Mijn ex en ik wonen nog in 1 huis ( wat te koop staat) met ons zoontje van 4. Ik heb per 1 feb een nieuw huis, mijn ex gaat ook ergens anders wonen als het huis is verkocht. Wanneer zal ik gaan verhuizen. Als ons huidige huis is verkocht zodat ons zoontje maar 1 keer een grote verandering doormaakt of zo snel mogelijk en hij nog half in zijn oude huis komt en half in ons nieuwe huis? En dan uiteraard als zijn vader ook naar een nieuw huis gaat helemaal weg uit het huidige huis? Ik vind dit een moeilijke beslissing, je wil zo graag de verandering zo min mogelijk impact laten hebben, terwijl die impact er toch wel is....

Mijn zoon (6) geeft aan dat hij veel/ regelmatig vragen krijgt van een familielid over o.a. mijn partner en de nieuwe thuissituatie die gaat ontstaan. Kort nadat ik een relatie met mijn nieuwe partner kreeg gaf hij ook al aan dat hij met vragen bestormd werd. Hij vindt dit heel vervelend en hij wil dat dit stopt! Echter kan hij dit niet onder woorden brengen. Ik heb de betreffende persoon erop aangesproken en aangegeven dat mijn zoon dit heel vervelend vindt. Vervolgens ook tegen hun vader gezegd. Hij moet ook weten dat dit speelt. Maar wat ik graag wil weten... Waarom vind een kind het zo vervelend dat dit soort vragen gesteld worden? Wat gebeurt er bij jullie? En wat doet het met jullie als dit gebeurd? Wát is voor jullie de beste reden om bij dergelijke personen aan te geven dat je dit niet wilt? Ik hoor graag om zo beter steun voor mijn kind(eren) te zijn. Alvast bedankt!

Wanneer is het rieeel dat mijn ex de kinderen komt halen als het eigenlijk mijn tijd is met de kinderen. Ik weet de kinderen zijn loyaal naar ons als ouder.s Ikzelf heb er moeite mee als ze opgehaald worden voor feestjes en verjaardagen van familie van zijn kant als het mijn tijd met hun is. Zeker omdat van zijn kant vaker verjaardagen gevierd worden dan van mijn kant. Ik vind de tijd met mijn kinderen kostbaar aangezien ze de helft van de tijd bij mijn ex zijn. De kinderen zeggen tegen mij dat ze dan ook liever niet gaan en tegen mijn ex zeggen ze dat ze wel willen gaan. Ik vind dit heel moeilijk wanneer kan ik ervan uitgaan dat het kind daadwerkelijk zijn eigen mening geeft.

Beste adviseurs Villa Pinedo, mijn zoon (9) wil niet meer naar zijn vader. Niet een weekend even niet, nooit meer. Uiteraard heb ik hierover met hem gesproken en naar mijn idee heeft hij gegronde redenen. Hij heeft zelfs aangegeven dat z’n vader hem en z’n zusje (5) slaat. Hemzelf niet zo vaak als z’n zusje maar toch ook. Hij heeft mij met klem verzocht om dit NIET z’n vader te bespreken omdat hij bang is voor de gevolgen. Help! Het geeft me geen fijn gevoel als ik de kinderen met hun vader mee geef. Afgelopen weekend heb ik met een smoes de kinderen thuis kunnen houden, maar hier trapt hun vader niet elke keer in.. Het brengt m’n zoontje zoveel stress dat hij nu zelfs weer in bed is gaan plassen. Ik heb geen idee waar ik hiermee naar toe moet. Mijn advocaat zoekt e.a. uit, maar ik hoop dat jullie een advies voor mij hebben. Alvast bedankt!

Na een zeer moeilijke vechtscheiding is het nu bijna 3 jaar gescheiden. Ik en mijn nieuwe vriend wonen in Drenthe en mijn kinderen die wonen bij hun vader in Noord-Holland. 3 jaar terug waren ze 12 en 13 We hebben een ouderschapsplan. Maar mijn ex liet de keuze aan de kinderen. Als je naar je mams wil of niet altijd goed. Ik vond dat niet goed. Zag ze hooguit 6 x per jaar een weekend of van zaterdag middag en zondag ochtend werden ze weer gehaald. (Mijnex bracht en haalde ze omdat ik in de WNSP ben geraakt door scheiding maar zo was de afspraak). Maar nu wil mijn dochter niet meer komen. Ik snap er niets van. Geen ruzie... maar wil gewoon niet. Ik weet niet wat ik hiermee aan moet. Als ik haar vraag zegt ze je kan niet altijd verwachten dat wij komen. Radeloos wordt ik ervan. Alleen app contact van mij kant. Ik wens haar iedere morgen een fijne dag en savonds truste. Mijn zoon nu 16 wil alleen komen als mijn dochter ook komt. Merk dat ze niet rechtuit antwoord geven. Wat kan ik hier aan doen. Ex werkt totaal niet mee. Radeloos

Hi, Mijn dochter (7) heeft op wisseldagen tussen haar vader en mij, last van haar buik of zoals ze zelf zegt ‘een soort kriebel in haar buik’. Ze is stil en huilerig als ik haar op school afzet. Hebben jullie tips/advies voor mij hoe ik haar zou kunnen helpen? Dat de wissel wat minder moeilijk is voor haar? Alvast dank!

Hallo, Ik ben een vader van 2 jongens, een van 5 jaar en een van 1,5 jaar. Mijn vrouw en ik zijn het traject in gegaan van mediation om een scheiding rond te krijgen. We hebben het de kinderen nog niet verteld aangezien wij nog steeds bij elkaar wonen, aangezien dat dit nog even zal duren voor er voor een van ons een andere woning heeft. Mijn vrouw en ik hebben ook geen ruzie en of onenigheid tegen elkaar. Graag zouden mijn vrouw en ik wat advies willen over het hoe en wanneer het brengen van het nieuws? Mvg

Mijn ex Man heeft een nieuwe relatie en ze wonen nu twee jaar samen. Mijn twee dochters gaan drie weekeinden per maand naar hun vader en zijn vriendin. Helaas merk ik dat ze het steeds vervelender vinden om naar hun toe te gaan. Ze voelen zich er niet zo thuis. De vriendin van vader bemoeit zich ook met de opvoeding en dat vinden mijn puberdochters niet fijn. Er is al een keer een gesprek over geweest, maar ze hebben gewoon geen zin om naar ze toe te gaan. Dat vind ik naar voor hun maar ook voor hun vader. Wat zouden we kunnen doen? Dank jullie wel alvast!

Mijn zoon van 11 durft zijn mening niet te zeggen als hij bij zijn vader is, maar wil het daar ook niet met me over hebben. Ook worden veel dingen via hem gevraagd. Soms probeer ik iets te overleggen met mijn ex (bijvoorbeeld als verassing naar de film gaan. Heeft hij dat in de planning of zal ik dat met onze zoon doen). Als antwoord krijg ik: doe wat je wilt.... Maar dan heeft hij het er later toch met mijn zoon over. Radeloos wordt ik er van. (En dit is maar 1 van de vele voorvallen) Mijn zoon woont bij mij (op eigen verzoek) en is om het weekend bij zijn vader, maar vader draag niets bij (terwijl dat wel vast is gesteld). Uit principe heb ik het er niet over met mijn zoon. Hij is voor de helft zijn vader en voor de helft van mij dus zou hem nooit het gevoel willen geven dat een deel van hem minder waard is), maar heel af en toe kan ik mijn gevoel niet weg drukken... hoe kan ik er mee om gaan als mijn zoon zo in wordt gezet en er tussen in staat?

Ik heb besloten na een lange periode te gaan scheiden van mijn man. Het is in zijn ogen een eenzijdig besluit..ik wil het graag op een goede manier vertellen tegen de kinderen ( 16 en 14) en niet dat hij gaat zeggen " mama wil het zo..." hebben jullie advies? Dank!