Ik ben ouder en stiefouder in een nieuw samengesteld gezin met kinderen tussen de 3 en 9 jaar. Nu worstel ik met de vraag welke rol en plek je als stiefouder in neemt. Voor mij zijn mijn ex en ik verantwoordelijk voor onze dochters. Wij zorgen voor hen en worden daarbij ondersteunt en aangevuld door onze nieuwe partners. Soms doen we dingen met alle (stief)ouders (bijvoorbeeld bij afzwemmen of uitvoeringen), soms heel bewust alleen als vader en moeder (zoals bij de kinderfeestjes, die regelen en verzorgen mijn ex en ik met z'n tweeën.) Nu heeft de ex van mijn vriend een nieuwe relatie en hij is veel nadrukkelijker aanwezig. Zo komt hij vaak mee tot aan de deur bij het wegbrengen/ophalen en wil zijn ex nu ook dat haar nieuwe vriend bij het kinderfeestje is omdat hij nu eenmaal ook ouder is en mijn stiefkind dat leuk lijkt. Ik ben benieuwd hoe jullie als kinderen hier naar kijken? (NB Er is ook een 'grote mensen' feest waar alle (stief)ouders zijn en mij vriend wil liever niet dat de ex aansluit bij het kinderfeest)

mijn dochters van 9 en 10 jaar hebben gescheiden ouders (ik ben hun moeder), welke boeken adviseren jullie mijn dochters om te lezen over scheiden

Mijn ex en ik hebben samen een dochter van 3,5. We hebben co-ouderschap, ze is ongeveer 4 dagen in de week bij mij en 3 bij mijn ex. Vanaf dat ze naar school gaat willen we de dagen zoals ze nu zijn iets gaan aanpassen. Mijn vraag is of een volle week bij de een en daarna een volle week bij de ander, voor (jonge) kinderen juist fijn is of veel te lang achter elkaar bij de ene ouder weg? Wat was voor jullie fijn bij co-ouderschap?

Mijn dochter van bijna 15 jaar heeft flinke ruzie met haar vader en zijn vriendin over het vieren van haar verjaardag. Ze staan lijnrecht tegen over elkaar en hij kiest d kant van zijn vriendin. Ik begrijp hoe mijn dochter zich voelt. In ruzie kan mijn ex erg dominant zijn. Hoe kan ik haar het beste steunen? Ze voelt zich erg in de steek gelaten door haar vader.

Mijn dochter (10) heeft sinds kort paardrijles waar ze zeer enthousiast over is. Deze les is altijd op zaterdag wat in ons geval qua bezoekregeling betekent dat het om de week rond het wisselmoment valt (de andere zaterdag is ze bij haar moeder). Inmiddels hebben we het twee keer zo gedaan dat moeder haar bracht en dat ik dan ook kwam kijken bij de les (dus dan zaten haar moeder en ik samen in de kantine te kijken) en vervolgens ging ze met mij mee naar huis. Nu kreeg ik van moeder een mail dat zij liever heeft dat ik onze dochter ophaal bij haar na de paardrijles want ze zit liever niet samen in de kantine. Maar ik wil ook graag mijn dochter zien rijden en weet ook niet wat ik mijn dochter moet antwoorden als die vraagt waarom ik niet kom kijken?

Op dit moment zijn wij midden in een scheiding verwikkeld. Na een relatie van 23 jaar en twee kinderen (15) en (9) en jaren twijfel, eenzaamheid en verdriet over het huwelijk bij mij. Tijdens het dieptepunt van de relatie (paar maanden terug) werd ik verliefd. Het huwelijk was niet goed meer,(therapie geprobeerd)dus heb ik besloten dat scheiden de enige weg nog was. We hebben de melding netjes samen neutraal gedaan. Helaas is mijn oudste dochter erachter gekomen (na enig speurwerk)dat ik al langere tijd gevoelens had voor een andere man. Zij geeft aan dat ik daarmee haar vertrouwen heb verwoest. Ik ben de aanstichter en moet boeten. Dat leidt tot vreselijke spanningen en uitbarstingen waarbij de lelijkste dingen worden gezegd tegen me. Hoe herstel ik het vertrouwen...?

Waar hebben jullie (als kinderen van gescheiden ouders) tijdens de scheiding het meest aan gehad?

Ik heb een partner die vorig jaar gescheiden is. Toen hij nog getrouwd was hebben we elkaar leren (her) kennen en we hadden een fijne klik. Zij huwelijk was al niet meer eentje die bestond uit liefde en respect. Nu komt mijn vraag. Een van zijn kinderen..15 jaar...wil niet meer naar de vader omdat hij volgens haar bij haar moeder is weg gegaan om mij. Zo lijkt het maar is er natuurlijk veel aan vooraf gegaan. Waarom besluit je als kind om je vader niet meer te zien? De band tussen hen was altijd een goede band. Ik snap niet dat je je vader niet meer wilt zien. Hoe hebben jullie het ervaren..heb je dit ook wel eens gedacht en ook zo gedaan en Waarom? En is bet allemaal weer goes gekomen?

Wat doet het met een kind als de mening van ouders haaks op elkaar staat.? Mijn zoon wil lang haar wat ik als verzorgende ouder geen probleem vind mijn ex daarentegen heeft het afgeknipt. Hierdoor kreeg ik een ontroostbaar kind thuis en zelf een enorm gefrustreerd gevoel. Mijn zoon is verdrietig, zijn haar groeit wel weer aan maar hij word zo onzeker.

Fijn dat ik hier mijn vraag mag stellen. We zitten helaas midden in het scheidingsproces. Vader woont tijdelijk elders en ik woon met de kinderen in het ouderlijk huis totdat ik de sleutel krijg van een huis vlakbij. Onze oudste zoon (13 jaar) riep in een boze bui dat ik maar alleen naar dat huis moet gaan als ik zo nodig weg moet gaan. Ook zei hij dat ik de scheiding wil maar dat ik niet over alles mag beslissen. We hebben de kinderen gezamenlijk over de scheiding vertelt. De kinderen weten dus niet dat dit geen gezamenlijk besluit is maar dat mijn aanstaande ex een scheiding wil. Tot hoever is het slim om de oudste meer te vertellen over het waarom van de scheiding? Boos zijn mag maar hij valt me nu persoonlijk aan en daar heb ik heel veel moeite mee. Dank je wel voor het lezen.