Mijn vraag is als volgende ik heb een kind van zes en haar vader gaat opnieuw trouwen met een ander nu geeft ons kind aan dat zij bang is dat ook dat huwelijk strand hoe moet ik hier antwoordt op geven?

Sinds 2 jaar officieel gescheiden. De moeder en mijn dochter zijn verhuisd (200km) verder. Sinds 6 maanden woon ik weer op mijzelf en woon ik weer samen. Volgens de moeder heeft mijn dochter het niet naar d'r zin en na elk weekend is het raak. Papa heeft geen leuk speelgoed, andere kindjes om mee te spelen, doen geen leuke dingen, mama is maar alleen (wat niets zo is), etc etc. Ik probeer alles wat ze aangeeft op te lossen; meer speelgoed, tijd met andere kinderen en altijd leuke dingen, maar dan nog wilt ze volgens de moeder niet bij mij zijn of het liefst van 1 nachtje. Soms zegt ze dat ze helemaal niet wilt slapen. Dit soort vragen krijg ik altijd op de overdrachtdagen. Verder zie ik aan haar dat ze het leuk heeft en is erg lief. Luistert ook goed. Op maandag altijd diarree en buikpijn. Mijn dochter stelt bij mij allerlei vragen over vroeger, of ik nog verliefd ben op mama, etc. Dat schijnt ze thuis niet te doen. Onze werelden zijn compleet anders. Papa heeft een nieuwe relatie en mama heeft een soort van open relatie. Mijn nieuwe liefde werkt en haar moeder niet. De verschillen van beide werelden zijn nogal groot. Ik weet het echt even niet meer. Wat kan ik nog meer doen of de situatie te verbeteren? Samen komen we er niet uit namelijk!

Beste lezer, de moeder van mijn kinderen (7, 14 en 15) en ik zijn nu 2,5 gescheiden. Mijn ex vrouw heeft ene enorm gat in de handen en heeft zich in financieel flink in de nesten gewerkt. Dit heeft ze in het verleden ook gedaan toen wij nog geen kinderen hadden, wel samenwoonden. Maar zij had alles voor mij verzwegen. Ik ben er in 2015 achter gekomen dat zij heel veel zaken heeft verzwegen voor mij, door mensen tegen elkaar uit te spelen. Maar dat terzijde. Onze kinderen wonen grotendeels bij hun moeder, omdat ik door de week heel veel weg ben voor werk (ben zzp er) en ik daardoor geen coouderschap voor ze heb. Nu heeft hun moeder vorig jaar geld van de twee oudste kinderen zonder vragen gepakt (om boodschappen te kopen zegt zij). Dit geld hebben zij gekregen voor hun verjaardagen. Ook als ik bijv zakgeld naar rekeningen overmaak, leent ze geld van hen. Echter ze krijgen het bijna niet terug (verjaardagsgeld hebben ze nog steeds niet teruggekregen). Nu vertellend de twee oudste kinderen dat ze het niet eerlijk vinden dat mama uit eten gaat of leuke dingen gaat doen, als ze bij mij zijn. En dat als ze een keer vragen om uit te eten te gaan, hun moeder zegt dat ze geen geld heeft (maar wel naar voetbalwedstrijden gaat, kadootjes en sigaretten, kleding voor haarzelf koopt en uit gaat naar discotheken etc). hun moeder werkt verder niet en als ze om kleding of iets vragen dan krijgen ze als antwoord ga maar naar je vader want hij verdient zo veel. Terwijl zij de volledige kinderbijslag en kindgebonden budget en alle toeslagen voor de kinderen ontvangt. Deze inkomsten gaan niet naar de kinderen maar gebruikt ze om nu schulden af te betalen en vor haarzelf leuke dingen te doen. Ik neem ondanks alles de verantwoordelijkheid voor mijn kinderen en blijf kleding en andere zaken voor ze kopen. Ik betaal geen alimentatie omdat mijn ex vrouw daar nog steeds geen afspraken over heeft willen maken. En ik ook nog eens de volledige restschuld van onze koopwoning voor mijn rekening heb genomen. Ook hierover heeft ze geen afspraken willen maken. Ik wil jullie vragen wat ik er aan kan doen om dit misbruik, tenminste zo ervaar ik dat, tegen te gaan. Want mijn ex vrouw weet dat de kinderen geld hebben op hun rekening (zijn net weer jarig geweest) en ze zakgeld van mij krijgen. Echter ze speelt vind ik op hun gevoelens in door te zeggen dat ze geld wil lenen om boodschappen voor te kopen, terwijl ze geld voor boodschappen van budgetbeheer van de kredietbank ontvangt. Wat kan ik tegen dit onrecht doen zodat mijn kinderen niet bang hoeven te zijn dat mama hun geld opmaakt. Want ze verstoppen zelfs geld voor haar nadat ze vorig jaar na hun verjaardag hun verjaardagsgeld zonder te vragen heeft gepakt.

Mijn kinderen kwamen gisteren thuis van hun vader met het volgende verhaal; tijdens het avondeten had de jongste dochter van vaders nieuwe vriendin gevraagd of ze van tafel mocht om iets warmers aan te trekken, want ze had het koud. De oudste dochter van bijna 20 jaar wilde ook van tafel maar mocht nog niet. Zij begon hierdoor haar kleren uit te trekken onder het mom van: ik heb het ook koud, mag ik nu ook van tafel? Uiteindelijk heeft ze echt alles uitgedaan en stond in haar blootje in de tuin. Mijn ex en zijn vriendin vonden dit erg grappig en lachten voluit. Mijn kinderen (3 jongens in de leeftijd van 8 tot 14 jaar) deden hun handen voor de ogen, want ze wilden dit niet zien. Op de reactie van, pap dit is toch niet normaal werd gereageerd: dit is toch grappig? Ik ben hier best wel van geschrokken. Ik vind dit echt ongepast gedrag. Ik vind dit zo vervelend voor mijn jongens dat dit bij hun vader gebeurt. Ik ben er ook best wel boos over. Wat kan ik hiermee doen?

Hallo, Ik ben een moeder van 2 kinderen . Ik heb een dochter van 7 en een zoontje van 2. Niet zolang geleden heeft mijn man aangegeven niet gelukkig te zijn (werk, relatie, zichzelf) en heeft nu sinds 3 weken het huis verlaten (woont bij zijn moeder) Of het goed gaat komen weet ik niet( dit omdat ik wel zou willen werken aan de relatie, maar manlief de hoop al heeft opgegeven) Ik weet nu niet zo goed hoe ik moet communiceren met mijn dochter van 7 jaar. Papa slaapt nu niet meer thuis, de kinderen gaan wel wekelijks bij hun vader (omathuis) slapen. Maar of hij terug komt, de tijd zal het leren. Het jan beide kanten op. Ik zou graag advies willen over hoe ik met mijn dochter hierover kan praten. Eerst had mijn man alleen tegen gaar gezegd dat hij ongelukkig is en daarom bij zijn moeder slaapt, die woordkeuze heb ik afgekeurd dus we hebben samen gezegd papa is erg moe en rust uit bij oma. Maar ze komt nu wel vaak met vragen. Het lijkt alsof jullie ruzie hebben, gescheiden zijn, niet van elkaar houden etc.( we hebben geen ruzie, we houden wel van elkaar maar leven nu apart) En ze plast soms weer in haar bed.

Hallo allemaal, Dank jullie wel dat jullie de moeite willen nemen mijn vraag te lezen . Kort iets over ons. Ik heb een tweeling van 6 jaar beide erg gevoelig ( hsp) . Mijn man heeft aangeven te willen scheiden. Inmiddels weten de kinderen dit. we hebben het als" wij gaan scheiden "verteld ofzo min mogelijk loyaliteitsconflict te krijgen 1 juli krijgt hij een huurhuis, nu woont hij doordeweeks thuis, en in de weekenden naar zijn vriendin met een dochtertje waar hij per 1 juli mee gaat samen wonen Ik probeer loyaal over hem na de kinderen te blijven en geef toe dat ik dit erg moeilijk vind. Ik maak mij zorgen hoe de kinderen reageren op 1- pappa definitief weg 2- pappa in een ander huis 3- pappa samen met een andere vrouw en kind Zonder ook maar enige uitleg. Hij verteld ze niks. Ik heb als voorbereiding nu wel gezegd dat hij in de weekenden waarschijnlijk bij zijn vriendin is, zonder oordeel geprobeerd Hoe kan ik ze het beste helpen, steunen in deze situatie?

Ik hoor graag van jullie? Groetjes Pleun

In mijn opvoeding leer ik mijn kinderen om te gaan met geld. Dat niet alles zomaar kan. Dat je moet sparen of werken voor iets leuks etc. Ik vind het lastig om te zien dat ze bij hun vader vaak heel erg verwend worden. De duurste kado's krijgen ze en niet alleen met hun verjaardag of sinterklaas. Ik zie dat vooral de oudste 2 van 14 en 16 jaar er van gaan profiteren (en geef ze eens ongelijk). Ik zie dat ze veranderen in verwende, ondankbare kinderen. Dat is heel naar om te zien. Ik vind het moeilijk om rustig te reageren als ze weer een voor honderden euro's aan kado's hebben gekregen. Wat kan ik doen?

Best Panel, Een jaar geleden is er een omgangsregeling tussen vader en kind vastgesteld door de rechter, binnen het vaststellen van Voorlopige Voorzieningen. Toen is besloten dat vader tijd krijgt om een band op te bouwen met onze dochter (onze dochter is inmiddels 9 jaar en vader besteedde gedurende ons huwelijk geen tijd aan haar). Er zou een opbouw in tijd zijn, in realiteit werd de omgangsregeling al aangepast op zijn verzoek; nog voordat het tijd was om uit te breiden gaf hij aan dat hij minder tijd met haar wilde zijn. Na verloop van tijd is de omgangsregeling, weer op zijn verzoek, met mijn goedkeuring verder naar beneden bijgesteld. De afspraak is nu dat vader om het weekend van zaterdagmiddag tot zondagavond omgang heeft met zijn dochter, in de echtelijke woning, gezien hij geen woning heeft waar hij haar kan/wilt ontvangen. Zelfs met deze magere omgangsregeling is het niet mogelijk voor vader om deze tijd met zijn dochter te besteden. De helft van de weinige tijd dat hij met zijn dochter kan zijn, komt hij niet of brengt hij haar naar de buren om aldaar te eten en/of de nacht door te brengen of om zijn omgangstijd uren vroegtijdig te beeindigen. Sinds er een datum is vastgesteld voor de rechtszaak om te scheiden, geeft vader aan dat hij terug wilt naar de omgangsregeling zoals vastgesteld tijdens de voorlopige voorzieningen: wekelijks 3 dagen met 2 nachten. Mijn dochter van 9 jaar worstelt momenteel met een loyaliteitsconflict tussen haar eigen wensen mbt omgang en de wensen van haar vader. Zij heeft, met hulp van haar juf, een brief geschreven naar de rechter waarin zij aangeeft dat zij de omgangsregeling prima vindt zoals hij nu is (nog niet verstuurd). Als vader het echt wilt, dan wilt zij hem wel vaker zien, bijvoorbeeld na schooltijd, maar zij wilt geen nacht erbij. Nachten vindt zij vreselijk, ligt dan huilend in bed, en zij slaapt liever en beter bij de buren, aldus mijn dochter in de brief. Op aanraden van mij en haar juf heeft zij afgelopen weekend toch eerlijk aan haar vader verteld wat haar wensen zijn. Dit was erg dapper van haar gezien zij dit absoluut niet wilde eerst; zij wilt haar vader niet telleurstellen en wilt niet dat hij boos wordt op haar. Zij vertoont vnl gewenst gedrag en had eerder gezegd wat hij wilt horen; ja, ik mis jou ook. Nu heeft vader beloften gemaakt naar mijn dochter toe en heeft zij hem blijkbaar belooft dat zij van haar kant zal proberen om twee nachten met hem te zijn. Nu twijfelt zij of zij de brief naar de rechter wel moet sturen. Punt is dat niemand minder dan de rechter zal gaan bepalen wat de omgangsregeling zal worden. Ik ga namelijk niet instemmen met weer een verandering terwijl de datum voor de rechtszaak al vast staat. Mijn dochter voelt zich nu, ik weet niet in hoeverre terecht, in de positie staan dat zij bepalend is. Ik vind dat een veel te grote verantwoordelijkheid voor haar om te dragen. HOE KAN IK MIJN DOCHTER HELPEN? Ik ben oprecht als ik zeg dat ik wil instemmen met de wensen van mijn dochter. Voor mij zou het totaal acceptabel zijn als zij meer tijd, dag of nacht, met haar vader wilt zijn. Ik vind dat zij recht heeft op een vader en ik begrijp haar wens om geaccepteerd/ geliefd/ gewild te willen worden door beide ouders. Ik heb echter geen vertrouwen in de achterliggende motivatie van vader, afgelopen jaar leert dat deze uitsluitend financieel is. Afgelopen jaar leert ook dat mijn dochter voelt dat zij niet zichzelf kan zijn bij haar vader zonder te worden veroordeeld op haar zijn. mijn dochter wenst een vader-dochter relatie die niet bestaat voor haar, waar zij enorm haar best voor doet maar niet wordt bereikt. Tot op heden heb ik een zo neutraal mogelijke houding aangenomen. Ik was van mening dat haar eigen ervaringen leidend moeten zijn in de relatie met haar vader, dat inmenging van mij wellicht later verweten kan worden. Steeds meer krijgt mijn gevoel de overhand dat ik onvoldoende heb beseft dat zij een kind is van 9, veel te rationeel voor haar leeftijd trouwens, die in bescherming dient te worden genomen. Persoonlijke ontwikkeling als zelfvertrouwen, autonomie en eigenwaarde staan bij haar onder spanning. De stem van het kind moet meer worden gehoord zeggen jullie, maar wat te doen als wanneer zij zich uitspreekt, de andere ouder het kind manipuleert en omkoopt om haar zieltje te winnen voor financiele belangen in de rechtszaak. Hoe kan ik van haar vragen om zelfverzekerd te zijn en trouw te blijven aan haar gevoel, terwijl mijzelf dat niet lukte tegenover hem gedurende 11 jaar huwelijk? Graag hoor ik jullie advies in hoe ik mijn dochter niet alleen voor nu kan helpen maar ook om mogelijke schade voor later te beperken. mama73

Hoi kids, De vader van mijn kinderen ze zijn (16/13/10 jaar) drinkt in mijn ogen veel bier (8 half liter blikken per dag) en besteed niet genoeg aandacht aan mijn kinderen. Hij is dj op de computer. vrijwillig Maar mijn kinderen gaan wel graag naar hun vader toe. Wat vinden jullie. Moet ik hun laten gaan? Ook al krijgen ze daar niet wat ik wil dat ze krijgen. (aandacht van vader) Of vinden jullie dat ik voor moet stellen dat ze minder heen gaan? Of........??? Geen idee Groetjes van Geke

Ik heb mijn zoon duidelijk gemaakt dat hij hier terecht kan om zijn problemen met jullie te delen. Mijn kinderen durven mijn berichten niet te beantwoorden en durven er met mij niet over te spreken. Telkens worden ze ondervraagd over hun verblijf bij mij, Ze vertellen dit niet aan mij maar aan hun meter. Er is een enorme druk op hen gelegd door de mama en haar huidige echtgenoot. Hoe krijg ik de kinderen zover dat ze met mij hierover willen praten of ze dit via jullie doen ? Durfden jullie stiekem communiceren met papa wanneer de mama dit niet wou ?