Wil niet naar vader

Beste Saskia, Bedankt oor je berichtje op het forum en voor je openheid. Wat vervelend dat je even niet goed weet wat je het beste kunt doen. Ik begrijp ook heel goed dat je de gevoelens van je kind niet wilt negeren en er graag wat mee wilt doen om hem te helpen. Als kind vond ik het altijd heel erg prettig als mijn ouders oprechte aandacht gaven en tijd vrij maakten om met mij in gesprek te gaan en met mij te overleggen. Hierbij hielp het mij altijd als mijn ouders naar mijn ideeën vroegen en samen naar oplossingen konden zoeken. Misschien is dat oom iets wat je zou kunnen proberen met je zoontje. Je zou bijvoorbeeld kunnen overleggen met hem en vooral naar zijn mening kunnen vragen over hoe hij de situatie zou willen zien. Zoals je zelf ook zegt, zou je het fijn vinden als hij het contact met zijn vader blijft houden. Daarom denk ik dat het goed is om samen met je zoontje naar mogelijkheden te zoeken en zijn gedachten en gevoelens hierin leidend te laten zijn. Daarnaast zou je je zoontje en jezelf erg kunnen helpen door de online workshop voor gescheiden ouders te volgen. Deze workshop ondersteunt je om de situatie door de ogen van je kind te bekijken. Ik raad hem dan ook zeker aan. Hieronder de link naar de workshop; https://www.villapinedo.nl/online-workshop/ Ik hoop dat dit berichtje je verder kan helpen, Liefs en veel succes,Mehtab

Beste Saskia, het lijkt me een lastige positie waarin u zit, omdat u graag wil luisteren naar de gevoelens van uw zoon, maar ook wil dat hij de band met zijn vader behoudt. Ik was zelf 14 toen ik een tijdje mijn vader niet wilde zien, mijn moeder respecteerde dit, omdat ze dacht dat hoe meer ze mij zou dwingen naar hem toe te gaan, hoe meer ik afstand zou willen hebben tussen mijn vader en mij. Nu is 14 en 8 jaar wel een groot leeftijdsverschil en ligt het er ook aan wat de reden is dat hij zijn vader niet wil zien. Bij mij was de belangrijkste reden dat ik mezelf niet kon zijn bij mijn vader en ik maar niet met rust werd gelaten. Weet u de reden dat uw zoon eigenlijk liever niet naar zijn vader gaat? Ik denk dat het belangrijk is daar achter te komen en het probleem daar aan te pakken, samen met vader. Misschien als dat mogelijk is, is het ook een idee om met zijn drieën om de tafel te zitten, zodat jullie zoon ervaart dat jullie samen hem opvoeden en samen beslissen over hem en dat jullie dingen overleggen. Daarnaast is denk ik het luisteren naar de gevoelens van jullie zoon heel belangrijk, wat niet meteen zegt dat jullie alles moeten doen of dat alles gaat zoals hij wil, maar dat jullie het erover hebben. Er valt misschien wel een compromis te sluiten, dat hij bijvoorbeeld een tijdje alleen om het weekend naar zijn vader gaat, zo blijft hij zijn vader wel zien. Ik wens jullie veel succes! Liefs, Micha