Hoi! Mijn ouders zitten helaas op dit moment in een scheiding... en op mijn leeftijd heb ik gemerkt dat er dan sneller wordt gedacht "oh die heeft geen behoefte aan hulp ofzo, die is al volwassen en kan dat wel".. nou nee dus.. ' Op mijn opleiding ben ik nu bezig met het thema scheiding en ga ik een product maken. Ik zou graag een brief willen maken "voor ouders met jongvolwassen kinderen" Alleen zou het heel fijn zijn om ook input van anderen te kunnen krijgen.. dus jongens en meisjes vanaf de leeftijd van 18 jaar. Wie wil mij helpen!? Ik wil graag jullie ervaringen horen!

Hi! Mijn ouders zijn voor 4 jaar geleden gaan scheiden, daarna ben ik bij mijn moeder blijven wonen en dus ook Ingeschreven maar omdat het niet lekker ging tussen mijn moeder en ik ben ik bij mijn vader gaan wonen en om de 14 dagen een weekend naar mijn moeder zodat we dan hopelijk leuke dingen kunnen gaan doen.. of het indergeval Leuker hebben dan nu... maar nu is mijn vraag hoe zit dat met de gemeente enzo? Moet ik mij nu ook gaan inschrijven bij mijn vader?

Hoe kan je het leuker bij je stief ouder hebben

Hallo allemaal , Ik heb ook een probleem . Mijn stiefmoeder doet heel onaardig tegen mij. Ze zegt lelijke dingen over mijn uiterlijk. Mijn vader zegt dat ik lieg . We zijn daar met 6 mensen in huis . En we hebben 4 kinderen . Die anderen 3 kinderen doet ze heel aardig tegen. Maar mij sluit ze buiten. En daardoor ben ik niet zelfverzekert. Wat moet ik doen??

Aan alle ouders geef aandacht aan je kind(eren) en blijf ze aandacht geven dat vond ik super fijn toen mijn vader een nieuwe vriendin had op dat moment vond ik aandacht het fijnste wat er was date kreeg ik niet alleen van mijn vader maar ook van mijn moeder Daar Door heb ik een goed gevoel gekregen dat was te gek en heel fijn dus geen je kind aandacht

Ik sta ingeschreven bij mijn moeder met mijn zusje , wanneer kan ik bij papa gaan wonen ? bij mijn moeder hou ik het niet uit . ik wil daar niet meer wonen .

Hoi Villa Pinedo en lezers, ik wil even zeggen dat ik het heel goed van jullie allemaal vind dat jullie je verhaal durven te delen op dit forum. Zelf wil ik ook wat schrijven. Mijn ouders zijn op mijn derde uit elkaar gegaan, dus ik heb niet echt herinneringen meer aan dat ze samen waren. Eerst bleef mijn vader in de buurt wonen, maar toen ontmoette hij een vrouw en voor haar verhuisde hij naar de andere kant van het land (200 km van mijn moeder af). Ik kon totaal niet met mijn stiefmoeder omgaan, ik vind stiefmoeder alleen al geen leuk woord. Ik zat de hele dag op mijn kamer en het enige wat ik tegen haar zei is: “Hoi.” Ze was heel streng, mijn vader mocht niet eens foto’s van ons in huis hangen. Mijn zus en ik voelde ons niet welkom. Op een gegeven moment kreeg ze baarmoederhalskanker. Wij konden toen niet naar mijn vader en zagen hem daardoor heel lang niet. Uiteindelijk is ze in 2014 overleden. Het was wel moeilijk, maar ik voelde me eindelijk weer eens welkom. Daar was ik nog wel blij om. Mijn vader heeft nu alweer een nieuwe vriendin. Ik dacht dat ik goed met haar om kon gaan, maar nu ik haar beter leer kennen heeft ze ook een hele onaardige kant. Soms is ze heel blij en lief, maar dat kan in een keer overslaan in een hele chagrijnige en boze kant. Ze heeft een autistische zoon. Hij denkt dat ik altijd met hem wil spelen, hij begon met heel erg te knuffelen en hij dacht dat hij mijn broer was. Ik heb na een tijd gezegd tegen mijn vader dat ik dat niet meer wil, dus dat is nu niet meer zo. Maar als hij er is, is het altijd heel ongemakkelijk omdat hij heel erg naar me kijkt of heel stalkerig doet. Ik ken sommige mensen met gescheiden ouders, maar bij hun is alles heel goed geregeld. Ik had gehoopt dat mijn vriendinnen me zouden begrijpen, maar ik geef ze alleen maar het gevoel dat het alleen maar om mij draait zeggen ze. Nu heb ik het gevoel dat ik er met niemand over kan praten. Mijn vader zegt dat hij me begrijpt, maar ik weet gewoon dat dat niet waar is, want hij verandert niets. Vorige keer dat ik een tekst plaatste op Villa Pinedo, zeiden mensen dat ik een brief moest schrijven en met een juf of meester moest gaan praten. Dat heb ik allebei al gedaan, maar ik ben er nu wel achter dat mijn vader gewoon heel anders denkt. Als ik iets leuks te doen heb bij mijn moeder, doet hij alsof het mijn moeders verantwoordelijkheid is en dan noemt hij het geen “papa-weekend”. Ik haat dat woord... Ik vind het ook moeilijk om te zien hoe vermoeidend het is voor mijn moeder. Ik hoop heel erg dat jullie me kunnen helpen! Liefs X

Hoi allemaal, Mijn ouders zijn al ongeveer 5 jaar gescheiden, wat niet makkelijk was, maar nu zit ik met een probleem. Herkent één van jullie misschien dat na de scheiding er afstand komt tussen jou en broer/zus? Ik heb een zus (25) en een broer (20). Met mijn zus heb ik nog wel veel contact, maar die woont op zichzelf. Mijn broer woont bij mij en mijn moeder, maar in het begin van de scheiding heeft hij altijd bij mijn vader gewoond. Mijn broer besteed bijna nooit aandacht aan mij. Hij is altijd weg. Soms hebben we wel leuke momenten samen, maar daarna vind ik het weer moeilijk, omdat ik die momenten dan zo mis. Mijn ouders weten ook hoe hij is en hebben geprobeerd tot hem door te dringen. Ik mis mijn broer gewoon heel erg en ik wou dat ik wat meer contact met hem kon hebben, want voor je het weet is hij het huis uit en zie ik hem bijna nooit meer. Hebben jullie tips? xx

Thuis heb ik niet meer het gevoel dat ik thuis ben omdat ik 4 maanden geleden heb meegemaakt dat mijn ouders ruzie hadden en toen was het zelfs zo erg dat de politie er bij moest komen. Dat was al 1x vaker gebeurd waar ook de politie bij was betrokken en het is verder nog 3x gebeurd zonder politie maar toen vluchtte we 's avonds laat naar mijn oma en dan trok ik me helemaal terug van mijn moeder en mijn oma daardoor moest ik naar een psycholoog en die heeft mij EMDR gegeven maar door die situatie heeft mijn vader heel veel stress en mag ik van mijn moeder geen app contact met mijn vader...ik ben nog steeds bang dat er ruzie komt.....help.....

Hallo allemaal, het is nu kerstvakantie en ik dacht dat ik de ene week bij mijn vader was en de andere week bij mijn moeder. Maar nu moet ik bijna ongeveer om de twee dagen naar de een en dan na twee dagen weer naar de ander😔en als ik aan mijn moeder vraag wat de reden daarvoor is zegt ze: ‘lang verhaal en moeilijk uit te leggen’. Heeft iemand tips?☹️ Xx anoniempje❤️