Hoi, Hoe kan ik mijn kinderen het beste helpen in onderstaande situatie? De kinderen 11 en 13 jaar gaan 1 keer in de 2 weken naar hun vader toe. De kinderen hebben geen klik met de nieuwe partner van vader. Elke keer komen ze thuis met allemaal "geheimen", dit zijn situaties die zijn voorgevallen en ze niet met mij mogen bespreken. Voor de kinderen is dit erg lastig, zij willen geen geheimen hebben. Als de kinderen vertellen wat er allemaal gebeurt is zou ik vader hier het liefst op aanspreken, dit heb ik in het verleden wel eens gedaan maar daar werden de kinderen alleen maar meer de dupe van. Ze kregen bij de volgende omgang dan te horen dat ze niet alles tegen hun moeder moeten zeggen. Door dit alles wil mijn dochter niet meer naar haar vader toe. Ik wil de kinderen zo graag helpen maar weet niet waar ik goed aan doe. Niets doen gaat de situatie niet veranderen maar met vader in gesprek gaan heeft in het verleden ook niet geholpen.

Ik ben een oma van 63..ik heb 2 kleinkinderen van 4 en een van 6...nu is mijn vraag ..mama heeft een nieuwe vriend ..dat weten ze en vinden dat niet erg..ze zijn ook heel erg nieuwsgierig naar hem ze weten via foto's hoe hij eruitziet en vinden hem leuk en willen hem graag zien...nu gaan we met kerst met ons gezin uit eten..dat gezin is mijn 2 dochters de 3 kleinkinderen van en haar man...is het nu verstandig al ik als verrassing de vriend van mij dochter ook uitnodig om mee uit eten te gaan...uiteraard praat ik er dan eerst met mijn 2 kleinkinderen over vriendelijke groetjes van een oma die he even niet weet wat nou goed is

Hoi, Ik ben 6 jaar geleden gescheiden. Mijn kinderen zijn 17, 15 en 8. Sinds 3 jaar heb ik een nieuwe relatie. We wonen 200 km uit elkaar en in het weekend als de kinderen bij mij zijn, komt hij vaak op zaterdag en gaat dan zondag of maandag weer naar huis. Ik heb een vraag over de rol die mijn nieuwe partner mag spelen naar mijn kinderen toe. Opvoedkundige opmerkingen vallen erg gevoelig. Ik stel eigenlijk altijd voor dat als er iets richting de kinderen ik de persoon ben die dan iets zegt en niet mijn partner. Mijn partner vindt dat hij na 3 jaar ook ergens een plek in het gezin zou willen hebben en ook wel eens zijn mening wil geven. Ik zal een voorbeeld geven: we wilden samen lunchen en mijn oudste dochter wilde alleen op haar kamer lunchen. Mijn partner zei hier iets van en gaf aan dat het toch wel fijn was om samen te lunchen. Mijn oudste reageerde emotioneel, voelde geen ruimte om nee te zeggen en had het gevoel dat hij een "vaderrol" innam. Hoe kan ik hier tegenaan kijken? Mag en kan een nieuwe partner zich tegenover de kinderen hierover uitspreken? Hoe kan een nieuwe partner zich hierin het beste opstellen en zich verhouden tot de kinderen?

Hoi, hoe en wanneer zou ik aan mijn kinderen (9 en 11) kunnen vertellen dat ik met mijn nieuwe partner, die zij al wel kennen, een weekendje weg ga, en hun opa en oma ook uitgenodigd zijn?

Goedemiddag, mijn nieuwe partner en ik, hebben allebei 2 kinderen (allebei 8 en 10 jaar). Wij hebben sinds 1 jaar een relatie, maar we wonen niet samen. Volgende maand gaan wij, samen met zijn ouders, een weekend weg. De kinderen zijn op dat moment bij de andere ouder. Wel willen we hier open over zijn naar de kinderen toe. Maar wij vinden dit lastig, en we weten niet zo goed hoe we dit kunnen aanpakken. En hoe we kunnen omgaan met reacties van de kids. We horen heel graag of jullie hier tips of advies voor hebben.

Hi, Ik lig in een scheiding met 2 kinderen van 10 en 11. De scheiding is nog niet rond en mijn dochter appte mij dat ze moeilijk vind dat haar moeder op een nieuwe man verliefd is. Ik heb gezegd dat ze dat ook tegen haar moeder moet zeggen. Doe ik hier goed aan?

Hoi, ik ben moeder van meisje van 12 jaar en jongen van 10 jaar. 3 jaar geleden gescheiden. Sinds een half jaar weten de kinderen dat ik een nieuwe vriend heb, waar ze veel plezier mee hebben. Hoe kan ik de kinderen voorbereiden dat we mogelijk willen gaan samenwonen in zijn huis? Wat is belangrijk voor kinderen in zo'n situatie? Bedankt alvast!

Hallo, Mijn ex heeft laten weten te gaan trouwen met zijn vriendin. Mijn kinderen geven aan geen goede band te hebben met de vriendin van vader en haar liever ook niet als moeder beschouwen. Wat kunnen mijn kinderen hier tegen doen?

Ik zit met een aantal vragen. Ik heb al 4 jaar de volledige zorg voor de kinderen omdat de papa niet bekwaam was/is om voor ze te zorgen. Onze jongens zijn nu 6 en 9 jaar oud. Ik heb contact altijd gestimuleerd dus de kinderen zagen papa wel maar wel altijd als er iemand bij is zoals oma en nu dan z’n nieuwe vriendin (sinds 1,5 jaar) . Het was niet “veilig”/verstandig om de kinderen alleen bij hun vader te laten. De oudste begint nu vragen te stellen waarom ze alleen bij mij zijn maar ik weet niet zo goed hoe ik dit moet uitleggen of hoeveel ik ze kan vertellen. Daarnaast heb ik nu voor het eerst een relatie en merk dat dit bij de oudste soms wat wrijving oproept. Ik denk dat dit komt omdat we al zolang met z’n 3 zijn? We proberen langzaam de kinderen te laten wennen zo heb ik ze in het begin eerst wat over hem verteld en foto’s laten zien en nu spreken we soms wat met z’n allen af. Hij heeft ook 2 kinderen van dezelfde leeftijd. De kinderen spelen leuk samen en alles lijkt goed te gaan. Ze hebben de grootste lol samen. Maar merk bij de oudste dat het soms omslaat. Dat hij een beetje bozig wordt en zich niet goed raad weet. Ik heb al geprobeerd met hem te praten hierover maar hij weet niet zo goed waar het vandaan komt. Hij gunt me wel een nieuwe relatie dat heeft hij wel eens uitgesproken maar vind het ergens ook lastig nu mij te delen. Hoe ga ik hier het beste mee om?

Goedemiddag, Mijn vraag gaat over hoe je de kinderen steunt als ze eigenlijk niet meer of veel minder naar hun vader willen gaan. De scheurtjes in loyaliteit beginnen te komen, ze benoemen dat hij niet veel (leuks) met hun doet, maar wel met de nieuwe partner, hij heeft het co-ouderschap opgezegd waardoor ze hem al een tijd ook veel minder zien. En inmiddels willen ze niet iedere keer meer heen, ook de vakantieperiode waarin ze ineens dan twee weken daar zijn zorgt voor veel twijfelen, huilen, etc. Ik zie hun zorgen ook, maar ik wil hun vader niet naar hun toe "afkraken" (ook al vind ik het niet kunnen hoe hij zich gedraagt), maar ik wil hun ook niet dwingen er naartoe te gaan en hun eigen gevoelens negeren. Ik weet niet wat ik moet zeggen als ze komen uithuilen bij me. Wie heeft er tips, do's and don'ts? Groetjes Esther