De afstand tussen twee huizen

Beste Laura, bedankt voor het stellen van je vraag hier! Ik kan mij erg herkennen in de vraag die je stelt. Mijn ouders gingen scheiden toen ik 4 jaar oud was. Ik was natuurlijk toen nog te jong om de afstand te kunnen fietsen tussen mijn ouders, die op dat moment ongeveer 15 minuten van elkaar woonde. Toen ik wat ouder werd ging mijn moeder verhuizen en mijn vader ook, waardoor de afstand 40 minuten fietsen werd. Ik was toen oud genoeg om te fietsen en ging dit dan ook doen. Ik vond de afstand niet heel vervelend, maar vooral de spullen. Ik fietste altijd met één grote tas op mijn rug, nog eentje op mijn bagagedrager en één op mijn rekje. Dit kwam doordat ik boeken mee moest nemen voor school, kleding en als ik een feestje had in het weekend kwamen er nog wat extra dingen bij. Mijn ouders hebben echter nooit gevraagd wat ik hiervan vond en soms kreeg ik zelfs te horen dat ik mij niet moest aanstellen. Hierdoor voelde ik mij niet gehoord en was er geen enkele mogelijkheid om te zoeken naar misschien een andere oplossing. Wat ik daarom als tip wil meegeven is om het te bespreken met je dochter. Ik heb gemerkt dat de afstand voor mij niets uitmaakte alleen dat de spullen die ik mee moest nemen vervelend waren. Misschien wil je dochter straks wel alleen fietsen, maar zou ze het fijn vinden als je de spullen met de auto kan brengen of misschien wil ze liever wel dat je haar brengt! Ik had het in ieder geval fijn gevonden als er ruimte was om hierover te praten! Ik hoop dat je iets aan deze ervaring hebt! Liefs, Fleur

Hoi Laura, Wat goed dat je deze vraag hier stelt en dat je hier over nadenkt. Mijn ouders woonden vroeger erg ver uit elkaar (ruim 1,5 rijden). Dat maakte dat ik een beetje in twee werelden leefde en dat ik echt een leven bij papa had en echt een leven bij mama. Hierdoor vond ik de overgang van de een naar de ander lastig, omdat alles voor mij steeds veranderde. Een andere ouder, een ander huis, een andere omgeving. Ik denk dat het het oké is om niet bij elkaar in de straat te wonen (bij wijze van spreken) maar het is wel fijn als je als kind gewoon in de vertrouwde omgeving kan blijven. Wellicht is dat een mooie richtlijn voor je. Misschien kan je het ook eens aan je dochter vragen? Wat vindt zij zelf? Heel veel succes!