Hallo, ik heb zelf een punt achter de relatie gezet met de vader van mijn kinderen en in een andere relatie gestapt, allemaal in een korte tijd. Dat mijn jongens , Sven en Olaf van 16 en 13, vanuit het niets ineens wat ontheemt en van het padje waren was mij volkomen duidelijk. Ik heb ze ook de ruimte te geven om boos te zijn, en ze een aantal weken gegeven om mij alleen te zien in de stad. Inmiddels wil de oudste wel naar mijn nw woonsituatie en de jongste wil ook wel eten daar. Maar ik wil ze graag ook een nacht bij mij hebben om weer de gezelligheid met ze te hebben van bankhangen, tv kijken enzenz. De oudste wil dit wel, heeft ook al bij ons geslapen maar de jongste is boos verzet zich heftig, roept dat ie nooit meer mee wil daarheen. Ik weet niet zo goed hoe ik moet reageren, iemand tips of trucs?

Is het een goed idee om mijn kinderen de brieven op jullie website te laten lezen als ze van het weekend weer bij mij zijn? Ikkan niet printen dus moeten ze het lezen vanaf het beeldscherm, of kan ik de brieven ook downloaden of naar mijn email laten zenden?

Hallo ik ben vader van twee kinderen (8 en 10 ). Al ruim 7 jaar gescheiden. Ik heb een nieuwe relatie mijn ex is alleen gebleven. Ik zie mijn kinderen meer dan wat er oorspronkelijk is afgesproken bij de scheiding. Ik zou graag willen weten van mijn kinderen wat er in hun hoofd omgaat, er is me nog nooit iets aan hen opgevallen dat ze last van de scheiding hebben of gehad hebben. Ze zijn blij met mij als vader, vinden me de beste pappa . Ik vraag me af missen ze me door de week als ze bij hun moeder zijn, hoe kom ik daar achter zonder het direct te vragen?

Ik ben de vader van een 8 jarige dochter. We zijn 1,5jaar geleden gescheiden. We zijn vrijwel meteen uit elkaar gaan wonen en haar mama is weer gaan werken, studeren. Recent ook het huis verkocht waar we met zijn drieen in hebben gewoond. Im merk dat mijn dochter laatste weken minder vrolijk is, slechter slaapt, buikpijn heeft, hoofdpijn. Kan je me helpen? Dank je wel

Wat is wijsheid? Als een van beide ouders het destijds opgestelde ouderschapsplan toch als 'te knellend' (te weinig tijd voor zichzelf) ervaart (om de week de kinderen en helft van alle vakanties) terwijl het laatste kind wat nog wel naar ouder toegaat juist vaker zou willen gaan.... Is het dan in t belang van dit kind om hem proberen 'te dwingen' (boos worden, eisen, met rechter dreigen) zich toch aan i.i.g. het ouderschapsplan te houden of juist die ouder vrij te laten zijn eigen keuzes te maken (ook al wil kind iets anders) zodat er geen strijd komt? Overigens zal kind dan 'slikken' en proberen te begrijpen, dus zeker niet boos worden (hooguit frustratie op anderen afreeageren) op ouder als haar wensen niet gehoord worden. Zij kiest dus zelf altijd voor 'geen strijd' omdat ze uit ervaring. weet ,(bij zussen) dat ouder contact stopzet Wat is nu wijsheid, wat zouden jullie t fijnst vinden? Ouder proberen zover te krijgen (in gesprek gaan is al geprobeerd, hij eist 'tijd voor zichzelf en nieuwe leven op na zoveel jaar 'ongelukkig zijn') desnoods met strijd of slikkem en tevreden zijn met wat er wel is aan tijd met ouder?

Ik ben al iets meer dan een jaar in een scheiding beland. Mn ex partner en vader van onze puber dochter en zoon heeft zijn kinderen al 11 maanden niet gesproken of goed gezien. Wij als ouders kunnen op dit moment nog steeds niet normaal communiceren met elkaar, dit doen we enkel via de advocaat of per mail. Maar dat is nog niet het vervelendste, hij heeft bij de rechter aangegeven dat hij graag het contact met de kinderen wil herstellen en er alles aan wil doen. Ik ben de boosdoener geeft hij aan, ik heb de kinderen gebrainwasht etc etc. De rechter heeft hier ook een uitspraak over gedaan dat er ouder gesprekken moeten plaats vinden zodat ik hem kan helpen in het contact tussen hem en de kinderen weer tot stand te laten komen. We moeten ons beide apart aanmelden, ik heb mij zelf gelijk aangemeld omdat ik het belangrijk vind dat de kinderen contact met hun vader moeten hebben. Ik kom zelf uit een gezin met gescheiden ouders en weet er zelf alles van. Echter heeft hij zich nog steeds niet aangemeld? En dat doet mij veel verdriet, wilt hij geen contact, doet hij in de rechtbank maar als of? Ik praat regelmatig met de kinderen over hun vader, over leuke dingen die we als gezin hebben mee gemaakt, hoe hij was / is. Maar beide kinderen willen er niets over horen. De oudste wilt zich richten op haar school en examen en voor onze zoon heb individuele zorg gezocht omdat er veel lichamelijke en geestelijk problemen bij hem op kwamen. Maar ik heb geen idee meer wat ik moet doen, in het najaar moeten we terug komen bij de rechter met een verslag over onze gesprekken en hoe het verloop is met de contacten met de kinderen. Vind het jammer dat het allemaal zo verloopt. De kinderen vinden het heel erg dat hun vader een nieuwe partner heeft en heel erg veranderd is. Hij plaatst rare berichten en foto's op Facebook of geeft de vrienden van onze beide kinderen berichten door wat ze eigenlijk helemaal niet willen horen. En ze vinden dat hij in alles veranderd is. Ze kennen hun vader niet meer. Ze willen het allemaal niet horen en zien, en geven steeds aan dat ik hun vader niet moet beschermen. Vind het steeds lastiger worden en weet ook niet meer zo goed wat ik er mee aan moet.

Hallo, als eerste bedankt dat jullie dit doen om andere kinderen te helpen! Ik wil graag ook onze kinderen helpen. Mijn partner en ik hebben deze week besloten uit elkaar te gaan, omdat zijn gevoel voor mij weg is. Hij heeft dit 8 maanden geleden al aangegeven, we hebben nog wel 8 maanden geprobeerd om het weer goed te krijgen ,maar helaas is het dus nu voorbij. We zijn hier allebei erg verdrietig om. We gaan nog goed met elkaar om en we praten veel met elkaar over hoe we alles willen regelen. We hebben twee dochters, van 11 en 8 jaar. Ik zou graag willen weten hoe we ze dit het beste kunnen vertellen. En wanneer zouden we dit het best kunnen doen? Het duurt waarschijnlijk nog wel 3 maanden of meer voor ik een ander huis heb gevonden. Moeten we daarom wachten met het vertellen, of moeten we het zo snel mogelijk vertellen? Alvast bedankt voor jullie antwoord. Hier zullen onze dochters veel aan hebben! Ik ga ze (als ze er aan toe zijn) ook zeker een keer de website laten zien.

Mijn dochter van 12 wil niet meer naar haar vader. Hij drinkt veel vind ze e ze heeft al.meerdere malen meegemaakt dat hij heel.dronken was. Hij woont samen en mijn dochter vind het niet fijn daar. Ïk vind dat ze wel.moet gaan maar ze wil.echt niet. Hij doet nooit iets met haar alleen. Daarbij betaald hij ook amper voor haar. Dat is ook lastig. Eerst ging ze om de week een hele week en toen om het weekend. Maar nu niet meer. Ik heb vader pas voorgesteld om samen met haar naar haar kampioens voetbal wedstrijd te gaan maar helaas hij wil dat niet want we zijn gescheiden. Hij vind dat ik er niet genoeg aan doe dat ze toch gaat. Maar hij vraagt zelf ook niet of ze komt. Erg vervelend. Wat kan ik doen?

Dit jaar is het alweer vijf jaar geleden, dat de kinderen van mijn huidige partner, hun opa en oma van moeders kant bijvoorbeeld hebben mogen bezoeken. Door de narcistische inslag van hun vader wordt dat gewoonweg verboden. De kinderen zijn bij de vader gebleven met de scheiding, moeder was door de terreur van de vader in de loop der jaren kapotgemaakt en als wanhoop middel heeft zij toen het huis verlaten. Toen zij het huis verliet heeft zij tegen haar kinderen gezegd, dat zij niet het huis uit ging voor hun, maar door het gedrag van hun vader. Nooit heeft zij de intentie gehad om haar kinderen in de steek te laten. Tussen de rechterlijke uitspraak van de scheiding en het verlaten van het huis door de vrouw, ligt een tijdsbestek van meer dan drie jaar! Dit kwam door het continue torpederen van alle voorstellen en regelingen die met de scheiding te maken hadden. De vrouw kreeg ook steeds te horen dat zij haar kinderen nooit meer zou zien! In mijn ogen ben je dan totaal mesjokke in je bovenkamer, als je zo iets durft te zeggen en ook nog eens in het bijzijn van de kinderen…… geen inlevingsvermogen dus! Beide kinderen durven, tot op de dag van vandaag, niet bij opa en oma langs te gaan, ondanks dat er eentje in dezelfde stad woont en de ander eens in drie weken het weekend daar verblijft. Het wordt ze onder zware verwensingen verboden door “vader”. Heeft iemand van jullie ook zo iets meegemaakt of is er via juridische weg er iets aan te doen, dat hij, “vader”, verplicht moet worden om mee te werken dat de jongens daar naar toe kunnen. Ja, vader zet ik tussen aanhalingstekens, omdat ik hem persoonlijk niet als vader zie, door zijn achterlijke optreden! Zelf ben ik ook gescheiden, lange tijd geleden, en heb de kinderen verder groot gebracht. Maar nooit, maar dan ook nooit, heb ik gezegd dat zij niet bij de familie van mijn ex mochten komen! Ik heb het alleen maar gestimuleerd om de contacten te behouden en de kids mochten ook elk moment naar hun moeder toe als ze dat wilden en zo hoort het in mijn ogen te gaan! Nou, boys and girls, ik ben benieuwd wie zich herkend in dit verhaal en natuurlijk ben ik benieuwd of ik nog iets kan leren van jullie!

In een gezin wat in 2011 scheidde en waarvan de vader de kinderen bij zich hield en de kinderen onder toezicht kwamen te staan van het toenmalige Jeugdzorg en nu van de WSG-groep uit Amsterdam, daar ging één van de kinderen op 14 jarige leeftijd cannabis gebruiken. Beide ouders hebben via de rechter gezag toegewezen gekregen. Moeder maakt zich nu al jaren verschrikkelijk ongerust over het gebruik er van. Zij heeft diverse zorgmeldingen gedaan naar de voogden, maar die hebben totaal niet ingegrepen. Door alle voogden werd gezegd dat zij er werk van gingen maken, maar er gebeurde gewoon niets. Duidelijk een geval van pappen en nat houden. In de jaarlijkse OTS-zitting (Onder Toezicht Stelling) heeft zij het ook diverse malen kenbaar gemaakt bij de rechter. Alle rechters sommeerden de voogden om actie te ondernemen. Maar er werd en wordt totaal niet ingegrepen! De vader werd ondervraagd door de rechters en de vraag werd gesteld hoe zijn zoon aan deze zaken kwam. O, antwoordde de vader met een grijns op z’n gezicht; “Er is een weldoener die het hem verschaft”. De rechter zette grote ogen op, ik dus ook. Voor 100% weet ik zeker dat de vader de cannabis aan zijn zoon gaf, puur om het feit om hem voor zijn karretje te spannen en geen last met hem te hebben. Mijn vraag is, heeft iemand ervaring met zo iets soortgelijks. Ik wil er nog bij vermelden dat de vader narcistisch is, dus weinig tot geen inlevingsgevoel in anderen en een egoïstische inslag heeft. Zelf ben ik 66 jaar (stiefvader), dus aardig op de hoogte met van alles en nog wat en ook wat betreft verdovende middelen en roken, maar ik weet ook uit ervaring wat het allemaal aan kan richten door het werk wat ik gedaan heb……….