Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Verhalen

Wil je weten hoe andere kinderen en jongeren omgaan met de scheiding van hun ouders? Lees hier hun ervaringsverhalen!

Doorzoek de verhalen

45 verhalen gevonden voor jou

Onverwachte verzoening op m'n bruiloft
Onverwachte verzoening op m'n bruiloft
Gedachten en gevoelensBelangrijke momenten

šŸ“– Onverwachte verzoening op m'n bruiloft

Bijna een jaar later kijk ik met een trots gevoel terug op mijn bruiloft. Het was een prachtige dag. Precies zoals ik van tevoren had bedacht – en in deze blog beschreef. Het zonnetje scheen, de bloemen stonden in volle bloei en de liefde die ik die dag voelde maakte het helemaal compleet.

Mijn ouders speelden op deze dag een belangrijke rol. Niet alleen waren ze beiden aanwezig, maar ze zaten ook samen op de eerste rij. Ik heb me dan ook – gelukkig – op geen enkel moment zorgen hoeven maken over hoe zij met elkaar om zouden gaan. Ze hebben allebei genoten en dat gaf mij een geruststellend gevoel.

Het grootste hoogtepunt van de dag was toch wel het feest. Mijn opa en oma, die al 40 jaar gescheiden zijn, hebben die avond naast elkaar gezeten en zelfs met elkaar gekletst. Dit was heel bijzonder, omdat dit de eerste keer was sinds hun scheiding dat ze elkaar weer zagen. Ik had bij de ceremonie nog rekening gehouden met de stoelindeling, zodat ze niet naast elkaar zouden zitten. Maar op het feest ging het allemaal vanzelf. Ze hebben gelachen en gekletst over hun wandelstokken, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Deze onverwachte verzoening raakte me en liet me zien dat het nooit te laat is om weer in gesprek te gaan met mensen uit je verleden. Misschien is het de magie van een bruiloft, of misschien gewoon de kracht van tijd en vergeving. Hoe dan ook, het gaf me hoop en een diepere waardering voor familiebanden. Na de bruiloft hebben mijn opa en oma zelfs een keer samen koffie gedronken.

Dus, als ik iets heb geleerd van mijn bruiloft, is het dat het nooit te laat is om oude wonden te helen en opnieuw contact te maken. Mijn opa en oma hebben me dat op de meest onverwachte manier laten zien. En daarvoor ben ik hen dankbaar. Het maakt mijn herinneringen aan die dag nog specialer en betekenisvoller.

Verhaal lezen
ā€˜Mijn ouders zaten naast elkaar tijdens de diploma-uitreiking!’
ā€˜Mijn ouders zaten naast elkaar tijdens de diploma-uitreiking!’
Mijn oudersBelangrijke momenten

šŸ“– ā€˜Mijn ouders zaten naast elkaar tijdens de diploma-uitreiking!’

Twee jaar geleden haalde ik mijn havo-diploma. Mijn ouders waren aan het begin van mijn middelbare school gescheiden en mijn vader had inmiddels een nieuwe vriendin. In mijn gedachten was ik tijdens de examens al veel bezig met de diploma-uitreiking. Mijn ouders hadden ten slotte vaak ruzie en konden eigenlijk niet samen door een deur. Naarmate de diploma-uitreiking dichter bij kwam, voelde ik veel twijfel. Ik heb uiteindelijk de keuze gemaakt om allebei mijn ouders uit te nodigen. Zo konden ze zelf beslissen of ze wilden komen. Dit was tenslotte voor mij een belangrijk moment, waar ik ze het liefst allebei bij wilde hebben. Uiteindelijk hebben zowel mijn moeder als mijn vader de keuze gemaakt om er bij te zijn. Aan de ene kant gaf dit voor mij veel opluchting, maar het bracht ook extra spanning met zich mee.

"Hoe zou het gaan als mijn ouders elkaar onder ogen komen op de diploma-uitreiking? Zullen ze ruzie krijgen? Zou het mijn klasgenoten opvallen dat mijn ouders elkaar eigenlijk niet mogen? Veel vragen spookten door mijn hoofd."

Een paar dagen voor de diploma-uitreiking kreeg ik een appje van mijn moeder. Mijn moeder heeft nog geen nieuwe vriend. Gelukkig kwam mijn moeder met het idee om haar beste vriendin mee te nemen. Zij is als een tweede moeder voor mij, dus ik vond het fijn dat ze mee ging! Zowel voor mama, als voor mijn eigen gevoel. Ik had het niet fijn gevonden als mama alleen naar deze avond had moeten komen, terwijl papa wel zijn vriendin mee zou nemen. De avond van de uitreiking brak aan. Mijn moeder zou komen met haar beste vriendin en mijn vader met zijn vriendin. Ik reed met papa en zijn vriendin mee naar school. Eenmaal daar aangekomen, zaten mama en haar beste vriendin al op ons te wachten op een bankje. Toen mijn ouders elkaar zagen, deden ze gewoon normaal tegen elkaar! Dit was voor mij zo fijn.

We zijn met z’n allen naar binnen gelopen en mijn ouders namen plaats in de zaal. Wij (de leerlingen) stonden nog buiten te wachten, en zouden naar binnen geroepen worden zodra alle ouders een plekje hadden. Toen ik de zaal binnenkwam, keek ik verbaasd op. Mijn ouders zaten gewoon naast elkaar! Ik had verwacht dat ze allebei op een andere plek zouden zitten. Mijn ouders hadden zelfs met elkaar afgesproken wie er foto’s zou maken. Na de uitreiking konden we op school borrelen. Ik stond bij mijn vriendinnen. Mijn ouders en aanhang stonden om een tafel heen met elkaar te kletsen. Zo had ik ze sinds de scheiding nog nooit samen gezien. Je kon zien dat mijn ouders hun eigen frustratie en pijn opzij hadden gezet. Voor mij. Dit kwam als een groot besef bij mij binnen. Mijn ouders vonden dat het om mij draaide deze avond. Ik voelde me gehoord en gezien. In mijn gedachten denk ik nog vaak terug aan mijn diploma-uitreiking. Dit was voor mij een hele speciale avond.

Verhaal lezen
ā€˜Mijn verjaardag was een innerlijke strijd’
ā€˜Mijn verjaardag was een innerlijke strijd’
Mijn oudersGedachten en gevoelens(Geen) contact

šŸ“– ā€˜Mijn verjaardag was een innerlijke strijd’

Ruim twintig jaar geleden was het een zomerse dag in juni, maar ook een feestelijke dag. Tenminste, ik vind van wel want ik mocht ter wereld komen. Ik heb er zelf geen herinneringen meer aan, maar ik vind het wel fijn om te bedenken dat het een mooie dag geweest is. Alleen al omdat ik hoop dat mijn ouders het toen samen goed hadden. Mijn geboortedag en al die jaren erna mijn verjaardag, het is iets dat wordt gezien als een feestdag. Maar de volgende jaren kreeg mijn verjaardag meer weg van een innerlijke strijd.

Veranderingen

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 5 was. Eigenlijk veranderde mijn gevoel over mijnĀ verjaardag het jaar ervoor al. Het was geen feestdag meer, maar een dag die een confrontatie werd met wat er niet is. Het liefst sloeg ik mijn verjaardag dan maar over. Bij een verjaardag hoort voor mij gezelligheid, leuke mensen, lekker eten, een beetje versiering en vooral een blij gevoel. Alleen toen moest ikĀ keuzesĀ gaan maken. Want was ik op mijn verjaardag dan bij papa of bij mama? En als ik dan bij mama ben, komt papa dan langs? Plus als papa langskomt, komt zijn nieuwe vriendin dan ook mee? Mama wil het graag gezellig maken en papa wil graag zijn cadeau meenemen. Maar dat botst, want papa heeft meer geld dan mama en koopt andere cadeaus. Dan is het niet gezellig en wordt het een strijd tussen twee volwassenen, op de dag die een feest hoort te zijn voor hun eigen kind.

De jaren erna zijn papa en mama nooit meer samen op mijn verjaardag geweest. Ik was of bij papa of bij mama. Als ik dan bij papa was, vond ik dat moeilijk. Ik had daar geen vrienden die kwamen en ik miste mama.Ā Vanaf mijn 14e ging ik volledig bij mama wonen. Geen keuze meer. Ik zou sowieso bij mama zijn en papa zou sowieso niet langskomen. Er was wel elk jaar een ander dilemma. Mijn verjaardag werd elk jaar, samen metĀ kerst en oud & nieuw een meetmoment voor mijn relatie met papa. Want liever had ikĀ geen contact, maar als er geen contact is doet het ook pijn. Helemaal als papa Ć©cht mijn verjaardag vergat en twee weken later pas een sorry gaf. Mijn verjaardag werd een dag vol spanning. Krijg ik wel bericht van papa, krijg ik geen bericht en moet ik ook weer met hem afspreken? Mijn verjaardag was niet meer van mij. Mijn verjaardag was ā€˜bezit’ geworden van mijn ouders.

Nieuw motto

En nu, sinds ik de twintig ben gepasseerd, heb ik een nieuw motto. Mijn verjaardag is weer van mij. Ik beslis zelf hoe mijn verjaardag eruit komt te zien. Wie ik uitnodig, of ik wel of niet op berichtjes reageer. En met liefde zet ik mijn telefoon die dag uit. Want dat geeft rust. Morgen ben ik wel weer een kind van gescheiden ouders en morgen denk ik wel weer na over de rest van de wereld. Maar vandaag, op mijn verjaardag, hang ik zelf de slingers op. Ik ga eten met wat vrienden, ik moet met een beetje pech nog wat studeren, ik ga lekker sporten en ik ben trots op waar ik sta, ongeacht de weg die ik heb afgelegd. Het is niet dat er nooit meer onrust is op mijn verjaardag, maar ik word er steeds iets beter in om de onrust af en toe even uit te schakelen. En dat op zich is al een feestje waard. Proost op alle verjaardagen!

Verhaal lezen
ā€˜Ik koos voor ƩƩn van mijn ouders bij mijn uitreiking’
ā€˜Ik koos voor ƩƩn van mijn ouders bij mijn uitreiking’
Mijn oudersGedachten en gevoelensBelangrijke momenten

šŸ“– ā€˜Ik koos voor ƩƩn van mijn ouders bij mijn uitreiking’

Keuzes, keuzes en nog eens keuzes. Als kind met gescheiden ouders sta je er misschien voor net iets meer. Toch blijven sommige keuzes ontzettend lastig. Zo was de keuze om niet allebei mijn ouders uit te nodigen voor mijn diploma-uitreiking moeilijk. Op dat soort bijzondere momenten wil je toch allebei je ouders erbij hebben. Ondanks dat ben ik blij met mijn keuze, al doet het me ook een beetje verdriet.

Is het de stress waard?

Al ver voordat ik überhaupt m’n diploma had gehaald, gaf de uitreiking me stress. Konden m’n ouders wel normaal tegen elkaar doen? Zou ik me op m’n gemak voelen als ze samen waren? Werd het ongemakkelijk? Zou het echt mijn avond worden? Allemaal vragen die door m’n hoofd spookten. De sfeer was vaak niet best tussen mijn ouders. Ook wist ik van mezelf dat ik veel spanning zou voelen en er meer mee bezig zou zijn hoe het tussen mijn ouders ging, dan bezig zijn met deze mijlpaal. Ik was gewoon nooit op mijn gemak als mijn ouders samen waren, al was daar soms niet eens een reden voor.

Na lang wikken en wegen hakte ik de knoop door. Alle oplossingen die ik bedacht om ze er allebei bij te hebben, gaven niet echt rust. Ik wilde dat deze avond echt om mij draaide en ik zorgeloos dit succes kon vieren. Ik had het idee dat ik moest kiezen tussen mijn ouders om een fijne avond te hebben. Iets wat ik eigenlijk helemaal niet wilde. Ik voelde me namelijk loyaal aan beide ouders en vond het enorm lastig om dan de ander teleur te stellen. Ik wilde dat ze allebei op dit trotse moment aanwezig waren. Op een gegeven moment besefte ik me dat het allerbelangrijkste was dat ik loyaal aan mezelf zou zijn. Ik wilde dat het mijn avond werd en ik me nergens zorgen over hoefde te maken. Ik heb er uiteindelijk voor gekozen om samen met mijn vader en mijn vriend te gaan. Ik mocht maar twee mensen uitnodigen en trok het echt niet om tussen m’n ouders in te gaan zitten. Als ik er voorafgaand al zo veel buikpijn van had, ging het echte moment er waarschijnlijk niet heel veel beter uitzien.

Trots

Achteraf ben ik blij dat ik voor mezelf gekozen heb en het daardoor echt mijn avond was. Ik heb volledig kunnen genieten van de uitreiking en kijk met een heel warm gevoel terug. Iedereen zei dat ik echt straalde! Ik ben er echt trots op dat ik deze keuze durfde te maken en hoe het uiteindelijk allemaal heeft uitgepakt. Ik denk er nog vaak aan terug en heb zelfs een foto van die avond op mijn kamer staan. Bevind jij je in een soortgelijke situatie of krijg je ook buikpijn van aankomende belangrijke momenten? Misschien kunnen onze open brieven je hierbij helpen! Je vindt ze hier.

Verhaal lezen
Max vierde oud en nieuw samen met zijn ouders
Max vierde oud en nieuw samen met zijn ouders
Mijn oudersStiefoudersBelangrijke momenten

šŸ“– Max vierde oud en nieuw samen met zijn ouders

De feestdagen. De ƩƩn kijkt er enorm naar uit, de ander krijgt al een steen in zijn maag als deze dagen eraan komen.

Ik zelf heb Kerst en Oud & Nieuw altijd als een lichtpunt gezien. Al vanaf kleins af aan was het met Kerst gezellig in huis. De boom, duizenden lichtjes en kaartjes aan de muur. Dit sfeertje is altijd zo gebleven, ondanks dat mijn ouders dan nu uit elkaar zijn.

Vanuit het oogpunt dat mijn ouders - ondanks wat dan ook, altijd het beste voor hun kind willen - kan ik ieder jaar zorgeloos Kerst vieren. Het ene jaar zijn het 2 dagen bij de ene ouder en 1 dag bij de ander. Het jaar daarna draaien we het weer om. Tot op de dag van vandaag vragen ze ieder jaar wat ik graag wil doen met Kerst en daarbij laten ze me volledig vrij in wat ik wil doen. Dit is zo fijn voor mij, omdat ik dan niet hoef te kiezen tussen mijn vader of moeder. Ik word gewoon vrijgelaten in wat ik wil doen en alles is goed.

Een van de mooiste momenten waar ik nog steeds met liefde naar terugkijk, is Oud & Nieuw 2 jaar geleden. Mijn vader en bonusmoeder kwamen naar mijn moeder en bonusvader in Amsterdam. Daar hebben we toen lekker gegeten, de hele avond spelletjes gespeeld en om 00.00 uur elkaar een mooi nieuwjaar toegewenst. Ik heb toen ook een selfie gemaakt met m’n pa en ma omdat ik ook weet dat het niet vanzelfsprekend is dat andere kinderen met gescheiden ouders deze feestdag zo kunnen vieren. .

Dit is een van mijn meest dierbare herinneringen. Mijn ouders zijn niet meer samen, maar toch wel bij elkaar.

Ik kan me goed voorstellen dat je misschien wat lastige dagen tegemoet gaat. Maar weet dat je het altijd kan aangeven bij je ouders. Jij mag niet de dupe zijn van iets waar je niet zelf voor gekozen hebt. Ik wens je een hele fijne Kerst toe en een knuffel voor 2024.

Verhaal lezen
"Van eenzaamheid met kerst naar aanschuiven bij"
"Van eenzaamheid met kerst naar aanschuiven bij"
FamilieGedachten en gevoelensBelangrijke momenten

šŸ“– "Van eenzaamheid met kerst naar aanschuiven bij"

Als klein meisje was kerst voor mij de leukste tijd van het jaar. De versierde kerstboom, bergen cadeautjes, vrolijke kerstliedjes en het heerlijke eten… Maar rond mijn 9e veranderde alles toen mijn ouders uit elkaar gingen. Plotseling voelden de feestdagen anders aan.

De leegte van een gebroken gezin

Met mijn vader heb ik geen contact meer en door de scheiding van mijn ouders viel ook de rest van het gezin uit elkaar. Mijn broer, zus, moeder en ik leefden ieder hun eigen leven. Toen ik in mijn puberteit kwam, werd kerst minder leuk. Ik zag andere mensen vrolijk kerst vieren, maar bij ons was het niet meer compleet. Mijn zus ontbrak bij de kerstdiners en soms sloegen we zelfs kerst over. Dat voelde best verdrietig, zeker als je op social media ziet hoe iedereen samen is.

Toen bedacht ik me: hoe kan ik mijn familie weer bij elkaar brengen? Geen idee… Ik kon geen oplossing bedenken. Eigenlijk dacht ik ook dat mijn familie er niet meer op zat te wachten om kerst samen te vieren. Ik besloot te gaan werken in de horeca. Slim idee? Geen idee… Want eigenlijk voelde ik me juist eenzamer. Ik kwam oog in oog te staan met het warme kerstgevoel bij andere mensen en collega’s die een dag vrij waren om samen met hun familie te zijn.

Ondanks mijn eenzaamheid zette ik mijn vrolijkste lach op. Durven zeggen dat ik alleen was met kerst deed ik niet, tot ik mijn verhaal deelde met twee liefdevolle mensen. Zij nodigden mij uit om kerst met hen te vieren. Zo zat ik opeens met kerst aan tafel bij een familie. Een bijzonder moment. Maar genoot ik optimaal? Helaas niet. Het bleef dubbel voelen, maar ik was enorm dankbaar. Want ik had weer mogen ervaren hoe het samenzijn voelt.

Van eenzaamheid naar bonusfamilies

Het jaar erop voelde ik niet meer de negatieve energie van kerst omdat ik me realiseerde dat ik niet alleen hoefde te zijn. Ik schoof aan bij andere families. Mijn grootste angst om alleen zijn met kerst, was eindelijk opgelost. Maar toen gebeurde er iets onverwachts. Mijn broer en zus organiseerden kerst voor onze familie. Dit had ik nooit zien aankomen. Eerlijk gezegd vond ik het best spannend, maar vooral heel erg leuk! Ik was nog nooit zo blij geweest. Eindelijk was iedereen bij elkaar. Mijn kerst was weer compleet.

Dankbaarheid

De hele situatie, mijn acties en het resultaat dat ik nu kerst vier met zowel mijn eigen familie als bonusfamilies, hebben me geleerd dat kerst draait om de warmte van mensen onder elkaar. Het heeft me bewust gemaakt van mijn behoefte aan verbondenheid. Mijn dankbaarheid groeide voor de mensen die aan mij dachten en voor de mogelijkheid om samen te zijn.

Dit jaar wordt denk ik nu al de beste kerst ooit na de scheiding van mijn ouders. Ik heb veel appjes gehad van mensen die aan mij hebben gedacht en vroegen wat ik ga doen met kerst. Dat mensen aan mij denken en mij berichten is voor mij het allermooiste wat er is.

Het allerleukste en mooiste cadeau dat ik ooit heb gekregen? Gewoon samen zijn!

Mijn boodschap voor kerst aan alle kinderen met gescheiden ouders

Aan alle kinderen met gescheiden ouders die mijn verhaal lezen, blijf praten en deel je gevoelens. Wees eerlijk over je wensen en weet dat het nooit aan jou ligt dat je je eenzaam kunt voelen. Ooit op een dag komt het goed. Blijf hoop houden in iets wat voor jou belangrijk is.

Mijn boodschap voor kerst aan alle volwassenen

In deze kersttijd koester ik de herinnering aan de twee bijzondere mensen die mijn eenzaamheid doorbraken. Hun vriendelijkheid opende de deur naar warmte en hoop en dat inspireert mij. Hopelijk kunnen we er met elkaar voor zorgen dat niemand alleen hoeft te zijn met kerst.

Mijn kerstwens

Laten we, als we iemand zien die dit nodig heeft, de deur voor de ander openzetten en verwelkomen met heerlijk eten en een warm kerstgevoel. Dat we allemaal de kracht van vriendelijkheid begrijpen en de magie van open deuren delen

Een vrolijke en liefdevolle kerst toegewenst, met dat we echt aan elkaar denken en dat ook delen! Je hoeft ’t niet alleen te doen.

Verhaal lezen
Ook kerst kan veranderen!
Ook kerst kan veranderen!
Mijn oudersBelangrijke momenten

šŸ“– Ook kerst kan veranderen!

Duidelijke afspraken maakten onze kerst rustig

Kerst is bij ons thuis altijd belangrijk geweest. Daarom waren er duidelijke afspraken over hoe we de dagen verdeelden.
Op kerstavond en Eerste kerstdag waren we bij mijn vader. Tweede kerstdag was voor mijn moeder.

Als kind vond ik dat heel fijn. Er was nooit gedoe over wanneer we zouden wisselen of waar we kerst zouden vieren. Zo waren de feestdagen echt een feestje voor iedereen.

Samenkomen bij mijn moeder voelde warm en welkom

Bij mijn moeder kwamen we altijd samen met de familie van mijn bonusvader. De hele familie schoof de feestdag op naar Tweede kerstdag. Zo konden wij er altijd bij zijn. Dat gaf mij een warm en welkom gevoel.

Maar sinds 2020 vieren we deze dag alleen nog met ons eigen gezin.

Kerst bij mijn vader voelde gezellig en vertrouwd

Bij mijn vader vierden we kerst meestal met zijn drieƫn: mijn vader, mijn zusje en ik. Het was altijd gezellig thuis, met een gourmetstel op tafel.

De laatste jaren vierden we het soms ook met familie. De eerste keer is nu ongeveer vijf jaar geleden. Toen waren mijn neven en nichten nog jong. Er waren nog geen partners bij. Maar dat veranderde snel.

In de afgelopen jaren vierden zij ook kerst bij de families van hun partners. Daardoor werd het steeds moeilijker om Eerste kerstdag met iedereen samen te vieren.

Wij waren bang om onze moeder teleur te stellen als we Tweede kerstdag bij de familie van onze vader zouden vieren. Daarom hebben we kerst de afgelopen twee jaar alleen met ooms en tantes gevierd, zonder de neven en nichten.

Dit jaar kwam er nog meer verandering

Dit jaar is alles weer anders. Mijn zusje en ik hebben nu allebei een vriend. Dus er kwamen nóg meer families bij voor de verdeling van de kerstdagen.

Toen we in oktober met ons gezin bij mijn moeder waren, besloten we het anders te doen. In plaats van de verdeling die we al bijna twintig jaar gebruikten, legden we alle mogelijke opties naast elkaar.

Toen bleek iets belangrijks: Het ging mijn moeder vooral om samen zijn, niet per se om de dag zelf.

Om iedereen meer ruimte te geven en een fijne planning te maken, vieren we kerst dit jaar bij mijn moeder op derde kerstdag. Die dag hebben we zelf bedacht!

Praat samen over wat goed voelt voor iedereen

Kerst moet voor iedereen een fijn feest zijn, ook voor jou.

Toen ik jonger was, vond ik het fijn dat de afspraken altijd hetzelfde waren. Het gaf rust en voorkwam ruzie. De familie was altijd lief en probeerde zich aan te passen.

Maar nu we allemaal volwassen zijn, werkt het beter om met elkaar te praten. Samen kijken welke planning goed voelt voor iedereen.

Wees dus niet bang om iets te veranderen als het niet meer werkt.
Want ƩƩn ding is altijd hetzelfde in het leven: alles verandert steeds weer.

De feestdagen kunnen best lastig zijn als je ouders gescheiden zijn. Je hoeft het niet alleen te doen. In het

Buddyprogramma

van Villa Pinedo krijg je een eigen Buddy: een jongvolwassene die hetzelfde heeft meegemaakt en jou begrijpt. Samen met je Buddy kun je praten, vragen stellen of even je hart luchten, juist in deze periode van het jaar. Wil jij ook iemand die met je meedenkt tijdens de feestdagen? Download de Villa Pinedo Buddy App (in de App en Play store) en meld je aan!

Verhaal lezen
"Het nieuwe huwelijk bracht een achtbaan aan emoties"
"Het nieuwe huwelijk bracht een achtbaan aan emoties"
StiefoudersGedachten en gevoelensBelangrijke momenten

šŸ“– "Het nieuwe huwelijk bracht een achtbaan aan emoties"

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 17 jaar oud was. Dat was geen verrassing voor mij. Toch belandde ik voor mijn gevoel in een achtbaan. Een onderdeel daarvan was het samengestelde gezin bij mijn vader.

Een nieuwe vriendin

Een half jaar nadat mijn ouders deelde dat zij gingen scheiden, merkte ik aan mijn vader dat hij zich anders gedroeg dan daarvoor. Na even gekletst te hebben, kwam ik erachter dat hij een nieuwe vriendin had. Ik was super blij! Het liefst wilde ik haar meteen ontmoeten en alles over haar weten.

Trouwen

Al snel bleek dat de liefde tussen mijn vader en mijn bonusmoeder heel groot was. Mijn vader bleef daarentegen wel benoemen dat hij nooit meer wilde trouwen. Tot een aantal weken geleden. Hij vertelde mij aan de telefoon dat hij mijn bonusmoeder ten huwelijk wilde vragen. Ik was blij, maar ook ontzettend verbaasd. Want ook al gun ik hen al het geluk van de wereld, ik begreep niet waarom hij nu toch wilde trouwen. Hij legde mij uit dat hij ontzettend gelukkig is met haar en hij graag een leven samen met haar voortzet, waarin alles op een goede manier is geregeld. Hierdoor keerde de rust al snel terug en ik keek uit naar het moment van het huwelijksaanzoek.

Een paar dagen later was het zover: het huwelijksaanzoek. Ik was er niet bij, maar ik wist wel waar en wanneer het plaats zou vinden. Ik wachtte rustig op een appje, dat een uur eerder bleek te komen dan ik had verwacht. Ik opende het filmpje waarin ik zag dat mijn vader mijn bonusmoeder ten huwelijk vroeg, en zij ā€˜ja’ antwoordde. Waar ik op het begin had verwacht dat ik alleen maar blijdschap zou voelen, kon ik op dat moment alleen maar huilen. Ik snapte niet hoe dat kwam. Ik was toch zo blij?

Duidelijkheid

Later heb ik hier met mijn vader over gebeld. Ik merkte dat ik vooral veel behoefte had aan duidelijkheid over wat het huwelijk voor ons ging betekenen. Hij vertelde dat hij samen zou gaan wonen met mijn bonusmoeder en dat dat de grootste verandering voor ons zou zijn. Ik vond het fijn dat hij dit zo duidelijk uitlegde. Ik heb daarna ook met wat vriendinnen gebeld om erover te praten. Zij benoemde dat mijn gevoel helemaal niet gek was en dat het ook een grote verandering is. Dat zorgde bij mij voor veel rust.

Op dit moment ben ik stapje voor stapje aan het voorbereiden op het huwelijk. Zo vertel ik aan mijn vader wat ik nodig heb en andersom geeft hij updates over het huwelijk. Dit werkt voor mij heel goed, omdat ik op deze manier het gevoel heb dat wij elkaar echt begrijpen. Ik heb veel zin in de bruiloft, maar accepteer het ook als het even wat lastiger is. Zo’n grote verandering is natuurlijk ook niet niks en alle gevoelens die je daarbij voelt zijn helemaal okĆ©.

Geef jezelf tijd om te wennen

Al met al kijk ik erg uit naar het huwelijk en gun ik mijn vader en bonusmoeder al het moois van de wereld. Het maakt mij blij om te zien dat mijn vader zo gelukkig is. Ik weet dat het ook okƩ is dat ik mij er af en toe wat minder fijn bij voel. Dat mag er ook zijn. En als dat er is, heb ik een paar hele lieve mensen om mij heen die er voor mij kunnen zijn.

Ik hoop, dat als je dit leest, je jezelf de tijd geeft om te wennen aan de nieuwe situatie met een samengesteld gezin. Alle gevoelens en gedachten mogen er zijn en iedereen gaat er anders mee om. Gun jezelf de ruimte om met je ouder(s) te bespreken hoe jij je erbij voelt en verzamel fijne mensen om je heen die er voor je kunnen zijn. Als je dat laatste lastig vindt, kun je altijd een buddy aanvragen bij Villa Pinedo. Wij zijn er voor jou!

Verhaal lezen
Samengesteld gezin & de zomervakantie
Samengesteld gezin & de zomervakantie
Mijn oudersBelangrijke momenten

šŸ“– Samengesteld gezin & de zomervakantie

ā€œHeb jij gescheiden ouders? Bofkont, dan mag je zeker twee keer op vakantie!ā€ Deze opmerking zullen veel kinderen van gescheiden ouders wel herkennen. Twee keer op vakantie, met je verschillende (samengestelde) gezinnen… Is dat wel zo leuk?

Want hoe ongemakkelijk een samengesteld gezin ooit samengaat, kan extra duidelijk worden op vakantie. Hele dagen samen, terwijl je eigenlijk nog niet zo goed aan elkaar gewend bent. En ineens je eigen ouder moeten delen met een nieuwe partner, dat kan best lastig zijn. In 2011 gingen mijn moeder en haar vriend op vakantie naar Spanje. Alle kinderen mochten mee. Dat zijn er in totaal 6, als ik mee zou zijn gegaan. Ik was toen 15, en ik koos ervoor om niet mee te gaan. In plaats daarvan ging ik met mijn vriendje en zijn gezin mee op binnenlandse vakantie op een camping. In plaats van in een mooi appartement in Spanje, sliep ik op de camping in een tentje.

Toch ben ik nog steeds blij met deze keuze. Ik werd er flink mee getreiterd door de rest van het ā€˜gezin’, maar ik had er heel goed over nagedacht. Ik wist zeker dat ik liever met mijn vriendje op een camping was dan in Spanje met het samengestelde gezin vol spanningen en ongemakkelijkheden. Ik bedoel hiermee niet dat ik mijn familie niet leuk vind. Helemaal niet zelfs! Maar als puber van 15, die op eerdere vakanties al had ervaren hoe stroef onze nieuwe gezinssituatie kon verlopen, was het voor mij beter om hierin mijn eigen grenzen te respecteren.

Vind jij het ook lastig om met spanningen en ongemakkelijke situaties om te gaan? Luister goed naar jezelf. Probeer jezelf niet in situaties te forceren die je eigenlijk niet goed doen. Je mag er ook voor kiezen om even niet mee te doen. En onthoud dat je er niet alleen voor staat. De vrijwilligers van Villa Pinedo staan met open armen voor je klaar.

Heb jij behoefte aan extra steun tijdens de zomervakantie? Wil je met iemand appen die ook gescheiden ouders heeft? Misschien is een Online-Buddy van Villa Pinedo iets voor jou!

Verhaal lezen