Omgaan met onzekerheid

Hey iris, wat jammer dat je ouders in een lastige situatie zitten en jij ook. Mijn tip is om vooral gewoon lekker jezelf te blijven en gewoon te denken: als je mensen me niet mogen kunnen ze meteen oprotten. Ik hoop dat het snel beter gaat

Hey lieve Iris, wat goed dat je het forum hebt gevonden en hier je vraagt stelt. Vervelend om te lezen dat je ouders net uit een time out komen en het nog niet weten. Ik kan goed begrijpen dat dit veel onzekerheid met zich mee brengt. Toen mijn ouders gingen scheiden ging er veel aan vooraf. Ze hadden vaak ruzie en waren het niet met elkaar eens. Dit gaf toen die tijd veel onzekerheid en ik wist eerlijk gezegd niet zo goed wat ik ermee moest doen. Op een gegeven moment vroeg mijn moeder of alles wel goed met mij ging en ik begon te huilen. We hadden het er samen over en dit hielp heel goed. De tijd daarna werd ik meer bij het proces betrokken en dit nam wat onzekerheid weg. Het blijft een onzekere tijd en daarin ben je niet alleen ❤️, maar wat mij iniedergeval heeft geholpen is praten met mijn ouders. Ze weten het zelf soms misschien ook niet helemaal, maar door het er samen erover te hebben voel je misschien minder onzekerheid en voel je meer steun. Hoe denk je dat dit voor jou zal zijn? Ik hoop je hier een beetje mee geholpen te hebben. Laat je het weten als je meer wilt weten? Liefs, Femke

Hey Iris, Dankjewel voor het delen van jouw situatie hier op het forum van Villa Pinedo. Dat vind ik heel dapper van je. Mijn naam is Loes en mijn ouders zijn gescheiden toen ik 16 jaar oud was. Ongeveer een jaar daarvoor hebben ze ook een time-out gehad, die tijd vond ik ontzettend lastig dus ik herken je gevoel hierin zeker. Er werd bij ons thuis niet veel gepraat over de situatie en daarom voelde die tijd ook heel onzeker. Ik wist niet wat er mij te wachten stond, of ze ruzie hadden, waarom er een pauze nodig was en of ik iets aan de time-out kon veranderen. Heb jij ook zoveel vragen in je hoofd die niet maar geen antwoord krijgen? Het duurt voor je gevoel dan wel heel lang, voel jij dat ook zo? Misschien kun jij hierover wel met je ouders in gesprek en vertellen waarom je dit zo lastig vind? Of kun je er ook over praten met je broers en/of zussen? Dat heeft mij namelijk heel erg geholpen, net als vrienden en vriendinnen. Die kunnen het er dan met je over hebben en je steunen als je even een knuffel nodig hebt. Dat verdien je namelijk! ✨ Lieve Iris, je bent niet alleen in dit gevoel en ik wil je graag zeggen dat er altijd licht aan het einde van de tunnel komt. Ook al lijkt het soms niet zo, na een periode van veel gedoe keert de rust vaak ook weer terug. Ik hoop dat je daar ook kracht en hoop uit haalt. Veel liefs, Loes