Ik ben Michelle, 26 jaar en ongeveer 10 jaar geleden zijn mijn ouders gescheiden. Nu is het weer bijna moederdag. En als kind met gescheiden ouders betekent dat ook dat ik te maken heb met meerdere “moeders”, namelijk ook een bonusmoeder zoals ik dat zelf noem. Je hebt ze in allerlei soorten en maten, maar hoe ga je ermee om?
Ik kon alles bij haar kwijt
Laat ik ermee beginnen te zeggen dat ik het ontzettend heb getroffen met mijn bonusmoeder(s). Na de scheiding van mijn ouders heb ik langere tijd weinig en moeizaam contact gehad met mijn eigen moeder. Ik was boos, verdrietig en kon de nieuwe situatie maar moeilijk accepteren. Toen mijn vader, ongeveer een jaar later, vertelde dat hij iemand had ontmoet met wie het goed klikte, vond ik dat enorm spannend. Ik gunde het mijn vader, maar een nieuwe vrouw in zijn (en daarmee ook mijn) leven….
Ik moest wel even aan het idee wennen. Tijdens onze eerste ontmoeting klikte het echter meteen. We hadden veel overeenkomsten, konden gezellig kletsen en leken zelfs qua uiterlijk op elkaar. Omdat ik in deze periode minder contact had met mijn eigen moeder, kwam deze bonusmoeder als geroepen. Ik kon alles bij haar kwijt, ze veroordeelde nooit, stond altijd voor me klaar.
Fijn contact
Na verloop van tijd zakte mijn boosheid en verdriet rondom mijn eigen moeder. Ons contact verbeterde en ik kon het steeds beter aan om in haar nieuwe situatie te stappen. Dit kostte me soms veel moeite, omdat het me enorm herinnerde aan de scheiding en aan al het verdriet wat hierbij kwam kijken. Deze confrontatie wilde ik het liefste uit de weg gaan, kiezen voor de makkelijke weg en niet willen denken aan de moeilijke tijd die achter me lag.
Mede dankzij heel veel steun uit mijn omgeving heb ik door kunnen zetten en kan ik vandaag de dag weer heel fijn met mama overweg. We zoeken elkaar regelmatig op, gaan leuke dingen doen en kunnen fijn kletsen samen. Dat het na al die jaren en al die ellende (om het zo maar even te noemen) toch weer zo goed is gekomen, koester ik heel erg. Ik ben daar echt heel erg dankbaar voor!
Onverwachts
Juist op het moment dat alles weer goed leek te gaan, kreeg ik een nieuwe tegenslag te verwerken. Eentje die enorm veel impact heeft gehad en die mijn kijk op het leven toch zeker wel veranderd heeft. Mijn bonusmoeder komt onverwachts te overlijden. Na een hartinfarct heeft zij nog een ruime week in het ziekenhuis gelegen, met alle specialistische zorg die ze nodig had. Helaas konden de artsen niets meer voor haar doen… Een heftige en plotselinge gebeurtenis die mijn leven wederom in de war schopte. Ondanks dat ik haar pas een paar jaar kende, had zij een enorme stempel op mijn leven gedrukt. Op een positieve manier. Ik begon daarna steeds vaker te denken dat geluk niet voor mij weggelegd was. Eerst de scheiding, nu dit… Wat zou het volgende zijn wat zich aankondigt? Nou dat was dus weer een nieuwe bonusmoeder.
Nieuwe bonusmoeder
Mijn vader had na een tijdje het geluk opnieuw gevonden. Weer opnieuw beginnen, weer een nieuw iemand leren kennen, weer iemand opnieuw toelaten in je leven dacht ik… Moest er eigenlijk helemaal nog niet aan denken. Ik zou willen dat alles even bleef zoals het was. Gelukkig was ook deze keer de klik er. Ik heb een ontzettend lieve vrouw leren kennen. Gek genoeg had zij erg veel overeenkomsten met mijn eerste bonusmoeder, wellicht klikte het daarom weer zo goed. Ze had ook erg veel begrip voor de situatie waar wij als gezin net uit kwamen en vroeg ook regelmatig naar mijn eerste bonusmoeder. Ik waardeerde dat enorm. Ook accepteert ze mij zoals ik ben en kan ik altijd bij haar terecht, dat is echt onwijs fijn. Tot op de dag van vandaag zijn zij en mijn vader samen. Afgelopen jaar zijn ze zelfs getrouwd. Het was een enorm leuke en gezellige dag. Geluk en liefde werden gevierd en hopelijk nog voor heel lang!
Ondanks alle tegenslagen en vervelende situaties die zich hebben voorgedaan, mag ik me ontzettend gelukkig noemen met de moeder en bonusmoeder die ik nu heb. Met moederdag zorg ik dan ook voor 2 cadeautjes, want in mijn ogen verdient ook mijn bonusmoeder een presentje.Ik kan me heel goed voorstellen dat dit niet voor iedereen geldt. Als kind kies je niet voor een scheiding, maar ook niet voor de nieuwe partner van een van je ouders. “Het is nou eenmaal zo” of "Je moet het er maar mee doen”. Ik heb heel veel geluk gehad en ik hoop natuurlijk de meeste van jullie, maar ik ben me er ook bewust van dat het ook anders kan. Dat er veel ruzie of onenigheid is en dat je niet zo goed kan opschieten met een van je stiefouders.
Wil je hier iets over kwijt of zou je graag tips willen, stel dan gerust je vraag op het forum van Villa Pinedo. Klets je liever 1 op 1 met iemand die een vergelijkbare situatie heeft meegemaakt? Vraag dan een buddy aan!
