Hallo, mijn vriend en ik hebben besloten uit elkaar te gaan. Dit gaat gelukkig in goed overleg zonder veel ruzie en wij wonen ook nog steeds gewoon bij elkaar. Per 1 mei krijgt hij de sleutel van een nieuw huis (om de hoek) en ik blijf in ons huidige huis. Wij hebben onze kinderen (1,5 en bijna 5 jaar) nog niets verteld omdat zij nog erg jong zijn en de periode wat lang was. We wilde het een maand voor de verhuizing vertellen maar dan is onze oudste zoon jarig. We hebben nu besloten het na de verjaardag te doen. Dat is 3 weken voor de verhuizing. Is dat verstandig of beter eerder vertellen? En als mijn ex straks is verhuisd is het dan verstandig om het ouderschapsplan (co-ouderschap) gelijk in te voeren of stapsgewijs? Is het te heftig voor de jongens om gelijk de helft van de week in een nieuw huis te moeten wonen of geeft dit juist duidelijkheid? Vast bedankt voor jullie hulp.

Dag, Mijn ex-partner en ik zijn al ruim vijf jaar uit elkaar. We hebben samen een zoon van 7 en een dochter van 13. De laatste wil niet meer naar haar vader. Ze geeft aan zich niet veilig te voelen, moet met regelmaat op haar broertje passen en ze kan het minder goed vinden met de nieuwe partner van vader. Van mij hoeft ze niet als ze niet wil, maar ik vind wel dat vader moet weten waarom niet. Laat je gevoel spreken. Zo gezegd zo gedaan. Ze heeft haar vader keurig via whatsapp (voor haar een prettige manier) laten weten dat ze het weekend niet komt. Nu kreeg ze een paar heel vervelende berichtjes terug. Ik heb haar gezegd maar niet meer te reageren. Hij legt alle schuld bij haar. Hoe kan ik haar hier het beste in ondersteunen? Het is haar vader, maar zij moet zich wel prettig voelen.

Ik ben nu bijna 5 jaar gescheiden. Het contact met mijn kinderen is altijd goed geweest. Alleen als mijn ex-partner weer even ergens last van had dan ben ik de slechte vader en zijn mijn kinderen daar de dupe van. Mijn ex-vrouw praat vaak negatief over mij en alles wat ik of mijn vriendin doe wordt naar de kinderen negatief overgebracht. Ik heb op dit moment een relatie met een lieve vrouw die alles doet voor mijn kinderen. Alleen kan mijn ex-partner dit niet goed hebben. Naar de buitenwereld doet ze heel mooi maar naar ons is ze altijd denigrerend, dit lees je terug in mails en apps van haar. De kinderen nemen dit over en willen nu ineens geen contact meer met ons. We krijgen hele nare apps van de kinderen mijn ex is hiervan op de hoogte maar doet er verder niks mee. Ik probeer contact te houden met mijn kinderen maar ze reageren nergens op. Moet ik dit blijven doen of moet ik ze met rust laten?

Hoi allemaal Ik heb een vraag, ben iets meer als een jaar uit elkaar met mijn ex. Ik woon nog steeds in het zelfde huis en mijn 2 dochter van 14 en 15 wonen ook bij mij. Moeder woont bij haar ouders tot ze zelf een woning zou vinden. De meiden gaan elke week woensdag bij moeder eten. Nu komt mij vraag Mijn ex heeft een woning toe gewezen gekregen en wil dat de meiden en week bij komen wonen en een week bij mij Dit willen de meiden zelf niet geven ze beide aan aan mij. Wat moet ik doen ? We hebben altijd gezegd als we uit elkaar gaan dan co ouderschap maar als de meiden dat niet willen en liever bij blijven wonen wat moet ik dan doen Ben dol gelukkig met hun en het zijn schatten van meiden en ik vindt het belangerijk dat ze een band met moeder blijven houden maar ik vindt wel dat ze zelf voort en keuze mogen hebben ook al zijn ze geen 18. Wie heeft ook in zo,n situatie ooit gezeten en kan mij daar iets over vertellen. Al vast bedankt voor jullie reactie Groetjes Ray

Ons kind zit in groep zeven maar ik wil heel graag terug naar een ander provincie. Nu vind ik dat ons kind groep acht op een andere basisschool het beste kan afmaken ivm het maken van nieuwe vriendjes en vriendinnetjes voordat ze naar de middelbare school gaat. Zelf heb ik de ervaring dat ik de basis school heb afgemaakt en de middelbaren school in een andere provincie. Dit heb ik als heeeel naar ervaren. Ik kende niemand, vreemde school, moest ineens "groot" zijn. Vader heeft een heel ander idee en wilt dat ons kind hier de school afmaakt. Het idee dat ik hier nog vanaf de zomer een jaar langer moet blijven wordt ik heel ongelukkig van.. Zit er nu al bijna doorheen..

Mijn ex man en ik zijn al ruim een half jaar uit elkaar nu krijgt hij eindelijk een eigen huis Wat betekent dat hij in goed overleg de meubelen van ons oude huis meeneemt nou wil mijn zoontje van bijna 9 daar bij zijn Ons lijkt dat niet verstandig of is het mischien voor zijn verwerking wel goed

Binnenkort gaan we scheiden. We hebben twee dochters (10 en 12). Is er een handige tool waar schema en afspraken in vastgelegd kunnen worden, die in de praktijk werkt? In de cursus wordt de app heppie.com geadviseerd, maar de ervaringen van gebruikers blijken daar erg slecht mee te zijn. Wij hebben slechte ervaring met de google agenda. Hebben jullie goede tips?

Wij zijn 2 haar gescheiden, we hebben 3 kinderen van 6 en 8. Ze zijn om het weekend bij hun vader. Mijn oudste dochter heeft veel moeite om naar haar vader te gaan omdat ze me erg mist. Vooral de nachten vindt ze vreselijk. We hebben al van alles geprobeerd, foto’s, mijn geurtje, bij haar broers slapen. Maar niks lijkt te helpen. Wat kan ik doen en wat kan ik tegen haar zeggen.

Ik heb een zoon van 8 met een ex-partner die hem 2 jaar geleden plots weggerukt heeft en steeds blijft gebruiken om geld van me los te peuteren. Ze wil met me geen enkel normaal gesprek voeren, liegt steeds tegen me en over me. Het kwam tot een vechtscheiding in de rechtbank, waar ik het verweet kreeg om niet respectvol met haar om te gaan. Ze luisterden uitsluitend naar haar kant van het verhaal (het waren allemaal vrouwen) en namen de feiten helemaal niet ernstig. Ik zie zoon slechts 8 weken per jaar. Op de weinige momenten dat er over hem contact moet zijn is er enkel regering in het beste geval, of een korte ruziënde woordenwisseling. Mijn ex is tot geen enkel gesprek op basis van feiten en zonder emoties bereid. Volgens mij heeft ze een narcistische persoonlijkheidsstoornis, maar dat is onbespreekbaar. Hoe voelt mijn kind dit aan? Wat doe ik best tegen de leugens waarmee ze zijn hoofdje volpompt? Gelukkig is de jongen intelligent. Ik heb het idee dat hij ook wel aanvoelt dat er iets niet klopt, maar het niet kan uiten.

Zowel mijn vriend als ik zijn gescheiden. Onze kinderen zien allebei hun ouders nog dat loopt allemaal prima. Alleen heeft mijn stiefdochter nog steeds moeite (lees:accepteert niet) met het feit dat ik samen met mijn 2 zoons bij haar vader, haar en haar zus zijn ingetrokken. Ze ziet mijn zoons en mij na ruim anderhalf jaar samenwonen nog steeds als indringers en gedraagt zich daar ook naar. Dit uit zich in arrogant gegradeerd en vooral zich niet houden aan de gemaakte afspraken. Hoe kunnen wij haar helpen om wat beter met de hele situatie om te gaan? Voor zover ik kan beoordelen heeft ze geen hekel aan ‘ons’, heeft ze alleen moeite met de grote veranderingen. Omdat haar vader in hun oude huis is blijven wonen, er verder niet veel veranderd is in huis, heeft ze moeite met elke verandering in huis. Dit maakt het voor ons niet makkelijk om ons in het huis thuis te voelen. Groetjes van mij