Wat moet ik nu doen?

Hey Ditte, gelukkig ben je dan helemaal op de juiste plek hier bij Villa Pinedo Als je ouders gaan scheiden komt er super veel op je af en verandert er heel veel. Dat herken ik ook, mijn ouders gingen scheiden toen ik 11 was. Toen stond ik ook nog eens net op het punt om naar de middelbare school te gaan... omggg Wat is het dat jij lastig vindt? Je kan eens een kijkje nemen op de website van Villa Pinedo. Ik hoop dat het je helpt om ervaringen van anderen te lezen. Weet dat er een moment komt dat deze 'scheid'zooi het nieuwe normaal voor je wordt, dat je niet beter weet, maar nu voelt het misschien rot en dat mag natuurlijk ook. Dat hoort erbij!

Hey Ditte, Je bent niet de enige met gescheiden ouders. Hier bij Villa Pinedo hebben we allemaal gescheiden ouders. Je leest daarom op deze website alle ervaringen van andere kinderen en jongeren en zie je hoe wij emet de scheiding van onze ouders zijn om gegaan. Heb je al eens deze animatie gezien over gescheiden ouders? https://www.villapinedo.nl/filmpjes/animatie-niet-jouw-taak/ Nadat mijn ouders uit elkaar zijn gegaan ging mijn vader in het dorp verderop wonen en bleef mijn moeder in ons oude huis. Mijn zusje en ik wisselde steeds van huis, zo waren we de helft van de tijd bij mijn vader en de andere helft bij mijn moeder. Dit was best even wennen, maar ik vond het fijn om allebei mijn ouders even veel te blijven zien. Later kreeg mijn moeder een nieuwe vriend, ook dat was écht even wennen. En in het begin vond ik dat heel stom. Vooral omdat hij altijd overal bij was en ik geen tijd meer alleen met mijn meoder had. Dit is later gelukkig veranderd en eigenlijk is haar vriend best aardig. Al met al was het vooral dus heel erg wennen aan alle nieuwe situaties. En dat is helemaal oké! Tijdens deze periode kon ik fijn kletsen met mijn oma. Heb jij iemand om mee te kletsen over je ouders en de scheiding? Wist je dat je bij Villa Pinedo ook voor een langere periode kan chatten met een Buddy? Dit is een jongere die ook een scheiding heeft meegemaakt en weet hoe is het, tips kan geven en haar ervaring kan delen. Hier lees je meer over de Buddy's van Villa Pinedo: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-een-buddy/ Een dikke knuffel voor jou! Liefs, Pleun

Hey Ditte, Fijn dat je het forum hebt gevonden. Wat lastig voor je dat je ouders gaan scheiden.. Ik kan me dat als geen ander voorstellen. Net zoals iedereen hier bij Villa Pinedo. Ik kan me voorstellen dat je even niet weet wat je moet doen. Dit is niet leuk, maar wel normaal. Dit hoort er helaas ook bij. Zelf zat ik met veel vragen toen mijn ouders net gingen scheiden. Ik had nog twee andere kinderen in mijn klas die ook gescheiden ouders hadden, maar er werd niet zo heel veel over gepraat. Ik wist niet zo goed naar wie ik toe kon met mijn vragen. Hoe is dat bij jou op school? Heb jij een docent of vertrouwenspersoon bij wie je terecht kan? Mijn vragen gingen vooral over het verhuizen, over mijn spullen en over mijn broertje. Dit vond ik heel erg vervelend, maar is heel normaal. Het is niet gek om heel veel vragen te hebben in deze situatie. Er zijn veel veranderingen en er komen veel nieuwe dingen aan. Voor mij hielp het om afleiding te zoeken. Ik ging bijvoorbeeld nieuwe hobby's uitproberen, ik ging weer op muziekles (waarbij ik mij ei kwijt kon) en ben er over gaan praten. Maar ik beloof je Ditte. Dit komt allemaal goed. Ik heb er voor gekozen om er over te praten met mijn opa's en oma's. Zij kenden mijn ouders als geen ander maar ook mij. Ik vond het fijn om daar mijn ei kwijt te kunnen. Ook bij mijn beste vrienden kon ik het kwijt, wat ik heel prettig vond. Hoe stom het ook klinkt, met de tijd wordt het beter. Je raakt gewend aan de nieuwe dingen en antwoorden komen vanzelf. Helaas kunnen niet alle vragen meteen worden beantwoord. Romy heeft onder jouw vraag ook een reactie achtergelaten. Zij heeft het over de open brieven en het Buddyprogramma van Villa Pinedo. Misschien zit er wel iets tussen voor jou? Ik wens je veel liefde en geluk toe Ditte. Liefs, Saar x

Lieve anoniem, Dankjewel voor het plaatsen van je berichtje! Ik hoop dat wij je een beetje kunnen helpen (: Ik weet niet precies hoe het werkt op je nieuwe club, je zou misschien even kunnen navragen of er een optie is met een ander groepje mee te trainen; maar ik snap dat dat lastig wordt! Zei je vader ook waarom hij dit nu niet meer wil? Of hoe hij denkt dat je nu naar je sport moet gaan? Als mijn ouders zoiets zeggen probeer ik met ze te praten en te vertellen wat hun uitspraken met mij doen. Hoe voelt het dat hij zo doet? Waarom is je sport zo belangrijk voor je en waardeer je het wel als hij je wil blijven halen? Misschien zou je met antwoorden op die vraag je vader kunnen laten inzien dat die je gewoon blijft halen. Als dit ook niet werkt, zou je kunnen praten met een volwassene in je omgeving die je helpt een oplossing te zoeken en die misschien ook met je vader wil praten. Ik hoop dat het snel beter gaat! Liefs Emmeline

Lieve Anoniem, Bedankt voor je berichtje op het forum, fijn dat je je verhaal met ons wilt delen. Wat lastig, je volgt het advies van je trainer netjes op en dan botst het met de afspraken die je met je vader had. Heb je het idee dat jouw vader dit niet leuk vindt en dat hij je daarom niet op wil halen? Of vindt hij het niet zo handig om je zo laat nog op te halen en vind jij het dan jammer om hem op vrijdag dan niet te zien? Het mooiste zou zijn als jij en je ouders samen kunnen overleggen over hoe jullie dit gaan doen. Ik vind het in ieder geval niet alleen jouw taak om dit te regelen. Ik moest vroeger weleens helemaal zelf iets regelen, bijvoorbeeld wanneer ik naar mijn vader ging, maar nu weet ik dat dat mijn taak helemaal niet was. We kunnen best samen met onze ouders overleggen, maar hoeven niet alleen de verantwoordelijkheid te dragen. Het is de taak van jouw ouders om (samen met jou) belangrijke beslissingen te nemen. Zou het je lukken om tegen je ouders te vertellen dat jij deze situatie lastig vindt en waarom? Soms hebben ze gewoon niet zo goed door hoe het voor ons is en als je het zegt kunnen ze je misschien helpen! Je zou het ook eerst met je moeder kunnen bespreken en daarna met je vader, of misschien eerst nog helemaal met iemand anders, zoals een opa of oma. Ik hoop dat je hier iets aan hebt en wens je veel succes! Stuur gerust nog eens een berichtje als je nog vragen hebt of iets anders kwijt wilt. Liefs Zoë

lieve anoniem, wat fijn dat je jouw vraag deelt met ons. ik heb ook een aantal jaar gehad dat mijn moeder ver weg woonde, met de bus was eigenlijk geen optie omdat dit 2 uur duurde door de slechte verbindingen. trainen is uiteraard heel goed om te doen. dit is erg belangrijk en het is natuurlijk ook even lekker om een uurtje te trainen. het klinkt wel vervelend dat je vader je dan niet meer op wilt halen. is het misschien een idee dat je moeder je brengt? of dat je papa en mama elkaar onder weg tegen komen zodat ze beide niet heel lang hoeven te rijden en jij alsnog je vader kunt zien?. ik weet uiteraard niet hoe het thuis bij je gaat, maar misschien zou je het ook aan kunnen geven dat je het jammer vind dat je papa je niet meer op wilt halen zo laat, zodat je met je ouders samen een oplossing kunt bedenken waar hun wel mee akkoord kunnen gaan. wat ik met mijn moeder altijd deed, was dat ik een stuk met de bus die kant op ging, en wanneer ik dan op een bepaald station was kwam ze mij ophalen. dan compenseerde we de reistijd een beetje. misschien zou je dit ook eens kunnen overleggen? Liefs, Kaylee

Beste anoniem, vraag aan je vader waarom hij je niet kan/wil ophalen, bespreek dit dan met beide ouder dat je misschien samen kan overleggen om misschien dat je moeder je kan helpen met brengen en/of halen. Des noods kan je natuurlijk vragen of je kan ruilen met dagen met je moeder dat je die dag dan bij je moeder bent in plaats van je vader