Hoi, Ik heb een behoorlijk lastige thuissituatie. Het is een lang verhaal maar ik zal de rode draad even uitleggen: mijn ouders zijn 4 jaar geleden gescheiden, mijn vader kwam toen in een depressie en ik ben uit huis geplaatst (jeugdzorg). Ik had in eerste instantie contact met zowel mijn moeder als vader maar een aantal maanden geleden heb ik het contact met mijn vader (tijdelijk) verbroken. Ik moet vanuit de traumabehandeling die ik volg met mijn vader in gesprek en de oudercoach van mijn vader heeft hem hier voor uitgenodigd waar op hij een hele lange negatieve mail terug stuurde. Hij stuurde onder andere dat hij onder geen enkel beding in gesprek wil waar mijn moeder en haar vriend bij zijn. Dit is nu ook helemaal niet van toepassing maar ik vind het heel moeilijk dat mijn vader zo negatief is tegenover mijn moeder en haar vriend (ook al begrijp ik het wel, er is heel veel gebeurd). De mail die mijn vader stuurde is voor mij een beetje de druppel. Mijn moeder doet heel erg haar best om het zo goed mogelijk te doen voor mij en mijn broer, ze praat nooit negatief over papa en ze houd ook rekening met hem. Maar mijn vader creeert een ''kamp mama'' en ''kamp papa'' en dat vind ik heel moeilijk. Ik heb in het verleden geprobeerd om hierover met hem in gesprek te gaan maar hij heeft het inlevingsvermogen niet om te zien hoe dit is voor mij en mijn broer (hij heeft autisme met grote beperking op sociaal gebied). Ik weet nu echt niet meer wat ik nog kan doen, want ik wil graag contact met mijn vader op een goede manier maar dit soort dingen maken dat heel moeilijk. Heeft iemand tips voor me?

Mijn ouders zijn al sinds mijn 4e gescheiden. Ik woon bij mijn vader en mijn zus bij mijn moeder. Ik heb geen contact met mijn moeder en zus. Mijn moeder betaald geen alimentatie terwijl dat wel moet. Mijn vader betaald wel alimentatie en partner alimentatie terwijl mijn moeder verloofd is. Mijn moeder heeft ook een spaarrekening leeggehaald waar geld voor mijn vervolg opleiding op stond. Mijn moeder betaald al 3 jaar geen alimentatie. Wat moet ik doen?

Hoi, Ik ben 15 jaar oud en ik woon de ene week bij mijn vader en de andere week bij mijn moeder. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 6 was, toen had ik er niet veel moeite mee ik vond alles prima. Maareen paar maanden geleden is mijn vaders huis verkocht hij zit nu tijdelijk in een huurhuis waar ik me totaal niet oo mijn gemak voel. Ik heb dit ook tegen mijn moeder gezegd en zij snapt het. We hebben het er met mijn vader over gehad en hij vind het jammer. We hebben nu een andere regeling nu ben ik vaak oo zondag tot dinsdag avond bij hem. Nu heb ik ook van mijn achterbuurvrouw gehoord dat haar ex-man vroeger ook in dat huisje heeft gezeten en dat haar dochters daar ook niet graag bleven slapen, hierdoor voel ik me meer begrepen. Alleen het ding is dat ik dit weekend graag bij mijn moeder wil blijven ren dat vind papa ook goed. Alleen het weekend daarna krijg ik vakantie, dus heb ik eigenlijk afgesproken dat ik met mijn beste vriendin bij haar blijf slapen en die avond daarna gaat mijn moeder carnaval vieren met vriendinnen dus vroeg ik of ze bij mij wou afspreken, dat wou ze. Alleen mijn vader vroeg super vaak wanneer kom je nou dat moet je wel even bedenken. Dus ik zei “ja is het goed als ik zondag dan blijf eten” toen zei hij op zon zieige en ook nog half huilende toon” nou ik vind het eigenlijk wel fijn als je blijft slapen”. maar 1dag daarna ga ik op skireis met school. Dus dat vind ik echt niet fijn. Maar hij snapt niet dat ik dat ik dat niet fijn vindt en dat ik vriendinnen heb en dat ik vijftien ben. En mijn moeder heeft ook al heel vaak tegen hek gezegd dat ik ook ouder ben en dat ik veel meer dingen zelf mag beslissen. Maar op een of amdere manier snapt hij dat niet . Wat moet ik nou doen en zeggen tegen mijn vader ?

Ik zag mijn vader stiekem mailen met een andere vrouw. Maar hij is nog gewoon samen met mama. Ik durf er maar niks over te vragen... wat moet ik doen

Hallo, wij gaan dit jaar trouwen en mijn ouders zijn gescheiden. Ze hebben allebei een nieuwe partner en kunnen goed met elkaar opschieten. Nu vind ik dit fijn voor beiden, maar blijft het soms nog wel eens lastig. Het probleem waar ik nu tegen aanloop is dat ze vragen hoe ze moeten zitten met de bruiloft. Wat hoort er eigenlijk? Hoe moeten ze dus eigenlijk zitten in de kerk en gemeentehuis?

Heey, Dus mijn ouders zijn al sinds mijn 4e gescheiden en ik heb er nog steeds problemen mee. Mijn vader had op mijn 6e al een andere vrouw gevonden en daar is nu dan ook mee getrouwd en ze hebben samen 2 kids. Alleen het gaat nu niet goed met ze! Zij gaan nu ook scheiden. En ik vind dat zelf heel erg want ik ben best al gewend aan mijn stief ma en ik zou het mijn broertje en zusje niet toe wensen wat ik allemaal heb mee gemaakt. Waarschijnlijk ( Weet het eigenlijk wel zeker) gaan we ook verhuizen (Mijn vader en ik) maar ik wil dat eerlijk gezegd niet. Ik heb net mn draai gevonden op een nieuwe school en nieuwe plek. Wat voor mij best wel moeilijk is omdat ik nooit weet hoe lang het zal duren weet je. En nu heb ik eindelijk eigenlijk alles wat ik ooit wou (behalve het feit dat mijn ouders niet bij elkaar zijn) ik weet nu echt niet wat ik moet doen. Ik kan moeilijk tegen mn pa zegge. Ja ik wil niet mee. Dat zou ik mijn vader nooit aan doen. Maar al het verdriet dat ik heb ik weet niet of ik het allemaal nog wel aankan. Verdriet van de 1e scheiding was al genoeg en dan komt er nu een 2e aan. Help me alsjeblieft. Ik weet echt niet wat ik moet doen. Ik wil er wel met mn vrienden over praten maar zij begrijpen het niet hun ouders zijn niet gescheiden of gaan scheiden Aub help!

Een halfjaar geleden heb ik gehoord dat mijn ouders gaan scheiden, omdat mijn vader verliefd is geworden op een ander. Dit kwam TOTAAL onverwacht voor mij (en voor mijn moeder). Ze hadden nauwelijks ruzie, ze leken het perfecte voorbeeld. Ik woon al 3 jaar op kamers, dus hoef zelf niet ineens te verhuizen. Maar ik vind het zo lastig dat mijn moeder nu (onvrijwillig) alleen is en moet verhuizen. Daarnaast ben ik super boos op mijn vader en wil ik niks over zijn nieuwe leven horen. Ik merk dat ik het er heel moeilijk mee heb om met deze nieuwe situatie om te gaan en zou graag van andere volwassenen wiens ouders zijn gescheiden horen hoe het voor hen was. Alle tips/ervaringen zijn welkom.

Hoi mijn ouders zijn al best een tijdje uit elkaar, Mijn vader heeft een nieuwe vriendin en mijn moeder een nieuwe vriend. Ik heb een hele erge ruzie gehad met mijn vader omdat hij zijn vriendin boven mij en mijn zussen stelde ( zij sloeg ons en trok ons aan onze haren duwde en soms schopten ons ook) ik haat mijn vader hierdoor best wel maar ik mis hem ook best heel erg het vreet me een beetje op van binnen en mijn school lijdt er ook onder omdat ik eigenlijk de heltijd verdrietig ben maar doe alsof ik blij ben, ik zit nu in 2 mavo en zit momenteel op blijven zitten ook. Maar ik weet echt niet wat ik moet doen want elke keer als ik met mijn vader wil praten zegt hij dat we alleen maar liegen. Dus ik weet echt wat ik moet doen - mij

Mijn moeder heeft diabetus en ze ze houd haar bloedsuikers niet onder controle. Ze krijgt vaak een lage bloedsuiker en dan doet ze heel raar. Door deze lage bloedsuikers heb ik veel trauma's. (ze heeft ook een keer door een lage bloedsuiker haar nek gebroken, vraag me niet hoe maar ze kan alles nog). Maar door die Trauma's woon ik bij mijn vader. Ik zie mijn moeder soms. Maar soms belt mijn oma en die zegt dat me moeder de telefoon niet opneemt en dan heeft ze meestal een lage bloedsuiker. Omdat ik dan dichter bij woon dan mijn oma word ik dan naar mijn moeder gestuurd en soms gaat mijn vader ook mee want ik ben de enige andere persoon met een sleutel. Maar ik snap nooit waarom mijn oma mij en me vader ( en mijn vader en moeder zijn gescheiden en ik woon bij mijn vader) nou altijd laat oplossen terwijl zij ook gewoon iets konden doen. Maar mijn opa zij ook een keer dat ik niet om mijn moeder gaf omdat ik er niet naartoe ging zonder mijn vader. En ik was ook bezig met huiswerk En ik vond dat mijn opa dat niet kon maken om dat tegen mij te zeggen. Dus ik werd boos op hem en hij werd boos op mij omdat ik niet ging zonder mijn vader. Ze begrijpen mij niet. Ze geven veel meer om mijn moeder dan om mij! (dat is ergers wel logisch) En ze hebben ook ruzie met mijn vader terwijl die altijd helpt bij mijn moeder! Maar wanneer als we wel gaan: Dan tref je haar heel raar aan en bel ik de 112 en die komt dan en dan nemen ze haar mee naar het ziekenhuis en dan voelt mijn moeder haar alweer goed genoeg en dan gaat ze weer naar huis. Maar dan gaat het een paar weken of maanden daarna weer fout en is mijn moeder boos dat we de 112 hebben gebeld want we konden het volgens haar natuurlijk weer zelf oplossen. (maar soms zegt ze dat niet omdat ze dan ook inziet dat ze naar het ziekenhuis moest) Maar mijn moeder realiseert nooit dat dit niet kan. Want ik ben de enige met de sleutel en dan ben ik de enige die naar binnen kan. Dus het hangt af van mij en mijn vader al zijn ze gescheiden we kunnen haar daar niet zo laten. Maar ze wil geen sleutelkluis waardoor de thuiszorg ook zelf naar binnen kan. En dan hoeven ik en mijn vader niet altijd meer in deze situatie's te komen. Maar mijn moeder heeft altijd zoveel geluk dat het goed gaat en dat er geen blijvende schade is aan haar. Eerlijk gezegd snap ik niet hoe het altijd goed afloopt het moet ooit wel echt een keer goed fout gaan, het is al te vaak goed gegaan. . Maar mijn moeder lijkt het niet te snappen ofzo.! Maar mijn vader die word dan wanneer we terug zijn boos, en ik vind het agressief want dan slaat hij heel erg hard op kussens en alles wat hij zegt schreeuwt hij ongeveer! (ik woon bij mijn vader en zie mijn moeder soms) Ik weet niet meer wat ik moet doen! Dus wat moet ik doen?

Hallo! Ik ben om het andere weekend bij mijn vader. Mijn vader staat mij al op te wachten als ik van zwemmen kom en ik ga dan meteen mee met hem. Ik vind het moeilijk om van mijn moeder naar mijn vader te gaan. Hebben jullie tips?