Ik zie papa steeds minder

Hoi anoniem, Goed dat je je verhaal hier kwijt durft en je vraag aan ons stelt op het forum! Ik vind het vervelend om te lezen dat je vader steeds minder tijd voor jou heeft, en dat jij het gevoel hebt dat je er niet bij betrokken wordt. Mijn situatie vroeger was heel anders, maar ik herken je gevoel wel een beetje. Je schrijft dat je al hebt geprobeerd erover te praten, maar dat dat niet echt werkte. Heb je ook al weleens geprobeerd om een brief te schrijven? Dat is wat mij vroeger namelijk goed heeft geholpen. Praten werkte bij mij ook nooit heel erg goed, omdat we het allebei dan vaak moeilijk vonden om naar elkaar te luisteren. Ik heb toen een keer al mijn gevoelens en gedachten opgeschreven in een brief. Hierdoor had ik goed de tijd om na te denken over de situatie, over wat ik allemaal dacht. Ik kon goed de tijd nemen om mijn gevoelens goed te verwoorden. Ik heb toen opgeschreven wat ik allemaal niet fijn vond en waarom niet, maar ook de dingen die ik wel fijn vond of dingen die ik juist zou willen. En mijn vader had vervolgens ook de tijd om de brief op zijn gemak te lezen en er over na te denken. Uiteindelijk hebben we daarna wel nog samen kunnen praten, maar toen wist hij wel al wat ik allemaal dacht en voelde. Doordat er wat tijd tussen had gezeten, hadden we geen last meer van de eerste reactie als je me begrijpt. Als we normaal met elkaar praten dan reageren we meteen op elkaar, zonder echt goed na te denken over wat we zeggen. Door de brief zat er wat tijd tussen, waardoor we allebei tijd hadden om na te denken. Misschien dat dat voor jou ook een idee is. Je zou dan kunnen schrijven dat je begrijpt dat hij een nieuwe vriendin heeft en graag iets met haar wil opbouwen, maar dat jij hem wel mist en dat je het gevoel hebt er niet bij betrokken te worden. Je kunt dan zeggen dat je er ook graag bij betrokken zou willen worden. En alles wat je nog meer denkt en voelt en zou willen. Misschien heb je zelf wel al een idee voor een oplossing of hoe je het graag zou willen zien, en kun je dat ook aan hem voorstellen in de brief? Als een eigen brief schrijven moeilijk is kan je ook altijd de open brief van Villa Pinedo kunnen gebruiken! https://www.villapinedo.nl/open-brief-aan-alle-gescheiden-ouders/ Ik hoop heel erg dat een brief je zal helpen, en dat je vader daar wel voor open staat. Heel veel liefs en sterkte toegewenst! Samantha

Lieve anoniem, Wat fijn dat je hier een berichtje plaatst en deelt waar je mee zit. Ik herken je situatie heel erg, super vervelend. Ik vind je vraag hartstikke terecht, want jij hoort inderdaad bij de toekomst die je vader met zijn vriendin in gedachten heeft. Je bent zijn dochter. Super knap van je dat je al een keer hebt geprobeerd te praten met je vader. Ook al luistert hij niet, het is niet niks om daar over te beginnen lijkt me. Dapper van je zeg! Mijn ouders zijn al wat langer gescheiden en mijn vader heeft na de scheiding 3 keer een nieuwe vriendin gehad. Het eerste jaar met z'n nieuwe vriendin leek hij iedere keer weer in een andere wereld te zitten. Ik woon niet bij mijn vader, maar kom daar wel vaste dagen in de week langs, bijvoorbeeld om samen te eten. Hij vergat onze afspraken, nodigde mij niet meer uit, en was veel met z'n vriendin bezig. Zij was het ineens helemaal (en dit gebeurde 3x opnieuw). Ik herken daardoor heel erg wat jij bedoeld met die verandering van dat je geleidelijk aan steeds minder met je vader bent. Ikzelf vind dat heel lastig om aan te geven. Mijn vader is niet echt een prater en als hij op die roze wolk zit kan ik niet tot hem doordringen. Mijn reactie is dan dat ik zelf ook het contact een beetje afhoudt, in de hoop dat hij dan de eerste is die aan mij denkt en zegt dat hij me weer wilt zien. Maar toch is dat ook niet de goeie manier, want dan doe ik eigenlijk hetzelfde als hij: weinig contact opzoeken. Wat hielp is dat mijn zusje (die wel bij hem woont en er minder last van heeft) tegen hem heeft gezegd dat ik het niet echt leuk vond dat hij mij zo weinig nog zag en onze afspraken vergat. Op de een of andere manier heeft dat wel indruk op hem gemaakt, dat een ander dat aangaf. Weet jij iemand die misschien tot hem kan doordringen en hem kan wakker schudden dat jij er ook nog bent en ook in zijn leven thuis hoort? Iets anders dat bij mij hielp, was eerst interesse tonen in zijn nieuwe vriendin, door bijvoorbeeld voor te stellen eens mee te gaan als hij bijvoorbeeld daar ging eten op de avond dat ik eigenlijk bij hem zou komen eten. Ik zorgde er dus zelf voor dat ik wat meer in zijn wereldje terecht kwam. Toen ik zijn vriendin beter kende en zijn schema met haar (wanneer hij weg was enz) wat beter begreep, kon ik er ook makkelijker een gesprek met hem over voeren waarin hij wel luisterde. Bijvoorbeeld: de ene avond komt zijn vriendin bij ons eten, de andere avond gaat hij naar haar en de avond daarna hebben papa en ik een avond samen. Of: de week dat jij er niet bent heeft hij helemaal vrij te doen wat hij wilt, de week dat jij er bent zijn jullie minstens zoveel avonden in de week samen. Hopelijk heb je iets aan mijn tips! Ik leef heel erg met je mee, en vind het super goed dat je om hulp hebt gevraagd. Als je nog een vraag hebt, of even iets wilt delen, zijn we er altijd voor je hier op het forum. Veel liefs, Demi

Hallo, Bedankt voor je berichtje en wat vervelend dit te moeten lezen. Heel jammer dat het ineens zo moet gaan, dat zou mij ook erg lijken. Zelf heb ik hier geen ervaring mee. Maar ik vind de vraag (Hoor ik daar niet bij?) van jou heel goed. Ik vraag mij dan ook af of je deze vraag al een keer aan je vader hebt voorgelegd? Ik denk dat het wel echt belangrijk is om duidelijk te maken dat je zijn dochter bent en jou ook erbij moet gaan betrekken. Jammer dat hij ook niet luistert, zoals je hebt geschreven. Misschien is het een optie om je gevoelens in een brief te verwerken? Dan kan hij deze rustig lezen en er laterna nog op terug komen. Ik hoop dat dit helpt. Anders zou je ook nog een andere persoon bij het gesprek kunnen betrekken, een neutraal iemand die er gewoon bij zit en er tussen valt, zodra je vader er overheen praat. Zowel het schrijven van een brief als het erbij halen van een persoon heeft mij ook in het verleden geholpen tijdens moeilijke gesprekken. Ik wens je veel liefs, Anne