Tips voor omgaan met de scheiding

Hey lieve jij! Wat knap dat jij zo goed weet te verwoorden wat je lastig vindt aan de scheiding, en dat je dat hier op het forum deelt! Je zegt dat je met je gezin was verhuisd, en je ouders 2 jaar later zijn gescheiden. Ik kan mij voorstellen dat dat een grote verandering voor je is, niet alleen van huis, maar ook van woonplaats als ik het goed begrijp? En dan ook nog eens een heel andere gezinssituatie waarbij je ouders zo ver van elkaar vandaan wonen, en er ook al een nieuwe partner is bij wie je vader woont, en jij daar dus ook mee te maken hebt. Logisch dat je dat lastig vindt, en aan het zoeken bent hoe je hiermee om kunt gaan! Mijn ouders zijn gescheiden toen ik een jaar of 2 was, maar ik heb ook erg aan alles moeten wennen. Ook toen mijn vader een vriendin kreeg en we daar wel eens gingen slapen. Dat vond ik best wel spannend, ineens bij iemand anders in huis. Dan was ik toch minder op mijn gemak. Alles vragen, niet zomaar de kasten open trekken, allemaal dingen die je thuis gewoon doet. Eerst even over dat je de plek mist waar je bent opgegroeid. Ik denk dat dat niet gek is, je had het daar fijn, en het was niet jouw beslissing om daar weg te gaan, maar dat is ontstaan omdat je ouders uit elkaar gingen. Daar mag je best van balen en ook verdrietig om zijn. Ik denk dat dat vooral tijd nodig heeft, dus ik zou zeggen, probeer het niet weg te stoppen, maar laat het er even zijn als je het zo voelt. De plek waar je nu bent vindt je helemaal niks schrijf je. Dat is wel naar zeg! Lijkt me helemaal niet fijn.. Maar misschien zijn er af en toe wel hele kleine fijne dingen? Mij helpt het om dat dan even op te schrijven, en daar dan even bij stil te staan, dat geeft mij een lichtpuntje die dag! Dan schrijf je ook dat je, als je bij je vader bent, vaak heel stil bent omdat het 'fout' voelt om daar (bij zijn vriendin) te zijn? Hoe komt het dat het fout voelt? Is dat omdat die vriendin eerst de beste vriendin van je moeder was? Hoe gaat je moeder daarmee om? Het is goed om te weten dat de scheiding niet jouw schuld is, en je ouders hier keuzes in hebben gemaakt. Dat je vader besluit een relatie te beginnen met een vriendin van je moeder, en daarbij intrekt, kun jij niets aan doen. Alleen kan het wel ongemakkelijk voelen, en dat is niet gek. Naast dat je ineens ook met iemand anders in een huis woont, en dat erg wennen kan zijn, kende je haar misschien ook al, maar dan als vriendin van je moeder. Ik kan mij voorstellen dat het misschien gek kan zijn om haar dan nu met je vader samen te zien. Helemaal logisch dat jij dan ook je plekje aan het zoeken bent, en misschien een beetje stil kan zijn. Kun je met je vader praten over hoe dit voor jou is? En is zijn vriendin er ook altijd als jullie er zijn? Het kan ook fijn zijn om af en toe wat tijd alleen met je vader te hebben, zodat je wat langzamer kan wennen. Bijvoorbeeld een 'vader-dochter momentje' waarbij je even wat met zijn tweetjes doet. Bedenk vooral wat jij hierin fijn zou vinden, en probeer, als dat kan, dit met je vader te bespreken. Misschien zijn er wel dingen mogelijk waardoor jij je meer op je gemak voelt. Je kunt ook altijd een buddy vragen bij Villa Pinedo, dat is iemand die, net als jij, gescheiden ouders heeft en met wie je kunt chatten. Nou, het is een hele lap tekst geworden, maar wie weet kun je er wat mee! Heel veel succes in elk geval, je bent niet alleen! X