Nieuwe vriend van mama

Hi Joost, bedankt voor het stellen van jouw vraag op het forum! Ik herken mij heel erg in de situatie die jij omschrijft. Mijn vader en moeder kregen best wel snel na de scheiding een nieuwe partner, voor mij te snel. We gingen verhuizen wat voor mij een grote indruk maakte, nieuwe spullen, nieuwe omgeving, nieuwe vrienden maken, er kwam best veel bij kijken! Mijn ouders wilde al snel dat hun nieuwe partners bij ons kwamen wonen en dit voelde absoluut niet fijn. Ik was nog niet eens gewend aan de nieuwe situatie en deze zou alweer gaan veranderen. Wel weet ik uit ervaring dat dit voor ieder kind anders kan zijn dus mijn tip zou zijn, mocht dit qua leeftijd lukken, het met de oudste te overleggen. Wat zou hij / zij ervan vinden als de nieuwe partner erbij zou komen wonen? Of hoe is het überhaupt om te verhuizen? Verder heb ik gemerkt dat tijd doorbrengen met je ouders altijd fijn is en helemaal als er nieuwe partners in beeld komen. Ik voelde mij soms best wel alleen en dan zag ik dat mijn ouders vooral druk waren met hun nieuwe partners. Ook hierbij zou ik vooral in gesprek blijven en vragen wat hun fijn zouden vinden, want dat blijft natuurlijk het aller belangrijkste! Ik hoop dat je hier iets aan hebt en als je nog andere vragen hebt, mag je altijd hieronder reageren! Liefs, Sofie ☺️

Dag Joost, Bedankt voor het stellen van je vraag, heel goed en fijn dat je hier over nadenkt voor jouw kinderen. Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik 11 was, mijn vader had toentertijd ook al een nieuwe partner. In mijn geval vond ik het toen niet fijn om samen met de nieuwe partner van mijn vader te wonen, grotendeels omdat ik haar als de oorzaak zag van de scheiding van mijn ouders. De veranderingen gingen mij veel te snel, veel dingen waren onduidelijk, ik snapte er weinig van en moest me maar vormen naar de wensen van de rest. Ik had het toen zelf fijn gevonden om tijd te hebben met mijn vader, zonder haar erbij, zodat ik aan het nieuwe samenzijn kon wennen en haar langzaam in mijn 'thuis' had kunnen toelaten. Aan de andere kant hebben kinderen vaak meer door dan ouders denken. Ik denk daarom dat het goed is om als mama eerlijk te zijn en de kinderen te vertellen over haar nieuwe vriend, zodat zij niets hoeven te gaan invullen hun hoofd wanneer zij bijvoorbeeld spullen zien van iemand anders. Duidelijkheid en antwoorden zijn daarin denk ik goed. In dat gesprek zou ik dan ook aan de kinderen vragen of zij de nieuwe vriend al een keer willen ontmoeten, of dat ze dat (nog) niet willen. Mijn tip (vanuit mijn eigen ervaring) zou daarom zijn om aan de moeder van je kinderen te vragen of zij de kinderen - op een rustig moment - wil vertellen over haar nieuwe partner en over het feit dat hij (of zijn spullen) daarom ook af en toe in het nieuwe huis te vinden zullen zijn. Daarbij is het denk ik goed als zij vertelt dat ze eerst vooral graag tijd wil doorbrengen met de kinderen alleen, dus dat deze nieuwe vriend niet overal meteen bij zal zijn en dat ze hem pas hoeven te ontmoeten wanneer zij dat willen. Stap voor stap introduceren, genoeg tijd geven om te wennen en om vragen te stellen, en je kinderen blijven vragen wat ze zelf fijn vinden in bepaalde situaties. Hopelijk heb je hier wat aan, als je meer vragen hebt zijn die uiteraard welkom! Veel succes en sterkte in deze tijd. Het wordt beter. Groet, Karli