Hoe kunnen we het het beste vertellen?

Hoi Hettie, Wat fijn om te horen dat jullie verder geen ruzie hebben en vriendelijk met elkaar om gaan. Dat is al heel fijn voor jullie kinderen. Ik kreeg samen met mijn 2 andere zusjes ook te horen dat mijn ouders gingen scheiden. Wat ik destijds in de manier van vertellen als prettig heb ervaren was: Ze vertelde het aan ons alle drie tegelijk, waarbij zowel papa als mama aanwezig waren. Ze hadden van te voren duidelijk wat ze gingen vertellen en hadden daarna ruimte voor alle emoties en vragen die we nog hadden. Door de goede communicatie die mijn ouders nog hadden konden ze veel vragen gezamelijk beantwoorden zonder dat ze elkaar tegenspraken tijdens het gesprek. En het is ook oke om niet alles te weten als je bepaalde dingen nog onduidelijk zijn. Daarnaast vond ik het heel fijn dat ze vroegen hoe wij het wilde vertellen aan onze vrienden, vriendinnen, sportteam, school. Zo vond ik het bijvoorbeeld niet fijn om het in de klas te vertellen, daarom heeft mijn moeder de docent gemaild. Wel wilde ik het zelf aan mijn vriendinnen vertellen. Nadat ze de boodschap hadden overgebracht en dat er ruimte was geweest voor vragen en emoties vroeg mijn moeder waar wij nu behoefte aan hadden. Wij zijn toen met z'n 5e in de tuin gaan hockeyen. Dit om even onze gedachtes te verzetten. Het kan zijn dat de ene behoefte heeft aan bellen met vrienden en de ander graag met jou op de bank een filmpje wil kijken. Ik zou vooral vragen waar je kind behoefte aan heeft nadat het gesprek heeft plaatsgevonden. Neem vooral de tijd voor het gesprek en doe dit niet nadat de kinderen nog verplichte afspraken hebben. Als de kinderen op zaterdagavond geen afspraken hebben, zou je kunnen afspreken het dan te vertellen. Succes en sterkte! Liefs

Hoi Hettie, Fijn dat je advies vraagt op het forum! Scheiden is hoe dan ook een gekke en vaak vervelende situatie, maar fijn dat jullie geen ruzie hebben en goed contact hebben. Mijn grootste tip is: wees duidelijk en open. Ik vond het heel fijn dat mijn ouders het samen aan mij vertelden op een moment dat er tijd en ruimte was. Ik kon alle vragen stellen die ik wilde en deze werden beantwoord, ook al was dat emotioneel. Huilen hoort erbij en ook de ouders mogen verdrietig zijn. Laat vooral aan je kinderen zien dat de scheiding niks verandert aan jouw relatie met het kind en je er altijd voor het kind zal zijn, ook al ben je niet meet 24/7 samen in een huis. Voor mij (ik was toen 8) was het ook heel fijn om gelijk praktisch te snappen hoe het zou gaan werken. Bijvoorbeeld het nieuwe huis van mijn vader kunnen zien, en kunnen begrijpen dat ik allebei mijn ouders blijf zien. Heel veel sterkte en jullie kunnen het! Liefs, Julia