drukke weekenden krijgt omdat ze maar 1 x per maand daar is in het weekend (qua feestjes, uitjes e.d.). Wat denken jullie?