Mijn ex is een verborgen narcist. In de ogen van de kinderen is hij geweldig en is het daar super leuk want ze mogen en krijgen daar alles. Mijn oudste dochter van 8 vroeg van de week of ze even langs mocht (buiten de omgang regeling om) ze kijkt me met hoopvolle ogen aan. Ik wil helemaal niet dat ze gaat want ik doe en ook hem plezier terwijl ik al een jaar bezig ben met ouderschaps plan via mediator wat hij steeds maar weet te rekken. En hij heeft emotioneel slechte invloed. Dit merk ik ook aan de oudste. Maar ik wil niet dat de oudste het gevoel krijgt dat ik haar het contact met haar vader beperk. Maar ik kan haar toch ook niet uitleggen waarom ik het niet wil. En inderdaad met het terug komen weer belast met dingen die voor volwassenen zijn. En papa vond het niet leuk dat me zusje niet mee mocht en waarom is dat eigenlijk en waarom reageer jij niet als papa je berichtje stuurt!! Met dit soort dingen komt ze regelmatig terug. Ik wil haar daar zo veel mogelijk tegen beschermen en voelt beiden niet goed. Wel laten gaan of niet laten gaan.

Hallo allemaal, Mijn man en ik hebben besloten om te gaan scheiden. We hebben 2 kinderen van 6 en 9. Het is de bedoeling dat wij het hen deze week gaan vertellen en dat ik dan eerst voor 1 week naar een vakantiehuisje ga (in die week komen de kinderen ook nog gewoon bij mij) en daarna gaan wij om en om in ons huidige huis. De ander gaat dan naar zijn of haar ouders. Wat vinden jullie van deze aanpak? Ik dacht dat dit goed was, zodat meteen duidelijk is voor de kinderen dat papa en mama niet meer bij elkaar zijn, maar nu twijfel ik toch ligt. Mijn man en ik hebben totaal geen ruzie, geen onenigheid over hoe alles moet verlopen en denken eigenlijk over alles hetzelfde. Alleen de liefde is over voor elkaar, dit gaan we ook zo duidelijk mogelijk aan de kinderen overbrengen. Ik hoop dat ik misschien iets advies kan krijgen hier. Alvast heel erg bedankt voor de reactie. X

Hallo, mijn man en ik gaan scheiden. Dit is niet mijn wens maar het allerbelangrijkste vind ik dat we in de toekomst goed samen overweg kunnen, alles in het belang van de kinderen. Het gaat oké tot nu toe. Onze 2 zoons van 13 en 18 willen week op week af. We moeten nog een wisselslag kiezen. Mijn man wil zondagmiddag, omdat zijn nieuwe partner dan ook wisselt. Zelf denk ik dat vrijdag beter is. Kids komen uit school, kunnen even wennen en daarna komen we thuis van werk en begin je rustig het weekend. Anders denk je de hele tijd: zondag moet ik weer weg. Wat is jullie advies? We gaan het zeker de kinderen vragen maar wil een beetje voorbereid zijn.

Hoi hoi, Ons kinderen hebben 2 moeders. Waarvan ik de draagmoeder ben. Samen hebben we dus een jongen van 3,5 en een meisje van 6,5. We zijn zins een paar maanden uit elkaar. Alles moet nog een beetje vorm krijgen en geregeld worden. We hebben nog geen vasten dagen. Zeker rondom Corona is dat wat lastig. Maar ze zijn werkelijks bij ons beide. Hoogstens 5 dagen na elkaar. Nou merk ik wel dat onze dochter liever bij haar andere moeder is. En ik moet zeggen dat raak mij enorm. Ik ben ook wel een stuk strenger, en vind het belangrijk dan ze regelmaat krijgen, hun schoolwerk doen. En dat ik de gemaakte afspraken (met ex) nakomen. Maar zij neemt het allemaal niet zo nou. Ik doe leuke dingen met de kinderen. Ik lees bijna elke dag voor. Maar toch weet ik niet goed wat ik hiermee moet. Moet ik haar meer ruimte geven. Toch vaker naar haar andere moeder laten gaan. Haar loslaten. Voor haar ander moeder maakt ze mooie tekeningen, is ze enthousiast, als ze er weer heen mag. Naar mij toe een stuk minder. Soms raakt dat me zo dat ik er verdrietig van word. Soms merkt ze dat. En zegt ze bv ... maar mis jou ook hoor. Al klinkt dat dan meer uit medelijden dan dat ze het echt meent. Maar ergens wil ik ook dat ze eerlijk kan en mag zijn ook al vind ik het niet altijd leuk om te horen. Hebben jullie tips voor mij ? Groetjes

Hoi lieve kanjers van Villa Pinedo, Ik schrijf naar jullie omdat ik ergens mee zit. Ik ben stiefmoeder van 2 lieve jongens, maar vooral met de oudste(10) botst het veel. Hij heeft ADHD en kan slecht tegen veranderingen, en dat thuiszitten tijdens de coronacrisis gaat hem dan ook slecht af. Ik ben vanuit mijn opleiding een soort juf, waardoor ik van veel huiswerk wel weet hoe het moet en hem dan beter kan helpen dan zijn vader. Echter wil hij niets van mij aan nemen. Hij heeft een grote mond tegen mij, vindt dat ik mij teveel met hem bemoei, en luistert totaal niet naar mij. Alles wat niet gaat zoals hij wilt is mijn schuld, want voor ik er was ging t allemaal goed. Zijn vader en ik zijn al 4 jaar samen waarvan ik 3 jaar bij de jongens kom. Wel wonen we nog appart, maar door de corona kan ik nu tijdelijk niet naar huis toe, dus blijf ik hier bij mijn vriend wonen. Mijn jongste stiefzoontje (6) kopieert vooral zijn grote broer, als ik alleen met hem ben wilt hij alleen maar knuffelen, maar als de oudste erbij is, dan krijg ik ook van hem gesnauw en een grote mond. Mijn vriend vind dat ik hem niet zo op de huid moet zitten, maar ik kan moeilijk de ene niet aanspreken op gedrag en de ander wel want dan is t "ja maar hij doet het ook, en tegen hem zeg je nooit wat". Ik heb gister de hele avond gehuild om de situatie want ik lijk niks goed te doen. Kunnen jullie mij advies geven over hoe ik dit moet aanpakken? Liefs van mij, P.S. Jullie doen geweldig werk!!

Hallo, Ik ben vijf jaar geleden gescheiden. Ik heb een dochter (11) en zoon (8). Dochter woont bij vader omdat ze dat zelf wou. Ik heb daar vrede mee omdat ik weet dat ze daar gelukkig is. Wel vind ik het vervelend dat er zich continu situaties voor doen waarin vader mijn dochter betrekt. Indien hij een conflict heeft met mij of boos is op mij betrekt hij haar daar altijd in. Hij maakt mij zwart ten op zichtte van haar. Ik vind dit als moeder erg lastig. Ik communiceer open naar mijn kind. Al vraag ik vader altijd duidelijk om met mij te communiceren en mijn dochter er niet in te betrekken. Ik vind dit lastig. Ik zie dat mijn dochter wordt opgestookt, niet weet wat ze met haar gevoelens moet en mij ziet ze als een slechte moeder. Bovendien heeft ze de indruk dat ik haar niet wil. Haar broer voortrek en haar niet gelijk behandel. Ik praat daar regelmatig over met haar en vraag dan naar haar gevoel etc. Toch blijft ze zich negatief naar mij opstellen en komt dat onze band niet ten goede. Bovendien wordt ze ook boos als ze buiten de vaste opvangdagen niet bij mij kan komen. Zij vraagt heel veel tijd en aandacht 24/7 ik wil graag helpen met opvang maar de hoofdtaak ligt bij vader. Bovendien moet ik gewoon echt werken. Ik werk thuis en deel mijn tijd dan zo in dat zij ook aandacht krijgt. Toch vind ze mij dan een slechte moeder en krijg ik allerlei verwijten naar mijn hoofd geslingerd. Kunnen jullie mij advies geven ? Hoe kan ik rustig met haar praten?

Hallo, Mijn ex en ik zijn Bijna 2 jaar gescheiden. Hij heeft sinds kort een nieuwe relatie en de kinderen zijn vooral de jongste zijn erg enthousiast over haar. Ik merk dat ik daar als mama zijnde heel veel moeite mee heb. Vooral het idee dat iemand anders voor ze zorgt, ze knuffelt enz. Ik ben heel blij voor mijn ex en gun hem alle geluk met zijn neiuwe partner maar de betrokkenheid en aanwezigheid van haar bij de kinderen vind ik erg lastig. Ben ergens bang dat ze mij minder als mama zien... Liefs jeamie (een onzekere mama)

Dag, ik ben een gescheiden moeder van twee jongens van 17 en 15 jaar. Ondanks dat ik ze enorm stimuleer om naar hun vader te gaan, tot ruzie en tranen toe, willen ze liever niet meer gaan. Hoe kan ik hier het beste mee omgaan. Mijn ex-man communiceert niet met de jongens, maar blijft mij benaderen.

Hallo allemaal, mijn dochtertje is bijna 7 jaar. En er gaat een hoop veranderen in haar leventje. Mijn vriend(haar papa) en ik gaan helaas uit elkaar. Wij hebben haar dit verteld maar ze raakte uiteraard enorm overstuur. Ik weet niet of ik er wel of niet goed aan heb gedaan. Om toch voorlopig in het huis te blijven wonen en te proberen het zo normaal mogelijk te houden zoals ze gewent was. zodat ze rustig haar schooljaar af kan ronden. Als kinds van gescheiden ouders hoop ik dat jullie ervaringen willen delen. Hoe het voor jullie als kind is. En wat jullie ondanks de situatie fijn vonden of juist fijner hadden gevonden.

Gaan jullie in deze Corona tijd wel op en af naar jullie vader of moeder? Mijn zoon gaat normaal om het weekend naar z’n vader maar durft nu niet ivm Corona maar mist zijn vader enorm, logisch...