hallo, ik voel me raar, beetje verward. ik weet niet wanneer ik naar mijn vader moet, welk weekend wel of niet want mijn ouders wisselen weekenden regelmatig. ik weet niet hoe mijn verjaardag eruit gaat zien, ik vind het eng om überhaupt mijn verjaardag te vieren want mijn ouders zijn om een stomme reden uit elkaar gegaan en bijna niemand van hun vrienden en familie is het daar mee eens (mijn moeder is soort van het slachtoffer), mensen vinden mijn vader niet meer aardig maar die komen dan wel met de feestdagen langs enzo, en mijn vader die is daar natuurlijk dan ook bij, vind ik heel spannend en gênant tegelijk. mijn moeder is nog heel verdrietig van de scheiding en mijn vader minder maar die heeft een vriendin, ook 1 van de redenen voor de scheiding. weet je ik kan nog uren door blijven typen maar het punt is: ik heb teveel aan mijn hoofd en word daar super onrustig, verdrietig, boos en gestrest van. wat kan ik doen om rustiger en kalmer te worden over deze situaties? groetjes Marli.

Waarom is er nog steeds zoveel discussies tussen mijn ouders terwijl ze al 1,5 jaar gescheiden zijn.

Heyyyyy Mijn ouders zijn net gescheiden en ik weet niet wat ik nu moet doen? Kunnen jullie me helpen?

Hallo, Via mijn huisarts ben ik getipt om deze site te bezoeken. Ik wil graag hier mijn verhaal doen het ging al een tijdje niet goed tussen mijn ouders. En zat hier vaak tussen. Al vaker zijn ze uit elkaar geweest en nu na een relatie van 30 jaar heeft mama besloten om weg te gaan bij papa. Persoonlijk ging het al niet goed met me en nu komt dit erbij. Mama gaat weg bij papa door vreemdgaan meerdere keren en er over liegen al jaren lang. En geeft het nog steeds niet toe. Hij heeft waarschijnlijk al een ander maar wil dit niet toegeven ondanks veel bewijs. Ik ben boos op papa maar wil ook niet te boos zijn want ja hij is altijd goed voor me geweest en nog vind deze situatie dus heel vervelend op het moment is hij ook veel haast aan het maken bij de scheiding en doet dit veel achter mijn moeders rug om ook dat maakt me boos. Ondertussen leid ik er heel erg onder slaap ik niet en heb ik veel stress ook voor alles wat komen gaat. En hoe mijn toekomst eruit komt te zien. Ik vind het heel lastig om het er met mensen over te hebben en erover te praten

Sinds een tijd geleden is mijn vader helemaal de weg kwijt. Hij doet drugs en alles en zo. Hij is nou 'bevriend' met een M. M. is een vrouw over wie ik me hele leven al slechte dingen heb gehoord. Ze flikflooit met alles dat los en vast zit. En vgm vind mijn vader haar leuk. M. heeft nog wel een vriendje genaamd R. En die R. heeft dus blijkbaar ook M. bij haar nek omhoog gehouden toen hij boos was op haar. Maar toen wou de dochter, genaamd S., de politie bellen dus toen heeft R. M. neergezet. Papa heeft mij ook een keer uit huis gezet omdat ik boos was op hem. toen waren mijn ouders nog niet helemaal uit elkaar. Maar sinds dien waren ze wel helemaal uit elkaar, want mama stond aan mijn kant en heeft mij dus geholpen. Waardoor papa dus nog bozer werd. En laatst een keer had ik zijn telefoon gepakt om dde gesprekken te lezen tussen M. en hem en daar is hij dus ook achter gekomen. Hij heeft ook de gesprekken gelezen van mij en een vriendin op insta. En daar had hij gelezen dat ik dingen had gehoord van papa, M. en R. En toen werd hij dus helemaal boos. Toen is mijn zusje bang weggekropen in een hoekje. Dus toen durfde ik een tijdje niet meer naar papa. Er zijn ook veilig thuis melding gemaakt richting papa. dat hij onder invloed met en zonder ons (mij en me zusje). Ook dat hij een geweer zou hebben en alles. Dus ja.

Hey, ik ben bibi 13 jaar en ik heb echt jullie hulp nodig. Ik wil dus minder naar papa dus ik probeer dat te bespreken met hem maar hij zegt dat hij bepaalt. En mama zecht dat ik ook recht heb want ik heb een oudere broer van 17 die mag ook kiezen dus mag ik dat ook zij mama. Mama zij ook als het echt niet te bespreken valt kan je altijd naar de rechter stappen. Maar ik wil niet dat papa terleurgesteld word in mij. Dus wat moet ik doen :(

mijn moeder geeft mij het gevoel alsof ik niet goed genoeg ben. ik zit op het gymnasium, maar ik ben dit schooljaar echt net overgegaan. mijn moeder liet mij telkens heel slecht voelen over mijn onvoldoendes. bovendien heeft ze besloten dat ik volgend jaar op bijles moet, terwijl mijn vader en ik dat helemaal niet vinden, maar ik ga er niet altijd op in wanneer ze erover begint (wat letterlijk altijd is), omdat het dan eindigt in ruzie en ik daar geen zin in heb. ik weet dat ze het niet slecht bedoelt, maar het geeft mij een heel naar gevoel. ik ben niet heel goed in over mijn gevoelens praten, dus ik heb het haar niet rechtstreeks verteld, maar ik vind eigenlijk wel dat ze het kan hebben aan mijn reacties. dit heeft vgm onze band heel erg verpest en ik wil nu ook fulltime bij mijn vader gaan wonen. sorry voor dit lange bericht, maar ik wou het even kwijt, heeft iemand mss tips over hoe ik het hier met mijn moeder over kan hebben zonder gelijk ruzie te krijgen.

Mijn ouders hebben nooit contact, mijn vader en moeder hadden 7 jaar geleden een vechtscheiding. En sindsdien hebben ze altijd ruzie, over de kleinste dingen

Ik vraag me af hoe het gaat worden tussen mijn ouders. Ik zit nu in het begin van een scheiding dat nog moet gebeuren. Ik ben de laatste tijd heel erg moe en niet lekker in mijn vel. Door dit situatie heb ik geen motivatie voor de dingen wat ik normaal wel leuk vind om te doen. Er gebeurt zo veel tussen mijn ouders en het begint voor mij moeilijk te worden. Ik wil me gewoon rustig voelen en blij worden in plaats van verdriet en vermoeiend zijn. Ik wil gelukkig worden maar door dit situatie gaat het lastig. Het is moeilijk om om te gaan dat 1 van mijn ouders al iemand anders heeft gevonden terwijl mijn ouders nog getrouwd zijn en nog moeten scheiden. Ik wil samen als familie gelukkig zijn en geen ruzie zoeken.

Ik vraag me af hoe het gaat worden tussen mijn ouders. Ik zit nu in het begin van een scheiding dat nog moet gebeuren. Ik ben de laatste tijd heel erg moe en niet lekker in mijn vel. Door dit situatie heb ik geen motivatie voor de dingen wat ik normaal wel leuk vind om te doen. Er gebeurt zo veel tussen mijn ouders en het begint voor mij moeilijk te worden. Ik wil me gewoon rustig voelen en blij worden in plaats van verdriet en vermoeiend zijn. Ik wil gelukkig worden maar door dit situatie gaat het lastig. Het is moeilijk om om te gaan dat 1 van mijn ouders al iemand anders heeft gevonden terwijl mijn ouders nog getrouwd zijn en nog moeten scheiden. Ik wil samen als familie gelukkig zijn en geen ruzie zoeken.