Durft niets te zeggen
Jo, 41 jaar
Reacties (2)
ongeveer 9 jaar geleden
Hallo Jo, Ik begrijp de angst van je zoon heel goed, helemaal nadat hij heeft gezien dat ze heel boos werden op zijn stiefbroer. Het is natuurlijk ook niet leuk om te horen dat ze beiden minder willen komen, maar dit is wel wat het kind wil. Zijn stiefbroer komt nog wel om het weekend daar, ondanks dat ze zo boos geweest zijn. Misschien dat zijn stiefbroer je zoon kan helpen, hij heeft deze lastige stap namelijk al gezet. Hoe heeft hij dat gedaan? Wat vond hij ervan? Heeft hij nog tips?"Ook kan het misschien helpen om te kijken of ze nog steeds boos zijn of niet. Houden ze nog steeds van zijn stiefbroer ondanks dat hij aangegeven heeft dat hij minder wil komen? Probeer samen met je zoon de positieve kanten en helpende gedachten te bedenken, zodat de stap wat minder zwaar wordt. Ook kan het helpen om een brief te schrijven. Zo kan je zoon er goed over nadenken hoe hij het gaat zeggen en kan zijn vader er even goed over nadenken hoe hij reageert. Wanneer hij er een tijdje over na heeft kunnen denken zal zijn boze reactie wellicht wat minder zijn. Helemaal nu je zoon naar de middelbare school gaat, ouder wordt en ook vrienden in de buurt krijgt wordt het onhandig als hij dan doordeweeks naar zijn vader moet. Mijn vader moest er wel erg aan wennen toen ik hem minder ging zien, maar we hebben dit opgelost door vaker dingen samen te gaan doen, Echt even tijd voor elkaar op de momenten dat je elkaar ziet. Ook hebben we veel app en face-time contact. Zo zien en spreken we elkaar toch nog regelmatig zonder echt bij elkaar te zijn. Ik hoop dat mijn tips kunnen helpen. Heel veel succes! Groetjes Milou
ongeveer 9 jaar geleden
Hoi Jo, Bedankt voor het plaatsen van je bericht op het forum. Wat een lastige keuze en situatie zal het zijn voor je zoon! Wat misschien kan helpen is vragen hoe je hem kunt helpen uit te spreken wat hij voelt en wil. Ik begrijp heel goed dat hij geschrokken is van hun reactie. Dat zal het zeker moeilijk en spannend voor hem maken. Is het ook een optie om hem een brief te laten schrijven met zijn gevoelens? Zodat hij het op die manier aan hen uit kan leggen. Dat maakt het soms wat makkelijker dan is het echt vertellen. Verder kun je als moeder misschien ook met zijn vader erover spreken? Ik denk dat het vooral belangrijk is dat hij kiest voor wat hem gelukkig maakt en dat hij weet dat zijn vader altijd onvoorwaardelijk van hem houdt ook al maakt hij zo'n keuze.. Als hij het anders wil denk ik zeker dat een rechtszaak zin heeft. Misschien dat hierbij zijn gevoel opschrijven ook helpt. Misschien dat het forum voor jongeren voor hem ook helpend kan zijn! Succes met de situatie! Liefs Maj
0

0