Mijn dochter van 12 wil niet meer naar haar vader omdat hij teveel drinkt. Ze weet niet hoe ze het moet zeggen omdat ze bang is dat hij boos wordt. Moet ik haar dwingen om te gaan?

Mijn kinderen vinden mijn vriendin niet leuk, waarschijnlijk door de mama. Ik heb besloten om met de kinderen bij mijn ouders te vertoeven wanneer ze bij me zijn. De vakanties spendeer ik met de kinderen alleen. Mijn vriendin krijgt dus niet de kans om de kinderen beter te leren kennen. Zelfs uitstapjes samen met haar of haar famillie beperk ik tot het minimale omdat de kinderen me steeds weer het gevoel geven dat ze dit niet leuk vinden. Mijn vriendin stuurde onlangs nog een sms naar mijn zoon om hem te feliciteren met zijn goed rapport. Hij antwoordt haar niet eens, ook al doet ze haar best. En als ik hem daarop wijs, klapt hij dicht. Gaat dit ooit veranderen ? Hij beseft toch dat dit voor mij en vriendin ook niet gemakkelijk is ?

Hallo, Ik ben moeder van een dochter van 8 jaar. Sinds dat zij drie maanden is zijn haar vader en ik uit elkaar. Ik woon met haar alleen en heb een vriend. Bij ons is nu een kleintje opkomst. Ze gaat om de week naar haar vader, waar ze drie broertjes en een stiefmoeder heeft. Nu zit ik met een frustratie en wil graag weten wat ik kan doen, namelijk; Mn dochter heeft zo nu en dan een handje ervan (en dit gaat al een jaar of twee zo) om negatief aandacht te vragen bij haar vader.. Dit doet ze vooral door te liegen. Daarbij maakt ze dingen kapot of kwijt. Meestal benoemd ze mij hier ook on. Want als het echt niet goed gaat bellen ze mij en als ik met haar gepraat heb gaat het meestal weer beter. Gaat het nu echt om aandacht die ze daar meer moet delen? Mist ze mij en wil ze daardoor contact zoeken? Of is er wat anders aan de hand. Bij mij gaat het ook niet altijd positief, heeft iedereen wel eens en zie dit als normaal, maar ik zie geen gedrag bij mij wat ze wel daar doet. Wat kan ik nou doen?? Ja, het gebeurt dus niet bij mij, maar het laat mij niet koud. Wil graar dat het bij haar vader ook goed gaat. Ben benieuwd wat jullie erover zeggen.

Dag, Ik ben moeder en heb een zoon van 8 jaar. Ik heb een vriend en hij heeft twee kinderen, van 12 en 14. We zijn dus allebei al een keer gescheiden, 5 jaar geleden was dat. Ongeveer 4,5 jaar geleden leerden we elkaar allemaal kennen We wonen niet samen maar zijn wel vaak samen in het huis van mijn vriend, daar heeft mij zoon een eigen kamertje. We kunnen het heel goed vinden met elkaar. Vooral mijn zoon en zijn zoon zijn echt dol op elkaar. Nu is mijn vriend verliefd geworden op iemand anders en wil hij niet meer met mij verder. Dat vind ik heel jammer, want ik wil dat wel graag, maar we hebben geen ruzie. De kinderen weten het nog niet en we moeten ze dit gauw vertellen. Maar ik ben zo benieuwd hoe jullie vinden dat we dit zouden moeten doen? Daarom stel ik een paar vragen, je mag gewoon zeggen wat je vindt of denkt en wat fijn dat je hier antwoord op wilt geven. Wat zou het bericht zijn dat je (in deze situatie) graag gehoord zou hebben wanneer we vertellen dat we uit elkaar gaan? Welke vragen zouden jullie graag willen krijgen? Wat moeten we zeker niet doen? Wat vind je dat we zeker wel zouden moeten doen? Dank je wel! Liefs, Meery

Mijn vraag aan de Buddy;s en alle kinderen hier: Hebben jullie contact/omgang met allebei jullie ouders of dit kunnen herstellen dankzij Villa Pinedo ?

Goedemorgen allemaal, Ik ben een gescheiden moeder van 3 fantastische kids :17jr - 11jr - 7 jr Helaas verloopt het contact tussen mij en mijn ex echt vreselijk. Ik probeer alles van me eigen af te schrijven maar merk dat ik advies zou willen hebben uit de professionele hoek. Moet ik alles maar over me heen laten komen omdat de kinderen er dan het minst last van hebben ? Ik heb me in de relatie destijds al onder laten sneeuwen en hij wil dat nu nog steeds. Hij beslist hij is de baas en ik moet maar luisteren. Nu negeer ik hem vaak maar merk dat we toch echt ook gewoon dingen moeten kunnen bespreken. Hebben jullie misschien een tip van een metal coach in zuid holland ?

Hallo, Mijn partner heeft vorige week besloten om onze relatie te beëindigen omdat hij geen gevoelens meer voor me heeft. Hij wil tegen onze dochters van 2 en 5 jaar gaan vertellen dat papa mama niet meer lief vindt en dat daarom papa niet meer bij ons blijft wonen en ook mama straks een ander huis moet zoeken. Ik weet niet goed of dit de juiste manier is om het te vertellen. En wanneer ga je dat vertellen. Nu wonen we nog met zn allen in een huis. Maar weet niet hoelang we dit vol kunnen houden. Hopelijk hebben jullie een tip hoe we dit het beste tegen de kinderen kunnen vertellen

Hoi, Ik kan advies gebruiken. Ben gescheiden (al 6 jaar) moeder van twee kinderen. Een meisje van 10 jaar en een jongen van 8 jaar. Ik heb inmiddels een vaste relatie (3 jaar). Mijn partner heeft ook 2 kinderen. Een meisje van 17 jaar en een zoon van 15 jaar. Wij willen onze gezinnen samenvoegen door samen te wonen. Wij hebben de wens centraal te gaan wonen, tussen de huidige woonlocaties in. Alle kinderen hebben aangegeven het liefst in hun huidige woonplaatsen te willen blijven. Gelukkig gaat het onderling tussen de kinderen goed vinden en wij als stiefouders hebben goede relaties met de stiefkinderen (op enkele kleine details na). De ex- partner van mijn huidige vriend heeft geen problemen met de verhuizing. Mijn ex-partner wel. In een gesprek heeft hij te kennen gegeven dat hij het niet in het belang van de kinderen vindt dat ik zou verhuizen. Zo vindt hij dat de kinderen op hun huidige school moeten blijven, clubjes en de omgang niet minder of anders dan nu. De omgang is als het volgt: elke woensdag na school haalt de vader van mijn kinderen de kinderen uit school, ze slapen bij hem en donderdagochtend brengt hij ze naar school. Om de week heeft hij ook de kinderen en brengt de kinderen maandagochtend naar school. Helaas heb ik niet zo een goede communicatie met mijn ex-partner. Wie heeft voor mij advies of raad?

Mijn man en ik hebben 3 dagen geleden besloten om te gaan scheiden. Hij wil het vanavond al aan de kinderen (4 en 9 jaar oud) vertellen, zonder dat wij hier overleg over hebben gehad en zonder dat wij een voor de kinderen te begrijpen en eenduidig verhaal hebben. Ik wacht liever met vertellen tot we meer weten, want zeker onze oudste zal met vragen komen, die wij nu, op dit moment, nog niet kunnen beantwoorden. Wat is wijsheid? Het zo snel mogelijk vertellen of beter even wachten?

Mijn zoon durft /mag/ wil niet met me communiceren als hij bij mama vertoeft ? Hij vroeg aan mij een iphone als cadeau voor zijn communie. Nadat hij dit met zijn mama had besproken heeft hij er een gekregen. Toen hij die voor het eerst meenam bij mama werd deze hem ontnomen en sindsdien mag hij deze niet meer meenemen. Mama en vooral stiefpapa beweren dat ik dit toestel zou hebben gesabboteerd zodanig dat ik hen kan afluisteren. Omdat hij via deze gsm contact had met zijn vrienden is mijn zoon met zijn mama overeengekomen dat hij een andere gsm zou kopen voor bij haar en ze zou delen in de kosten voor de de aankoop hiervan. Ik kan hem op deze gsm bij mama nauwelijks bereiken. Hij reageert niet of heel weinig. Wanneer ik hem hierover aanspreek bouwt hij een muur om zich heen en heb ik dusdanig nog geen enkele duidelijke verklaring gekregen. Mijn zoon wordt 13j en ik mag toch vinden dat het stilaan tijd wordt dat hij leert van zich af te bijten ? De vechtscheiding duurt nu al meer dan 6 jaar.