Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun ervaringsverhalen!

Doorzoek de verhalen

196 verhalen gevonden voor jou

Brief aan de rechter: jouw mening telt!
Brief aan de rechter: jouw mening telt!
Mijn woonsituatieRechten

📖 Brief aan de rechter: jouw mening telt!

Mijn ouders zijn uit elkaar gegaan toen ik 14 jaar oud was. Omdat mijn ouders er samen niet uitkwamen, zijn ze naar de rechtbank gegaan. Ik heb toen een brief aan de rechter geschreven. In deze blog neem ik jullie mee in hoe ik dat heb ervaren!

Plots

Nadat mijn ouders uit elkaar waren gegaan ontstond er vrij snel ruzie tussen mijn ouders. Dat ging over van alles: over het huis waarin we woonden, over de hoogte van de alimentatie en over de omgangsregeling. Samen met een mediator kwamen mijn ouders er niet uit en daarom volgden er een aantal rechtszaken. Dat was heel gek voor mijn zusjes en mij om mee te maken. Onze ouders die altijd zo goed met elkaar overweg konden, die nu alleen nog maar met elkaar wilden praten via hun advocaten
 Hoe dan?

De rechtbank

Van de rechtbank kreeg ik een uitnodiging om langs te komen om met de rechter te praten. Op dat moment leek het mij geen fijn idee om naar de rechtbank te gaan en daarom heb ik besloten in plaats daarvan een brief te schrijven. In de brief mocht ik mijn mening geven over hoe vaak ik mijn ouders wilde zien en waar ik wilde wonen.

"Ik vond het erg fijn dat de rechter om mijn mening vroeg."

Het huis waarin ik nog met mijn moeder en zusjes woonde moest namelijk per direct in de verkoop en zo kon ik aan de rechter laten weten dat ik het liefst nog langer in ons huis zou willen wonen. Toen ik ouder was kreeg ik ook een uitnodiging om mijn mening te geven over de hoogte van de alimentatie. Dat vond ik best lastig, want ik had geen flauw idee wat ‘normaal’ was. Uiteindelijk heb ik vooral in de brief geschreven wat ik belangrijk vond om te kunnen doen van de alimentatie, zoals kunnen sporten en sparen voor mijn studie.

Samen schrijven

Een brief aan de rechter schrijven is best pittig. Wat moet er allemaal in, hoe verwoord je het? Ik heb de brief samen met een goede kennis geschreven. Ik vond dat super fijn, want op deze manier kon ik met iemand sparren over wat ik graag zou willen opschrijven. Daarnaast hoefde ik ook geen rekening te houden met wat mijn vader en moeder wilden dat ik zou schrijven. Het was echt mĂ­jn eigen brief!

Dankbaar

Uiteindelijk heeft de rechter besloten dat wij langer in het huis mochten blijven wonen. Tot de dag van vandaag wonen wij er nog steeds, al is er afgesproken dat wij dit jaar wel gaan verhuizen. Als ik op de rechtszaken terugkijk ben ik erg dankbaar dat de rechter heeft gekeken naar de situatie van mijn zusjes en ik. Ook ben ik trots dat ik mijn eigen mening op papier heb durven zetten!

Het gaat ook over jou

Als je ouders naar de rechtbank gaan heb jij het recht om jouw mening te laten horen. De scheiding gaat immers ook over jou! Dus stuur die brief en schrijf op wat je voelt en denkt. Om ervoor te zorgen dat het echt jouw eigen brief is en niet die van je vader of moeder, wil ik als tip meegeven om de brief te schrijven met iemand die je goed vertrouwt. Dat kan een juf of meester zijn, een tante of oom, een mentor of een goede vriendin of vriend. Vraag gerust om hulp, je hoeft het niet alleen te doen!

Liefs,

Celeste

PS. Check de websites www.gratisrechtshulp.nl en https://kjrw.eu/voor-wie/kinderen/ voor jouw rechten en eventuele hulp bij het schrijven van de brief!

Verhaal lezen
Ik kan oprecht spreken van een bonus!
Ik kan oprecht spreken van een bonus!
Stiefouders

📖 Ik kan oprecht spreken van een bonus!

In 2004 gingen mijn ouders uit elkaar. Ik heb toen ongeveer een jaar met zowel mijn moeder als vader alleen gewoond. Op een gegeven moment kreeg mijn moeder een nieuwe liefde (nu haar man). In het begin spraken ze af en toe met elkaar af, zodat ik ook een beetje aan het idee kon wennen.

Eigen slaapkamer

Dit ging vervolgens langzaam over in het soms blijven slapen bij hem thuis. Dat was allemaal heel goed geregeld, want ik kreeg daar gewoon mijn eigen slaapkamer. Dat was toen in Amsterdam wat voor mij wel beetje onhandig was omdat ik in Utrecht op school zat. Wat wel heel fijn was aan dit proces is dat het allemaal heel natuurlijk ging en ik totaal niet het idee had dat mijn moeder werd ingepikt door een andere man. Uiteindelijk besloten we te verhuizen naar Bilthoven, zodat ik weer dichtbij school kon wonen. We hebben het eigenlijk altijd wel gezellig met elkaar en ik zie de nieuwe man van moeder dan ook echt als bonuspa. Geen stiefpa ofzo, want dat klinkt heel stom. Nee, het is gewoon echt een bonus! Sterker nog
 Ik woon op dit moment nog steeds bij mijn ma en bonuspa. We hebben de grootste lol met elkaar en dat is toch wel heel fijn.

Heerlijk bord spaghetti

Ff een klein stapje terug in de tijd. Want toen mijn moeder een nieuwe vriend had, was mijn vader nog een paar jaartjes alleen. Gelukkig kwam daar ook verandering in en kreeg ik een bonusmoeder! Want ja
 Ook in dit geval kan ik oprecht spreken van een bonus. Een fijn extraatje. De eerste keer dat ik haar ontmoette, gingen we naar haar huis toe. Ik was heel gespannen want ik ging de nieuwe vriendin van mijn vader zien! We belden aan, zij deed de deur open en ik was gelijk verliefd. Ik wist toen al: dit zit goed! Het werd nog beter want opeens kwamen er ook 2 kleine jochies om de hoek aangerend! Ze had 2 zoontjes van op dat moment 4 en 5 jaar, dus ging ik van enigskind opeens naar grote broer. Want zo zie ik dat echt.

We kregen een heerlijk bord spaghetti te eten
 Ja en dat was voor mij toen de strik om het pakketje! Het huis waar ik nog lang met mijn vader heb gewoond werd verkocht en we trokken in bij de nieuwe vrienden van mijn pa. Daar was ook alles helemaal goed geregeld en kreeg ik een plekje op zolder. Ik heb mij altijd welkom gevoeld in het gezin, maar ook in de familie die ik er natuurlijk bij kreeg. Een paar jaar later kwam mijn vader het leuke nieuws vertellen dat hij samen met zijn nieuwe vrouw een kindje kregen! Zo kreeg ik er in 2011 nog een broertje bij. Oh ja
 Je leest het goed, zowel mijn moeder als mijn vader zijn weer getrouwd.

Dankbaar

Dan hetgeen wat mij het meest waardevol is en wat ik ieder kind van gescheiden ouders gun. Kijk, dat het gebeurt is natuurlijk niet leuk! Je wilt het liefst dat je ouders bij elkaar blijven, maar helaas gaat dat niet altijd. In de meeste gevallen krijgen kinderen of worden kinderen heel erg bij dit proces betrokken waardoor het voor hen een heel zwaar proces is. Mijn ouders hebben altijd vanuit het belang van mij gedacht en daar ben ik ze tot op de dag van vandaag dankbaar voor. Mijn verjaardag vier ik altijd met alle families gemixt, mijn ouders zijn bij mijn diploma-uitreikingen en eindmusical geweest en afgelopen jaar vierden we oud en nieuw met elkaar.

Echt alles mag van mij worden afgenomen wat ik in mijn bezit heb. Maar dit niet. Nu moet ik ook zeker de credits geven aan mijn bonuspa en bonusma die zichzelf natuurlijk ook op een bepaalde manier hebben moeten openstellen voor een zo’n fijn mogelijke situatie. Nu weet ik echt wel dat de scheiding geen feestje is geweest, maar als kind heb ik daar nooit iets van meegekregen. Heeft je vader of moeder een nieuwe vriend of vriendin? Dan kun je deze brief aan hem of haar geven. Zodat zij weten hoe je je voelt. Er staan tips in om het voor jou en hem of haar wat makkelijker te maken.

Verhaal lezen
Marlotte: "Mijn stiefmoeder heeft een plekje in m'n hart"
Marlotte: "Mijn stiefmoeder heeft een plekje in m'n hart"
Stiefouders

📖 Marlotte: "Mijn stiefmoeder heeft een plekje in m'n hart"

Een nieuwe liefde voor een van mijn ouders was misschien wel het laatste waar ik aan wilde denken toen mijn ouders gingen scheiden, en het laatste waar ik bovenop alles aan zou kunnen en willen wennen.

Een nieuwe vriendin

Toen mij iets meer dan een maand na de scheiding werd verteld dat papa een nieuwe vriendin had, was dit dus even slikken. Mijn reactie hierop als puber van 14 was me er compleet tegen verzetten. Ik wilde absoluut niets te maken hebben met deze vrouw en daardoor een tijdje ook niet met mijn vader. Mijn zus en ik besloten heel stellig dat we “haar” niet wilden ontmoeten en dat papa elk spoor van haar bij ons weg moest houden, zo werden wij ontzettend boos als er nog een haarelastiekje van haar in de auto lag en mocht hij het niet over haar hebben.

Hoe ik er nu op terugkijk, is dat ik een hoop grote emoties had voor een stiekem toch wel klein meisje, dat ik veel onmacht voelde en dit uitte in weerstand. Alhoewel ik nu inzie dat liefde iets onoverkomelijks is, vind ik nog steeds dat mijn gevoel en reactie op dat moment er ook mochten zijn. Het is natuurlijk niet niks wanneer je in korte tijd opeens aan allemaal grote veranderingen moet wennen.

Nieuw zusje

Toen mijn vader na een periode van slecht contact vertelde dat zijn vriendin zwanger was voelde ik mij opnieuw ontzettend machteloos en ongehoord, en had ik het gevoel dat dit nieuwe gezin van mijn vader betekende dat wij geen prioriteit meer waren voor hem. Ondanks dit verdriet voelde ik ook de hoop van nieuw leven en besloot ik toch het wrok dat ik voor mijn vader en zijn vriendin koesterde los te laten en hem te vergeven, zodat ik rust kon vinden voor mezelf maar nog belangrijker; zodat ik aanwezig kon zijn in het leven van mijn lieve kleine zusje(s).

Dit besluit zorgde er natuurlijk voor dat ik hoe dan ook papa’s vriendin na anderhalf jaar wel moest gaan ontmoeten, dit was ongemakkelijk en onwennig maar ik kon merken dat ze lief was en heel erg haar best voor ons deed. Opeens kreeg de vrouw aan wie ik zo lang een hekel had gehad een gezicht en een persoonlijkheid en werd het moeilijk om mijn negatieve gevoelens voor haar vast te houden.

Ervaring stiefouderschap volledig omgeslagen

Nu, meer dan 6 jaar later, krijgt Jeanet met moederdag van mij en mijn zus ook een cadeautje. Niet omdat ik haar zie als bonusmoeder, maar omdat ik geen betere moeder voor mijn zusjes had kunnen wensen. Ze is lief, zorgzaam en bovenal attent; wanneer het Valentijnsdag is, als ik verhuis, ik een nieuw baantje heb of als ik ziek ben, ligt er al snel een kaartje op de mat ‘van mijn zusjes’. Leuke momenten van de meisjes worden vastgelegd op video’s die we doorgestuurd krijgen en als ze ons missen krijgen we een spraakmemo waarin ze dit vertellen.

Kort gezegd is mijn ervaring met stiefouderschap in een aantal jaren dus volledig omgeslagen van het meest vreselijke dat me op dat moment kon overkomen, naar iemand die ik niet meer uit mijn leven kan wegdenken. En heeft Jeanet dus, na een hoop doorzettingsvermogen, een plekje gevonden in mijn hart.
Heeft je vader of moeder een nieuwe vriend of vriendin? Dan kun je deze brief aan hem of haar geven. Zodat zij weten hoe je je voelt. Er staan tips in om het voor jou en hem of haar wat makkelijker te maken.

Verhaal lezen
Scheidvakanties - het verhaal van Mila
Scheidvakanties - het verhaal van Mila
Belangrijke momenten

📖 Scheidvakanties - het verhaal van Mila

Af en toe denk ik terug aan de zomervakanties van de eerste paar jaren na de scheiding van mijn ouders. Gezeik was dat.

Negatief praten

Mijn zus en ik mochten vaak niet mee op vakantie met mijn vader, mijn stiefmoeder en haar 2 kinderen
 Mijn moeder had hier zo haar redenen voor. ‘’Dit is iets tussen papa en mama’’, zei ze dan. Ik werd dan boos op haar en ik was vooral heel verdrietig. Mijn moeder legde dan gelukkig toch een beetje uit wat hierachter zat.

Mijn moeder was vooral heel bang dat mijn vader of stiefmoeder negatief over haar zouden gaan praten. Ik begreep haar angst heel goed, want dit gebeurde helaas ook heel vaak. Ook waren er nog wat andere redenen, die mijn moeder vertelde. Ik weet hier niet meer zoveel van, maar ik nam haar wel serieus. Ik geloofde mijn moeder dan met dat het beter was dat mijn zus en ik niet meegingen met mijn vader op vakantie.

Niet mee

Mijn moeder zei vooral dat ze erover na moest denken of mijn zus en ik mee mochten. Ze was dan niet duidelijk en deed er lastig over in de tijd dat de vakantie geboekt moest worden. Mijn vader en stiefmoeder hakte dan zelf de knoop door en besloten dan niet voor mij en mijn zus te boeken. Ik voelde mij ontzettend buitengesloten. Soms kon ik dan boos worden op mijn vader hierover. Hij antwoordde dan heel fel dat mijn moeder zo moeilijk deed en dat hij daarom geen rekening meer met ons kon houden.

Na de vakantie werd er nog vaak gesproken over hoe leuk de vakantie wel niet was en werden er veel foto’s laten zien. Ik voelde mij dan niet deel uitmaken van de familie. Het voelde alsof mijn vader met mijn stiefmoeder en haar twee kinderen een nieuw gezinnetje vormden.

Wie er gelijk had, weet ik nu eigenlijk niet meer. Ik kijk nu toch anders naar de hele situatie. Het leek er ook wel een beetje op dat mijn moeder ons tegenhield om mee te gaan met mijn vader op vakantie. Wat een gespannen tijd was dit. Maar gelukkig mag ik nu helemaal zelf bepalen of ik wel of niet mee wil op vakantie met mijn ouders. Dat is een voordeel van ouder worden. Ik merk en voel namelijk dat ik mijn eigen keuzes mag maken.

Verhaal lezen
Scheidvakanties - het verhaal van Floortje
Scheidvakanties - het verhaal van Floortje
Belangrijke momenten

📖 Scheidvakanties - het verhaal van Floortje

De allereerste vakantie na de scheiding van mijn ouders kan ik mij nog goed herinneren en was samen met mijn moeder en broer naar het Griekse Eiland Kos, in 2008.

Drie musketiers

We leken een beetje op de 3 musketiers die samen op pad gingen, al voelde het op dat moment niet bepaald als een sprookje waar we ons in bevonden. Ik voelde namelijk aan alles dat we alle drie enorm moesten wennen aan deze nieuwe setting en samenstelling. Het voelde alsof we alvast met een deel van ‘de groep’ heen gingen en dat als het andere deel later zou aansluiten, het feest pas echt kon beginnen. Dat andere deel ging er natuurlijk nooit komen.

We waren als intact gezin altijd actieve en avontuurlijke vakanties gewend. Naar klimparken, wandelen of fietsen in de bergen, kanoën, noem maar op. Dit was wel andere koek: een week vertoeven in een appartement met een zwembad (waar ik overigens heel dankbaar voor ben dat dat kon!). Mijn moeder dacht dat we alle 3 wel wat rust konden gebruiken. En daar deden we ook zeker ons best voor! Lekker luieren aan het zwembad


Een groot fiasco

Maar tot overmaat van ramp werd ik 2 keer gestoken door een wesp, lag mijn moeder van onrust alleen maar te draaien en woelen op haar zwembad bedje en keerde mijn broer nog net niet rechtsomkeert naar huis, omdat hij zich zo ergerde aan zijn irritante zusje en moeder.

Een aantal jaar geleden, in 2018, 10 jaar later, gingen we voor het eerst sinds die vakantie op Kos weer een keer met z’n drieĂ«n naar het buitenland. De vakantie op Kos werd uitvoerig besproken en wat een verschil hoe we er toen en hoe we er nu bij zaten. Alle 3 zo’n ontwikkeling doorgemaakt, in de hele situatie van de scheiding, maar ook als personen op zich.

De vakantie waarvan we achteraf vonden dat één groot fiasco was, was misschien toch ergens goed voor geweest. Want hoe mooi was het dat we precies 10 jaar later vergelijkingsmateriaal hadden en we met elkaar konden concluderen dat alles uiteindelijk goed was gekomen?!

Verhaal lezen
Scheidvakanties - het verhaal van Jip
Scheidvakanties - het verhaal van Jip
Belangrijke momenten

📖 Scheidvakanties - het verhaal van Jip

Het is eindelijk zomer en dit jaar ga ik niet op vakantie in de zomer. Iets wat volgens mij nog nooit eerder is gebeurd.

Geluk

Omdat mijn ouders gescheiden zijn, heb ik altijd van extra lange zomervakanties mogen genieten. Dan ging ik eerst met mama 2 weken naar de camping en vertrok ik daarna met papa voor nog eens 2 weken. Pas nu besef ik me hoeveel geluk ik hiermee had. Niet alleen het feit dat ik altijd super lang op vakantie was, maar ook dat mijn ouders dit zo goed met elkaar konden afstemmen. Zo hadden ze van te voren afgesproken wie welke week op vakantie ging, waar we naartoe gingen, maar ook hoe de overdracht zou zijn.

Er is zelfs een vakantie geweest waarbij wij op het einde van de vakantie met mama zijn opgehaald door papa. Dat is mij heel erg bijgebleven. Met mijn moeder gingen we op vakantie naar een camping in Zuid-Frankrijk, met het vliegtuig. Na 2 weken werden we door mijn vader en zijn vriendin opgehaald vanaf de camping om door te rijden naar een andere camping in Frankrijk. Ik vond het zo fijn om meteen, zonder heen en weer reizen, door te kunnen naar de volgende camping en dat mijn ouders dit zo goed hadden afgesproken. Ik was mij daar als 14-jarig meisje, nog niet heel bewust van. Maar ik weet wel nog hoe blij ik was dat mijn vader en zijn vriendin er waren en dat ik vol trots de camping bij mijn moeder kon laten zien. We hebben toen nog een drankje gedaan en mijn koffer achter in de auto bij papa gegooid.

Dankbaar

Omdat ik gewend was aan co-ouderschap en ik het fijn had bij beide ouders, miste ik ze gelukkig niet zo heel erg als ik een van mijn ouders 2 weken niet zag. Daarnaast hielp het ook dat het vanzelfsprekend was dat mijn broertje en ik altijd met de andere ouder konden bellen en we vanaf de camping een kaartje stuurden naar huis. Nu ik dit zo schrijf, merk ik dat ik zo dankbaar ben dat mijn ouders altijd met elkaar zijn blijven communiceren over ons. En dat wij altijd van de andere ouder mochten houden. Er was altijd ruimte voor de andere ouder. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik heb kunnen genieten van heel veel fijne zomervakanties.

Pap, mam, bedankt!

Verhaal lezen
Scheidvakanties - het verhaal van Sophie
Scheidvakanties - het verhaal van Sophie
Belangrijke momenten

📖 Scheidvakanties - het verhaal van Sophie

Dit zijn wij op vakantie. Op een zelfgebouwd vlot (ja, je ziet het goed). In de regen. Ergens in the middle of nowhere. Met twee ouders die ontzettend verliefd zijn en 5 kinderen die elkaar nog niet zo goed kennen. Wiens idee dit precies was weet ik niet meer, maar dat er betere ideeën zijn over waar naartoe op vakantie te gaan met je nieuwe gezin weet ik zeker!

Terwijl we met de rivier mee stroomden, rolden we tegelijkertijd van het ene drama in het andere. Natte slaapzakken en matjes, te weinig eten, noodweer, kou en natuurlijk ruzie, heel veel ruzie. Geen enorme ruzies, maar wel continu van die kleintjes. En teleurstelling. Teleurstelling bij mijn moeder en bonusvader omdat de vakantie niet was uitgepakt hoe zij het voor zich hadden gezien. En daar voelde ik me dan soms weer schuldig over. Alsof wij het hadden verpest voor hen, maar dat deden we helemaal niet expres. We kenden elkaar gewoon nog niet goed genoeg voor zo’n vakantie! Dat konden zij later zelf gelukkig ook wel inzien.

Toch was het een vakantie, ondertussen alweer 10 jaar geleden, waar we het nog steeds over hebben. Waar we nu alle zeven met tranen van het lachen op kunnen terugkijken. Het was in ieder geval een vakantie om nooit te vergeten! Én we hebben elkaar een stuk beter leren kennen. Ik kan me geen leven meer voorstellen zonder deze hysterische, over-de-top, mega grappige en lieve familie. Zij zijn namelijk mijn moderne familie en die zou ik voor geen goud meer willen ruilen.

Verhaal lezen
Scheidvakanties - het verhaal van Sam
Scheidvakanties - het verhaal van Sam
Gedachten en gevoelensBelangrijke momenten

📖 Scheidvakanties - het verhaal van Sam

“Mama, ben ik eigenlijk ooit met papa op vakantie geweest?” – een vraag die ik volgens mij al heel vaak heb gesteld. Telkens hoop ik stiekem op een ander antwoord, denk ik. Want in al die jaren van mijn leven met gescheiden ouders, heb ik veel fantastisch leuke vakanties meegemaakt. Maar geen daarvan was met papa.

Naar gevoel

Papa beloofde mij elk jaar hetzelfde: “Dit jaar mag je mee op vakantie!” En elk jaar werd ik toch weer teleurgesteld. Hij ging wel elk jaar op vakantie hoor, maar gewoon niet met mij. Als ik vroeg waarom het dan weer niet doorging, dan zei hij dat hij mij er gewoon liever niet bij wilde hebben. “Maar volgend jaar misschien wel.” Soms voelde dat best wel naar. Waarom wil hij niet dat ik mee ga? Ik ben toch best lief?

Hij ging naar de mooiste plekken in de wereld die ik graag ook had willen zien. Achteraf mocht ik dan de foto’s bekijken, van hem met zijn vrouw en hun kinderen. Dat zag er altijd heel leuk en gezellig uit. Vol blijdschap vertelden ze dan over de geweldige vakantie die ze hadden gehad met elkaar. Met een lieve glimlach reageerde ik enthousiast op alle foto’s en verhalen. En ondertussen voelde ik de tranen achter mijn ogen prikken.

"Eerlijk gezegd, had het me niet uitgemaakt of de vakantie met papa een reis naar het buitenland was geweest. Ik had gewoon graag een vakantie met hem gewild. Waarin we leuke dingen zouden doen; van de zon genieten, zwemmen, lachen en een ijsje samen eten. Echt even tijd samen."

Leuke zomers met mama

Gelukkig heb ik altijd hele leuke zomers gehad bij mama. Reisjes naar Italië, Frankrijk, Duitsland, België of gewoon lekker in Nederland
 met mama mocht ik altijd mee. Het was bijna vanzelfsprekend dat ik de zomer bij mama doorbracht. Ik heb hele leuke herinneringen aan die vakanties. Mama maakte er altijd een feestje van, of we nu op reis gingen of gewoon thuis bleven.

Inmiddels ben ik volwassen en weet ik dat de vakantie met papa er niet meer komt. Eigenlijk ben ik al heel lang geleden gestopt met hopen op zo’n zomer. Soms kan ik nog steeds niet geloven dat ik nooit mee mocht. Ik had het zo fijn gevonden om papa in een andere omgeving te zien. Waar hij misschien zelf ook wat meer ontspannen was en tijd voor mij had. Toch neem ik papa niets kwalijk. Ik denk dat hij het gewoon echt niet kon of echt niet wilde. Met mezelf heb ik de afspraak gemaakt om elk jaar eventjes op vakantie te gaan. En er elk jaar een feestje van te maken. Het liefst met zoveel mogelijk van mijn lieve mensen om me heen.

Verhaal lezen
"Allebei meegenomen naar mijn diploma-uitreiking"
"Allebei meegenomen naar mijn diploma-uitreiking"
Op schoolBelangrijke momenten

📖 "Allebei meegenomen naar mijn diploma-uitreiking"

Op dit moment gaan we weer richting het einde van het schooljaar, wat voor veel mensen betekent dat de eindexamens zijn begonnen. Zelf heb ik vorig jaar eindexamen gedaan en ben ik geslaagd voor het VWO. Iets wat volgt op de eindexamens, is natuurlijk de diploma-uitreiking. Ik keek ontzettend uit naar mijn diploma-uitreiking. Ik was zo trots dat ik eindelijk dat papiertje in handen kon nemen! Voor mij was het ook echt een moment waarop ik het liefst al mijn dierbaren om me heen zou willen hebben. Dat betekent dus ook papa én mama. Hoewel mijn ouders wel altijd allebei naar belangrijke momenten van mij en mijn broers kwamen, zaten ze nooit naast elkaar en gingen ze al helemaal niet gezellig samen een praatje maken.

Mijn feestje

Waar ik echter mee zat toen de diploma-uitreiking eraan kwam, was dat ik vanwege corona maar twee mensen mee mocht nemen. Dit vond ik echt een lastige keuze. Ik wilde het liefst allebei mijn ouders erbij hebben, maar ik was heel erg bang dat zij het vervelend zouden vinden om naast elkaar te moeten zitten en om maar met z’n tweeĂ«n te zijn. Ik maakte me dus heel erg druk om hoe zij zich zouden voelen, terwijl het eigenlijk gewoon mijn feestje zou moeten zijn. Ik heb het hier met wat vriendinnen over gehad en die zeiden allemaal dat ik gewoon allebei mijn ouders mee moest nemen. Wat mij uiteindelijk dat laatste zetje heeft gegeven, is toch wel de realisatie dat ik niet verantwoordelijk ben voor hoe mijn ouders zich voelen. Zij hebben er voor gekozen om te scheiden, dus dan moeten ze er maar mee dealen dat ze af en toe samen door één deur moeten.

Trots!

Tegen al mijn verwachtingen in ging het eigenlijk best wel heel goed tijdens de diploma-uitreiking. Toen we buiten op het plein stonden te wachten hebben mijn ouders zelfs een normaal gesprek met elkaar gevoerd. Eenmaal binnen ben ik tussen ze in gaan zitten en hebben ze allebei trots naar de diploma-uitreiking gekeken. Het hoogtepunt voor mij was toch wel de foto die is gemaakt met allebei mijn ouders erop. Het was voor mij de eerste foto in 14 jaar waar ik samen met mijn beide ouders op sta. Deze foto is voor mij nu ontzettend veel waard en ik ben super dankbaar dat mijn ouders eindelijk weer zonder gedoe in één ruimte kunnen zijn. Ik ben niet verantwoordelijk voor de gevoelens van mijn ouders. Ik ben heel erg blij dat ik uiteindelijk dat realisatie momentje kreeg dat ik niet verantwoordelijk ben voor de gevoelens van mijn ouders en dat ik ze dus allebei heb meegenomen naar mijn diploma-uitreiking.

Het samen zien van mijn ouders maakte de dag nog veel specialer dan hij al was. Ik had eindelijk het gevoel dat het een keer helemaal om mij draaide, zonder dat ik constant op mijn hoede moest zijn of iedereen zich wel goed voelde. Ik wil daarom ook heel graag aan alle andere kinderen en jongeren die dit lezen meegeven dat het okĂ© is om voor jezelf te kiezen en daarbij niet altijd maar rekening te houden met je ouders. Je ouders hebben ervoor gekozen om te scheiden, dus dan zullen ze zich soms moeten aanpassen aan zulke situaties, om jou blij te maken. Dat is namelijk het belangrijkste, dat jij je gelukkig voelt! Liefs Lotte Pssst
 Heb jij de Open Brief ‘Aan alle gescheiden ouders met een eindexamenkandidaat’ al gelezen?

Verhaal lezen