Ik wil bij me moeder wonen

Beste Anoniem, Wat goed dat je deze vraag stelt op het forum. Ik begrijp dat je het vervelend vindt dat je je koffers ieder weekend moet meenemen. Is dat de reden dat je het niet fijn vindt om naar je vader te gaan? Misschien kan je vragen of je ouders je helpen met het meenemen. Ik vond het altijd heel fijn dat mijn ouders me hielpen met spullen heen en weer nemen of dat ze iets kwamen brengen als ik het had vergeten. Dat je ouders hierbij helpen zou vanzelfsprekend moeten zijn, jij hebt er niet voor gekozen dat zij gingen scheiden, dus is het hun verantwoordelijkheid om de scheiding zo goed mogelijk te laten verlopen. Het is vervelend om te horen dat je vader zo fel reageert. Ik denk dat het goed is om hem deze brief te laten lezen, die geschreven is door Villa Pinedo, gericht aan gescheiden ouders: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/ Als hij deze brief leest, begrijpt hij hopelijk beter waarom het zo belangrijk is om rekening te houden met jouw wensen. Ook kun je bij Villa Pinedo een buddy aanvragen, met een buddy kun je voor een langere tijd praten! https://www.villapinedo.nl/vind-een-buddy Ik wens je veel sterkte! Liefs Iris.

Beste anoniem, Inderdaad erg goed dat je deze vraag stelt! En wat dapper dat je aan jezelf durft toe te geven dat je liever alleen bij je moeder woont. Als ik jou was, zou ik misschien wel even nagaan waarom je liever bij je moeder woont. Is het inderdaad zoals Iris hieronder vraagt; vanwege de spullen? Ga je hem niet heel erg missen als je alleen nog bij je moeder woont? Ik heb ook 16 jaar lang elke week spullen heen en weer gesjouwd en daar werd ik na een tijdje ook gek van, maar ik ben toch heel erg blij dat ik met allebei mijn ouders heb kunnen en mogen opgroeien, ondanks dat ze niet meer samen waren. Mocht je na goed nadenken nou toch denken, ik wil echt alleen bij mijn moeder wonen, en ik weet waarom ik dat wil, dan kan je hem de brief hieronder laten lezen of eventueel zelf een brief schrijven. Dit opent makkelijk het gesprek en geeft jou de ruimte om te zeggen wat jij wil zeggen. Als je vader dan fel reageert, hoef je in ieder geval niet meer dicht te slaan en vergeet je niks te zeggen omdat je dit al hebt gedaan. Mocht schrijven nou niks voor jou zijn, dan kan je misschien vragen of je samen met je moeder het gesprek aan wil/kan gaan. Ik weet natuurlijk niet hoe jouw ouders met elkaar omgaan nu, maar jij bent hun kind en ze moeten hier samen met jou uit kunnen komen. Ik hoop dat je iets hebt aan dit advies en ik wil je ontzettend veel sterkte en succes wensen! Liefs, Laila

Lieve anoniem, Bedankt voor je bericht, wat goed dat je op deze manier om hulp vraagt! Ik lees dat je het niet meer zo naar je zin hebt bij je vader en je daarom bij je moeder wil gaan wonen. Je vraagt hoe je hem dit het beste kan vertellen. Zelf heb ik dit ook ooit tegen mijn vader verteld, ik vond dat ontzettend spannend en keek er erg tegenop. Het is ook logisch dat ik dat spannend vond, het is niet niks en je wil je vader ook niet kwetsen. Zou je het fijn vinden om het samen met iemand die jij vertrouwd aan je vader te vertellen? Hij of zij kan jou hierbij ondersteunen, dat zou ik zelf erg fijn vinden! Je zou een tante/oom, buurvrouw/buurman of docent kunnen vragen je om je hierbij te helpen. Als het iemand is waar jij je fijn bij voelt scheelt dat al heel veel! Ook denk ik dat het zeker handig is als je de brief die wij hebben gemaakt aan je vader laat lezen. Zo begrijpt hij ook dat dit voor jou erg moeilijk is! Je vind de brief hier: https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/ Zou je het ook fijn vinden om hier vaker met iemand over te praten? Daarvoor kun je kijken op https://www.villapinedo.nl/vind-een-buddy. Zo kun je blijven praten met een vast persoon, hij of zij heeft ook gescheiden ouders en begrijpt jou erg goed! Luister vooral naar jezelf, jij weet wat jij het fijnste vind! Veel succes! Veel liefs, Nicole