Hey ik ben een ouder en ik heb problemen met de kinderen ik wil ze liefdevol en consequent opvoeden de moeder kan dit niet daarom heb ik heel veel problemen met de kinderen ze noemen me domkop kakerlak en willen niet altijd bij mij zijn toch lijkt het erop dat ze het toch fijn vinden wat ik doe maar ervaar veel weerstand ik wil graag goede band met mijn kinderen opbouwen maar dit geeft veel frustratie en word ik dus te snel boos afentoe ik wil alles liefdevol oplossen en mijn ex wil het tegenovergestelde we lopen ook al bij hulpverlening heeft iemand tips hoe ik ondanks deze complexe situatie toch een betere band met mijn kinderen kan opbouwen

Ik zie mijn beide kinderen nu al 6 jaar niet.meer Hoe ga je als kind / jong volwassen om met het feit dat moeder alleen maar slecht spreekt over vader en geen enkele poging onderneemt om de kinderen te stimuleren voor contact herstel met vader. En moeder zelf ook geen contact heeft met vader. Jullie als kinderen moeten dit toch ook zien?

Vader wilde samen wonen met nieuwe vriendin , welke onze dochter niet moet.( vanaf t begin al niet) Nu is ze papa kwijt omdat hij zegt je gunt me geen geluk Hoe kan dit goec komen ?

Hoe zou ik als vader het best kunnen reageren naar de kinderen als de kinderen vermoedelijk onder druk van ex-partner geen contact mogen opnemen. WhatsApp sms social media geblokkeerd komen geen reacties meer binnen.

Wij zijn gescheiden. Mijn zoon heeft het nieuws gekregen dat hij broer wordt bij zijn vader. Hij heeft het daar heel moeilijk mee. Zijn er vrijwilligers die hem met dit specifieke thema kunnen ondersteunen? Weet niet of hij dit wil, maar ik ben even aan het oriënteren.

Lieve ervaringsdeskundigen, Ik ben de mama van 3 prachtige kids en sinds vorig jaar gescheiden. Mijn ex man had al heel snel een nieuwe vriendin en probeert daar nu in rap tempo een nieuw gezin mee te vormen met onze kinderen. Alles gaat erg snel en daar maak ik me best zorgen om... ik wil alleen niet elke keer aan ze vragen wat ze ervan vinden en hoe hun weekend / vakantie was, bang om ze het gevoel te geven dat ik ze aan het uithoren ben. Wat vonden jullie daarvan? Is het juist fijn als je moeder je vragen stelt over je tijd bij papa en zijn nieuwe vriendin of kan ik beter niets vragen totdat ze zelf aangeven dat ze erover willen praten? Ik wil dat ze altijd open en eerlijk tegen me kunnen zijn, ook al maakt het mij soms verdrietig. Bedankt voor jullie antwoord alvast!

Mijn kinderen (13/15) hebben aangegeven (ook aan hun moeder) dat ze een 50/50 regeling willen , hun moeder wil hier echter niet aan meewerken, wat adviseren jullie?

Mijn dochter 12 wil haar vader niet meer zien. Hij heeft haar een paar keer laten zien en hij blijft haar de schuld geven. Ik denk dat ze heel erg gekwetst is en ik probeer dat aan zijn verstand te brengen. Helaas werkt dit niet Geen idee hoe ik dit moet aanpakken

Goedemiddag, Ik ben sinds 7 jaar gescheiden en in het begin gingen onze dochters om het weekend naar hun vader en op alle maandagen. In de loop van de tijd is dit verandert en vanaf januari wonen ze allebei full time bij mij. Mijn dochters zijn 13 en 15. Toen ik gebon te merken dat ze steeds minder graag naar hun vader gingen heb ik geprobeerd om dit zoveel mogelijk te stimuleren omdat ik het belangrijk vind dat ze contact hebben met hun vader. Ik merk dat ik dit steeds moeilijker vind, deels omdat hij er zelf ook niet heel veel moeite in stopt om het contact warm te houden. Wat is het beste dat ik kan doen voor mijn dochters, ze toch vertellen hoe belangrijk het is dat ze hun vader wel blijven zien en het contact te pushen of moet ik het een btje op z'n beloop laten en hen met zijn drietjes dit laten uitzoeken. Ik ben zoekende naar mijn rol hierin en wat het beste is. Liefs Sandra

Goedenavond, Zelf ben ik geen gescheiden ouder, maar mijn vriend wel. Hij heeft een dochter van 7 en een zoon van 6. Hij en zijn ex zijn 4 jaar gescheiden en wij hebben nun2 jaar een relatie en wonen nog niet samen. Zijn dochter heeft heel vaak bij het naar bed gaan dat ze mama mist en dan zit mijn vriend vaak een uur bij haar of ze slaapt in ons bed. Ook 's ochtends tegen een uur of half 5 komt ze bij ons liggen want ze kan dan niet meer slapen. Ik snap dat het voor haar allemaal moeilijk is , maar ik merk aan mezelf dat ik dit ook lastig vind. Een goede nachtrust vind ik belangrijk en ik vind s avonds tijd met mijn vriend of in bed lekker tegen hem aanliggen ook heel waardevol. Nu merk ik dus dat ik het liefste thuis slaap als zijn kinderen er zijn. Mijn vraag is hoe hiermee om te gaan. Moeten we het maar uitzingen en wachten tot er een leeftijd komt dat ze dit nietmeer heeft. Doe we er nu eigenlijk wel goed aan om zo lang bij haar te zitten, in ons bed te laten slapen en zo vroeg al bij ons te laten komen ? Is het niet schadelijk voor haar als we dat niet meer zouden toe laten? Wat is jullie tip en inzicht hierover? Alvast bedankt Met vriendelijke groet Kristel