Hallo, Mijn zoon is bijna 8 jaar oud. Zijn vader en ik zijn uit elkaar gegaan toen hij 3 jaar was. Mijn zoon heeft al veel veranderingen meegemaakt (verhuizingen, stiefmoeder, stiefbroertje en half zusje er bij gekregen). Ik heb geen relatie dus bij mij krijgt hij alle aandacht. Bij zijn vader is dat minder. Hij gaat één keer in de week en om het weekend naar zijn vader. Van de kinderen die in het gezin van zijn vader zijn, is hij het kind dat het minst aanwezig. Mijn zoon heeft het goed bij zijn vader en zijn gezin. Hij is iets liever bij mij maar dat komt denk ik dat mijn thuis ook meer zijn thuis is en natuurlijk dat hij alle aandacht bij mij krijgt. Nu blijft hij de laatste tijd heel vaak zeggen dat hij niet naar zijn vader wil gaan. Dat hij deed altijd al een beetje maar uiteindelijk als hij bij zijn vader was viel het allemaal mee. Nu weet ik niet wat ik moet doen. Ik wil natuurlijk dat hij een band heeft met zijn vader. Verder denk ik niet dat zijn vader het goed vindt om hem minder te zien Maar aan de andere kant wil ik ook niet de gevoelens van mijn zoon negeren. Mijn zoon wilt ook niet met zijn vader er over praten. Hij is bang dat zijn vader boos wordt op hem. Iemand tips? Ik weet niet wat ik moet doen.

Onze zoon gaat na de zomervakantie naar de middelbare school. Hij woont zowel bij mij als bij mijn ex voor de helft. Wat zijn praktische ,handige tips voor het wisselen van mama naar papa ivm alle schoolspullen. Iemand goede ervaringen?

Hoi allemaal, Ik ben op zoek naar een boek waar het gaat over scheidingen bij een gezin waar de kinderen al volwassen zijn. Heeft iemand tips? Alvast bedankt!

mijn nieuwe vriend zit in een vechtscheiding. ik ben zelf een kind van gescheiden ouders. nu is het zo dat zei de kinderen weigert bij hem af te zetten omdat ze vind dat hij zich netter naar haar moet gedragen. nu voel ik de pijn dat ze dit die kinderen aan doet door ze er tussen te zetten wat kan ik doen. kinderen hebben mij nog niet gezien bewust om alles rustig aan te doen

In September 2016 hebben mijn man en ik de stap gezet om uit elkaar te gaan.Gelukkig zonder ruzie en zijn er in goed overleg uitgekomen.Zowel mijn man als ik hebben op dit moment een nieuwe vriendin/vriend. Mijn jongste zoon heeft erg veel moeite met het feit dat wij niet meer samen zijn.Hij is bijna 14 jaar. Mijn vriend is er soms ook in de weekenden dat mijn zoon bij mij is.Soms 1 dag en soms 2. Mijn zoon is om het weekend bij zijn vader en verder is hij bij mij.Mijn zoon heeft heel erg het gevoel dat hij op de 2e plaats staat en dat onze vriendin/vriend belangrijker zijn dan hij. Ik probeer regelmatig met hem.om erover te praten wat hij heel moeilijk vind.Ik heb ook aangeboden om hulp te zoeken maar hij zegt er niet over te willen praten. ik probeer overal heel open en eerlijk over te zijn.Ook dat ik mij gelukkig voel met mijn nieuwe vriend maar dat mijn zoon altijd op de 1e plaats staat.Wat kan ik doen zodat hij leert accepteren hoe de situatie nu is. Alvast bedankt.

Hallo, Mijn vrouw en ik gaan uit elkaar. De beslissing is afgelopen week gevallen. We willen het de kinderen volgende week vertellen ivm school. Hebben jullie tips om dit aan ze te vertellen en voor daarna?

mijn dochters van 8 en 10 hebben veel moeite met de bezoeken aan vader. Op het moment dat ze meegaan hebben ze altijd veel zin om te gaan. maar ze komen meestal boos en teleurgesteld terug. Ze geven zelf aan dat papa geen tijd voor hun heeft. Dat ze meestal voor de tv gezet worden of naar hun kamer worden gestuurd. omdat ze hem maar heel weinig zien willen ze toch graag wat tijd met hem doorbrengen. dit hebben ze al geprobeerd aan te geven maar het lijkt wel of papa niet wil luisteren. ook ik probeer het te communiceren. wat kan ik nog meer doen? Want nu beginnen ze al een week op voorhand aan te geven dat ze niet willen. De oudste praat met een psychologe deze heeft ook al geprobeerd contact op te nemen met vader, maar dat is tot op heden ook niet gelukt. dus ik weet het nu echt niet meer.

Wij zijn onlangs uit elkaar. Niet getrouwd maar samenlevingscontract. 3 kinderen in de leeftijd van 3, 5 en 8. zijn nu bezig met ouderschapsplan. Ik wil graag stabiliteit en duidelijkheid voor de kinderen. Bijvoorbeeld week om week. Co ouderschap. Mijn ex werkt flexibel en wil wanneer de kinderen bij mij, mijn ouders of partner zijn de kinderen kunnen opeisen. Dit betekent als voorbeeld dat ze om 1200 uur alsnog vrij is de kinderen van school haalt en meeneemt naar huis terwijl de kinderen zijn ingesteld dat ze bij mij of oppas zijn. De eerste ervaringen zijn erg negatief voor de kinderen. Veel onduidelijkheid en door vele wisselmomenten erg verdrietig. Graag uw reactie

Gescheiden moeder, zoon is 9 en heeft ASS, Asperger. Vader doet van de oorspronkelijke 107 dagen per jaar nog maar 52. ís zonder overleg 50 km verderop gaan wonen. Betaalt ook geen alimentatie. Komt niet naar evenementen als afzwemmen, schoolvoorstelling etc. Zoon wil nu graag op scouting hier in de buurt, maar vader weigert dat, want "dan gaat er teveel van mijn (sic, mijn) weekend af". Hij moet dan nl. op zaterdag heen en terug rijden naar de scouting. Wil dat nu naar mij toeschuiven, maar ik vind dat de bezoekregeling niet alleen inhoudt dat je op de bank zit met je laptop, maar ook gewoon met je kind in activiteiten deelneemt die het kind graag wil/aangaat. Wat is wijsheid?

Hoe kan ik mijn dochter van 16 helpen met haar keuze? Aankomende woensdag heeft zij haar diploma uitreiking en ze twijfelt of ze haar vader mee wil vragen. Hij praat negatief over mij, ze heeft verschillende keren aan gegeven dat ze dat niet wil hierdoor is hun contact ook minimaal. Ze is bang dat wanneer hij mee gaat en ik bv even naar de wc ben hij dan weer wat zegt. Ze wil geen gespannen avond hebben en op haar hoede moeten zijn hoe haar vader zich gedraagt. Ik weet niet zo goed hoe ik haar kan helpen met haar beslissing omdat ze zelf ook twijfelt omdat het toch een belangrijk moment is. Wat zouden jullie adviseren?