Lieve mensen die de moeite nemen dit te lezen, ik worstel met een beslissing met verstrekkende gevolgen voor mezelf, zoontje en man. Ons zoontje is slechts 4 jaar. Sinds een halfjaar wonen zijn papa en ik apart omdat een affaire van een jaar aan het licht kwam bij papa. Papa heeft ook al voordat hij geboren was gekust met een vriendin van mama. En nu komen ook nog oude leugens aan het licht zoals bedrog tijdens de verlovingsperiode. Het komt erop neer dat papa heel erg veel gelogen en bedrogen heeft. Maar daarnaast is het een heel goede papa en zorgzame man, niet lui, rustig enz. Hij betuigt veel spijt en belooft zich aan te passen. Ons zoontje heeft een heel moeilijke tijd achter de rug maar vind stilaan wel rust in de gescheiden situatie, maar hij mist papa erg als hij bij me is en omgekeerd als hij bij papa is mist hij mij heel erg. Maak ik een enorme egoïstische keuze, zouden jullie liefst hebben dat ik tracht het beste van ons gezin te maken? Ik denk het laatste hè. Of ik weet het. Dus ik denk dat ik dat ook zal doen, vooral omdat ons zoontje nog zo jong is, nog zovele jaren over en weer verhuis.. Groeten van een radeloze mama.

Hallo, Ik ben een vader van 4 kinderen in de leeftijd van 12 tot 18 jaar en 7 jaar geleden gescheiden. We hebben destijds een echtscheidingsconvenant en ouderschapsplan incl. omgangsregeling op laten stellen. De kinderen hebben de verblijfsplaats bij mijn ex en zijn iedere vrijdag en zaterdag bij mij. Mijn ex heeft inmiddels een nieuwe partner waarmee ze een kindje heeft (nu ong 4 jr) De laatste jaren verneem ik meer en meer van mijn kinderen dat ze het niet naar hun zin hebben bij hun moeder. Er is sprake van veel stress, boosheid en irritatie. Er wordt veel gescholden thuis zowel door de kinderen onderling als mijn ex. Mijn oudste is daarom meer bij haar vrienden dan thuis. Geeft ook als reden de negatieve sfeer thuis..Het is al een aantal keren voorgekomen dat 1 van mijn kinderen doordeweeks onaangekondigd bij mij aan komt fietsen. (ze moeten daar 1 uur voor fietsen). Als ze dan bij mij blijven wordt er gedreigd met politie. Ook ontvang ik regelmatig berichtjes of telefoontjes als er weer sprake is van ruzie onderling, met mama of haar partner. Ik heb getracht daar een aantal malen met haar over in gesprek te gaan. Ze geeft zelf aan het af te toe niet meer te trekken en verwijt de kinderen rebels gedrag. Op mijn voorstel om 1 of meerdere kinderen doordeweeks bij mij te laten zodat ze wordt ontlast, wordt heel negatief op gereageerd en is absoluut niet bespreekbaar. Ze wil, volgens eigen zeggen, haar gezin niet kwijt. Ik maak mij veel zorgen over hun welzijn. Mijn kinderen zien hier wel een oplossing in. Pas geleden was mijn jongste de hele week bij mij omdat mama had geroepen dat ze maar bij haar vader moest gaan wonen. Na een paar dagen komt mama hier weer op terug en begint weer te dreigen met de politie. Ik heb inmiddels bij diverse instanties informatie ingewonnen en mij wordt mediation geadviseerd en in het ergste geval via een advocaat naar de rechter voor een aanpassing van de omgangsregeling. Dit laatste heeft absoluut niet mijn voorkeur. Mijn ex staat niet positief tegenover mediation en lijkt niets te willen veranderen. Ik weet niet meer wat ik moet doen anders dan via een advocaat eea forceren. Zoals gezegd, heeft deze weg absoluut niet mijn voorkeur. Wie kan mij adviseren?

Ik lees net dat de buddy's van Villa Pinedo ook voor kinderen onder 12 zijn? Want mijn dochter (11) zoekt dat ook maar had mail gestuurd en daaruit begrepen dat dat niet kon.... Het zou heel fijn zijn want in de woonplaats waar wij wonen is ook geen KIES-coach of groep waar zij terecht kan. Alleen particuliere groepen maar die zijn veel te duur. Vanwege de scheiding zit ik in bijstand en vader draagt niets bij, wil ook deze app niet bekijken of training doen of iets anders om communicatie te verbeteren en kinderen te helpen.

Mijn dochtertje is 11 jaar, ik heb co-ouderschap, om de week . Al 7 jaar werd/word tijdens de wissel ik streng toegesproken door de moeder(ex), over hoe dingen anders moeten bij mij. 2 jaar terug is er een escalatie geweest, en is mijn dochtertje vlak voordat we(vriendin, ik en mijn dochter) 2 weken op vakantie zouden gaan, weggehouden vanwege allerlei argumenten waarbij wij dachten dat is geen halszaak. Na veel praten is de vakantie doorgegaan. nu bijna 2 jaar later word dezelfde situatie gecreëerd maar nu is er een brief van mijn dochter binnen dat ze zich ongelukkig voelt en dat ik meer van mijn vriendin zou houden dan van haar. ZEER ernstig. Echter het gesprek moet plaatsvinden bij haar moeder thuis. Wat voor mijn gevoel op het "matje roepen" is, en ik voel mij in het nadeel,mijn ex is dermate scherp dat ik klem gepraat word zonder dat er ook naar mijn geluisterd word. Ik heb gevraagd om een gesprek met mijn ex bij het buurteam. En dat wil ze niet. Argument jij hebt een gezinssituatie waar ons kind een probleem mee heeft, praten kan, maar dan wel hier. Ik hoef geen gelijk, het zou prettig zijn als mijn ex en ik 1st onder begeleiding met elkaar konden praten om beter om te gaan met deze situatie. Hoe krijg ik mijn ex nu aan de onpartijdige tafel met begeleiding? Zodat mijn dochtertje daar het minste last van heeft? Uiteindelijk zullen mijn dochtertje en mijn vriendin en ik samen een weg moeten vinden waarbij mijn dochtertje het gevoel krijgt dat ik ontzettend veel van haar hou maar ook dat ze mij zal moeten delen.

Ik ben op zoek naar een soort buddy voor mijn zoon van 10 jaar. Hij zit al 7 jaar in een scheidingssituatie waarbij wij (zijn ouders) niet in staat zijn met elkaar te communiceren. Volgend jaar zit hij in groep 8 en moet hij een school gaan kiezen. Ik ben met hem alvast scholen gaan bekijken. Ik denk dat de keuze van een school nog wel eens lastig zou kunnen worden omdat zijn vader mogelijk een ander idee hierover heeft dan ik. Ik wens mijn zoon een eigen keuze hierin toe, maar weet niet of mijn ex dit ook zo ziet. En dit kan ik dus al niet aan mijn ex vragen. Ik zoek dus iemand die mijn zoon kan ondersteunen bij het uiten van zijn voorkeur naar ons als ouders toe. Hebben jullie tips voor mij? Met vriendelijke groet, M.

Wij zijn nu 15 maanden gescheiden en nog steeds loopt het niet lekker, hoe ga je als vader er mee om als je eigen kinderen waar je dol op bent en graag in huis wilt hebben worden gebruikt door je ex en echt alles uit de kast wordt gehaald om mijn leven moeilijk te maken. Tegen mijn kids van tevoren zeggen dat ik met hen naar de Apenheul wil gaan resulteert in: Moeder is me dan voor en heeft dit gedaan terwijl ik met hen wilde gaan. Kinderen geven aan dat ze eigenlijk graag 1 week bij mij en dan bij haar willen blijven, maar durven niet de knoop door te hakken omdat hier sprake is van een loyaliteits conflict, ze denken dat ze dan hun moeder verdriet doen, hen wordt hij wijsgemaakt dat dit lastig is en veel rompslomp met zich meebrengt met boeken en kleding etc, voor de duidelijkheid we wonen slechts 500 meter van elkaar Ik ben al vanaf vorig jaar bezig om kinderalimentatie opnieuw te laten vast stellen, en omdat zij de advocaat nagenoeg voor niks heeft procedeert ze me kapot met haar spel, vind het moeilijk om daar mee om te gaan, zeker naar mijn kinderen 14 en 16 jaar omdat ik van de ene kant hen wil uitleggen wat er speelt, en aan de andere kant hen hier voor wil beschermen. Ik doe mijn best, probeer leuke dingen te doen, niks moet bij mij, ook al is het mijn weekend. Hoe krijg ik mijn kinderen zover dat ik weer een echte vader mag zijn, ik bedoel dus co-ouderschap

Door ruzie is er een rustperiode ingelast. Ik ben vader van een dochter van 11 en zoontje van 8.heb ze nu al twee weken niet gezien en dat doet vreselijk veel pijn. Ik was superpapa. Mijn dochter vertelde altijd met trots dat ze alles bij mij gedaan kon krijgen. Stoeide elke avond met mijn zoontje. Nu ben ik zo bang dat ze me vergeten.

Hallo, Ik heb een vraag. Ik ben nu 3 jaar getrouwd met mijn man. Hij heeft 2 kinderen uit een eerder huwelijk. Het zijn schatten van kinderen. Soms hebben ze het alleen wel moeilijk. De jongste zoon (bijna 9) heeft nu vaak dat hij snel boos word. We hebben hier wel gesprekjes over en hij verteld dan dat hij het moeilijk vind dat zijn moeder weer gaat verhuizen en dat hij dan weer al zijn vriendjes kwijt raakt. Wij wonen in een ander dorp 20 minuten weg. Nu wil ik hem graag laten weten dat hij ook bij ons kan komen wonen. Maar hoe kan ik dit het beste doen? Ik dacht stel mijn vraag hier misschien hebben jullie goede ervaringen of kun je mij vertellen hoe jij zoiets het liefst zou willen horen. Alvast bedankt!!!! Groetjes Anne

Ik zit al twee jaar verwikkeld in een vechtscheiding. Het is niet dat we steeds ruzie maken omdat we het nergens over eens worden. Want er is niet eens overleg over wat dan ook. Moeder is plots met de kinderen vertrokken en wil niets overleggen. Niet over de kinderen, niet over de spullen en niet over geld. Inmiddels komen de kinderen wel weer om de twee weken een aantal dagen, omdat dit door de rechter was opgelegd. De kinderen wilde namelijk ook graag bij mij zijn. Maar verder kan ik dus niets regelen. Er kunnen geen afspraken over school, sport en de vakanties gemaakt worden. Alles wat ik aan moeder vraag, blijft onbeantwoord. Soms gaan de kinderen nu voor boodschapper spelen. Iets dat ik niet aanmoedig, maar de kinderen zijn het intussen ook beu, om nooit iets te kunnen plannen. Ik heb dit al meerdere malen aangekaart bij de rechter, en daar worden dan ook steeds plannen gemaakt om met moeder in gesprek te komen. Maar eenmaal buiten de rechtbank, reageert ze nergens op. Ook zijn we al bij verschillende hulpinstanties geweest, maar daar gaat het hetzelfde. Binnen worden afspraken gemaakt, eenmaal buiten gelden ze ineens niet meer. Vaak komt ze ook niet eens opdagen, als we naar een hulpinstantie gaan. Ik ben ten einde raad. Ik heb een huis vol spullen die ik kwijt wil, ze zijn namelijk ook van ex. Financiën worden niet geregeld. Maar boven allles, er worden totaal geen afspraken gemaakt omtrent de kinderen. Dus, wat kan ik nog doen? Heeft iemand raad, hoe deze lastige vechtscheiding, waar drie kinderen in zijn betrokken, onderhand eens tot een einde komt.

Nav de blog van Pascalle willen wij graag advies. Mijn partner heeft ook zijn oudste dochter al een jaar jiet gezien omdat zij door moeder wordt beïnvloedt dat alles wat vader zegt of doet fout is. Nu zien we haar heel af en toe bij bepaalde verplichte afspraken. Ze negeert haar vader dan en onze vraag is hoe we het beste hiermee om kunnen gaan want we horen van haar broertje en zusje die wel bij ons komen dat ze wel wilt komen maar kiest voor rust. Als ze terugkomen worden de kinderen door moeder heel erg ondervraagd en daar kan ze niet mee omgaan. Dus onze vraag moeten we haar rust geven of juist laten weten dat we haar missen want dat doen we heel Erg.