Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun ervaringsverhalen!

Doorzoek de verhalen

13 verhalen gevonden voor jou

Onze verhalen niet zo vaak met elkaar gedeeld
Onze verhalen niet zo vaak met elkaar gedeeld
Mijn oudersFamilieGedachten en gevoelens

📖 Onze verhalen niet zo vaak met elkaar gedeeld

Broers en zussen kunnen steun geven tijdens de scheiding en natuurlijk zijn ze soms ook best lastig. In dit verhaal wil ik jullie graag meenemen in mijn ervaringen met het hebben van broers en zussen, met gedeeltelijk dezelfde ervaringen en de keuzes die er gemaakt moeten worden.

Zelf heb ik 1 halfzus, 1 halfbroer en 1 zus. Voor, tijdens en na de scheiding konden we elkaar steunen. We hadden soortgelijke ervaringen die we met elkaar konden delen. Wat ik helaas ook heb gemerkt, is dat er wel meer afstand kwam tussen ons. Met mijn zus heb ik weinig over de scheiding gepraat en mijn halfzus en halfbroer zijn een stuk ouder en gingen weer bij hun moeder wonen na de scheiding.

Na de scheiding hadden mijn zus en ik een bezoekregeling. Net als mijn halfzus en halfbroer. Op die manier zagen mijn zus en ik hen dus alleen als we bij mijn vader waren. Later besloten ze allebei niet meer naar mijn vader te gaan. Het contact is wel gebleven maar veel minder goed dan dat het eerst was. Ook mijn zus nam op een gegeven moment de beslissing om mijn vader niet meer op te zoeken. Hierdoor bleef ik alleen achter. Aan de ene kant wilde ik mijn vader nog graag zien en aan de andere kant was het daar niet leuk meer.

Uiteindelijk is ook tussen mijn vader en mij het contact verbroken. Dit was en is nog steeds erg lastig. Je mist een vaderfiguur in je leven en op verschillende momenten kan dit best confronterend zijn. Ook zit ik vaak in conflict met hoe ik mijn vader benoem in verhalen. Noem ik hem bij zijn naam of noem ik hem nog papa? De keuze hierin is ook lastig, omdat mijn broer en zussen deze keuze al gemaakt hebben.

Nu zijn we inmiddels bijna 15 jaar verder. Met mijn halfzus en halfbroer heb ik nog zo veel mogelijk contact en ook mijn zus spreek ik regelmatig.

We hebben allemaal een klap moeten opvangen van de scheiding. Toch hebben we onze verhalen niet zo vaak met elkaar gedeeld als dat kon en nu nog steeds kan. Ik denk dat dit komt door het leeftijdsverschil en door de afstand die er ontstond nadat ze mijn vader niet meer zagen. Hierdoor is onze band niet zo hecht en is er denk ik niet voldoende veiligheid ontstaan om het over moeilijke onderwerpen te hebben. Terwijl het denk ik wel had kunnen /helpen. Ik hoop dat als je dit leest, jij wel jouw ervaring met je broer(s) of zus(sen) kunt delen als je daar klaar voor bent. Of misschien heb jij wel een vriend of vriendin die als een broer of zus voelt. Of wil je met een Online-Buddy van Villa Pinedo kletsen. Praten over de scheiding kan echt heel veel steun geven. Je hoeft ’t niet alleen te doen!

Verhaal lezen
‘Pijnlijk dat mijn zusje weinig met mijn vader is’
‘Pijnlijk dat mijn zusje weinig met mijn vader is’
Mijn oudersFamilieGedachten en gevoelens

📖 ‘Pijnlijk dat mijn zusje weinig met mijn vader is’

Momenteel eet ik elke donderdagavond bij mijn vader. Ik vind het belangrijk om hem te zien, vooral omdat ik bij mijn moeder woon. Dus hebben we afgesproken om elke donderdagavond samen te eten en bij te praten. Mijn zusje, die drie jaar jonger is dan ik, ziet mijn vader misschien eens per maand. Het doet me pijn om te zien dat ze zo weinig tijd met hem doorbrengt. Daarom irriteer ik me vaak aan haar reacties als ik naar papa ga. Onlangs stuurde ze hem een appje, omdat ze een bus nodig had om een kast te vervoeren naar een vriendin. Natuurlijk was mijn vader er meteen om te helpen met zijn bus. Ik kon het niet laten om op te merken: “Jij appt ook alleen als je hem nodig hebt.” Ze reageerde niet. Op dat moment was ik echt boos.

Waarom gaat ze niet gewoon een avond gezellig naar hem toe? Waarom appt ze hem zo weinig? Die vragen spookten door mijn hoofd.

Sinds de scheiding van mijn ouders heb ik altijd mijn best gedaan om iedereen in het gezin tevreden te houden. Mijn ideale beeld was dan ook dat iedereen lief voor elkaar zou zijn en naar elkaar zou luisteren. En als dat dan niet lukte, dan zou ik wel komen helpen. Ik heb mij dus altijd verantwoordelijk gevoeld om iedereen tevreden te houden. Maar zo werkt dat niet.

Ik besloot hier met mijn zusje over te praten. Ik vind het zelf belangrijk om beide ouders te zien en te spreken. Mijn zusje ziet dit niet zo, dat vind ik vervelend. Door mijn verantwoordelijkheidsgevoel voel ik mij verplicht zo vaak mogelijk langs te komen. Ik ben bang dat mijn vader eenzaam is en dat mijn zusje niet meer langs gaat komen.

Ik vertelde haar hoe ik me voelde en hoe ik graag wil dat iedereen met elkaar omgaat in ons gezin. Ze luisterde naar me en legde haar kant uit. Opeens begreep ik waarom ze deed wat ze deed. Ze bedoelt het niet gemeen naar mijn vader toe, maar ze heeft het heel erg druk met haar werk en vriendinnen. Ze stuurt mijn vader een berichtje als ze hulp nodig heeft of advies wil. Mijn vader is heel erg behulpzaam en als je hem iets vraagt, is het vaker ja dan nee. Het is haar manier om contact te hebben met mijn vader. Toen mijn zusje dat vertelde, voelde ik me opgelucht. Ik dacht eigenlijk dat ze geen contact met mijn vader zocht omdat ze het contact wilde laten verwateren. Dat ze mijn vader zou gaan negeren en dat mijn vader daar zelf ook niks aan zou doen. Ze bedoelt het niet verkeerd en wil papa juist vaak zien.

Doordat ik met mijn zusje het gesprek aanging en mijn zorgen bespreekbaar maakte met haar, kwam ik erachter dat we allebei iets anders willen. En dat is ook helemaal oké.

Verhaal lezen
"Van eenzaamheid met kerst naar aanschuiven bij"
"Van eenzaamheid met kerst naar aanschuiven bij"
FamilieGedachten en gevoelensBelangrijke momenten

📖 "Van eenzaamheid met kerst naar aanschuiven bij"

Als klein meisje was kerst voor mij de leukste tijd van het jaar. De versierde kerstboom, bergen cadeautjes, vrolijke kerstliedjes en het heerlijke eten… Maar rond mijn 9e veranderde alles toen mijn ouders uit elkaar gingen. Plotseling voelden de feestdagen anders aan.

De leegte van een gebroken gezin

Met mijn vader heb ik geen contact meer en door de scheiding van mijn ouders viel ook de rest van het gezin uit elkaar. Mijn broer, zus, moeder en ik leefden ieder hun eigen leven. Toen ik in mijn puberteit kwam, werd kerst minder leuk. Ik zag andere mensen vrolijk kerst vieren, maar bij ons was het niet meer compleet. Mijn zus ontbrak bij de kerstdiners en soms sloegen we zelfs kerst over. Dat voelde best verdrietig, zeker als je op social media ziet hoe iedereen samen is.

Toen bedacht ik me: hoe kan ik mijn familie weer bij elkaar brengen? Geen idee… Ik kon geen oplossing bedenken. Eigenlijk dacht ik ook dat mijn familie er niet meer op zat te wachten om kerst samen te vieren. Ik besloot te gaan werken in de horeca. Slim idee? Geen idee… Want eigenlijk voelde ik me juist eenzamer. Ik kwam oog in oog te staan met het warme kerstgevoel bij andere mensen en collega’s die een dag vrij waren om samen met hun familie te zijn.

Ondanks mijn eenzaamheid zette ik mijn vrolijkste lach op. Durven zeggen dat ik alleen was met kerst deed ik niet, tot ik mijn verhaal deelde met twee liefdevolle mensen. Zij nodigden mij uit om kerst met hen te vieren. Zo zat ik opeens met kerst aan tafel bij een familie. Een bijzonder moment. Maar genoot ik optimaal? Helaas niet. Het bleef dubbel voelen, maar ik was enorm dankbaar. Want ik had weer mogen ervaren hoe het samenzijn voelt.

Van eenzaamheid naar bonusfamilies

Het jaar erop voelde ik niet meer de negatieve energie van kerst omdat ik me realiseerde dat ik niet alleen hoefde te zijn. Ik schoof aan bij andere families. Mijn grootste angst om alleen zijn met kerst, was eindelijk opgelost. Maar toen gebeurde er iets onverwachts. Mijn broer en zus organiseerden kerst voor onze familie. Dit had ik nooit zien aankomen. Eerlijk gezegd vond ik het best spannend, maar vooral heel erg leuk! Ik was nog nooit zo blij geweest. Eindelijk was iedereen bij elkaar. Mijn kerst was weer compleet.

Dankbaarheid

De hele situatie, mijn acties en het resultaat dat ik nu kerst vier met zowel mijn eigen familie als bonusfamilies, hebben me geleerd dat kerst draait om de warmte van mensen onder elkaar. Het heeft me bewust gemaakt van mijn behoefte aan verbondenheid. Mijn dankbaarheid groeide voor de mensen die aan mij dachten en voor de mogelijkheid om samen te zijn.

Dit jaar wordt denk ik nu al de beste kerst ooit na de scheiding van mijn ouders. Ik heb veel appjes gehad van mensen die aan mij hebben gedacht en vroegen wat ik ga doen met kerst. Dat mensen aan mij denken en mij berichten is voor mij het allermooiste wat er is.

Het allerleukste en mooiste cadeau dat ik ooit heb gekregen? Gewoon samen zijn!

Mijn boodschap voor kerst aan alle kinderen met gescheiden ouders

Aan alle kinderen met gescheiden ouders die mijn verhaal lezen, blijf praten en deel je gevoelens. Wees eerlijk over je wensen en weet dat het nooit aan jou ligt dat je je eenzaam kunt voelen. Ooit op een dag komt het goed. Blijf hoop houden in iets wat voor jou belangrijk is.

Mijn boodschap voor kerst aan alle volwassenen

In deze kersttijd koester ik de herinnering aan de twee bijzondere mensen die mijn eenzaamheid doorbraken. Hun vriendelijkheid opende de deur naar warmte en hoop en dat inspireert mij. Hopelijk kunnen we er met elkaar voor zorgen dat niemand alleen hoeft te zijn met kerst.

Mijn kerstwens

Laten we, als we iemand zien die dit nodig heeft, de deur voor de ander openzetten en verwelkomen met heerlijk eten en een warm kerstgevoel. Dat we allemaal de kracht van vriendelijkheid begrijpen en de magie van open deuren delen

Een vrolijke en liefdevolle kerst toegewenst, met dat we echt aan elkaar denken en dat ook delen! Je hoeft ’t niet alleen te doen.

Verhaal lezen
Contact met broers en zusje veranderde
Contact met broers en zusje veranderde
Familie(Geen) contact

📖 Contact met broers en zusje veranderde

Vandaag is het Nationale Broer en Zus dag, een dag waarbij ook ik even stil sta bij hoeveel mijn broertjes en zusje voor mij betekenen. Met 4 kinderen thuis is het altijd een gezellige drukte, maar tijdens de scheiding en vlak erna is dat niet altijd zo geweest. Want met 4 kinderen, heb je ook 4 verschillende verhalen van de scheiding. Iedereen ervaart het anders, maakt andere keuzes en soms begrijp je de keuzes van elkaar niet.

Geen contact

Tijdens de scheiding heb ik de keuze gemaakt om op een gegeven moment geen contact meer te hebben met mijn vader. Dit was een keuze die ik had gemaakt na er goed over te hebben nagedacht en het was zeker geen makkelijke keuze. Mijn broertjes en zusje bleven nog wel gewoon naar mijn vader toe gaan. Dit zorgde af en toe voor veel onbegrip vanuit beide kanten. Ik snapte niet waarom zij nog wel gingen, maar zij begrepen ook niet waarom ik niet meer wilde gaan. Tijdens het eten hadden we hier weleens ruzie over. We trokken steeds vaker ons eigen plan. We namen vaak de tijd niet om met elkaar te praten over hoe wij ons voelden of waarom wij bepaalde keuzes hadden gemaakt. Hierdoor groeiden we steeds wat verder uit elkaar.

Dichter bij elkaar

Na een tijdje kreeg ik weer contact met mijn vader. Dit laat ook zien dat keuzes niet altijd 100% definitief zijn! Als je je keuze wil veranderen, kan dat (in de meeste gevallen) zeker. Toen ik weer meer naar mijn vader ging, merkte ik ook dat de band tussen mij en mijn broertjes en zusje weer beter werd. We gingen vaker dingen met z’n vieren doen en we hadden het ook steeds wat vaker over de scheiding. De gesprekken gingen steeds minder over wel of niet naar papa gaan en er was minder strijd en onenigheid over de keuzes die gemaakt waren. We begonnen beter naar elkaar te luisteren.

Ervaringen

Toen ik nadacht over wat de band tussen ons vieren tijdens de scheiding kenmerkte, was dit eigenlijk het eerste waar ik aan dacht. Dat we elkaar tijdens de scheiding een beetje waren verloren, omdat we allemaal zo erg bezig waren met onze eigen ervaringen. Toen ik mijn zusje vroeg wat haar belangrijkste herinnering was aan de band tussen ons vieren, zei ze dat ze vond dat wij er altijd voor elkaar waren. Dat laat zien dat wij het beide zo erg verschillend ervaren hebben, terwijl wij in dezelfde situatie zaten. Heb jij een broer of zus? Heb je soms het gevoel dat je elkaar niet helemaal begrijpt tijdens en na de scheiding van je ouders? Je bent niet alleen. Bij Villa Pinedo is er altijd een Buddy die ongeveer hetzelfde heeft meegemaakt en die begrijpt hoe je je voelt. Klik hier als je wilt kletsen met een Buddy.

Verhaal lezen