Goedemorgen, wij doen nu een maand aan birdnesten ivm onze kinderen van 4 en 2 jaar oud. Er is voorlopig geen uitzicht op andere woonruimte. Hoe kunnen we de kindjes iets duidelijk maken? Ik zie alleen maar kinderboekjes over 2 huizen enzovoort. Wij zijn oke met elkaar en zeggen dus soms van “ papa en mama zijn vriendjss” of niet meer verliefd. Maar het birdnesten maakt natuurlijk dat ze nu nog gelukkig 1 huishouden hebben. En wil ze het ook niet lastiger maken dan het al is. Iemand tips met deze tussen situatie om te gaan? Die waarschijnlijk nog wel even aanhoud.. Liefs,

Hallo, Graag zou ik jullie advies vragen over het volgende: Wij zijn gescheiden in 2022 en onze dochter van 9 woont ongeveer dagen bij haar vader en 20 bij mij. Nu is het zo dat haar vader onregelmatige diensten heeft en ongeveer elke 2 maanden plannen wij de ongang daar omheen. Hierdoor heeft onze dochter eigenlijk altijd een wisselende omgangsregeling. We proberen wel dagen te clusteren en om en om het weekend te plannen maar dit lukt vaker niet dan wel. Wat zijn jullie ervaringen en adviezen mbt een omgangsregeling die niet superstabiel is. Waar kunnen we aan denken? Wat is belangrijk voor een meisje van 9? Ik hoor het graag!

Hi, ik en mijn ex partner hebben co-ouderschap over onze dochter van 2,5 jaar oud. Het co-ouderschap is zodanig ingevuld dat er 4 á 5 wisselmomenten zijn per week waarvan 1 bij mijn moeder als oppas is. Ik merk dat onze dochter goed gaat op regelmaat en duidelijkheid. Even kort haar papa of mama zien en daarna afscheid nemen, daar wordt ze verdrietig van en de wisselmomenten van mama naar papa of andersom vindt ze ook niet leuk. Nu wil mijn ex partner haar graag nog een nachtje meer en stelt voor om hiervoor een extra wisselmoment in te lassen terwijl mijn voorkeur uit zou gaan om juist een wisselmoment minder te doen zodat onze dochter er minder last van ervaart. Mijn ex partner gelooft niet dat de korte momenten en wisselmomenten vervelend zijn voor een kind van 2,5 jaar. Klopt het wat hij zegt en overdrijf ik of zijn mijn zorgen terecht?

Ik ben al ruim 10 jaar geleden gescheiden. De band tussen mij en mijn ex is zeer slecht te noemen. Mijn zoon J heeft onlangs meerdere keren aangegeven dat hij mij ons zou willen komen wonen, dit omdatde band tussen hem en zijn moeder zo dusdanig verslechterd is door een aantal gebeurtenissen. Wij gaan in een gesprek met zijn moeder het kenbaar maken wat zijn wens is. Heeft iemand tips en of ervaringen waar ik rekening mee kan houden?

Hoi, ik ben moeder van meisje van 12 jaar en jongen van 10 jaar. 3 jaar geleden gescheiden. Sinds een half jaar weten de kinderen dat ik een nieuwe vriend heb, waar ze veel plezier mee hebben. Hoe kan ik de kinderen voorbereiden dat we mogelijk willen gaan samenwonen in zijn huis? Wat is belangrijk voor kinderen in zo'n situatie? Bedankt alvast!

Mijn dochter van 15jaar heeft moeite met het wonen in huis van vriendin van haar vader. Haar vader kiest er vaak voor om daar te blijven in week dat mijn dochter bij hem is ipv in zijn eigen huis. Mijn dochter wil in dit eigen huis, omdat ze daar haar eigen kamer heeft. In huis vriendin slaapt ze in de nagelsalon ruimte. Eigen kamer is niet mogelijk. En ze vind het huis niet fijn ruiken, wordt er zelfs misselijk van. Nu steeds ruzie tussen mijn dochter en haar vader. Band tussen mij en mijn ex is te slecht om dit met hem te bespreken. Zou de situatie ws alleen maar erger maken. Welke tips hebben jullie? Moet mijn dochter misschien toch ook meer meebewegen met haar vader en daar dan ook wonen. Wij hebben co- ouderschap, week om week. Dank voor eventuele reacties

Mijn ex en ik hebben co-ouderschap over onze dochter. De laatste weken geeft mijn dochter aan dat ze vaker bij mij wil zijn en ziet ze op om naar haar vader te gaan. Zij geeft zelf aan niet te weten wat er is en het breekt mijn hart dat ze het moeilijk heeft. Wat kan ik doen om mijn dochter hierin het best te ondersteunen?

Ik ben nu 2 jaar gescheiden van mijn man. Ik heb 2 dochters, die destijds 6 en 4 waren. We hebben co-ouderschap. De verstandhouding met mijn ex is helaas slecht. Hij zegt mij geen gedag (ook niet waar de kinderen bij zijn) en het contact is vijandig. (niet waar de kinderen bij zijn) Mijn oudste dochter gaat nu echt wel goed. Ze gaat met plezier naar papa en naar mij weer terug. Dit heeft een tijd geduurd, maar gaat nu gelukkig echt goed. Mijn jongste dochter heeft eigenlijk sinds een jaar er opeens heel erg last van. Ik denk dat ze voorheen te klein was om te beseffen wat er aan de hand was en het nu binnenkomt. Ze vindt de overgangen van mij naar papa en andersom heel erg moeilijk. Ze moet hard huilen bij t besef dat ze naar hem toe gaat. Als ik haar breng houdt ze mn hand vast en vertraagd dr pas. Ik probeer t luchtig te houden, maar soms moet ze hard huilen. Dat breekt mn hart. Ik weet dat ze bij papa mama mist en bij mij mist ze papa regelmatig en moet dan ook huilen. Ik probeer haar te troosten en te vertellen wanneer ze weer naar papa gaat als ze papa mist. En ze mag uiteraard bellen of appen (bij dr papa mag dit niet geloof ik....) Alleen als ze al in bed ligt mag het niet, omdat ze dan lekker moet slapen. Bij de overdracht probeer ik luchtig te doen, geef haar uiteraard knuffels en kusjes en spoor haar dan aan lekker naar binnen te gaan naar papa. Hoe kan ik het beste reageren op haar huilen? En heeft ze misschien meer hulp nodig?

Hoi daar. Bedankt voor je tijd :) Ik ben Zuza, mama van 4jarige Nina en met haar papa zijn wij nu 2 jaar gescheiden. Ik ben diegene die de beslissing nam om te gaan scheiden en papa van Nina heeft het er nog steeds moeilijk mee. Hij neemt het mij nog steeds erg kwalijk. Wij hebben de afspraken dat Nina bij beide ouders 50/50 is en 1x in de 2weken wordt Nina door papa bij mama thuis opgehaald. Nina is een grote meid die meer naar mama neigt. Dus soms komt het er voor dat ze niet met papa mee wilt. En dat is voor ons alle 3 heel naar. Ook heeft ze het bij papa erg naar dr zin, ze wil op dat moment geen afscheid nemen van mama. En dat snap ik. Ik vraag mij af of jij wat tips hebt wat betreft alles. De situatie door Nina haar ogen te zien, andere manier van aanpak wat de overgang voor haar minder lastig maakt. Ook is er laatst tussen de ouders een behoorlijke ruzie gebeurt tijdens het overdragen, wat wij graag willen voorkomen. Komende tijd denk ik zelf aan z min mogelijk contact maar wel communiceren over Nina. Een soort logboek waar wij belangrijke informatie kunnen uitwisselen en het niet over hoeven te hebben waar Nina bij is. Zoiets. Het liefst houd ik het allemaal vriendelijk en zo gezellig mogelijk. Mijn uitgangspunt is dat ook houden wij niet meer van elkaar(ouders) kunnen wij het vriendelijk houden. De vader is er niet altijd voor in staat omdat hij nog onverwerkte emoties heeft van de scheiding. En dat maakt het op de momenten van de overdracht erg lastig.Bedankt, liefs

Beste, We zijn recent gescheiden (begin sept aan de kinderen verteld) en onze 4 kinderen van 11, 12, 14 en 16 gaan binnenkort om en om bij ons wonen (week op week af). Ik heb twee vragen: 1) Wat kan je het beste doen als de kinderen 1 (te) week lang vinden en de andere ouder gaan missen? 2) Mijn dochter van 14 (bijna 15) wil amper praten met ons. Ze is boos en verdrietig en ervaart chaos in haar hoofd. Ze heeft ook moeite met concentreren op school. Ze zegt zelf dat ze liever met iemand anders praat ipv met ons. Maar de wachtlijst voor een professional is 4-6 maanden. Het buurtteam adviseerde jullie site. Maar ze wil niet chatten met iemand die ze niet kent. Hebben jullie advies? Dankjewel alvast