Goedemiddag, mijn nieuwe partner en ik, hebben allebei 2 kinderen (allebei 8 en 10 jaar). Wij hebben sinds 1 jaar een relatie, maar we wonen niet samen. Volgende maand gaan wij, samen met zijn ouders, een weekend weg. De kinderen zijn op dat moment bij de andere ouder. Wel willen we hier open over zijn naar de kinderen toe. Maar wij vinden dit lastig, en we weten niet zo goed hoe we dit kunnen aanpakken. En hoe we kunnen omgaan met reacties van de kids. We horen heel graag of jullie hier tips of advies voor hebben.

Ik heb een vraag. Samen met mijn man hebben we 1 kind van 9. Mijn man en ik hebben onze relatie nu even 'on hold' gezet. Ondertussen zijn we wel in relatietherapie en kijken we of we er nog uit kunnen komen samen. In de tussentijd blijven we nog samen in hetzelfde huis wonen, maar slapen we niet meer in hetzelfde bed. We hebben geen ruzie, en we proberen zo 'normaal' mogelijk tegen elkaar te doen. Maar we lopen natuurlijk wel ook rond met gevoelens als boosheid en verdriet, al proberen we dat dan zo min mogelijk te uiten. Mijn vraag is: wat vertel ik hier over aan mijn kind. Mijn kind is heel erg gevoelig en zal vast aanvoelen dat er iets veranderd is. Maar ik hoor graag tips over hoe we dit gesprek met haar het beste kunnen aanpakken. Want het is nog helemaal niet zeker of we ook daadwerkelijk gaan scheiden uiteindelijk. Alvast bedankt voor het meedenken!

Ik ben al ruim 10 jaar geleden gescheiden. De band tussen mij en mijn ex is zeer slecht te noemen. Mijn zoon J heeft onlangs meerdere keren aangegeven dat hij mij ons zou willen komen wonen, dit omdatde band tussen hem en zijn moeder zo dusdanig verslechterd is door een aantal gebeurtenissen. Wij gaan in een gesprek met zijn moeder het kenbaar maken wat zijn wens is. Heeft iemand tips en of ervaringen waar ik rekening mee kan houden?

Hallo, Wij staan op het punt om te gaan scheiden. Er zijn geen ruzies en we gaan vriendelijk met elkaar om. Maar hoe kunnen we dit onze kinderen (15, 13,11) het beste vertellen? Hebben jullie tips? Dank Groeten Hettie

Ik ga scheiden en heb 2 kinderen van 17 en 19 jaar. Zij begrijpen al veel en uitleg geven is daarom misschien wel makkelijker dan toen ze jong waren. Ik weet alleen niet goed of het voor mijn kinderen goed is dat ik laat zien dat ik boos, verdrietig en moe ben. Ik wil ze niet het gevoel geven dat ze een kant moeten kiezen. Maar wil ook niet alles verbergen. Hebben jullie hierin advies ?

Ik ben weg gegaan bij mijn partner/vader van mijn dochter wegens huiselijk geweld, drugs en alcohol. Dit weet mijn dochter niet en kan ik haar ook niet vertellen, ze is 10! Maar hoe ga ik hiermee om en kan ik subtiel laten weten dat dit niet oké is en daarom mijn dochter grootste gedeelte van de week bij mij zal moeten zijn, ondanks dat haar vader het daar niet mee eens is

Hallo, Na een lange moeizame weg, heb ik een half jaar geleden besloten dat ik wil scheiden van mijn partner. We hebben toen afgesproken dat we het aan onze zoon (van nu 11 jaar) vertellen als mijn (ex)partner een ander huis heeft gevonden. Wat ik me toen niet realiseerde was dat het vinden van een huis zo lang zou duren. Onze zoon had al veel vragen tijdens de eerste 9 maanden voorafgaand aan het besluit om te scheiden. Maar ook het afgelopen half jaar voelt en ziet hij van alles en stelt daar vragen over (aan mij). Ik geef aan dat we het moelijk hebben, dus probeer zo eerlijk mogelijk te zijn. Mijn partner wil het nog steeds pas vertellen als er zicht is op een ander huis voor hem maar ik vind dat het (al lang) tijd wordt om het onze zoon wel te vertellen. Wat is het beste voor onze zoon? Ik denk dat hij recht heeft op duidelijkheid. Wat is jullie advies?

Hoi, Mijn naam is Cathy en ik heb een vraag. Mijn kinderen zijn 12 en 16 jaar oud. De jongste is na de zomervakantie gestart met het voortgezet onderwijs. Ik en hun vader hebben begin dit jaar de keuze gemaakt om uit elkaar te gaan, maar pas sinds half augustus wonen we ook echt apart van elkaar. Net rond de start van het schooljaar. Voor mijn werk heb ik wisselende werktijden en op de dag dat ik in de nieuwe woonsituatie mijn eerste dagdienst had (en de kinderen dus hun eigen wekker moesten zetten en zelf moesten opstaan en naar school) is mijn zoon van 12 daarbij flink in paniek geraakt. Sindsdien wil hij/durft hij niet meer naar school toe. We krijgen er niet helemaal uit waarom, maar ik denk dat zijn gevoel van veiligheid weg is. Ouders uit elkaar, nieuwe school, vreemde leraren, geen bekende kinderen in de klas. Het is erg verdrietig om te zien hoe hij worstelt. We zijn al met school in overleg en gaan ook op zoek naar wat meer gespecialiseerde hulp. Mijn vraag aan jullie is eigenlijk: hebben jullie nog ideeën of tips hoe ik hierover met hem in gesprek kan gaan? Hij is 12 en kan zelf niet goed verwoorden wat er met hem gebeurt. Alvast bedankt voor het meedenken.

Wij hebben besloten uit elkaar te gaan. We hebben 2 kindjes van 9 en 4 jaar oud. Ik heb gelezen dat je het beste het kan vertellen als 1 van ons een ander huis heeft omdat je duidelijkheid kan scheppen wat ik goed begrijp. Maar de December maand komt er aan we gaan kerst niet samen vieren dus er gaan vast vragen komen. Hoe kunnen we hier mee omgaan? Of wat is jullie advies moeten we het wel al vertellen? Vind het zo lastig…

De vader van onze zonen van 13 en 17 wil de omgangsregeling evalueren en aanpassen. Ze zijn nu 9 nachten bij mij en 5 nachten bij vader. Ik wil dat we als ouders echt goed naar de jongens luisteren. Kinderen zijn loyaal naar beide ouders zijn en misschien durven ze niet goed voor zichzelf op te komen en uit te spreken wat ze echt willen. Hoe pakken we dit aan?