Ik heb begrepen dat in 2015 de kinderalimentatie niet meer aftrekbaar is Geldt dit ook voor de partneralimentatie Verder: moet ik wanneer de kinderen 21 zijn en vastgelegd is dat ik max 12 jaar mn ex partneralimentatie moet betalen, altijd het volle deel dat ik dus eerder voor kinderalimentatie betaalde dan naar/aan haar betalen... ze aan dan toch ook werk zoeken of extra werk

Heb je recht op adresgegevens? Ik ben helaas afgelopen jaar gescheiden. Mijn oudste kinderen zijn de deur uit maar mijn jongste dochter van 15 woont bij haar moeder. Het lukt niet om tot een omgangsregeling te komen. In de zin dat mijn ex blijft aangeven dat mijn dochter dat niet wil. Ik kan haar niet meer bereiken. Ik heb geen mobielnummer meer dat is gewijzigd en niet doorgegeven. Ik heb geen mailadres. Wat ik blijf doen is schrijven en brieven door de bus stoppen. Ik ben alleen bang dat mijn ex straks verhuisd en dan ook niet doorgeeft waar ze naar toe is verhuisd. Van haar heb ik inmiddels ook geen mobiel nummer meer (mobiel stuk en dan geen nieuw nummer doorgeven) alleen een mail adres van haar. Mijn vraag is dan ook heb ik recht om te weten waar mijn dochter woont? Of recht op contact gegevens? Peter

Vraag misschien krijg ik verwijten . Ik wil me niet mee bemoeien. Maar het volgende is het geval. Vriend heeft 2 kinderen ligt in scheiding . Vrouw wilde geen vechtscheiding maar dan moet het wel zoals zij wilt! Ze kan niet in woning blijven. Maar ze wil er niet uit. Ze heeft alles geprobeerd vriend zover mee te krijgen zodat hij haar in laat wonen en hij maar moet zie waar hij terecht komt.dat lukte niet vriend wilt namelijk mogelijkheid nieuwe woning kopen. Kan niet als hij mede eigenaar blijft van gezamenlijk woning. Nu maakt ze hem overal zwart Amk.politie valse aangifte. En weet ik al niet meer. Ze houd de kinderen bij hem weg. Scheiding nog volop in het begin omdat ze als er iemand die zegt dat ze verkeerd bezig is naar een andere advocaat gaat. Ze spreekt verkeerd naar de kinderen en de scheiding is nog in gang maar ze betrekt de kinderen in haar nieuwe relatie terwijl vriend moet vechten om zijn onschuld te bewijzen en zijn kinderen te zien. Afspraken komt ze niet na. En ze legt de kinderen het zwijgen op. Vriend vraag als hij ze ziet niets maar ze vertellen wel eens wat. Vrouw doet het in haar ogen heel goed. Niemand weet het beter dan zij alleen. Ze gelooft haar eigen verhalen. In juni wilde ze haar man niet kwijt hemelse ze hem op. En nu in november zou hij een gevaarlijke gek zijn die de kinderen wat aan zou doen. Ik denk dat zij de kinderen eerder wat aan doe op dit moment . Geestelijke mishandeling. Maar ook denk ik dat ze hun wat aan zal doen als de rechter zou zeggen dat de kinderen toch naar vader moet! Ze zou zelfs niet naar rechter luisteren ben ik bang of kids aan doen van niemand mag de kinderen hebben. Ik zie en hoor het op afstandje. Maar dit is toch niet oké? Wat kan ik doen?? Voor de kinderen. .

Hallo allemaal, Mijn ex en ik zitten in een scheiding. Mijn ex heeft borderline trekken en is moeilijk in de omgang. Hij is dwingend en manipulatief. Naar de buitenwereld speelt hij toneel en speelt hij de charmante papa. maar mijn zoon van 10 en ik weten hoe hij echt in elkaar zit. Mijn ex is ook heel dwingend naar onze zoon toe. Dan zegt hij bv.: kom we gaan voetballen. Dan zegt mijn zoon: daar heb ik geen zin in Dan zegt hij weer: je moet nu met mij gaan voetballen. Ook wil mijn ex onze zoon naar muziekles sturen en op atletiek sturen. Maar onze zoon is a-muzikaal en houdt niet van sporten. Hij wil dit dus allemaal niet. Op 15 mei heb ik gezegd dat ik wilde scheiden. Op 16 juni van dit jaar ging onze zoon emotioneel onderuit. Hij deed niets dan huilen en zei continu dat hij bang is voor papa. Nu zegt hij dat nog. Ik ben toen enorm geschrokken en heb meteen Bureau jeugdzorg ingeschakeld. Onze zoon heeft ook tegen een consulente van BJZ verteld is dat hij bang is voor papa omdat hij hem steeds dwingt om dingen te doen die hij niet wil. Hier is een rapport van opgemaakt. Onlangs heeft de rechter een uitspraak gedaan met voorlopige voorzieningen (een soort voorlopige uitspraak m.b.t. omgangsregeling, alimentatie e.d.). Ik had gepleit voor een weekendregeling (omdat onze zoon bang is voor zijn vader). Mijn ex had gepleit voor een omgangsregeling waarbij hij 3 dagen per week de zorg voor onze zoon zou hebben. De uitspraak was nog erger dan ik dacht: de rechter heeft bepaald dat mijn ex de ene week 4 dagen de zorg over onze zoon krijgt en de andere week 3 dagen. Terwijl de rechter de stukken had van BJZ waarin staat dat onze zoon bang is voor zijn vader. Ik snapte hier helemaal niets van. De rechter vond dit onvoldoende bewijs. Mijn zoon was ook helemaal niet blij met deze uitspraak. De moed is me nu in de schoenen gezakt. Ik wilde graag opkomen voor onze zoon door te pleiten voor een weekendregeling. Het mocht helaas niet baten. Mijn advocaat zegt dat er meer bewijzen moeten komen dat onze zoon bang is voor zijn vader. Ik heb geen idee hoe ik dit aan moet pakken Heeft iemand tips? Groeten, Hirondelle

Hallo, Ik ben een moeder van 2 kinderen, een meisje van bijna 11 en een jongen van 8. Twee jaar geleden ben ik gescheiden van hun vader. We hebben co-ouderschap. Vanavond wilde mijn dochter niet naar haar vader, waar ze de komende 5 dagen verblijft. Er was afgelopen dinsdag iets vervelends voorgevallen bij papa. De vriendin van hun vader, die sinds april vorig jaar in hun leven is, had tegen hem geklaagd en gezegd dat ze niet inzag wat het nut van kinderen hebben is. Dit had mijn dochter gehoord. Ze hebben er uiteindelijk wel over gesproken, maar mijn dochter heeft het gevoel dat papa steeds voor zijn vriendin kiest en niet voor zijn kinderen. Uiteindelijk is ze vanavond met haar vader meegegaan, maar dat ging uiteraard niet van harte. Nu is mijn vraag: wat kan ik haar zeggen/mailen om haar een hart onder de riem te steken?

Ik zit met het volgende en hoop dat jullie mij hier enigszins mee kunnen helpen. Enkele jaren geleden ben ik gescheiden en hebben wij toen der tijd een convenant opgemaakt waarbij de verdeling zo was dat ik de kinderen een keer in de 2 weken een weekend had en iedere woensdag op donderdag. Hiervoor betaal ik en een aanzienlijke alimentatie voor de kinderen (850), overigens is dit niet hetgeen wij ooit aan de kinderen hebben uit gegeven echter de advocaat van mijn ex-partner heeft letterlijk aan gegeven dat zij een hoge kinderalimentatie moest vragen en een lage partneralimentatie vanwege de heffingskotingen en de bescherming van de kinderalimentatie en een aanzienlijke partneralimentatie(650),-. Mijn ex-partner heeft daarnaast vermogen(rond de 85000,-), en sinds de scheiding een bijbaantje (10 uur per week) waar ze 500,- per maand mee verdient. Ook heeft zij dus recht op de heffingskortingen en kinderbijslag. Ik heb een brutoinkomen van 5000,- netto 2850,-. Sinds mei, juni 2013 heb ik mijn ene zoon (15) de ene week van dinsdagavond tot maandagochtend, en de andere week van dinsdagavond tot donderdagochtend. Mijn andere zoon (12) heb ik de ene week van woensdagmiddag tot maandagochtend en de andere week de woensdagmiddag tot donderdag. Mijn in ziens zouden wij hier door ook de kinderalimentatie aan moeten aanpassen, daarnaast vraag ik mij af in hoeverre er een sollicitatieplicht bestaat voor alimentatieontvangers of in hoeverre je iemand hier in zou kunnen dwingen. Eerlijk is eerlijk, redelijkheid en billikheid is hierin ver te zoeken. Ik wil overigens niet voor mijn verantwoordelijkheid weglopen, maar ben wel van menig dat dit wederzijds zou moeten zijn en niet dat de een 50 uur per week werkt en de ander 10.

hallo, Ik heb 2 kinderen een dochter van 3 en een zoon van 1. nou zit ik heel erg te twijfelen om bij mijn man weg te gaan, hij liegt overal over dus mijn vertrouwen is weg en hij is op de een of andere manier in de puberteit blijven hangen. Bij hem is het zo hij komt op 1 dan kom ik en dan pas de kinderen. ik heb hier zon moeite mee hoe ik hem met de kinderen om zie gaan. Ze moeten volwassen zijn en alles al kunnen. als mijn dochter een "ongelukje" heeft word hij echt heel erg boos en laat haar weten wat een baby ze wel niet is en hoe vies dat is en ze moet zonder eten op bed en mag geen verhaaltje krijgen (vaak doe ik dit dan toch gewoon, maar het is wel tegen haar gezegd). Als mijn zoon huilt heeft hij al vaker gezegt tegen mij: Gvd dat kl*te kind moet zn bek dicht houden te janken. Het doet echt zo'n pijn. En ik wil graag bij hem weg maar dat betekent dat mijn kinderen de helft van de tijd alleen met hem zijn. Ik wilde al de keuze maken bij hem te blijven voor de kinderen want dan ben ik er altijd bij en ik breng wel tijd met ze door en ze zijn blij en vrolijk bij mij maar ik betwijfel of ik dit 20 jaar vol ga houden. ik wil niet voor mezelf kiezen omdat ik niet gelukkig met hem ben. Ik wil het voor de kinderen doen maar ik kan niet zeggen wat het beste is voor de kinderen. Of half om half of mama altijd bij ze zodat ze ten alle tijden iemand vertrouwd hebben om naar toe te kunnen maar wel met de gebruikelijke ruzies en een ongelukkige mama. Ik laat ze dit zo weinig mogelijk zien maar ze zullen het echt wel aanvoelen. Ik weet echt niet wat ik moet en ik hoop dat er iemand is die hier ervaring mee heeft gehad zodat ik tips kan krijgen.

Hi adviseurs van Villa Pinedo, 3 jaar geleden ben ik gescheiden. We hadden toen een dochter van 6 jaar oud. Gelukkig is de sfeer tussen mijn ex en mij goed, in ieder geval goed genoeg om met elkaar te overleggen en foto's en nieuwtjes te delen. Om te zorgen dat onze dochter ons veel zag en zowel haar moeder als ik onderdeel uitmaken van haar leven is ze de ene dag bij mij en de andere dag bij haar moeder. Dit was ook zo in de weekenden (dan elke zondagavond bij haar moeder thuis), maar sinds deze zomer is ze steeds hele weekenden bij mij of bij haar moeder, omdat dat rustiger is en het gezelliger is om het hele weekend samen te kunnen zijn. Van maandag t/m donderdag is ze nog wel de ene dag bij mij, de andere bij haar moeder. Nu heb ik de indruk dat het voor onze dochter beter zou zijn om een hele week bij haar moeder te zijn en daarna een hele week bij mij. Voordelen zijn dat ze dan rustiger is en meer regelmaat en structuur heeft. Nadeel is dat ze een langere periode haar moeder of vader niet ziet. Haar moeder vindt het heel erg moeilijk om onze dochter een week niet te zien, en wil liever max 2 dagen haar niet zien. Dat maakt het ingewikkeld om tot een rustig schema te komen. Hebben jullie hierin advies en ervaring? Kunnen jullie me vertellen hoe dit voor jullie was of hoe jullie hier tegenaan kijken? Ik hoor het graag. Groeten, Marc

Ik heb een zoontje (13) en een dochter (9) mijn ex en ik zijn al 6 jaar uit elkaar. En hadden altijd een goede vriendschappelijke band met elkaar. Dit vonden de kinderen erg prettig. We wonen in hetzelfde dorp. We hadden altijd hetzelfde belang voor de kinderen dichtbij elkaar in de buurt wonen zodat we allebei goed betrokken kunnen zijn bij de opvoeding van onze kinderen Nu heeft mijn ex een nieuwe relatie en wil hij verhuizen naar een andere stad. Ik ben hier niet blij mee. Maar hij heeft te kennen gegeven dat hij hoe dan ook gaat ook al betekend dit dat hij de kinderen minder zou zien. De kinderen willen liever dat hun vader hier blijft wonen mijn zoon geeft aan dat als mijn ex toch gaat verhuizen dat hij met zijn vader mee wil verhuizen en daar wil wonen en dan naar een andere school wil. Mijn dochter wil dat niet. Ik wil liever de kinderen niet uit elkaar halen ze hangen erg aan elkaar en zie liever dat mijn zoon hier op school blijft. Door de hele situatie word de band met mijn zoon steeds slechter wat is wijsheid???? Met mijn ex valt niet te praten op dit moment. ???

Hallo, mijn ex - man heeft net een nieuwe huis gekregen. Hij heeft alleen maar 1 slaapkamer. Hij wilt wel onze 2 jongens meenemen om bij hem te logeren. Ik vind dit niet kan, hij moet toch genoeg ruimte te bieden voor de kinderen. We gaan binnenkort naar de rechtbank. Zou de rechter toch met hem eens ? Dat hij de jongens 1 keer per 2 weken meenemen om bij hem te logeren? Alvast bedankt.