Moeite met papa

Beste ouder, Bedankt voor uw vraag op het forum! Wat een vervelende en lastige situatie voor u en natuurlijk uw dochters. Ik herken dit eigenlijk wel. Vroeger heb ik namelijk ook weleens het gevoel gehad dat mijn vader geen tijd voor mij had. Als ik in het weekend bij hem was lag hij bijvoorbeeld op de bank tv te kijken en viel hij soms in slaap. Maar net als uw dochters wilde ik graag leuke dingen doen samen met mijn vader, omdat ik hem al zo weinig zag. Mijn vader was altijd een moeilijke prater, kon slecht tegen kritiek en kapte het gesprek vaak snel af. Mijn moeder en ik hebben het toen met mijn opa en oma (de ouders van mijn vader) besproken en zij hebben toen weer met hem gepraat. Later heb ik weleens dingen met de nieuwe vriendin van mijn vader besproken. In mijn situatie pakte dit goed uit, waarschijnlijk omdat mijn vader het beter kon hebben dat hij kritiek kreeg van zijn ouders/vriendin dan van mij of mijn moeder. Nu weet ik wel dat niet iedereen deze manier prettig vindt. Ik weet bijvoorbeeld dat mijn moeder liever heeft dat ik met haarzelf dingen bespreek, in plaats van via mijn opa en oma (haar ouders). Terwijl ik dit verhaal aan u schrijf, komen er dingen in mij op die ik eerder nog niet bedacht had. Ik denk nu, dat het best een beetje verklaarbaar is waarom mijn vader en ik een heel ander beeld hadden van de invulling van de weekenden bij hem. Ik verwachtte van hem dat hij me alle aandacht zou geven aangezien ik hem heel weinig zag. Maar toen hij en mijn moeder nog bij elkaar waren, deden we ook niet elk weekend het hele weekend leuke dingen. Ik denk nu dat mijn vader niet door had dat ik die tijd met hem nu als kostbare tijd zag die ik goed wilde besteden. Hiernaast denk ik dat hij misschien ook tijd nodig had om zijn draai te vinden in de nieuwe situatie. Kort gezegd deed hij in het weekend gewoon nog wat hij ook voor de scheiding deed, terwijl ik door de nieuwe situatie hele andere verwachtingen had. Nu ik dit allemaal in zie denk ik dat het schrijven van een brief aan mijn vader had kunnen helpen. In deze brief had ik dan willen zetten hoe ik me voelde bij de situatie en dat ik graag leuke dingen met hem wilde doen. Een brief komt misschien toch wat serieuzer over en je kunt iets langer nadenken over je woorden. Achteraf gezien had ik het ook fijner gevonden om 'het probleem' zelf bij mijn vader aan te kaarten en er ook iets mee te bereiken in plaats van via mijn opa en oma. Zodoende vraag ik me af of het een idee is dat u uw dochters helpt met het schrijven van een brief aan hun papa? Ik hoop dat u iets hebt aan mijn verhaal! Heel veel succes. Liefs, Mila

Hallo, Wat vervelend dat je ex-man geen tijd voor de kinderen heeft. Mijn vader heeft ook nooit iets met mij gedaan, dit vond ik ook super vervelend. Ik denk dat het misschien het beste is als jullie dochters zelf laten weten dat ze meer aandacht nodig hebben. Als jij of een psycholoog dit doet, kan dit ook wel dreigend over komen naar je ex. Als de dochters echter dit doen, wordt het vaak wat meer kwetsend en komt er wellicht ook een andere houding. Men kan het altijd proberen. Er zijn altijd vaders die niet veranderen, zoals de mijne. Maar dit hoeft natuurlijk niet altijd zo te zijn. Ik wens je veel liefs, Anne