Dubbele gevoelens

Hallo Nora, Bedankt voor je bericht. Wat vervelend dat jij je zo dubbel voelt en ook geen zussen of broers hebt met wie je kunt praten. Ik denk dat het het beste is om je niet druk te maken over wat het beste is voor je ouders. Zij moeten zelf bepalen of ze met elkaar samen willen en kunnen zijn of niet. Het beste is wel om bij hen aan te geven dat dit allemaal niet goed voor je voelt. Misschien zou je met iemand op school of een andere vertrouwenspersoon kunnen praten? Ik heb dit in het verleden ook weleens gedaan en het voelde altijd goed om met een neutraal, buitenstaand persoon hierover te praten. Het hielp mij trouwens ook altijd om mijn gevoelens vast te leggen in een dagboek. Misschien is dit dan ook iets voor jou. Ik wens je veel liefs, Anne

Hoi Nora, Ik herken me best goed in je situatie. Vooral het gevoel dat je niet weet wat je moet doen, en er eigenlijk met niemand echt over praat. Wat mij hierbij hielp was het schrijven van korte stukjes op deze site. Misschien helpt het jou ook wel om je gevoel op te schrijven, het werd namelijk voor mijnin ieder geval duidelijker wát ik nou eigenlijk voelde. Maar nog beter is natuurlijk met iemand praten, heb je vrienden met gescheiden ouders waar je mee kunt praten? Of op school leuke docenten die je vertrouwt? Je zou ook naar een psycholoog kunnen gaan, zodat je met iemand kan praten. Weet je moeder wat je over de situatie denkt? Misschien zou je het er eens met haar over kunnen hebben. Wat vervelend dat je vader zo doet, ik herken het zelf ook wel! Ik heb op een gegeven moment alles wat ik dacht opgeschreven en in briefvorm aan m'n ouders gegeven. Ik vond dat makkelijker dan een gesprek, omdat je rustig over je woorden na kunt denken en jouw gevoel op de best mogelijke manier kunt proberen over te brengen. Het is namelijk echt super rot als je er zo tegen opziet naar je vader te gaan. Ook kan ik je aanraden, zover dat lukt, veel leuke dingen te doen zodat je niet de hele tijd met die scheiding bezig bent (: Het is niet jouw taak! Ik hoop dat je wat aan mijn advies had, je kan altijd nog een bericht plaatsen! Veel succes en liefs, Emmeline

Lieve Nora, Bedankt voor je berichtje op het forum, fijn dat je je verhaal met ons wilt delen! Wat vervelend om te lezen dat de scheiding zo moeizaam verloopt. Heel fijn voor je dat je zo'n mooie vakantie hebt gehad, dat heb je dan ook wel verdiend! Je schrijft dat je vader depressief is en dat hij boos kan worden om de kleinste dingen. Dat moet heel lastig en verdrietig zijn. Ik hoop dat je dit niet te persoonlijk opvat. Het betekent bijvoorbeeld niet dat hij niet of minder van je houdt of dat jij een heleboel dingen fout doet. Als je depressief bent kun je heel weinig hebben, daardoor word je dan heel snel moe en ook sneller verdrietig of boos. Je bent dan heel prikkelbaar. Daarnaast is het ook heel moeilijk om niet negatief te zijn. Ik weet natuurlijk niet of je je hier weleens druk over maakt, maar ik wilde het je toch even meegeven. Nu bedoel ik natuurlijk ook niet dat dit een excuus is voor zijn gedrag of dat je het nu oké moet vinden, ik kan me namelijk heel goed voorstellen dat je totaal geen zin hebt in al die ruzies. Ik hoop voor jullie allemaal dat hij zich snel beter voelt en dat het dan een stuk beter gaat! Verder schrijf je dat je hele dubbele gevoelens hebt en dat je het lastig vindt om dingen te uiten. Anne en Emmeline hebben je al wat tips gegeven zie ik, heel fijn! Ik vond het vroeger zelf ook moeilijk om dingen uit te spreken, met name naar mijn vader. Heel vaak heb ik dat dan ook niet gedaan en daar heb ik nu achteraf wel spijt van. Ik vraag me altijd af of dingen anders waren gegaan als ik eerder had aangegeven wat me dwars zat en wat ik niet fijn vond. Soms hebben ouders dat gewoon niet zo in de gaten en als ik ze dat dan niet vertel, kunnen ze er ook niets aan doen. Ook nu vind ik het nog weleens lastig om iets te zeggen. Op het moment zelf vind ik het dan spannend en weet ik soms niet goed meer wat ik wilde zeggen. Het helpt mij dan om van tevoren al te goed en rustig bedenken wat ik wil zeggen, soms schrijf of ik typ ik het dan ook uit voor mezelf. Dat helpt dan! Wie weet zou jou dit ook kunnen helpen? Ten slotte vroeg ik me nog af of een Buddy je wat lijkt? Dit omdat je aangeeft dat je geen broers en zussen hebt om mee te praten. Een Buddy is natuurlijk niet helemaal hetzelfde als een broer of zus, maar het is wel een jongere die ook gescheiden ouders heeft waarmee je dan van alles kunt bespreken. Toch iemand die deels hetzelfde heeft meegemaakt! Misschien kun je met een Buddy ook een beetje oefenen met opener zijn? Meer informatie over een buddy vind je hier: https://www.villapinedo.nl/informatie-over-buddy/ Verder kun je natuurlijk ook altijd hier nog eens een berichtje op het forum plaatsen! Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Ik wens je veel succes en liefs! Zoë