Hey ik ben Nienke 14 jaar en mijn ouders zijn ongeveer anderhalf jaar geleden gaan scheiden ik heb hier altijd heel erg last van gehad qua emoties maar de laatste tijd dacht ik dat het beter ging maar dat was totaal niet zo. Mijn vader maakt me namelijk echt diep ongelukkig ik ga 1 keer in de 2 weken in het weekend naar me vader maar ik wil het liefst het contact verbreken. Hij controleert me de hele tijd als ik ergens ben ofzo, hij heeft me locatie ook en als ik die uit zet word hij boos en door de dingen die in mijn kinderjaren zijn gebeurd durf ik er niks van te zeggen want ik ben bang dat hij boos word. Elke dag lig ik huilend in bed omdat ik er gewoon niet meer heen wil, ik weet gewoon echt niet meer wat ik moet doen want ik wil me bonuszusjes niet achter laten want die houden zoveel van me maar tergelijkertijd weet ik dat ik voor mezelf moet kiezen omdat ik dit gewoon niet vol houd.heeft iemand tips hiervoor want ik hou dit echt niet meer vol

Heyy, mijn ouders hebben begin van het jaar verteld dat ze uit elkaar willen gaan, ik verwachtte dit niet omdat ik het altijd heel fijn vond gewoon bij hun en ik wist ook niet dat ze het niet meer fijn hadden samen. Mijn moeder krijgt nu over iets minder dan 2 weken de sleutel van haar nieuwe huis en dat vind ik heel moeilijk. Ik ben elke avond heel verdrietig, en ook bij mijn ouders en in het begin vond ik het heel fijn wat ze dan zeiden enzo en hoe ze me een beetje hielpen als ik heel verdrietig was maar nu heb ik steeds vaker dat ik het niet fijn vind van wat ze zeggen of hoe ze me een beetje helpen en voelt het voor mij alsof ze een beetje boos zijn of dat ik niet zo mag doen ofzo. Maar als ik dit dan probeer uit te leggen zeggen ze dat ze dat helemaal niet zijn maar ze begrijpen me heel vaak niet goed en ik vind het moeilijk om het goed uit te leggen. Ik vind het heel moeilijk dat ik dalijk voor altijd nooit meer bij allebei mijn ouders kan zijn. Ik vind het gewoon allemaal heel moeilijk. Ik hoop dat iemand me een beetje snapt en me hopelijk een beetje kan uitleggen en misschien een beetje helpen. ❤️

Hoi, Mijn papa en mama zijn uit elkaar 2 weken, papa is verliefd op een andere mevrouw. En ik woon nog bij mama. Ik ben bang ‘s avonds want mama zegt niks tegen mij. En brengt mij nooit naar bed. Ik vind dat niet zo leuk ik mis papa en mama dat ze ook nog op mijn kamer komen welterusten zeggen. Ik wil naar papa toe.

Hai Mijn ouders zitten in het proces van scheiden en de band met mijn vader is echt steeds slechter aan het worden en dat vind ik lastig . Mijn moeder is best lomp over de situatie naar mij want ze zegt eigenlijk bij alles wat mijn vader niet goed doet laat hem maar straks hebben we een ander huis (wij het gezin wonen nu nog met zn 4 en bij elkaar ik/moeder/vader/broertje) alleen daardoor sta ik er eigenlijk best alleen voor en om zelf de problemen thuis niet nog groter te maken zit ik vaak helen dagen op me kamer in mijn eigen bubbel maar ik merk dat ik hierdoor best in de knoop kom te zitten met mezelf. Ik heb oo school een counsler en die zei dat ze hulp ging zoeken buiten school die mij met de situatie thuis kan gaan helpen zodat ik beter met de situatie om kan gaan aangezien me ouders niet luisteren...alleen ik ben daar best bang voor want ik weet niet of mijn ouders kunnen gaan inzien dat ik dit misschien wel fijn vind en ik weet echt wat ik kan verwachten.

Me vader en moeder praten zo negatief over elkaar. Ik ben er echt klaar mee ze Schelden elkaar helemaal uit over elkaar waar wij bij zijn. Helemaal met k*t ouder enzo. Papa laat ook elke keer mijn stiefmoeder het lezen ( mama's berichten) dat vind ik ook vervelend. Heeft iemand dit ook meegemaakt/ of maakt iemand dit ook mee? En zo ja hoe doe je dat dan?? Alsjeblieft help!!

Hé ik kom niet meer bij mijn vader momenteel dat vind ik niet erg maar mijn vader wel er is binnen kort ook een rechtszaak en ik ga op gesprek dat vind ik erg spannend maar ga het wel doen mijn vader heeft al een paar keer geist dat hij ons kreeg maar dat liet mijn moeder gelukkig niet gebeuren het is momenteel zelfs zo erg bij mijn vader dat ik dood wou gelukkig gaat het nu iets beter met me maar ik blijf het spannend vinden kan om de week ook niet naar school omdat mijn vader me dan komt ophalen en dat wil ik niet maar als dit alles zorgt dat ik bij mama kan blijven heb ik er denk ik wel voor over en nu is mijn vraag hebben jullie tips voor mij om deze periode door te komen of wat zouden jullie doen als jullie in mijn schoenen stonden?

Ik heb dus een moeder en zij heeft een psychose gehad daardoor is ze heel moe en slaapt ze ook overdag. De band tussen mijn vriendinnen en mij gaat ook niet heel goed... Ik mis gewoon een stukje gezelligheid en gezelschap in mijn leven. Maar huisdieren zoals een hond zouden mij makkelijk kunnen helpen maar dat mag ik niet. Wat moet ik hiermee aan???

Hai, Ik ben Nova. Mijn ouders zijn gescheiden. Hierdoor ben ik vaak gestresst en boos. Maar ik snap het eigenlijk niet zo goed. Waarom heb ik deze gevoelens? Terwijl ik ze niet graag wil.

Hoi, ik ben Rosa en ben 14 jaar oud. Mijn ouders zijn gescheiden sinds ik 4 ben en ik heb een broer en broertje. Tot de zomervakantie gingen ik en mijn broers altijd gewoon naar onze vader in het weekend maar sinds een tijdje heeft mijn broertje moeite met slapen bij mijn vader en komt hij daarom niet meer. Voor die tijd ging ik vaak met mijn broertje spelen of iets gezelligs doen maar nu kan dat dus niet meer. Ik heb er dus moeite mee dat ik dan niemand meer heb om iets mee te doen en dan ga ik maar mezelf eens soort van opsluiten in mijn kamer en alleen maar komen om te eten. Ik weet dat dat niet goed voor mij is maar ik weet gewoon niet wat ik moet doen. Heeft iemand misschien tips daar voor.🩷

ik voel me heel alleen omdat mijn ouders zijn gescheiden en mijn zusje heeft autisme dus mijn ouders hebben bijna geen tijd voor mij met wie uit mijn familie zou ik over mijn gedachtes en gevoelens praten want dat vind ik lastig.