Logo Villa pinedo small
Logo Villa pinedo small

De rol van een nieuwe partner

Louise, 46 jaar

Partners
Hoi, Ik ben 6 jaar geleden gescheiden. Mijn kinderen zijn 17, 15 en 8. Sinds 3 jaar heb ik een nieuwe relatie. We wonen 200 km uit elkaar en in het weekend als de kinderen bij mij zijn, komt hij vaak op zaterdag en gaat dan zondag of maandag weer naar huis. Ik heb een vraag over de rol die mijn nieuwe partner mag spelen naar mijn kinderen toe. Opvoedkundige opmerkingen vallen erg gevoelig. Ik stel eigenlijk altijd voor dat als er iets richting de kinderen ik de persoon ben die dan iets zegt en niet mijn partner. Mijn partner vindt dat hij na 3 jaar ook ergens een plek in het gezin zou willen hebben en ook wel eens zijn mening wil geven. Ik zal een voorbeeld geven: we wilden samen lunchen en mijn oudste dochter wilde alleen op haar kamer lunchen. Mijn partner zei hier iets van en gaf aan dat het toch wel fijn was om samen te lunchen. Mijn oudste reageerde emotioneel, voelde geen ruimte om nee te zeggen en had het gevoel dat hij een "vaderrol" innam. Hoe kan ik hier tegenaan kijken? Mag en kan een nieuwe partner zich tegenover de kinderen hierover uitspreken? Hoe kan een nieuwe partner zich hierin het beste opstellen en zich verhouden tot de kinderen?
OF

Reacties (1)

Fleur

22 jaar

meer dan 1 jaar geleden

Hi Louise, bedankt voor het stellen van je vraag op het forum! Ik herken mijzelf heel erg in de vraag die je stelt. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 4 jaar oud was. Mijn vader en moeder kregen redelijk snel na de scheiding allebei een nieuwe partner. In het begin vond ik dit heel erg lastig, omdat ik ze niet kende, maar ook omdat ik had gehoopt dat mijn ouders nog bij elkaar zouden komen. Dit was met de komst van de nieuwe partners iets wat definitief niet meer ging gebeuren. Na een tijdje deed eenzelfde situatie voor als die jij in je vraag omschrijft. Mijn stiefvader begon zich meer te bemoeien met onze opvoeding en ging dingen zeggen over hoe ik mij gedroeg. Ik vond dit echt heel erg vervelend, want hij was toch niet mijn vader. Op dat moment ging ik mij dus ook heel erg hier tegen verzetten. Ik gaf meerdere keren aan mijn moeder aan dat ik het niet fijn vond dat hij zich hiermee bemoeide en dit begreep ze ook. We hadden toen afgesproken dat hij eerst naar mijn moeder zou gaan als er iets was. Daarna konden ze dit samen met mij bespreken of deed mijn moeder dit alleen. Als ik terugkijk op deze situatie snap ik echter mijn stiefvader veel beter. Hij was deel van het gezin en wilde ook graag 'meedoen' hierin. Op het moment zelf voelde het alsof hij zich overal mee wilde bemoeien, maar nu kan ik inzien dat hij dit ook alleen maar goed bedoelde. Wat ik fijn had gevonden was dat we hier samen over gepraat hadden. Wat is iedereens verwachting in dit verhaal en wat is wel, maar wat is ook niet fijn. Jullie kunnen dan allemaal aangeven wat jullie fijn zouden vinden en daar misschien dingen over afspreken. Ik hoop dat je hier iets aan hebt! Als je andere vragen hebt, mag je het altijd laten weten Liefs, Fleur

0

Geef antwoord op deze vraag

Reageren op vragen van ouders is alleen mogelijk door kinderen met gescheiden ouders

respond to letter