Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

Forum speciaal voor gescheiden ouders

Heb je een vraag over hoe jouw kinderen het ervaren om op te groeien met gescheiden ouders? Deel ‘m hier! Jongeren die een soortgelijke situatie hebben meegemaakt, reageren vanuit hun kindperspectief op jouw bericht. Zij weten hoe het voelt en delen graag hun eigen ervaringen met jou. Let op: ze kunnen alleen reageren op vragen die gaan over kinderen.

1932 vragen

Sorteer op

Zoek op het Forum naar vragen van anderen

Wil geen contact

, 43 jaar

Mijn ex en ik zijn sinds 2 maanden officieel gescheiden (ieder een eigen woning). De kinderen lijken heel goed om te kunnen gaan met de nieuwe situatie (co-ouderschap), maar de oudste zoon (10) jaar wil geen contact met de nieuwe vriendin van zijn vader. Moet hij de ruimte krijgen en eerst aan de nieuwe situatie kunnen wennen, of moet/mag vader bepalen dat zijn vriendin ook welkom is in hun huis als de kinderen er zijn?

Wil geen contact

, 43 jaar

Mijn ex en ik zijn sinds 2 maanden officieel gescheiden (ieder een eigen woning). De kinderen lijken heel goed om te kunnen gaan met de nieuwe situatie (co-ouderschap), maar de oudste zoon (10) jaar wil geen contact met de nieuwe vriendin van zijn vader. Moet hij de ruimte krijgen en eerst aan de nieuwe situatie kunnen wennen, of moet/mag vader bepalen dat zijn vriendin ook welkom is in hun huis als de kinderen er zijn?

Durft niets meer

M, 39 jaar

Hallo, graag ontvangen wij wat advies, we zitten nog midden in de scheiding en wonen nu nog in 1 huis, wel gaan we om en om in het weekend ergens anders heen zodat dit al een beetje duidelijk is voor de kinderen. we hebben 2 kinderen 16 en 12 nu doet het volgende zich voor. onze jongste wil/durft sinds 2 weken helemaal niks meer, niet meer naar school niet meer buiten met vriendinnen, niet meer sporten. eigenlijk wil ze wel maar als het moment dan daar is wil/durft ze niet meer. We denken zelf dat ze het moeilijk vind alles een plekje te geven en het moeilijk vind het leuk met 1 van ons de hebben terwijl de andere er niet is. Herkend iemand dit of iemand tips of suggesties zelf hoop ik snel een eigen woonruimte te vinden zodat we naar de volgende fase kunnen

Durft niets meer

M, 39 jaar

Hallo, graag ontvangen wij wat advies, we zitten nog midden in de scheiding en wonen nu nog in 1 huis, wel gaan we om en om in het weekend ergens anders heen zodat dit al een beetje duidelijk is voor de kinderen. we hebben 2 kinderen 16 en 12 nu doet het volgende zich voor. onze jongste wil/durft sinds 2 weken helemaal niks meer, niet meer naar school niet meer buiten met vriendinnen, niet meer sporten. eigenlijk wil ze wel maar als het moment dan daar is wil/durft ze niet meer. We denken zelf dat ze het moeilijk vind alles een plekje te geven en het moeilijk vind het leuk met 1 van ons de hebben terwijl de andere er niet is. Herkend iemand dit of iemand tips of suggesties zelf hoop ik snel een eigen woonruimte te vinden zodat we naar de volgende fase kunnen

Wil hem beschermen

, 32 jaar

Hallo. Sinds 5 maanden zijn mijn man en ik uit elkaar. Er zijn toen alvast eerste afspraken gemaakt in de omgang met onze zoon en voor het geval er eventueel een nieuwe relatie zou komen. We verbleven vaak nog samen in hetzelfde huis en ondernamen nog met zn 3-en uitjes. Sinds 4 weken weet ik dat mn ex een ander heeft, zo'n ongeveer 3 maanden. We zitten nog midden in de scheiding en er moet nog genoeg afgehandeld worden. Maar nu is er dus opeens een ander. Hierdoor liggen de afspraken ivm onze zoon anders. Hij ziet zn zoon paar keer per week en zij is daar ook elke keer bij. Hij heeft haar nog niet voorgesteld als zijn vriendin, maar toch. Ik heb gevraagd het rustig aan te doen, mn zoontje is zich er namelijk pas 4 weken van bewust dat wij, zn ouders, echt uit elkaar zijn. Als ouders zijnde hebben we dus afspraken, maar mn ex liegt tegen mij en houdt zich hier niet aan. Mn zoontje is 5 en wil hem graag eerst laten wennen, zover dat kan, dat zn papa en mama niet meer samen zijn. En daarna dat er een nieuwe vrouw in het leven van zn vader is. Ik weet niet eens waar de papa verblijft, want mag daar niet komen, omdat zn vriendin en schoonfamilie daar ook is blijkbaar ( hij verblijft tijdelijk in een stacaravan ). Ik wil graag respectvol blijven tegen mn ex en zorgen dat het geen vechtscheiding wordt, maar tegelijkertijd wil ik ook mn zoontje beschermen. Hij is nog dagelijks verdrietig. Ik heb geen moeite met de nieuwe relatie, laat ik dat even voorop stellen, maar zij werkt met kinderen en zegt tegen mn ex dat kinderen er altijd moeite mee hebben met een nieuwe relatie, of je nu 2 maanden wacht of een jaar. En hij geeft haar gelijk. Wat moet ik doen?? Ik wil zoveel mogelijk m'n zoon beschermen, maar ook geen vechtscheiding

Wil hem beschermen

, 32 jaar

Hallo. Sinds 5 maanden zijn mijn man en ik uit elkaar. Er zijn toen alvast eerste afspraken gemaakt in de omgang met onze zoon en voor het geval er eventueel een nieuwe relatie zou komen. We verbleven vaak nog samen in hetzelfde huis en ondernamen nog met zn 3-en uitjes. Sinds 4 weken weet ik dat mn ex een ander heeft, zo'n ongeveer 3 maanden. We zitten nog midden in de scheiding en er moet nog genoeg afgehandeld worden. Maar nu is er dus opeens een ander. Hierdoor liggen de afspraken ivm onze zoon anders. Hij ziet zn zoon paar keer per week en zij is daar ook elke keer bij. Hij heeft haar nog niet voorgesteld als zijn vriendin, maar toch. Ik heb gevraagd het rustig aan te doen, mn zoontje is zich er namelijk pas 4 weken van bewust dat wij, zn ouders, echt uit elkaar zijn. Als ouders zijnde hebben we dus afspraken, maar mn ex liegt tegen mij en houdt zich hier niet aan. Mn zoontje is 5 en wil hem graag eerst laten wennen, zover dat kan, dat zn papa en mama niet meer samen zijn. En daarna dat er een nieuwe vrouw in het leven van zn vader is. Ik weet niet eens waar de papa verblijft, want mag daar niet komen, omdat zn vriendin en schoonfamilie daar ook is blijkbaar ( hij verblijft tijdelijk in een stacaravan ). Ik wil graag respectvol blijven tegen mn ex en zorgen dat het geen vechtscheiding wordt, maar tegelijkertijd wil ik ook mn zoontje beschermen. Hij is nog dagelijks verdrietig. Ik heb geen moeite met de nieuwe relatie, laat ik dat even voorop stellen, maar zij werkt met kinderen en zegt tegen mn ex dat kinderen er altijd moeite mee hebben met een nieuwe relatie, of je nu 2 maanden wacht of een jaar. En hij geeft haar gelijk. Wat moet ik doen?? Ik wil zoveel mogelijk m'n zoon beschermen, maar ook geen vechtscheiding

Niet haar eigen plek

Suus, 44 jaar

Hallo, Ik ben moeder van een dochter van 15 jaar en sinds 5 jaar gescheiden. Mijn exman en ik hebben (dacht ik) een goede relatie, we bespreken eigenlijk alles gaan samen naar schoolzaken etc en als het om ons kind gaat is het contact prima. Mijn exman heeft een vriendin maar woont niet samen. Ook met haar kan ik het goed vinden en ik vind het fijn dat er nog iemand is die er is voor mijn dochter. Ik heb ook een nieuwe relatie en ik woon sinds anderhalf jaar samen. Ook dat gaat prima, mijn vriend heeft 2 jongens daar is een omgangsregeling mee. Wij zien ze 2 avonden per week en om het weekend. Met mijn dochter heb ik co-ouderschap dat betekent in ons geval de helft van de week en om het weekend. Nu heeft mijn dochter aangegeven dat zij doordeweeks niet meer bij mij wil wonen maar dat ze alleen nog maar 1x p 2 wk in het weekend komt en alle vakanties. En dit tot de zomervakantie dan als proef. Zij geeft aan dat zij niet haar eigen plek heeft, nergens rustig haar huiswerk kan maken en dat zij vindt dat mijn vriend soms niet aardig tegen mij doet. Ik snap haar aan 1 kant wel, haar vader woont in ons oude huis daar heeft zij alles en hij woont niet samen dus hoeft zij niks te delen. Ons huis staat te koop omdat wij graag grote willen gaan wonen, helaas kan je geen koper van de straat trekken. Wat ik niet snap in dit verhaal is dat mijn exman zonder overleg met mij hiermee al akkoord is gegaan en ik er dus niks meer van kan zeggen, omdat alles wat ik nu zeg verkeerd is. Ik bedoel de beslissing is al genomen voor mij. Nu weet ik niet zo goed hoe ik met mijn dochter om moet gaan in de tijd dat zij er wel is omdat ik bang ben dat als ik iets verkeerd zeg of doe dat ze dan helemaal niet meer komt. Iemand tips???

Niet haar eigen plek

Suus, 44 jaar

Hallo, Ik ben moeder van een dochter van 15 jaar en sinds 5 jaar gescheiden. Mijn exman en ik hebben (dacht ik) een goede relatie, we bespreken eigenlijk alles gaan samen naar schoolzaken etc en als het om ons kind gaat is het contact prima. Mijn exman heeft een vriendin maar woont niet samen. Ook met haar kan ik het goed vinden en ik vind het fijn dat er nog iemand is die er is voor mijn dochter. Ik heb ook een nieuwe relatie en ik woon sinds anderhalf jaar samen. Ook dat gaat prima, mijn vriend heeft 2 jongens daar is een omgangsregeling mee. Wij zien ze 2 avonden per week en om het weekend. Met mijn dochter heb ik co-ouderschap dat betekent in ons geval de helft van de week en om het weekend. Nu heeft mijn dochter aangegeven dat zij doordeweeks niet meer bij mij wil wonen maar dat ze alleen nog maar 1x p 2 wk in het weekend komt en alle vakanties. En dit tot de zomervakantie dan als proef. Zij geeft aan dat zij niet haar eigen plek heeft, nergens rustig haar huiswerk kan maken en dat zij vindt dat mijn vriend soms niet aardig tegen mij doet. Ik snap haar aan 1 kant wel, haar vader woont in ons oude huis daar heeft zij alles en hij woont niet samen dus hoeft zij niks te delen. Ons huis staat te koop omdat wij graag grote willen gaan wonen, helaas kan je geen koper van de straat trekken. Wat ik niet snap in dit verhaal is dat mijn exman zonder overleg met mij hiermee al akkoord is gegaan en ik er dus niks meer van kan zeggen, omdat alles wat ik nu zeg verkeerd is. Ik bedoel de beslissing is al genomen voor mij. Nu weet ik niet zo goed hoe ik met mijn dochter om moet gaan in de tijd dat zij er wel is omdat ik bang ben dat als ik iets verkeerd zeg of doe dat ze dan helemaal niet meer komt. Iemand tips???

Elke vrijdag

Char, 24 jaar

ik ben kort geleden uit elkaar en we proberen onze kleine meid er buiten te houden alleen we deden altijd alles met zn alle elke vrijdag voetbal kijken etcetc. Hoe kunnen wij het nu het best voortzetten zonder elkaar in de weg te lopen?

Elke vrijdag

Char, 24 jaar

ik ben kort geleden uit elkaar en we proberen onze kleine meid er buiten te houden alleen we deden altijd alles met zn alle elke vrijdag voetbal kijken etcetc. Hoe kunnen wij het nu het best voortzetten zonder elkaar in de weg te lopen?

Thuis houden

, 42 jaar

hallo, mag ik mijn kind thuis houden door te zeggen dat ze haar spullen bij mij moet laten als ze bij haar vader wil gaan wonen?

Thuis houden

, 42 jaar

hallo, mag ik mijn kind thuis houden door te zeggen dat ze haar spullen bij mij moet laten als ze bij haar vader wil gaan wonen?

Tempo voor haar

Lou, 40 jaar

Mijn ex en ik zijn sinds een jaar uit elkaar en hebben samen het co-ouderschap over onze dochter van zes. Sinds 9 maanden heb ik een nieuwe vriend. De eerste maanden heb ik dit helemaal weg gehouden van mijn dochter. Na een klein half jaar heb ik haar voorzichtig verteld dat mama verliefd is en heeft ze mijn nieuwe vriend ook een aantal keren ontmoet. We hebben samen dingen ondernomen en dat gaat erg goed, ze hebben een leuke klik samen en ze vraagt steeds naar hem. Afgelopen weekend is hij voor het eerst mee geweest naar iets bij mijn familie en dat was voor mijn dochter uiteraard een moeilijk moment. Enerzijds mistte ze papa, omdat hij hier vroeger altijd bij was. Ik heb ook aangegeven dat ik het snap, dat het ook goed is dat ze dat zegt en dat het voor iedereen wennen is en dat het ook moeilijk is. Aan de andere kant gaf ze mijn nieuwe vriend ook steeds knuffels en vroeg ze wanneer wij samen gaan wonen. Ze worstelt dus denk ik best wel met haar gevoel, ik denk een vorm van loyaliteitsconflict. Mijn ex en ik hebben geen goed contact. Hij is nog steeds boos op mij wat onze communicatie niet ten goede komt. Hij vindt dat ik te snel ga in mijn nieuwe relatie en het betrekken van mijn dochter hierin. Hij vindt nu dat hij met mij daar afspraken over moet maken, dat hij het tempo wil bepalen in, zoals hij zegt, het belang van mijn dochter. Ik heb echter het idee dat ik het zo goed mogelijk aanpak met haar. Het juist rustig doe, we zijn nauwelijks tot niet fysiek waar ze bij is, hij is nog niet blijven slapen en ik luister zo goed mogelijk naar haar en geef haar alle ruimte om te vertellen wat ze voelt. Ook als ze het over haar vader wil hebben, ik praat nooit negatief over hem tegen haar. Ik zou heel graag willen weten van kinderen die dit zelf hebben meegemaakt hoe zij dit ervaren hebben. Ga ik te snel? Doe ik het goed?

Tempo voor haar

Lou, 40 jaar

Mijn ex en ik zijn sinds een jaar uit elkaar en hebben samen het co-ouderschap over onze dochter van zes. Sinds 9 maanden heb ik een nieuwe vriend. De eerste maanden heb ik dit helemaal weg gehouden van mijn dochter. Na een klein half jaar heb ik haar voorzichtig verteld dat mama verliefd is en heeft ze mijn nieuwe vriend ook een aantal keren ontmoet. We hebben samen dingen ondernomen en dat gaat erg goed, ze hebben een leuke klik samen en ze vraagt steeds naar hem. Afgelopen weekend is hij voor het eerst mee geweest naar iets bij mijn familie en dat was voor mijn dochter uiteraard een moeilijk moment. Enerzijds mistte ze papa, omdat hij hier vroeger altijd bij was. Ik heb ook aangegeven dat ik het snap, dat het ook goed is dat ze dat zegt en dat het voor iedereen wennen is en dat het ook moeilijk is. Aan de andere kant gaf ze mijn nieuwe vriend ook steeds knuffels en vroeg ze wanneer wij samen gaan wonen. Ze worstelt dus denk ik best wel met haar gevoel, ik denk een vorm van loyaliteitsconflict. Mijn ex en ik hebben geen goed contact. Hij is nog steeds boos op mij wat onze communicatie niet ten goede komt. Hij vindt dat ik te snel ga in mijn nieuwe relatie en het betrekken van mijn dochter hierin. Hij vindt nu dat hij met mij daar afspraken over moet maken, dat hij het tempo wil bepalen in, zoals hij zegt, het belang van mijn dochter. Ik heb echter het idee dat ik het zo goed mogelijk aanpak met haar. Het juist rustig doe, we zijn nauwelijks tot niet fysiek waar ze bij is, hij is nog niet blijven slapen en ik luister zo goed mogelijk naar haar en geef haar alle ruimte om te vertellen wat ze voelt. Ook als ze het over haar vader wil hebben, ik praat nooit negatief over hem tegen haar. Ik zou heel graag willen weten van kinderen die dit zelf hebben meegemaakt hoe zij dit ervaren hebben. Ga ik te snel? Doe ik het goed?

Loyaliteit

Peter, 45 jaar

Ik zit in een vechtscheiding en mijn kinderen hebben enorm last van een loyaliteidsconflict. Mijn kinderen ontkennen dit probleem. Mijn zoon is 13 en heeft een Instagram account. Onlangs had hij bij me een foto geliked en kort nadien is hij op zijn beslissing teruggekomen want de like was verdwenen. Wanneer ik reageer op een door hem geplaatste foto of video, krijg ik geen reactie. Wil hij me op deze manier laten weten dat hij niet wil dat ik hem volg ?

Loyaliteit

Peter, 45 jaar

Ik zit in een vechtscheiding en mijn kinderen hebben enorm last van een loyaliteidsconflict. Mijn kinderen ontkennen dit probleem. Mijn zoon is 13 en heeft een Instagram account. Onlangs had hij bij me een foto geliked en kort nadien is hij op zijn beslissing teruggekomen want de like was verdwenen. Wanneer ik reageer op een door hem geplaatste foto of video, krijg ik geen reactie. Wil hij me op deze manier laten weten dat hij niet wil dat ik hem volg ?

Niet klaar voor

Renate, 41 jaar

Hallo, ik ben moeder van twee kinderen, een dochter en een zoon. Ik ben sinds februari 2017 gescheiden, nadat ik in november 2016 van mijn ex te horen kreeg dat hij niet verder wilde. Dit kwam als een verrassing voor mij en mijn kinderen. Sinds februari heeft hij een nieuwe relatie en begin maart heeft hij deze vrouw aan mijn kinderen voorgesteld. Het gaat in een behoorlijk tempo en nu is mijn vraag hoe ik hier mee om moet gaan. Mijn ex vertelt me nu dat zijn nieuwe vriendin ook naar de wedstrijden van de kinderen wil komen kijken en op de verjaardag van de kinderen wil komen. Wat hij met zijn vriendin doet, vind ik prima, maar op het moment dat de kinderen erbij aan te pas komen word het moeilijk voor me. Ik merk dat ik er nog niet aan toe ben om mijn kinderen met een andere vrouw te delen en vind dit heel moeilijk. Ik moet er niet aan denken om haar te zien bij mijn kinderen, nu nog niet, het is allemaal nog te vers. Ik vind het echter ook moeilijk om dit tegen mijn ex te zeggen, omdat ik bang ben dat hij het niet zal begrijpen. Hij is immers al een stuk verder en als ik zeg dat de kinderen het moeilijk hebben dan zegt hij dat het allemaal wel meevalt. Hoe ga ik hiermee om en kan ik zeggen dat ik er nog niet klaar voor ben en liever niet wil dat ze naar de wedstrijden komt kijken en op verjaardag komt? Ik hoor graag hoe jullie hier tegenaan kijken. alvast bedankt voor jullie reactie.

Niet klaar voor

Renate, 41 jaar

Hallo, ik ben moeder van twee kinderen, een dochter en een zoon. Ik ben sinds februari 2017 gescheiden, nadat ik in november 2016 van mijn ex te horen kreeg dat hij niet verder wilde. Dit kwam als een verrassing voor mij en mijn kinderen. Sinds februari heeft hij een nieuwe relatie en begin maart heeft hij deze vrouw aan mijn kinderen voorgesteld. Het gaat in een behoorlijk tempo en nu is mijn vraag hoe ik hier mee om moet gaan. Mijn ex vertelt me nu dat zijn nieuwe vriendin ook naar de wedstrijden van de kinderen wil komen kijken en op de verjaardag van de kinderen wil komen. Wat hij met zijn vriendin doet, vind ik prima, maar op het moment dat de kinderen erbij aan te pas komen word het moeilijk voor me. Ik merk dat ik er nog niet aan toe ben om mijn kinderen met een andere vrouw te delen en vind dit heel moeilijk. Ik moet er niet aan denken om haar te zien bij mijn kinderen, nu nog niet, het is allemaal nog te vers. Ik vind het echter ook moeilijk om dit tegen mijn ex te zeggen, omdat ik bang ben dat hij het niet zal begrijpen. Hij is immers al een stuk verder en als ik zeg dat de kinderen het moeilijk hebben dan zegt hij dat het allemaal wel meevalt. Hoe ga ik hiermee om en kan ik zeggen dat ik er nog niet klaar voor ben en liever niet wil dat ze naar de wedstrijden komt kijken en op verjaardag komt? Ik hoor graag hoe jullie hier tegenaan kijken. alvast bedankt voor jullie reactie.

Niet opgeven

Lieke, 49 jaar

Wat ik heel veel lees hier, is dat men (zowel kind als ouder) met elkaar moet praten om iets wat je dwarszit, op te lossen. Ik merk zelf aan mijn kinderen dat ze (zowel bij mij als bij hun vader) dat na af en toe een halve poging, niet doorzetten. 'Lukt toch niet, je snapt t niet, dat bedoel ik niet, laat ook maar.....' zijn dan zinnen die voorbijkomen, als ze vervolgens boos weglopen. Ik wil dan graag helpen of iets veranderen, maar snap gewoon niet wat! De juiste vraag stellen is nog niet zo makkelijk, eigenlijk. En als ik probeer door te vragen klinkt t soms weer te kritisch. Toch is duidelijk kunnen maken wat je precies wilt, verwacht, wat t resultaat moet zijn als t gelukt is, vaak wel van belang om t contact goed te houden. Anders voel je je heel erg niet gehoord terwijl de ander denkt dat ie t nu 'goed' doet. En als je dan zegt dat je je niet gehoord voelt is de ander gefrustreerd omdat hij/zij zo hun best doen (naar hun idee)......Daarom zou t goed zijn om niet alleen te adviseren om met je ouders (of ex) te gaan praten maar ook niet op te geven als dat gesprek niks oplevert. Dan is t hoogstwaarschijnlijk mis-begrip van jouw vraag en heb je een tussenpersoon je nodig om verduidelijking te geven.....net zolang tot iedereen zich gehoord voelt. Dat voorkomt m.i. veel verdriet en pijn. Want de meeste mensen (zowel ouders als kinderen) willen elkaar helemaal geen pijn doen. En het 'opgeven' door contact te verbreken is omdat je dat wel denkt van de ander. Iemand die goed in staat is om jouw vraag (wees eerlijk dus:) helder over te brengen kan onnodig veel verdriet voorkomen. In elke familie zou je zo iemand moeten hebben.....Dat wilde ik even delen!

Niet opgeven

Lieke, 49 jaar

Wat ik heel veel lees hier, is dat men (zowel kind als ouder) met elkaar moet praten om iets wat je dwarszit, op te lossen. Ik merk zelf aan mijn kinderen dat ze (zowel bij mij als bij hun vader) dat na af en toe een halve poging, niet doorzetten. 'Lukt toch niet, je snapt t niet, dat bedoel ik niet, laat ook maar.....' zijn dan zinnen die voorbijkomen, als ze vervolgens boos weglopen. Ik wil dan graag helpen of iets veranderen, maar snap gewoon niet wat! De juiste vraag stellen is nog niet zo makkelijk, eigenlijk. En als ik probeer door te vragen klinkt t soms weer te kritisch. Toch is duidelijk kunnen maken wat je precies wilt, verwacht, wat t resultaat moet zijn als t gelukt is, vaak wel van belang om t contact goed te houden. Anders voel je je heel erg niet gehoord terwijl de ander denkt dat ie t nu 'goed' doet. En als je dan zegt dat je je niet gehoord voelt is de ander gefrustreerd omdat hij/zij zo hun best doen (naar hun idee)......Daarom zou t goed zijn om niet alleen te adviseren om met je ouders (of ex) te gaan praten maar ook niet op te geven als dat gesprek niks oplevert. Dan is t hoogstwaarschijnlijk mis-begrip van jouw vraag en heb je een tussenpersoon je nodig om verduidelijking te geven.....net zolang tot iedereen zich gehoord voelt. Dat voorkomt m.i. veel verdriet en pijn. Want de meeste mensen (zowel ouders als kinderen) willen elkaar helemaal geen pijn doen. En het 'opgeven' door contact te verbreken is omdat je dat wel denkt van de ander. Iemand die goed in staat is om jouw vraag (wees eerlijk dus:) helder over te brengen kan onnodig veel verdriet voorkomen. In elke familie zou je zo iemand moeten hebben.....Dat wilde ik even delen!