Mijn dochter (10) heeft sinds kort paardrijles waar ze zeer enthousiast over is. Deze les is altijd op zaterdag wat in ons geval qua bezoekregeling betekent dat het om de week rond het wisselmoment valt (de andere zaterdag is ze bij haar moeder). Inmiddels hebben we het twee keer zo gedaan dat moeder haar bracht en dat ik dan ook kwam kijken bij de les (dus dan zaten haar moeder en ik samen in de kantine te kijken) en vervolgens ging ze met mij mee naar huis. Nu kreeg ik van moeder een mail dat zij liever heeft dat ik onze dochter ophaal bij haar na de paardrijles want ze zit liever niet samen in de kantine. Maar ik wil ook graag mijn dochter zien rijden en weet ook niet wat ik mijn dochter moet antwoorden als die vraagt waarom ik niet kom kijken?

Op dit moment zijn wij midden in een scheiding verwikkeld. Na een relatie van 23 jaar en twee kinderen (15) en (9) en jaren twijfel, eenzaamheid en verdriet over het huwelijk bij mij. Tijdens het dieptepunt van de relatie (paar maanden terug) werd ik verliefd. Het huwelijk was niet goed meer,(therapie geprobeerd)dus heb ik besloten dat scheiden de enige weg nog was. We hebben de melding netjes samen neutraal gedaan. Helaas is mijn oudste dochter erachter gekomen (na enig speurwerk)dat ik al langere tijd gevoelens had voor een andere man. Zij geeft aan dat ik daarmee haar vertrouwen heb verwoest. Ik ben de aanstichter en moet boeten. Dat leidt tot vreselijke spanningen en uitbarstingen waarbij de lelijkste dingen worden gezegd tegen me. Hoe herstel ik het vertrouwen...?

Waar hebben jullie (als kinderen van gescheiden ouders) tijdens de scheiding het meest aan gehad?

Ik heb een partner die vorig jaar gescheiden is. Toen hij nog getrouwd was hebben we elkaar leren (her) kennen en we hadden een fijne klik. Zij huwelijk was al niet meer eentje die bestond uit liefde en respect. Nu komt mijn vraag. Een van zijn kinderen..15 jaar...wil niet meer naar de vader omdat hij volgens haar bij haar moeder is weg gegaan om mij. Zo lijkt het maar is er natuurlijk veel aan vooraf gegaan. Waarom besluit je als kind om je vader niet meer te zien? De band tussen hen was altijd een goede band. Ik snap niet dat je je vader niet meer wilt zien. Hoe hebben jullie het ervaren..heb je dit ook wel eens gedacht en ook zo gedaan en Waarom? En is bet allemaal weer goes gekomen?

Wat doet het met een kind als de mening van ouders haaks op elkaar staat.? Mijn zoon wil lang haar wat ik als verzorgende ouder geen probleem vind mijn ex daarentegen heeft het afgeknipt. Hierdoor kreeg ik een ontroostbaar kind thuis en zelf een enorm gefrustreerd gevoel. Mijn zoon is verdrietig, zijn haar groeit wel weer aan maar hij word zo onzeker.

Fijn dat ik hier mijn vraag mag stellen. We zitten helaas midden in het scheidingsproces. Vader woont tijdelijk elders en ik woon met de kinderen in het ouderlijk huis totdat ik de sleutel krijg van een huis vlakbij. Onze oudste zoon (13 jaar) riep in een boze bui dat ik maar alleen naar dat huis moet gaan als ik zo nodig weg moet gaan. Ook zei hij dat ik de scheiding wil maar dat ik niet over alles mag beslissen. We hebben de kinderen gezamenlijk over de scheiding vertelt. De kinderen weten dus niet dat dit geen gezamenlijk besluit is maar dat mijn aanstaande ex een scheiding wil. Tot hoever is het slim om de oudste meer te vertellen over het waarom van de scheiding? Boos zijn mag maar hij valt me nu persoonlijk aan en daar heb ik heel veel moeite mee. Dank je wel voor het lezen.

Hallo, Ik ben een paar maanden gescheiden ( we waren nooit getrouwd maar het blijft het zelfde) de relatie met mijn ex is goed we zien elkaar met kinderen en familie nog regelmatig. We hebben geen ruzie en voor onze dochters (13 en 15)willen we allebei het beste . Ik ben in het huis blijven wonen en m’n ex heeft een mooi appartement met voor de meisjes ieder een eigen leuke kamer. Nu hebben we de de afspraak dat de meisjes daar op dondersgoed en vrijdag heen gaan. Maar met name mijn oudste dochter wil vaak niet, dan komt ze uit school toch eerst naar mij onder het mom van ik moet Mn spullen nog pakken. En dan wil ze niet naar dr vader. Ze zegt dat ze zich daar niet thuis voelt en geen rust kan vinden. Mijn dilemma is dat ik haar niet wil dwingen,zij niet gevraagd hebben om in twee huizen te moeten wonen. Maar ik vind het sneu voor haar vader als ze niet gaat. We bespreken het vaak en zoeken naar een oplossing maar ik vind het elke keer zo lastig. Wat zouden jullie adviseren?

Goeiemorgen, wat fijn als je mee wilt denken over het volgende: mijn zoon wordt over een paar weken 9 jaar. Gister deed zijn vader een voorstel waarvan ik twijfel of dat wel goed is voor onze zoon. Zijn vader stelt namelijk voor om de dag op te delen; onze zoon is in de ochtend dan bij mij, na schooltijd gaat hij naar zijn vader om het met hem te vieren en zijn nieuwe gezin en eet dan waarschijnlijk daar en na het eten komt onze zoon weer bij mij. Het lijkt mij niet fijn voor onze zoon om op zijn verjaardag te heen en weren, maar ik ben er ook (nog) niet aan toe om de verjaardag te vieren met de nieuwe vriendin van zijn vader. Mijn idee is om het als ouders en kind samen te vieren, maar zijn vader denkt dat dat onze zoon verwarring geeft en dan gaat hopen dat het weer goed komt tussen zijn ouders. Ik wil graag het juiste doen voor onze zoon, maar ik wil ook niet dat hij zijn eigen wensen opzij zet uit loyaliteit naar een/beide ouder(s). Wat zou jij adviseren?

hallo, ben mama van 2 jongens van 10 en 7 en ik ben nu 4 jaar gescheiden, direct na de scheiding is mn ex man met zn nieuwe vriendin gaan samenwonen. en ik met mn 2 jongens in een eigen woning ze zien hun vader om het weekend dan slapen ze bij hun 2 nachten. steeds vaker komen ze gefrustreerd thuis omdat mn ex zn vriendin(zelf geen kinderen) heel kwaad over mij praat waar de kinderen bij zijn echt met scheldwoorden en dat ik n slechte moeder ben en niet kan opvoeden. hun vader zegt daar niks over . ze willen dan ook eigenlijk liever niet mee daar heen wel naar papa maar niet naar zn vriendin , hebben jullie soms tips hoe ik de kids toch positief naar papa kan krijgen? als ik trouwens aan mn ex vraag of hij met de jongens hier over wil praten krijg ik niet echt respons van hem maar wel hele lelijke berichten van zn vriendin over de app die ik daarna dirrect geblokeerd heb. mn jongste bijna 8 zou graag met iemand praten die ook die ervaring heeft gehad maar ik zie dat jullie leefdtijds grens hoger is? bedankt alvast

Hallo allemaal, Sinds een paar maanden zijn de vader van mijn kinderen (4 en 7 jaar) gescheiden. We hebben een co-ouderschap en het gaat eigenlijk best goed. We wonen dicht bij elkaar en de kinderen zien ons bijna even veel. Ook doen wij nog best veel dingen samen. Dat lijken de kinderen erg fijn te vinden en wij vinden het ook leuk om dingen te doen als gezin. Uiteraard spelen er nog best wel moeilijkheden tussen ons, maar die bespreken we als de kinderen er niet bij zijn. Ook onze omgeving heeft hier een kritische kijk op, omdat zij vinden dat we de kinderen in verwarring brengen door veel samen te zijn. Mijn vraag aan jullie is... zouden jullie het verwarrend vinden en hoop krijgen als jullie nog veel samen zouden doen? En welke tips kunnen jullie mij geven in deze situatie?